Andhra Mahabharatamu 3.7.210

3.7.210

వ. అనిన నతం ‘డట్లకాక చనుదె’ మ్మనుటయు సావిత్రి చయ్యనంజని భార్యాసహితుం డయి యున్న తనమామకుం బ్రణమిల్లి ‘మీకొడుకు వనంబునకు నగ్నిహోత్రార్థంబు సమిధలు దేర నరిగెడు; నాకును నతనితోడన చని వనంబు సూడ వేడుక యయ్యెడు; మీరు నా కివ్వరంబు గృప సేయవలయు’ ననిన వారును ‘నిమ్మగువ యెన్నండును నెయ్యదియును నడుగ; దిత్తెఱంగు దీనికిం బ్రియంబై యున్నది; మాకు నివారింప నేల?’ యని తలంచి యనుమతించుటయు, నయ్యిరువురయడుగులం బడి వీడ్కొని.