Bhagavadgita 1.297

1.297

saiṣā vyavasāyātmikā niścayasvabhāvā
buddhirbhogaiśvaryaprasaktānāṃ puṃsāṃ samādhau
ātmalakṣaṇaparamārthasatattvaviṣaye praṇidhāne na vidhīyate na
anuśiṣyate tasyāstadarthapratipattiyogyatābhāvāt | ye hi
bhogānāmiṣṭānāṃ viṣayāṇāmaiśvarye svāmye prakarṣeṇa
vastvantaraparihārarūpeṇa atiśayena āsaktāstatparā eva, teṣāṃ
bhogātmakānityavastuviṣayā vyavasāyātmikā buddhiḥ samādhiviṣayaṃ
vyavasāyaṃ na avalambate eva | kīdṛśānāṃ teṣāṃ
bhogaiśvaryaprasaktānāṃ samādhau buddhirna vidhīyate | tayā vācā
apahṛtacetasāṃ svīkṛtamānasām | kayā vācā | yāmimāṃ puṣpitāṃ
paramārthabodhalakṣaṇaphalarahitatvāt
bhogarūpapuṣpamātrasaṃyuktāṃ prasiddhāṃ vācaṃ vedavādaparā
avipaścito vadanti vyācakṣate | vedaśabdo'tra
jñānaśūnyakriyāmātravidhāyakavedaikadeśavacano'vagantavyaḥ |
tasya tathāvidhasya vedasya vādo'bhidhānaṃ paraṃ prakṛṣṭaṃ tadeva
tattvaṃ yeṣāṃ te tathoktāḥ | ata eva nānyadastītivādinaḥ
svargādiphalaprāptihetubhūtānāṃ kriyāviśeṣāṇāṃ vidhāyakāt
vedādṛte'nyat śāstraṃ nāstyeveti vadanaśīlāḥ | ata eva avipaścitaḥ
yajñādikriyāphalabhūtānityāśucisātiśayabhogamātrarūpamarthaṃ
puruṣārthaphalatvena pratipannāḥ santo na vidvāṃsaḥ | ye hi
avināśiviśuddhaniratiśayamātmatattvalakṣaṇametadviparītamarthaṃ
phalatvena pratipadyante, te vipaścittvaṃ bhajante | ata eva
avipaścittvapratipādakāni teṣāṃ viśeṣaṇāni āha | athāca
kāmātmānaḥ kāmāḥ priyāḥ śabdādayaḥ