Firishta's History (Gulshan-i Ibrāhīmī) 56.35
Tārīkh-i Firishta 56.35
- Language
- Persian
56.35
ذکر پادشاهی سلطان العادل العابد الفاضل الباذل ناصرالدین محمود1 بن سلطان شمس الدین التتمش ادام الله تعالی آثاره ونور مضجعه مرقوم [قلم]2 زرین رقم میگردد که بزرگ ترین فرزندان سلطان شمسالدین، سلطان ناصرالدین نام داشت. و چون او در بلاد لکهنوتی فوت شد و این پسر که کوچک ترین فرزندان است متولد شد، از کمال محبت هم نام او گردانیده در تربیتش کوشید. و در عهد سلطان مسعود چون ولایت بهرایچ یافت، با کفار غزوات بسیار کرده آن خطه را معمور وآبادان گردانید و صیت عدالت و رعیت پروری او انتشار یافته طبایع خاص وعام خواهان وی گشت. و، چنانکه مذکور شد، امرا واعیان دولت شمسی استدعای قدوم نموده در قصر سفید بر تخت پدر متمکن ساختند. و او پادشاهی بود شجاع و متعبد و کریم. اکثر نفقهآ خاصهآ خود را از وجه کتابت مصحف ساخته روزگار خود میگذرانید و اموال پادشاهی را در نفقهآ خود [صلا صرف نمینمود و صلحا و علما را دوست داشتی و اهل هنر را بنواختی. در روز جلوس شعرا قصاید غراگفته صله]3 و انعام یافتند و قاضی منهاج که طبقات ناصری به نام او نوشته در آن وقت قصیدهای گفته که این چند بیت از آن است4: