Andhra Mahabharatamu 4.2.83

4.2.83

సీ. ‘కేలిమై నొక్కట లీలఁ గ్రేళ్ళుఱికెడు | వాలుగు సోగల నేలుదెంచి,
కరువలి సుడియమిఁ గందక చెన్నొందు | నెఱవిరితమ్ముల నుఱక తెగడి,
బెడఁగొందఁ దుడిచి మైఁ దొడసిన వలరాజు | వాలిక తూపులఁ దూలఁ దోలి,
పొలపంబు మెఱసి దిక్కులఁ గాంతి పూరించు | క్రొక్కారు మెఱుఁగుల నుక్కడంచి,
తే. తన విలోచనములు నాదు మనము నాఁచి | కొనఁగ నయ్యింతి ననుఁ గనుఁగొనియె, నాత్మఁ
గై కొనియె, రాగ రసమునఁ గడలుకొనియె | మదన వికృతి బయల్పడ నుదిలకొనియె.