Andhra Mahabharatamu 1.2.124

1.2.124

సీ. ‘తల్లియు నాసహోదరులును మూర్ఖు లై | ధర్మువు నుచితంబుఁ దప్పి వినత
కావైనతేయున కపకారములు సేసి, | రెప్పుడు వారు సహింప కెగ్గు
సేయుదు, రేను రోసితి, వారితోడిపొ | త్తొల్లఁ, దపంబు సేయుచు శరీర
భారంబు విడిచెదఁ బరమేష్ఠి!’ యనవుడు | నాతని సమబుద్ధి కజుఁడు మెచ్చి
ఆ. నిత్యసత్యధర్మనిరతుండ వఖిలంబు | దాల్పనోపు నట్టి ధైర్యయుతుఁడ,
విది యనన్యవిషయ; మిమ్మహీభారంబు | నీవ తాల్పవలయు నిష్ఠతోడ.