Mahabharatam Kilippattu p1
Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p1
- Language
- Malayalam
p1.1
ഹരിഃ ഓരൊരൊകഥകുനിചൊന്നുതുകേട്ടുഞങ്ങൊരുമാ രാമൽക്കിളിപ്പെണ്ണെ പാരമുണ്ടാനന്ദമൊ വീരന്മാരായ പാണ്ഡു ജാതന്മാരെന്തുപിന്നെസ്തിരതയൊടുചെയ്തതെന്നിപറ യണം. ഒക്കവെപറവെതിനൊപ്പമൈകാലം പൊറാ സർവ്വമൈ യല്ലൌയെന്നാലൊട്ടോട്ടുപറഞ്ഞിടാം. യദ്ധ്വാദികളുടെ വാർത്തകെട്ടെഴുനെള്ളി നിമ്മലൻബിംലലൊകൈകനായകൻ ഭക്തൻകാങ്ങിരിണയൊളിചെയ്തുകൊണ്ടിരിപ്പവൻ തിക്കുകളെപ്പും തിമ്മംഗലനല്ലികാത്തുകൊണ്ടുവിരതം കാത്തുതിരിണയൊഴുവെഞ്ചുകൊള്ളുന്ന വിഷ്ണുഭക്തിമൈന യ്യ്നായിയാത്രിതൻ ദൂരം നിപ്പാൻയാത്രിയിൽപിറന്നപ ൻനെത്രഗൊചരനായിട്ടാ സഥാ പാണ്ഡവന്മാർ പറത്തുതി ന്നതിരൌർവ്വന്ദ്രാപുന്നള്ളിക്കിണഗാത്രങ്ങൾതൊറും ന ന്നായിവെഞ്ച സന്താപംതിർമ്മർത്താണ്ഡന്നൈക്കണ്ടു പത്മങ്ങള്ളുണപൊലെ പാർത്ഥന്മാരുടെ മുഖമൌരരുന്തെ ളിഞ്ഞുതെ. ശ്രൊത്രവുംകുളുത്തീതങ്ങെയോ സല്ലപ ത്താൽവന്ദുകവമായിട്ടുള്ളവാർത്തയുംകെട്ടുശെഷം പാർത്ഥ ന്മാർ പാഞ്ചാലനും മത്സ്യനുംമുകന്ദനും വെയ്തു മങ്ങൌ രൊകാര്യം പാർത്ഥവാന്ക്കെല്ലാരുമായി കാർയ്യങ്കളിച്ചാലിനിപ ത്തിരിയാതൈകണ്ടുവന്നല്ലൊനമ്മിൽനമ്മൈക്കുരുളൊ രിയെണം.
p1.2
ബന്ധുഭൂവാലന്മാരൊടവസ്ഥയറിയിപ്പാൻ കുന്തിനന്ദനൻദൂതന്മാരെയുമയച്ചതൈ-സന്തതംചിന്തി ച്ചവർസന്താപംകളയുന്നബന്ധുവാം കൃഷ്ണനാനന്ദവാ രെക്കൊണ്ടെഴുന്നെള്ളി മാത്സാത്ഭജസുതതന്വി മാരൊടുംകൂടിപെൽംചിന്തിച്ചനെരംതൊന്നിത ങ്ങൊറുതൊഴം-ധാർത്തരാഷ്ട്രന്മാരൊടുപൊർതുടങ്ങു കിൽകൃഷ്ണൻതന്നെയെനക്കൊരുബന്ധുവായ്ക്കരിക്കെണ ം-ധാർത്തരാഷ്ട്രനതൊന്നുനക്കാലഷെത്തികിക്കഷ്ണന്മാരൊ ത്ഥന്മാരൊടുയുദ്ധംചെയ്യുകിൽ കൃഷ്ണനെപാർത്തിരി x ക്കാതെമുമ്പെബന്ധുവാക്കിക്കൊൾകവെണം-പാർത്തി വെന്ദ്രന്മാരൊർത്തറിഞ്ഞുകൃഷ്ണൻമുമ്പെധാർത്തരാ ഷ്ട്രനുംവരുംപാത്ഥനും വരുമപ്പൊൾ ആ സഹായപെടെ ണനെകൊണ്ടുപൊവതിന്നതിൽ അർജ്ജുനൻവരും മുമ്പെവന്നിടുംസൂയൊധനനികൃഷ്ണനതൊടുകൂടപ്പൊ ക്കെന്നുംവരുമിപ്പൊൾ- ആ ചരംമുമ്പിൽക്ഷിണിക്കു ന്നവരൊടുകൂടഭൊജനത്തിനും പ്പഥനത്തിനമെന്നു ണ്ടല്ലൊ-ഭക്തന്മാരുടെമുമ്പുറത്തുപൊകെന്നതുമെ ത്രയുംമടിയാകുമതിനണ്ടുവാകയും-മുമ്പിലെസൂയൊ ദ്ധനൻകണ്ടു ചൊല്ലരുതെന്നൊക്കപ്രകാരെനി ദ്രാഗ്രഹംപ്രാപിച്ചുനന്മനെരംരാജസിംഹാസനവും തലക്കൽവെള്ളിപ്പടൻപ്രാജനിദ്രകുംപൂണ്ടുകിടന്നു ഭഗവാനും- അന്നേരം ഗാണ്ഡീവജ്ഞൻ വന്നു ചൊദിച്ചു, നെല്ലൊ നിന്നെത്തൊഴുഞ്ജ(ക്രുത)ന്മാരൊരുക്കുക നിയൊടെ- മാധവനെവിഴുത്തു ചൊൽകിനെന്നതുനെരം-നാ ഥനപങ്ക്കങ്കജങ്ങളെന്നവനുരചെയ്തു- ധാർത്തരാഷ്ട്ര ൻമഹാനിദ്രാവെളയൊടുക്കന്നൊക്കിരുന്നിതുമുമ്പെ ഞാനിതെന്നുരചെയ്ക്കാൻ- എങ്കിലുംനമ്മുകണ്ടുവല്ലൊ രുതെന്തില്ലല്ലൊ- ശങ്കിതനല്ലെല്ലൊഞാനെന്നവന ക്കവുഞാൻ- ഞാനെത്രെമുമ്പിൽവന്നതെന്ന തൌപ ന്ന വല്ലൊ- അനങ്ങന്നൊരുടപ്പ ന്നിതു ഭവാനഹോ മുന്നമെന്നൊരൊറ്റൊവാന്നത കൊണ്ടു ബൊധം മറന്നെതെന്നു നാഥൻ മന്ദഹാസ വും പൂണ്ടു മന്ദമായുരചെയ്തു നിന്ദ്രനന്ദനനന്തരംകണ്ണുകൊണ്ടുനക്കിപ്പാൻ തെയ്യുന്ന മനങ്ങരം കുടിയുള്ളുതൻറെ ഭയ്യാനോടൊപ്പൊ മുമ്പില ആൾ ചെയ്തെന്നുവന്നു- ഉപധാനത്തിന്മേൽ തൻമു ട്ടുരെച്ചു നിന്തിരിഞ്ഞു പവ്വതകം വരും ഇവനൊ ടാൽചെയ്തുകഷ്ണൻ അറിഞ്ഞാലെത്രമൊന്നി രുന്നില്ലൊഴുപ്പറ്റമെഭവാൻ വന്നിഞെതിവരിപ ഇജ്ജന്മാരക്കുള്ളവണ്ണത്താലുമെന്നു ങ്ങളൊണ്ടു മുക്കണ്ടു ഭവാനിങ്ങിതിക്കുന്നു എത്രയുമഴക ന്തായൊത്തുവന്നതു മിന്നി സ്സിദ്ധന്മാരുനിങ്ങൾ ത മ്മിൽ കൈപിടിക്കെണം- അണ്ണെ ഊറ്റമായ്ക്കൊമ്പു പൊ ക്കൊന്നിജ്ജവസിക്കെണം എണ്ണല്ലൊ നിന്നള്ളൊ തങ്ങണ്ണൊന്നിപ്പവന്നു- ഒന്നുമെയറിയാതെ ചെന്ന തെന്തെന്നു ഭാവിച്ചുണെരമ്പുതരാജ്ജ നന്ദനനുര ചെയ്താൻ- പന്തിരുപടക്കു ചൊരെണമെന്നിതിന്നി യ്യൊൾ- എന്നൊടുകൂടീ ഒപ്പാനെന്നമതിയായിതത്ത നെറ മുമ്പെവന്നിരിക്കുന്നിതെന്നതുകേട്ടുനാഥൻ പിന്നൊകളിച്ചതെങ്കിലെങ്ങിനെയാകു വെണ്ടു എന്നതുൾക്കൊണ്ട ശേഷം പിന്നെകുമെന്ന ചൊന്നാ ൻ.
