Andhra Mahabharatamu 3.5.117

3.5.117

సీ. ‘జననుత! వీరు నా జననియు జనకుండుఁ | జూవె! వీరలకు శుశ్రూష సేసి,
యిట్టి పరిజ్ఞాన మేనుఁ బ్రాపించితి | నమరులఁ బూజింతు రర్థి నెల్ల
వారును; నొండు దైవంబుల నెఱుఁగ; నీ | వృద్ధుల నాపాలి వేల్పు లనఘ!
కమనీయ ఫలపుష్పగంధభూషణవస్త్ర | ములు మనోహరభక్ష్యభోజ్యములును
తే. వీరి కెపుడు నివేదింతు, వేడ్కఁ బుత్త్ర | దారసహితుండ నై నియతముగ సేవ
యాచరింతును; వేదముల్‌ యజ్ఞములు వ్ర | తంబులును వీర నా కను తలఁపు దృఢము.