Andhra Mahabharatamu 4.1.57

4.1.57

వ. అనిన విని ధర్మనందనుండు తెలివొందిన మొగంబు తోడ శిరఃకంపంబుసేసె; నట్టి సమయంబున నవ్విప్రులందఱు నొక్క మొగిన ‘మీ తలంపునకు దైవం బనుకూలంబు గావుత’ మని పాండుపుత్త్రుల దీవించి పునర్దర్శనం బయ్యెడు మనుచు వీడ్కొని నిజస్థానంబులకుం జనిరి; తదనంతరంబ బాహ్యపరివారం బెల్లను సముచిత ప్రకారంబున వీడుకొలు వడసి తమ తమ పొందుపట్లకుం బోయిన.