p1.3
മൂന്നം ഞാൻ കണ്ടുപാത്ഥ തന്നെയെന്നറിയെ ണം മൂന്നും വന്നതു ഭവാനെന്നതങ്ങനെയല്ലൊ. എ ന്തുകൊണ്ട ഭെദമില്ലെനികതുകൊണ്ട മന്ദപ ന്മാരെ. ഞാനങ്ങൊന്നു ചൊല്ലുന്ന തിപ്പൊൾ. മത‌്സ രാദികളെന്റിക്കില്ലെന്നു സിദ്ധമല്ലൊ. മത‌്സമഹാ രാണ്ണാരായണഗൊപാലന്മാരും. സൈനാനിസമ ന്വയസൈനാനിദൊജ്ഞന്മാരും. സൈന്യമൊരു ത്തൻ. ഞാനേകനെന്നതത‌്വം എല്ലാവറ്റെക്ക നിങ്ങളേന്തിക്കണ്ടുപന്മാരെ. നല്ലതവരുവാനെ ന്തല്ലെകിയപ്പൊഴുള്ള. വല്ലവരൊടുംകൂടിപ്പൊരാതെ ന്നിരിക്കിലും വല്ല ദുമൊല്യയുദ്ധം ചെക്കാനില്ലതാ നും. ചൊല്ലുവാനസംഖ്യമായുള്ളൊരു പടക്കുമുണ്ട ല്ലാതം പൊരുമവരെങ്ങനെയൊടും കൂട തൻബൊദ്ധൂ ര ഞ്ചൂജനമൊരിക്കൽ വരിക്കും പ്പൊൾ മുമ്പിനാലിലെയ വൻ വെണമെന്നഞ്ചൂഞായം.
p1.4
കല്യാണാലയനായ കാത്തഞ്ഞുമൂത്തി തന്നെയെ കല്യാണം വരുമാറുകെക്കെ ണ്ടാസന്ധനഞ്ജയൻ മല്ലാതിനിരായുധനെന്നാൽ സ്സുയൊധനൻ ചൊല്ലിനാണെകിൽ പടയെല്ലാമെങ്ങ നിക്കെന്നും വല്ലവതരുണെന്മാർ വല്ലുടൻപിരിഞ്ഞുതൻ നല്ലസാമർത്ഥ്യമിതു ചൊല്ലിയ പോലെ യെന്നാൻ-ചൊ ല്ലുവാനല്ലാഴെകിൽ പോങ്ങണെ നിനിയെന്നു ചൊല്ലി വെയത്ര ചൊല്ലി നടക്കാൻ സുയോധനൻ-ക്രിഷ്ണന ന്ദനനായ്ക്കിഷ്ക്കിന്ധനൊടുംകൂടി വിഷ്ണുകൈവല്യാമൃ തിപ്പുഷ്ണികൾ കുലജാതൻ തുഷ്ണമെഴുനെള്ളിയ ഷ്ട്ണുതന്നെ കണ്ടു തുഷ്ട്ണും പാണ്ഡവരുമതിനാലാ നന്ദിച്ചാർ-ഗാന്ധാരിതനയനും ദൂതരെ അയച്ചിതു ബാന്ധവമൊരയുള്ള മന്നവർ നാളും തൊറും യജ്ഞ ദികൾക്കെല്ലാമുണ്മനായ ശല്യർ യുദ്ധത്തിൽ പിഴ യായ്പാൻ തൻമതമല്ലെങ്കിലും സമ്മതില്ലാതൊരുപ ന്നഗദ്ധ്വജനൊടു സമാനം വാങ്ങുകയാൽ ഏററവു ർക്കൂട്ടത്തിലാക്കി ശല്യർ സ്സദ്ധർമ്മസുതനെ കണ്ടു രചെയ്തു വല്ലാതെ വൈരികൾക്കു ബന്ധുവായി ചമ ഞ്ഞുഞാൻ-ചൊല്ലിക്കൊള്ളുക വരം വെണ്ടുന്തി നിയെന്നാൽ-ചൊല്ലിനാൻ മാദ്രേശനോടണെരന്ധ ക്ഷ്മാത്മജൻ ഇല്ലൊരു ഭെദമെനിക്കൊന്നിനുമെ ന്നങ്ങളിലും ചൊല്ലെ വും കണ്ണൻ വ്വന്നു പാർത്ഥനൊടെ ഇങ്കും പൊൾ തെർ വിടുന്നാങ്കിൽ ഭവാൻ കണ്ണനെ പൂഴിച്ചുടനാ വൊളം പറയണമെന തെവെണ്ടു ഉള്ളൂ- എങ്കിലങ്ങിനെ ന്നങ്കിലെയുരചെയ്തു ശല്യർ തൻകഴൽകൂടിയാത്രയായയൂർമ്മുഞ്ജൻ വിക്രമമുനി പദവ്വാസനമെഴുനെള്ളി വിശ്രമം ചെയ്വാൻ ദിഷ്ഠ്യാദി കൾ കേൾക്കെച്ചൊന്നാൻ. അനൽപ്പം കൌവനായിനെ ക്കയെല്ലാവരും. മനക്കാണുതിലപ്പൊഴെനിക്കുവെണ്ടാ ന്നതൊന്നിയച്ഛിത്തന്മാർയായധൂർജ്ജദികൾതമ്മെ സ മ്മാനിച്ചവർ നാടുപതിയും കൊടുക്കിലെന്മവന്നിട്ടു. നാശം വന്നിട്ടുമല്ലൊക്കിലുഞ്ചല നാശംവരും യാൽക്ക രാഷ്ണന്മാർക്കെല്ലൊ- ഇതഥം വ്യാസൊക്തികെട്ടിട്ടുമൊ ട്ടെ ധൃതരാഷ്ട്ര പുത്രന്മന്ധരാജ്യം കൊടുക്കയില്ലയൊ ന്നാൻ. എന്നതുകെട്ടു മുനിശ്രേഷ്ഠന്മഴെഴുനെള്ളി വന്നിട്ടുമെത്രകഷ്ടഫലമെന്നു മെയ്യൽ.
