Siyar al-aqtab 1.62

1.62

طعام بودی، در محفل ما قدم رنجه فرمودی تا همه فرزندان دیدهها فرش راه آو ساختندی، ولی چه توان کرد که او از این قسم لذات محترز و مجتنب است. پس آن مرد گفت که ظن اغلب آن است که در وقت افطار شاید که یک لقمه از دست من بخورد. پس برداشت و در حضور پرنور آورد. هر چند به جد گشت حضرت امیرالمؤمنین، رضی الله عنه، چیزی از آن تناول نفرمود و به فقرا داد. زهی مجاهدهآ با نفس! و دیگر از این قسم حکایات و روایات بسیار از آن حضرت در کتب معتبره مرقوم است. چون بنای این کتاب بر اختصار واقع شد، بنابرآن این چند روایت تیمنا و تبر کا تحریر کرده شد و مناقب و فضایل زیاده از آن است که به حیطهآ تحریر و تقریر درگنجد.