The Book of Akbar 6.148

6.148

در سراپردهآ عصمت و سرادق عزت بساط نشاط بگستردند و جشن شوق و انبساط ترتیب دادند. پردگیان خرگاهی و عصمتیان حریم پادشاه دیدهآ امید بسرمهآ شوق مکحل کردند، ابروی هوس را وسمهآ طرب دادند، گوش بشارت بگوشوارهآ مراد برآراستند، چهرهآ آرزورا گلگونهآ عیش زدند، ساعد تمنارا یارهآ مقصود بستند، پای رقص بخلخال جلوه درآورده بجولانگاه عشرت و شادی درآمدند، و زمزمهآ مبارک و مبارکبادی برکشیدند. مروحه جنبانان صندلی ساعد بعطرآمیزی هوابیز گشتند، لخلخهسایان عنبرین موی زمینرا تازهروی کردند، پرستاران گلچهره بگلابافشانی شوقرا آبروی تازه دادند، ارغوانی لباسان نوشخند بزعفران پاشی سیمبرانرا در زر گرفتند، گلبویان سمن عارض بصندل کافورآمیز گرم رفتاران جلوهرا اعتدال بخشیدند، مجمرهای زرین در حواشی بساط بخورانگیز کردند، از عودسوزهای عنبرآگین سرپوش برداشتند، خنیاگران پردهساز جادوی بیخودی بنیاد کردند، و ترانهزنان نغمه پرداز افسون بیهوشی دردمیدند [مثنوی)