p1.5
അക്കാലം ദ്രുപദൊപാദ്ധ്യായന്മള്ളതശ്രൂഷികിശാഞ്ഞ യാളെഹസ്തിനപുരം പൂക്കാൻ മുമ്പുടെയൊന്തിയൂത രാഷ്ട്രർ താനറിഞ്ഞിട്ടധികാരത്തൊടു പറഞ്ഞയ ച്ചൊരനന്തരം. പാഞ്ചാലപുരൊഹിതൻ പാണ്ഡ വന്മാരൊടൊന്നുവാനൂഹിതങ്ങളും പൂഞ്ഞന്തങ്ങ ളുമൊഴിച്ചാൻ. വിപ്രരെയവമാനത്താങ്ങി ദ്രൂപെന്ദ്ര ന്മമിപ്പൊഴുതയഃപതനത്തിന കാലം വന്നു പാർത്ഥി വന്മാതെ പടകൂടുകെവെണ്ടുതവ കീർത്തിയും ജയ വുമുണ്ടാകൃതം നാടും കിട്ടും സുജ്ഞാനമുള്ളിലെയ്യു യജ്ഞസേനൌപാദ്ധ്യായൻ ചിത്താനുരൂപംതന്നേ ന്നോടജ്ഞാനരഹിതമാം വാക്കുകളെന്തു ചെയ്തു?ആ പദ്ദേശാവസ്ഥയും ദീർഘകാലവും ജയലഗ്നവുമതു പോലെക്കാൻ. സഞ്ജയ തന്നൊടപ്പൊഴുമ്പികാസു തഞ്ചൊന്നാൻ ആത്മസാവെന്നധർമ്മനന്ദനനൊടു ചൊൽനീ. സർവ്വഗുണെമ്പിയെസ്സൂത തൽഗുണം പ്ര ശംസിച്ചു നിർഗ്ഗുണങ്കലാക്കി രാജ്യന്നിനിർജ്ജ ളൊണ്ണം. പൊരിന്നു തുടങ്ങാതെ യൊരുവനംത ന്നിൽ വാണു പാതംഗതി വരുത്തീലുകാകിനിനല്ല് ത്തു വാഴ്ഭൂതങ്ങളിൽയിബ്ഭൂഖണ്ഡാവണ്ണം ആ ചാരമുള്ള ജനം വർത്തിക്കുമൊരില്ലല്ലൊ എന്ന ചൊ ല്ലന്നകേട്ടു സഞ്ജയൻ പുറപ്പെട്ടു പാണ്ഡവൻധർമ്മാ ത്മജൻതന്നേയും വന്ദുകണ്ടു പാത്ഥിവൻയതനെരം സഞ്ജയനൊടു ചൊന്നൻ വാർത്തകളെന്തൊന്നു ള്ളൂ വാസ്തവം പറക നീ അംബികാതനയൻസൌ ഖ്യമ്മൊഗാന്ധാരിക്കും നമ്മയൊദ്ദിക്കും ദ്രോണവിദു രാദികൾക്കെല്ലാം എന്തൊന്നു ചൊല്ലി വിട്ടതെന്തു ചെയ്തിച്ചപ്പൊൾ കുന്തിനന്ദനനൊടു സഞ്ജയനൊ ന്നു ചൊന്നാന്റെ സ്വഭ്രമാസ്സൂസിദ്ധന്നിയെല്ലായ്പോഴു നിമേഷിൽ സ്വഭ്രമാസ്സൂരു വരുത്തിനഗ്രഹസ്സഞ്ചുതന്ന സ്സൂതികൾക്കുമ്പനായസൂതനൊ?ന്നതുകെട്ടു സൂതൎജ്ജു തനയാംദ്രുപസഭ്രുപെക്കാൻ സൌരഭംഞാൻക ന്മഞ്ഞാന്തന്നെവരുത്തെണം സൌരഭെലുണ്ടഞാതി നെത്തീൎക്കന്നതിന്നായി സന്ന്യസിക്കെണംഞങ്ങ ളെക്കിലെസുഖം വരുമന്ധവൻകളിലെന്താണറി ഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്നതുചൊൽവാനല്ലിവന്നീതുഭൂ പാനിപ്പൊൾമന്ദവനിയൊഗത്താലെന്നുശങ്കിക്കുന്നെഞാ ൻ.
p1.6
വൈഷമ്യാമതിരമ്പുരാജസൂയം ചെയ്തഞാൻ ദൊഷമുണ്ടീത്യാഗംചെയ്കാലുമെന്നുകെട്ടു എന്നാലൊ ഞാനെൻ്റെകൊള്ളാംസന്ന്യാസമെന്നാകിലും പിന്നെയുംവൈ വഷമ്യമുണ്ടെന്തതെന്നുപെച്ചെയാം ഞാന്തന്നെസ്സന്ന്യസി ച്ചാൽ തന്നനപെരയല്ലൊകെണന്തയൻ ഭീമൻകൂടസ്സ ന്ന്യസിക്കിലെപൊരു എന്നതിന്നസ്സ്വാസിസ്സന്ന്യാസിദ്ദി മസെനൻ ഇന്നുളളജനങ്ങളിലെത്രയുംബഹുദൊ ഷക്കാരന്ധപുത്രക്കികളെന്ദ്രിയ വശംഗതാരെന്നതിൽപ രമുമ്പുപിന്നെക്കുമൊരുദന്ധം ശ്രീകൃഷ്ണനുംവിദുരരുംകൂട സന്ന്യസിക്കെണം. രെണ്ടുകണ്ണുള്ളിതംചെയ്കിലും മതിവരാ എന്നിവനിദ്രുവിച്ചു ഞാനിതചെയ്യാകിന്നു പിന്നെയുംചൊല്ലെണ്ടാനന്നു ചൊല്ലിവിട്ട ഇനിഞങ്ങൾക്കിന്നും കാനനവാസന്തന്നെപാതകഹര ങ്ങളാന്തിത്ഥങ്ങളാടിക്കൊൾക പത്തിനൊട്ടിനിക്കിപ്പോ ളെന്നതുദാഷിക്കെണ്ടാ, സഞ്ജയപറഞ്ഞതുകേട്ടുധ മ്മജന്നൊന്നാഴങ്ങളുമായവാക്കുകെട്ടുളിൽസുഖം വന്നു.
