ʿAmal-i Shalih 3.1

3.1

لله الحمد که آمد بوجود آنکه از کون و مکان منتخب است بادشاهی که ز شاهان جهان اکبرش نام و جلالش لقب است شب و روز و مه و سال میالاد شب یکشنبه پنج رجب است چون در سال نهصد و شصت و سه که سن شریف آن حضرت بسیزده سال و هشت ماه و هفت روز قمری و سیزده سال و چهار ماه و هشت روز شمسی رسید های همایون بال1 روح اقدس. بادشاه فردوس آرامگاه همایون بادشاه از دام گاه این عالم فانی رمیده با طائران قدسی در شاخسار سدره و نشیمن عرش کرسی آرمید - روز جمعه دوم ربیع الثانی سال مذکور در ظاهر قصبهآ کلانور از اعمال دارالسلطنت لاهور آن والا گوهر افسرسری بر سر تهاده بسریر سروری برآمدند - و مدت چهل و نه سال و هفت ماه و بست و دو روز شمسی و پنجاه و یک سال و دو ماه و دو روز قمری آن نیر اعظم اوج دادگری سایه دولت بر سر اکلیل سروری و اورنگ معدلت گستری افگنده یرتو نظر حمایت و عنایت در کار رعایت احوال رعیت و لشکری کردند - در آن حال که ازتحال حضرت همایون بادشاه به دارالبقا رو مود همین قندهار و کابل و صوبه پنجاب تا دارالملک دهلی قلمرو دیوانیان آن بادشاه والا جاه بود ، و باقی که بهمه حساب از هفت کشور قاضل و بهمه جهت از سائر جهات سته زاید است مزید سعی آن سرور اضافهٔ‌ مضافات ممالک محروسه شد - و در سرتا سر این کشور پهناور هیچ جا متمردی و سر کشی نماند که از گوشمال اولیای دولت بگوشه فرو نخزید و دست تطاول در آستین ندزدید ، و سوبگریبان برده پای بدامان نکشید - چون سن آن والا جاه بشصت و چار سال و یازده ماه و هفت روز قمری و شصت و سه سال شمسی رسید ، از شب چهار شنبه جمادی الثانیه سنه هزار و چارده هجری مطابق دوم آبان ماه سال خمسین اکبر شاهی یک پهر و هفت گهری سیری گشته ازین وحشت سرای بسیر سرابستان ریاض قدس و نزهت کدهآ عالم انس آهنگ فرمودند - میر حیدر طباطبا معروف به معمائی فوت اکبر شاه مادهآ تاریخ یافته بدینگونه مصرع .