Andhra Mahabharatamu 5.1.171

5.1.171

వ. నిశాసమయంబున నుపశ్రుతి నారాధించినఁ దదీయాధి దేవత ‘నీ సత్యంబువలన నీ మగనిం గను’దని చెప్పి, యనంతరంబ సాకారయై పొడసూపినఁ బౌలోమి ‘నీవెవ్వ?’రవని యడిగిన, నదియును ‘భవత్పాతివ్రత్య సత్య శౌచంబులకుఁ బ్రియంబంది వచ్చితి; నుపశ్రుతి’ నని చెప్పి, ‘నీకుం బాకశాసనుం జూపెదర’మ్మని తోడ్కొని హిమవంతంబు నుత్తరంబున మంజుమంతంబను మహాశైలంబున కరిగి, దానియందు శతయోజన విస్తీర్ణంబైన యొక్క సరోవరంబు సొచ్చి, యచ్చట నుల్లసిల్లు పంచవర్ణ కమనీయంబులగు కమలంబులలో నొక్క నాళంబు భేదించి, ముందటఁ బ్రవేశించె; నింద్రాణియుం దోడన చని తదీయ తంతుమధ్యంబున సూక్ష్మరూపంబున నున్న సురపతిం గన్నంత, నయ్యుపశ్రుతి యదృశ్యం బగుటయు.