p1.7
അവർരാജ്യത്തിൽകൊതിക്കില്ലെനിക്കിനിക്കൊ ഇംയുദ്ധംചെയ്തൊരു പുറമൊടുങ്ങിക്കെഷിപ്പാർപാ റിയെപരിപാലിച്ചിട്ടുക്കെന്നതൊരു- പറയാതെകണ്ടു ചെന്നുസഞ്ജയപറഞ്ഞാലും- ധമ്മജൻപറഞ്ഞതുകേ ട്ടു സഞ്ജയനൊന്നാൻ നന്മവന്നിടുന്നാതൊന്നല്ലത തൊന്നിക്കൂട്ടു- യുദ്ധത്താൽകൂതം ദ്രിക്കൂടൊണകണ്ണാ ദികളും പൊത്തലവന്മാരായമറ്റുള്ളജനങ്ങളും ഒക്കവെമരിച്ചുനിനാഴുപാനിരിക്കുമ്പൊഴൂർക്ക ണ്ണിലുളളസുഖമെന്താന്നുപറഞ്ഞാലും- ചിന്തി ക്കറാഗ്യം ലദിഷിട്ടിനാലുളളഫലം ബന്ധുക്കളു ടെ സൌഖ്യംവന്നുകളകയത്രെ- പിന്നെയുംഇതന രാശൊക്കങ്ങൾപൊന്നു വന്നു മന്ദവമരിച്ചുപൊമെന്നി മറ്റെന്തൊന്നുള്ളു-ധമ്മജനതകെട്ടുമന്ദഹാസവും ചെയ്തു സമ്മാഷ്ടമറിഞ്ഞൊരുസഞ്ജയനൊടൂചൊന്നാ ൻ-പാടവംപാരമുണ്ടൂവാക്കിന്നതിനെക്കൊണ്ടാ- യുദ്ധ ഞ്ഞാൻപറഞ്ഞാക്കതികളറിയപ്പൊകാക്കിലുംവെള്ള തിൽപറഞ്ഞൊരുനിമ്മലവാങ്ങിനിൻറെഉള്ളിൽ നിസംഗഹിച്ചൊരുത്ഥമൊടുറിഞ്ഞുഞാൻ-കെൾക്ക സഞ്ജയ!യെകിലുമുള്ളദ്വിഷ്ഠാദികൾപൊക്ക ഇതന്നിൽക്ഷിണമറിക്കുംമടിയാതെ-അന്ധനാനര പതിനന്ദനനിക്കുളളിലന്ധകാരങ്ങളെയുംപൊ ക്കിതില്ലെന്നുവന്നു-ദെവകീദെവിപെറ്റദെവകൾ ദെവൻവാസുദെവനാംകൃഷ്ണന്തണയുണ്ടെനിക്ക റിഞ്ഞാലും-അന്നെരംമുക്കുന്ദനുംസഞ്ജയനൊടുചൊ ന്നാനന്നന്നുക്രൂരംകൂടിട്ടെന്തൊരുഫലമതിൽ-ഞാത്ത ണ പാണ്ഡവന്മാക്കണ്ടിബ്ബുനാശന്തില്പാൻ-ഗാന്ധാ രിസുതന്മാരുംബന്ധുവഗ്ഗ്വമൊക്കെക്കാലൻറെപുരിപു ക്കുകളിച്ചുവസിപ്പീടും കാലംവൈകാതെചെന്നുചൊ ല്ല്കാമടിക്കൊണ്ടു-ചൊല്ലുവനെല്ലാമെകിൽ പൊക്കുന്നു നിനിയെന്നു മെല്ലെയെയാത്രചൊല്ലിനടന്നാനവനൊ ത്തം-സഞ്ജയന്നുവനൊഴുന്നാളെഞാൻചെയ്വൻവന ല്ലാം കണ്ടൊലൊചനനങ്ങൾ ചെയ്യുകതുമെന്നാനവൻചി ന്തിച്ചുധൃതരാഷ്ട്രർ വിദുരർതന്നെയൊക്കിവന്നുങ്കു ന്നഷിതന്നിദ്രയില്ലെയെമന്നൻ-നല്ലതുചൊല്ലിട്ടെ ന്നനിന്നുടെവാക്കുകെട്ടാലല്ലലുണ്ടാകില്ലചിന്ത യുമില്ലാതെയാംനിദ്രയില്ലാകൊണ്ടുസങ്കടംവാരമുണ്ട് ഭ്രമമെന്തിനെന്നുചിന്തിച്ചുചൊല്ലേണന്നിവിദുര തുകേട്ടുമനസിരൂപിച്ചുമതിമാനായനരപതിയെ വാഴ്ത്തുരചെയ്താൻ.
p1.8
ബലവാനാലഭിക്കൂഞ്ഞാനായ്ളമ ഞ്ഞൊരുബലഹീനനും വൃത്തിസാധനവിഹീനനും ഹൃതദ്രവ്യനുമതികാമിക്കുന്നവനുംക്ഷിതിനായ കാനിദ്രയില്ലെന്നു കേൾപ്പുണ്ടാവനാ. ഇങ്ങിനെയു ള്ള ദോഷമൊന്നുമില്ലല്ലൊ ഭവാനെങ്ങിനെവി ന്നെപ്രജാഗരത്തിന്നവകാശം പരദ്രവ്യമൊത്ത ബ്രൊക്കിക്കൊള്ളുവാമ്പുള്ളിൽ പെരുത്തമൊ ഹമുണ്ടായാരിക്ക കൊണ്ടല്ലൊപിതൃത്തെയടക്കി രക്ഷിച്ചുവാണിച്ചുവാനാകിനിശ്ശേഷതരരാജ്യല ക്ഷണസംപന്നനായ്മന്മന്ദനനൊടുനിയ്കുന്നി ൻപുത്രന്മാരും നിഷ്ഫലംവിപരീതമായതുരൂപിച്ചാ ൽ ഭാഗ്യമില്ലായ്കതവ കൈവലമതുമിഹ ചെയ്തുമെ ന്നരിയുമെല്ലായ്ക്കാക്കുമെതൊന്നിലല്ലൊ.
p1.9
താത നെന്നൊരു ഭക്തിബഹുമാനസ്നേഹങ്ങൾ ചെയ്ത സ്സി സദാകാലമുണ്ടാകെന്നിതമാക്കി എന്തെല്ലാം ദുഃഖമനുഭവിച്ചിഴുന്നുനിത്യം കുന്തിനന്ദനനായ ധർമ്മജൻഗുരുഭക്തൻജ്ഞാനവും തിതീക്ഷയും ധ മ്മവും വാക് ശാന്തിയും ദാനവുമിത്യാദികളാകിയ ഗുണമൊന്നും ഇല്ലാത്ത സുയോധന കണ്ണ സൌബ ലാദികൾക്കൊല്ലാനിറാഗ്യെശ്വൎയ്യ്യം കൊടുത്ത ഭൊഗത്തിനായി- ഒരു വംശത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ജനങ്ങളിൽ പെരികെഗുണവാന്മാൎമ്മിലൎമ്മുഷ്ടന്മാ ൎമ്മിലൎ എന്നുണ്ടാ വരുന്തിന്തെന്നാക്കണ്ടാ ഭവാന്തന്നെ ഒന്നുമ്പറയുന്നു ഞാനതിൻപമ യാക്ഷി തക്ഷന്മാർവനുഭവിചെന്തടൻനെക്ഷിയൊരു വൃക്ഷത്തെ വെട്ടിക്കുറച്ചതിനെ കൊണ്ടൃതന്നെ കട്ടൊടം മരക്കൊടുത്താണിയുമൂലക്കയും ഒട്ടേടം കൊണ്ടുയാഗപാത്രങ്ങളാക്ക വിഷ്ടം സ്രുവാദിയുംജൂ ഹൂമിത്യാദികൂപണിചെയ്തും ഇവരഗ്നിബാമനെ കെൾക്കണെമതുപൊലെ ഒരുവന്തൻറെ പുത്രന്മാ രാകിട്ടുണ്ടാപ്പുന്ന പുരുഷന്മാരും വരുന്തിവണ്ണമരി ക്കനീ അത്യന്തംപ്രശംസകളായവസ്ഥകളിലും നിത്യവുന്നിന്ദിതങ്ങളായവസ്ഥകളിലും അശ്ര ദ്ധന നല്ലനാസ്തികത്വവുമില്ല വിദ്വാനാകുന്നത വൻ പണ്ഡിതശ്രെഷ്ഠനല്ലൊ കൊയത്ലാദിഹൎമ്മ ങ്കം ദലജ്ജാദികളാലെയുള്ള നിഷ്ഫലം കാൎയ്യ സാദ്ധ്യ ത്തിനണ്ടാക്കാതെ സൂൎയ്യമാത്മാവെപൊലുമാത്രമഹി ത്ഥം കൊണ്ടു നിശ്ചലനാകുന്നവൻ പണ്ഡിതൻ കന്നി ശ്ശിതോഷ്ണഭയരതി സമ്പദ്ദാരിദ്ര്യാദിഹേതുണ്ട ഉത്തമപ്രതി ന വിഘ്നത്തെ വരുത്താതെന്നിത്യാദിക ൽ ധ്യാനം സ്നാനം ചെയ്കിടുന്നവൻ വിദ്വാനത്രെയുമവ ൻ പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനല്ലെ? നഷ്ടമായതു ചിന്തിച്ചെത്തെ ഴും ബിയാതെ നഷ്ടനായ പ്രാപ്യമായുള്ളത കാമിയാ തെ ആവത്തു വരും കാലമെത്രമൈമൊഹിയാതെ അ ലഞ്ഞൊഴിയുന്നവൻ പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനല്ലെ? കാല ത്തെ നിരൂപിച്ചുകല്പിച്ചു നിശ്ചയിച്ചൊരാലസ്യം മ ന്യെ തുടന്നിടാത്തകർമ്മം ചെയ്തു കാലവ്യവസ്ഥയു ക്കിക്കൊണ്ടു പശ്ചാത്താപമില്ലാതിച്ചപൃതത്ഥാൽഭാ വാണിടുന്നവൻ വിദ്വാൻ .
