Andhra Mahabharatamu 1.2.106

1.2.106

సీ. ‘అమృతాశనంబు చేయకయును దేవ! నా | కజరామరత్వంబు నందుటయును,
అఖిలలోకంబుల కగ్రణి వైన నీ | యగ్రంబునందు ని న్నధికభక్తిఁ
గొలుచుచు నునికియుఁ గోరితిఁ, గరుణతో | దయసేయు ముద్ధతదైత్యభేది!’
యనవుడు వానికి నభిమతంబులు ప్రీతుఁ | డై యిచ్చి హరి యిట్టు లనియె: ‘నాకు
ఆ. ననఘ! వాహనంబ వై మహాధ్వజమ వై | యుండు’ మనినఁ బక్షియును ప్రసాద
మనుచు మ్రొక్కిపఱచె; నంత నాతనిమీఁద | వజ్ర మెత్తి వైచె వాసవుండు.