The Book of Akbar 6.197

6.197

# پادشاهان جهان را سزد ار هفت اقلیم مژدگانی چنین مزدهآ اقبال دهند ازین جانب نیز چابکروان بادرفتار از غایت شادی عنانها از دست داده پیش دویدند، و آن سوار رخش سعادت هم نزدیک رسیده از غایت شوق بآوازهای بلند شهریار جهان و جهانیانرا بشادمانی جاوید مژده دادند، و بطلوع نیر اجلال از افق امید نوید رساندند که سپیدهدم صبح مراد بر حسب آرزو دمید و سروبن بهار اقبال بر طبق امید سر برزد. همان لحظه آنحضرت سر بسجدهآ شکر بدرگاه خداوندگاری ماندند و جبین نیاز بر خاک خاکساری مالیدند (شعر)