p1.10
അസൂയ കർമ്മ പാപമന സി ചെയ്യാതെ കണ്ടങ്ങേ ഷാ ഹിതത്തിങ്കലിഷ്ട യുമുണ്ടാക്കാതെ ആർക്കുകണ്ണീരഞ്ജിപ്പൊടിയസൽ ക്കണ്ണാ വീരനായിരിക്കുന്നവൻ പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠന ല്ലെ?
p1.11
- സമ്മാനത്തിങ്കലെത്സന്തോഷമുണ്ടാക്കാ തനിക്കല്പമവമാനത്തിങ്കലും വെദിക്കാതെ അക്ഷോ ഭ്യനായി ഗംഗയിലെ ഹ്രദം പൊലെ രഞ്ജിച്ചത ത്തെയും വാണിടുന്നവൻ വിദ്വാൻ സംപ്രപൂത്തൊരു ക്തിമാനായ്ക്കിചിത്രകഥനുമായി സപ്രതിഭാവന നായിശ്രുതൊക്തി വക്താവുമായി ഊഹാപൊഹാ ദികളിച്ചതരഹൃദയനായ്ക്കാഹാത്മ്യത്താടെവാണി ട്ടുന്നവന്മഹാവിദ്വാൻ- സകലഭൂതങ്ങൾക്കുമെത്രയും മനൊജ്ഞനായി സകലകൎമ്മങ്ങൾക്കുമുചിതയൊഗ ജ്ഞനായി സകലവൃത്തരിൽ വെച്ചുപായജ്ഞനു മായിസകലവിജ്ഞാനിയായ്ക്കുള്ളവന്മഹാവിദ്വാൻ പ്രജ്ഞാനഗതമായനിശ്രുതമുണ്ടു പിന്നെപ്രജ്ഞ കുംശ്രുതാനഗതയാംവണ്ണമുണ്ടുതാനും- അസംഭി ന്നായ്ക്കജനമൎദ്ദാദയൊഴുന്നതുമ സന്ദിഗ്ദ്ധാത്മാവ ായ്ക്കുള്ളവനും മഹാവിദ്വാൻ- അൎത്ഥമാങ്കിലും ബലാ ലെബലച്ചമെന്നാങ്കിലും വിദ്യയാകിലുന്തനിക്കെറികെ യാന്നുണ്ടാപ്പന്നാൽ എത്രയുംപിനിക്കെറ്റി സദ്ഗുണ വാനായ വിദ്വാൻ സമനായിട്ടില്ല വിദ്വന്മാരൊരുതം തൽക്രാന്തദരിദ്ര്യനായ്ക്കുള്ളവന്മഹാമനസ്സ്ശ്രുതന്തു ക്കുള്ളവനതൃത്ഥം സമൃദ്ധന്മാർ അൎത്ഥാശപാരംപ്ര വൃത്തിക്കയില്ലെതും താനുമെത്രയും മൂഢനവനെന്ന ല്ലൊ ബുധമതം അൎത്ഥത്തെ തനിക്കുള്ളതടിച്ചുവ രാൎത്ഥമാക്കി മിത്ര്യാൎത്ഥം മിത്ഥ്യാചാരംചെയ്തിടുന്നവൻ മൂഢൻ തന്നെ ക്ഷമിച്ചിടാത്തനെരിയെക്ഷമിക്കയും തന്നേക്ഷമിച്ചവളൊത്തൻ വലിയ്യ പ്രതിജ്ഞെക്കുമത ന്നെക്കാൾ ബലവാനൊടെദമത്സരിക്കയും തന്നെ ത്താനറിയാതെ ചെയ്തിടുന്നവൻമൂഢൻ-മിത്ര ത്തെദ്വെഷിച്ചാനായമിത്രം മിത്രമാക്കിപ്രത്യാഹന്ദു ത്യകൎമ്മം ചെയ്തിടുന്നവൻമൂഢൻ-ഉള്ളുരുവിൽക്കുഞ്ചു ങ്ങളെസ്സംശയിച്ചു നദിനം വിപ്രാൎത്ഥകൎമ്മം വിത്വൽ ചെയ്തിടുന്നവൻമൂഢൻ-അന്യമന്ദിരത്തിങ്കൽ ചൊല്ലാതെ ചെല്ലുകയും തന്നൊടുചൊദിയാതൊരു ത്തനെപറകയും ഉടസ്തനായ്യി ഉള്ളവന്തന്നെവി ശ്വസിക്കയും ബന്ധമ്മൊദനം ചെയ്തിടുന്നവൻമ ഹാമൂഢൻ-അന്യദോഷങ്ങൾ പറഞ്ഞൊരൌ വ്വമാകെക്ഷിങ്ങും തന്തടെവത്തമാനമല്ലൊന്നു ത ന്നെത്താനും പിന്നെത്താനൊരുവക്കു മീശവനല്ലാ തയളെളാനമ്പഹംകൊപിക്കയും ചെയ്തിടുന്ന വൻമൂഢൻ-തന്നുടെബലമറിയാതെയദ്ധ്യാൎത്ഥം വി നാതന്നാൻ സാദ്ധ്യവുമല്ലയാതകൎമ്മങ്ങൾ ചെയ്വാൻ അന്നന്നുതുടങ്ങിയുമന്നന്നു മുടക്കയും പിന്നെയുമതിന്നാ രംഭിച്ചിരുന്നവൻ മഹാമൂഢൻ.
