Andhra Mahabharatamu 1.7.87

1.7.87

సీ. ‘అలఘుండు పౌరవకులశేఖరుండు సం | వరణుఁ డన్వాఁ డనవరత కీర్తి
విదితుండు ధర్మార్థవిదుఁడు నీ పుత్త్రికి | నగణిత గుణములఁ దగు వరుండు
గావున నతనికి దేవిఁగాఁ దపతి నీ | వలయుఁ; గూఁతులఁ గన్నఫలము దగిన
వరులకు సద్ధర్మచరితుల కీఁ గాన్ప | కాదె!’ నావుడు సూర్యుఁ డాదరించి
ఆ. ‘వరుఁడు రాజవంశకరుఁడు సంవరణుండ | యనుగుణుండు దీని’ కని కరంబు
గారవమున నిచ్చి యా ఋషితోడఁ బు | త్తెంచెఁ దపతిఁ గురుకులాంచితునకు.