p1.12
തനിക്ക നല്ലതായനെ വെറു തെ ശംസിക്കയും നിന്ധനായുള്ളവനെ നിയതംസെവിക്ക യും ദുഷ്ടരെ ഭജിക്കയും ശിഷ്ടരെ നിന്ധിക്കയും കഷ്ടമൊത്തെ ങ്കുമവനത്രെ മഹാമൂഢൻ. സംപന്നമായ രാജ്യം തനിക്ക ഭ ഭുജിക്കെണം ശുഭമന്ദിരത്തിങ്കൽ വാസവും ചെയ്തിടെ ണം തന്നുടെ പുത്രമിത്രകളത്രഭൃത്യാദികൾക്കൊരന്നഭ പൊർത്തിങ്ക കൊടുക്കയില്ലതാനും. അങ്ങിനെയുള്ളന രന്തന്നെ ഉം ദുഷ്ടനാക്കിടെണ്ടുമെന്നിരൂപിച്ചാലൊരുദൊ ഷമറിഞ്ഞാലും ഒരുത്തൻ പാപകർമ്മം ചെയ്കിലെതിൻഫലം പരക്കയുള്ളമഹാജനങ്ങൾക്ക് ഒക്കത്തട്ടും. കാലത്താ ൽ മഴപെയ്തിട്ടിടുമാപത്തുമറ്റുള്ളൊർക്കും മെലിഞ്ഞത ന്നെയനുഭവിക്കും ചിരകാലം. പൈശൂന്യമില്ലാതീയുൽമു discharge ക്തന്മാരുണ്ടും പൊരുളെന്നെക്കണ്ടെഹനിക്കിലുമാഹനിക്കാ ട്ടിലുമാം. തന്നുടെയാത്മാവിനെ രാജ്യഭ്രഷ്ടമായിട്ടിലൊ ഇന്ദ്രിയം സദാഭുക്തനായിക്കണ്ടീടുമെല്ലാരും ഒന്നിനാ ലൂരെക്കണം രണ്ടിന്റെ ബലാബലം. പിന്നെ മൂന്നിനെ നാലാൽ വശത്തു വരുത്തെണം. അങ്ങിനെയുള്ളൂട നാറിനെ യറിഞ്ഞീലുവെ നാദിക്കഎല്ലാം വെടുങ്ങു വഴിപൊലെ എങ്ങിനെയപെക്ഷിട്ടുസൌഖ്യത്തെയടി ക്കെണം ഭക്ഷിപ്പൊരു പഴ്ത്തയലവനിയിൽ ഏകനെഹനിച്ചിട്ടുമറ്റെവങ്കെക്കൂരസം - ഏകനെതൊ ന്നയൊരുശത്രുവുംഹനിപ്പിലും - അന്തരമെന്തുമില്ലസവ്വജ്യം സദ്രാഷ്ട്രകം മന്ത്രിസ്ര്വംരാജാവിനെയും ഹനിപ്പിലും-എ ക്കനായതിമ്പാദ്ദുഭൂജിപ്പിടത്തൊത്താല്ലെകനായിനിപ്പൂ കല്പിക്കരുതൊരു കാഴ്യം - ഏകനായൊരുവഴിപൊക്കുമരു തല്ലൊ - ഏകവെമ്പനിവലത്തുകിടന്നറങ്ങുമ്പൊഴെക്കനാ യ്ക്കന്നെ യുണന്നീടന്നീടത്തതുകൊള്ളെകനിന്നീയുമെന്നാ ന്നിഭൂപാലകിവാമണെ. ഏകയെ ഉള്ളൂ പിന്നെരണ്ടാമതില്ല ചൊല്വാൻ .
p1.13
നാഗ്ഗലൊകത്തിന്നു സൊപാനമാല്ലൊവതെ സത്യമായുള്ളതു വസ്ത്രതരണിപൊലെ പുനരസ്തിക്കമതിമ താംപ്രവരങ്കരുപതെ- ഏകമെദൊഷമുള്ളൂ സന്തതംക്ഷ മാവതാംലൊകക്കുമശക്തനെന്നുള്ള പെരൊരുല്ലെന്നാൽ ഏകമായ്ച്ചു പരശ്രെയസ്സുകുന്നതൊത്താൽ പിക്രെക ^[ക്]^ക്ഷമാശാന്തിയായതെന്നതു നൂനം- പ്പെകവസ്തു്വാപത്തു പ്പിലെന്നറിയെണമൈക്കെവഹിംസാസന്തതിസ്സുഖാ വഹം- രണ്ടുകണ്ണുഞ്ചെക്കക്കൊണ്ടിഹലൊകത്തിൽക ണ്ടുവർക്കൊണ്ടാടുവാൻ കാരണം മഹിപതെ-പാരുഷ്യം വാക്കു പറയായ്കയും ദുഷ്കന്മാരൊടടെച്ചെന്നിന്നമ്മത്ഥിച്ചി ട്ടാതെയുള്ളിക്കലും. രണ്ടുജാതികൾ പരപ്രത്യയകരികളാക്കു ണ്ടുതരണ്ടുപരംഞ്ഞീലുവ നരപതെ- ചെക്കണ്ണൂർത്തെല്ലാ മൊക്കത്താമൃതകാമിനിമാർജ്ജന്മാർഗ്ഗരെല്ലാമെക്കതൂജി തംഭുജകന്മാർ- രംണ്ടുണ്ഡശാരിതങ്ങളെക്ഷിക്കിളളിലു വാനായി- കണ്ടകജാതികൾകെൾക്കണമെയാതൊരുപ ത- നിസ്നൻകാമിങ്ങയുമസ്വതങ്കൊപിയെയുംപൃത്ഥി ന്ദ്രചൊല്ലീഴവൻകെൾക്കണമെങ്കിതിന്നും- രംണ്ടുപെരു ണ്ടല്ലൊസപ്പത്തിന്മൈലെ- ലൊകൈങ്ങഞതനിക്കിസ്സു ഖിള്ളുന്നുസഭാക്കാലം.
p1.14
ദൃദ്രപാകിലുംക്ഷമാപരനായി രിക്കൊന്നും വിഭവഹീനം ദാനശീലനായിരിക്കെവാങ്ങത്ത ത്ഥതിന്നതിക്രമമായിട്ടു രണ്ഡുണ്ടല്ലൊ- കൃതൃന്യായാ ജ്ഞിതമാംദ്രവ്യമെന്തിങ്കിലും പ്രതിപത്തിമുഖപതത്തി ങ്കൽ- പാത്രത്തിങ്കൽഅതിനെപ്പൊലെപുനർപ്രതിവാദ നവും കൃൺചെരധമ്മരാജാക്കുന്നുതവനീകിൽ- കൃന്ത ഞ്ചൈരയ്യ്മിഹവൈഷെര ചൊല്ലാമുള്ളൊ- കൃതൃനില്ലാത്ത വന്നും പതികില്ലാത്തവന്നും പുത്രനില്ലാത്തവനത്രെകൃണ്ട ശ്രെയന്മാർ- നാലുണ്ഡതായ്വിനാൽവണ്ണംങ്കാകിട്ടവ നാലും പണ്ഡിതന്മാരായുള്ളവരറിഞ്ഞീടും- അല്പപ്ര ജ്ഞന്മാരൊടും ദൃഷ്ടശത്രുന്മാരൊടും കൊള്ളുമലസന്മാ രൊടും പാരണത്തെണ്ടും ഭ്രതന്മാരൊടൊന്നുമന്ത്രത്തെ ചെക്കീടരുതാടൽ മൂണ്ഡുഴന്നിപ്പൂർവ്വന്നിലുംമെന്നാൽ നാലുപെരെയും ശ്രീമാനെങ്കിലും ഗൃഹസ്ഥന്തന്നാല യത്തിങ്കൽ കൂടവെച്ചുപാലിച്ചിടണം- അതാന്യാമാ വന്നതിശാന്തനായി വരികിലും നീതിമാൻകുലത്രെഷ്ട ന്നിസ്വനായിവരികിലും - പുത്രനില്ലെങ്കില്‍ സ്വസാവി നെയും നിജ്ജസവിക്ൿ[അ]ന്ത്യം ദരിദ്രനായിവരികിലവ നെയും പണ്ടുദെവെന്ദ്രനൊടാചാൎയ്യ്നാം ബൃഹസ്പതി യുണ്ടു നാലുപദെശം ചെയ്തിടുന്നുതം ചൊല്ല്യം- ദെവ താസങ്കല്പവും ബുദ്ധിമാന്മാരിലന്ഭവവും വിദ്വാ ന്മാരിലെ ദയവും വിനയവും വായക്കണ്ണം- വിനാശ ത്തുക്കിവനാലും താപത്തെയാണെകുകം നിപ്പ വാനുളളു- അഞ്ചുമ്പു രക്കിക്കൊണ്ടു മണികള്‍ഗ്ഗ വസ്ഥനതണ്ണും വെവ്വെറെ കൈച്ചൊള്ളുകയുമരു തതെ- താതനും ജനനിയും മാതാവു മണി താതം പ്രീതനാം മാചാൎയ്യ്നു മഞ്ചി തെനറിയെണം- അ ഞ്ചുവെരെയും പൂജ്ജിച്ചിട്ടിനപുരുഷന്മന്‍സഞ്ചി തയശസ്സനെന്നറിയെത്രീവതെ- ദൂത്യന്മാര്‍ സന്യാ സികള്‍ ദെവകള്‍ വിത്തങ്ങളുണ്ണന്മാഗമില്ലിപ്പൂതിപി ജനങ്ങളും- ദൊഷങ്ങള്‍ ആവുണ്ടാക്കിക്കളങ്കം ചെയ്തുന്ന വരെ രഷിക്കൊത്താമദ്രൂമിപാലക്കക്കട്ടിടെണം- നിദ്ര യും തന്ദ്രി ഭയം ക്രൊധമാലസ്സ്യം പിന്നെ പ്രത്യാഹദി ഴ്ചസൂത്രത്വത്തെയും ത്യജിക്കെണം- ബുദ്ധിമാനിപ രാറുവെരെയുന്ത്യജിച്ചിട്ടുമണ്ണീയില്‍ങ്കം ഭിന്ന യാം തരിയെപ്പൊലെ തന്നെ അപ്രുവത്തായാമാ ചാൎയ്യ്നെയും സദാകാലം പ്രിയവാദിനിയായിട്ടിന പതിയെയും അഭ്യയനം ചെയ്വർത്തിരിക്കുന്നവരെ നയും സത്യധർമരക്ഷിതാവല്ലാത്ത രാജ്ഞിയെയും ഗൊപാല ലൻ ഗ്രാമകാമനായിട്ടെലവനെയും ന\^പ്പിതൻ വനകാമ\^2 നായിട്ടെലവനെയും.
p1.15
ആർബ്ബഗുണങ്ങളെ ജയിക്കാഞെ ഴും സാമാന്യഞ്ചൊല്ലുവൻ സത്യം ദാനവുമനാലസ്യം അനസൂയയും ക്ഷ്മധൃതിലുമിവയെല്ലാം മനസ്സാധീന ചെയ്തധരിച്ചുകൊൾകവെണം. ആർവ്വവൌണ്ടു ജീവിച്ചി ട്ടൂണ്ണി തന്മാരിൽവെറിലും പിന്നെപ്പൊഴുമൊരു മില്ല. തങ്കരൻ പ്രമത്തങ്കൽ വെറുൻ വ്യാധിതങ്കലും മൈക്കണ്ണിമാരെല്ലാം കാമയാനന്മാരിലും യാജ്ഞികന്മാ രെല്ലാം യജമാനന്മാരിലും രാജ്യഭൃതിവാദമാനൻ ഭാര്യാമാവരിലും വിദ്വാന്മാരെല്ലാനിത്യം മൂർഖന്മാരിലു മല്ലൊ നിത്യവും ജീവിക്കുന്നുദ്രവലീലാമണെ. ദൊ ഷങ്ങളെ വെക്ഷിക്കെണ്ടുന്ന വരാജാവിനാലെഴുണ്ടു സകലവ്യസനങ്ങളെന്നല്ലൊ ചൊല്ല പ\^ര/സ്ത്രീജനസെ വാ ദൈവനം മൃഗയയും വിരക്തി വരാഞെരുമദ്ധ്യപ\^ാ നവുമെറം വാക്പാരുഷവും ദണ്ഡപാരുഷ്യമാകു ന്നതും. വാക്കൊടുതൃഷ്ണാമത്ഥ ദൂഷണംചെയ്തെന്ന തും. നാശംവന്നടുത്തിരിക്കുന്ന രാജാവു തനിക്കുള്ള മുമ്പിലെ കാണാം ഏഴുകാരണങ്ങളും. ബ്രാഹ്മണ ദൌഷമങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണവിരൊധവും ബ്രാഹ്മണപ ങ്ങളു്പദാനംചെയ്യികയുംബ്രഹ്മണരെത്മ ന്നഹിംസിക്കയുമതുമൂലംബ്രാഹ്മണൊനിന്ദഹെത്വവാ ദിച്ചുരമിക്കയുംബ്രാഹ്മണപ്രസംഗകെൾക്കുന്നെര മാക്ഷിന്തിയുംബ്രാഹ്മണരെക്കൂടാതെജ്ഞാനക്കൂട്ടാന ങ്ങളുംബ്രാഹ്മണനവെണ്ടിങ്ങന്നെരമദ്രവ്യങ്കയും ബ്രാഹ്മണശാപത്തിനുകാരണമിവയെല്ലാം അതുകൊ ണ്ടുംവിചാരിച്ചുമുമ്പിലെയൊണമപ്പതില്ലിപ്പൊളെ ട്ടാലെന്നാക്കുംഭിന്നെയിച്ചവന്നു്അതിപച്ചണ്ടെരം പ്രമൊദത്തെപ്പുഷ്ഠമാക്കീടുവാനായി മത്സംപുത്രപീ പത്തെ- തന്നടെസഖിയൊട്ടുള്ളൊരുസമാഗമം പിന്നെ യൊടുതിയായിട്ടുള്ളൊരുധനഗമം. യതൃന്ന തനയ നാലുള്ളൊരുപരിഷ്വംഗംസന്നിപാതവും സൂരതങ്കലെത്തമ്പൊലെകാലാതിക്രമവിരഹീ നിജപ്രിയലാഭം.
p1.16
മാലെകാർമ്മുകത്തന്തിലെസ മ്മാനവും തന്നടെജാതിതന്നെകണ്ടുള്ളസന്നാമാ വും തന്നാൽക്കണ്ട ദിവ്യ്സമ്പതമായിൻടെലാഭം എന്നിവറ്റിലുംസഈസ്സമ്മദംവളത്തീടുമൻവർക്കല മങ്കടത്തിൻനായക്കക്കല്ലെക്ഷെത്രജ്ഞൻതന്നാലധി ഷ്ഠിതമായിരിക്കുമീക്ഷെത്രത്തെനവദ്വാരം പഞ്ചസാ ക്ഷികമെന്നുംത്രിസൂണെമന്നുമറിയുന്നവൻമ ഹാവിദ്വാനെത്രയുമവൻക്ഷെത്രക്ഷെത്രജ്ഞവെ യല്ലൊ പലരുമെങ്കിലുംപ്രിയത്തെയറിയാതെ. മ- x ത്തന്മപ്രമത്തൻക്രുദ്ധന്മമുന്മത്തന്മംഛിദ്രഭ്രാന്തന്മം ത്വരമണന്മംഭിദ്രുകിതൻലുബ്ധന്മം ഭീരു തന്മം കാമിയായുളളവന്മം. ഏകാക്ഷിപണ്ണമെല്ലാമുളളഭാവങ്ങ ളിലെകന്നിഷ്ടയാനിദ്ധാനില്ലെത്രപ്രമൊദങ്ങൾ. പുത്രാ ത്ഥംപുരാസ്സുസ്വഭാവീനാൽ ഗിത്വാകുംമിത്രമാമിതിഹാ സംകെട്ടീട്ടില്ലെയൊഭവാൻ. ഉദ്ധതജനവെഷംകൈ ക്കൊണ്ടീടരുതല്ലൊകതന്മംചെയ്തീടരുതാത്മാവെന ന്ദിക്കരുതയും. തന്മടെ സുഖത്തിങ്കൽ മൊദിഷീടരുതൊ ട്ടുമറ്റ ദുഃഖത്തിങ്കലുണ്ടാകെണം കരുണയും. ദത്തമാ യതുചിന്തിച്ചുന്മരുപരുമത്രതന്മണങ്കിലത്ര ചെയ്‌ൽ ക്കയുമരുതല്ലൊ. ദെശാചാരവും നീതിയുമെല്ലാംചെയ്തീടെ ണം മുഖ്യവർജ്ജീഷീടെണം ദുർജ്ജന സംസർഗ്ഗവും ഡംഭ മത്സരമൊഹം വൈശൂന്മം പാരൂഷ്യവും പ്രതിവർജ്ജീക്കെ ണം. ഭൃവതിവിഷ്ണുനെയും തന്മന്മക്കന്മാരൊടുമൂത്ത രംപറയരുതൂത്തന്മന്മാരെപ്പുരസ്ക്കരിച്ചു നടക്കെണം സഖ്യവും വിവാഹവും വ്യവഹാരവും തമ്മിലൊക്കക്കൂട്ടു കൂട്ടുകെന്നവരുടുവെണം.
p1.17
ഹീന്മന്മാരൊടുകൂടി സംസർഗ്ഗമരുതൊട്ടും ദാനവും ചെയ്യീടെന്മമാശ്രിതന്മാ ർക്കുന്മിത്യം ഭൂപതെ തവനിയൊഗത്തെയുംവഹിച്ചെ ദരന്മപത്തെണ്ണുണ്ടുവാഴും പാണ്ഡവന്മൻറെതഞ്ജം x വാതികൊള്ളു്ന്നധൎമ്മതല്ലയാക്കിൽ വെദപും ഭവാനെ രെരുണ്ടാമെന്നറിയെണം- നല്ലവാക്കുകൾ കെട്ടാമില്ലെ ലം ഭാഷം ചൊല്ലു ചൊല്ലിനിക്കും നിയെന്തിതു യുതരിഷ്ടൻ ചൊല്ലിയനെരമതിന്നുത്തൽ വിദുരരും ചൊല്ലി നന്മനെ രെ രമ്യാകുള്ള വാക്കുകളാൽ- നല്ലതുമാക്കാത്തതും ചൊ ല്ല്വൻ ചൊല്ലു കെൾക്കക്കില്ല നിയെതുകൊണ്ടു ചൊല്ല്വാനുട) യഹം- നല്ലതു ഞാൻ പറക്കുനാളുവതികുനെല്ലിയപ്പൽ തിന്രി) തിണ്ണിയില്ലായ്കിൽ സുതന്മാരെ കൊല്ലുപെ പാണ്ഡവന്മാർല്ല സംശയമെതും- നല്ല ദീഷ്ടമൊണകണ്ണായിരിക്കും ദീഷ്ട്ടിക്രി യമാകിലും പുനൎപ്പ്രിയമെന്നാകിലും നയമാകിലും ദയനയമാ കിലുമതി ഗൂഢമാകിലു മെമെ ഗുദമെന്നാകിലു മദിരൊ Xദന ചെയ്തും ചെക്കിലെ പറഞ്ഞു- വൈചിത്യവിൎയ്യ്വ പു തൎക്കണ്ണമിവയെല്ലാം- വൈദഗ്ദ്ധ്യം മസ്സികലുണ്ടല്ലെ ഭവാന്തെരെം- വൈദഗ്ദ്ധ്യം ഭവാനെക്കാളെ രുണ്ടാകിട്ടില്ല വൈദഗ്ദ്ധ്യം വാക്കിനെറെയുണ്ടെങ്കിലതുമല്ല- സ്നെഹമുണ്ടു തുകൊണ്ടു കെൾക്കും ഞാനെന്നാലെന സ്നെഹമുണ്ടെ നിക്കതുകൊണ്ടു ഞാൻ പറയുന്നു- വംശനാശത്തെ കൊണ്ടു സങ്കടം പരമുണ്ടു സംശയംതിന്നു വല്ലൊ നിന്റെ സുത ന്മാരെയപ്രാംകമായിരു അല്ലുമെന) ക്കെന്നകത്തായിക്കു ൽക്കളിപ്പീടരുതല്ലി മനസ്സാപ്രതം നിന്നെയുമവൻവംസ നാത്തെ ഹനിപ്പിലും ഇണ്ണയമല്ലൊ നല്ല്രൂവത്തെ ഇരവെ ലെ പാദവഫലം വരുക്കും കുമ്പെ ദുൎജ്ജയീടെൽ സ്വല്ല്ലൊ ല്ല്വാ പിന്നെ വിത്തുമില്ലാതെ പ്പരും- പരമപ്പള്ള ദുൎജ്ജയാതിരസു ന്ദരംസാഗ്രം പുഷ്പവുമുണ്ടാം പിന്നെഫലവുമുണ്ടാച്ചതും പുഷ്പങ്ങൾ തൊറുംചെന്നിത്യവുമുള്ളമധുകൾ പൂദപ്പൂങ്കൊണ്ടുര ഗതിച്ചു വസിച്ചിരിക്കും അപ്പൊലെ ഇപ്പവരനെപ്പൊലുള്ളമ ഹിംസയാ തൽജകതിൽനിന്നാല്ലി കൊണ്ടെമൽമെ രദം-പിരിഞ്ഞുപിരിഞ്ഞുപൂവറുത്തുകൊൾകെയവു-പി രണത്തുമൂലചെദം ചെയ്തു തൊട്ടിക്കലും- ആരാമതി ങ്കൽ ചെന്ന മാലകാര നെപ്പൊലെ-ദാരുമൂലാത്തികങ്ങ മംഗാരകാരകൻറ കാര്യം കാട്ടിടരുതെന്നു മെനര പതി-സാരനെന്തിരിക്കിലെന്തരികത്തപ്പതെ- അന ത്ഥപ്രജകൾക്കുവരുത്തുനിരത്ഥകൻ- തനിക്കൊരത്ഥ ലാഭം വെണമെന്നില്ലതാനും- കാണുന്താദ്രൂപാലനെ യാക്കുവെണ്ടിലെന്നാൽ ഷണ്ഡനാം ഭർത്താവിനെ നാരിമാക്കെന്നപൊലെ- കഷ്ടങ്ങൾകൊണ്ടും നൊക്കു കൊണ്ടും വാക്കുകൾകൊണ്ടും സമ്മാനിച്ചിരിക്കിലെ രഞ്ജിച്ചുലൊകന്തങ്ങൾ-പിടിപ്പിച്ചിഴുന്നതിൽ പെ ടിക്കു പ്രജകളും- ചെഗത്തിലെടും ഭയം പ്രിയനെക്കാ ണുന്നെരം കൽപ്പവും പരതുള്ള മദ്ദനമ്പൊലെതന്നെ നിത്യവും നിജരാഷ്ട്രമദ്ദനം രാജാവിനാൽ ഉമ്മത്ത നെന്നാഗിലും ബാലകനെന്നാഗിലും സമ്മതമ്മന്മാ രവാക്കുകളേക്കാൾ കൈവെണ്ടു- ശക്തിക്കയൊണ്ടാമ്പവ ണ്ണത്തൈക്കെക്കാൾ കൈവെണ്ടു- പകർതിൽ കിടക്കുന്ന തെങ്കിലുംതിഭ്രതം- ഗൊക്കളെ ഗന്ധം കൊണ്ടുംബ്രാ ഹ്മണർ വെദംകൊണ്ടും ഒട്ടാ{{ക്ക}}ൽ ചാരന്മാരെക്കൊ ണ്ടുദ്രൂപാലന്മാരും നെക്കിക്കാണ്മെ നക്കണ്ണുകൊണ്ടു മറ്റുള്ളജ്ജനം- മിത്രബാന്ധവന്മാരായുളളതു വാലെ ന്ദ്രന്മാർ- ഭക്ത്യ ബാന്ധവന്മാരായുളളുന്നതികളെല്ലാം വെദബാന്ധവന്മാ രായുളളൂദ്രദെവന്മാർ- മെദിനീ ശ്വരനൊക്കു പ{{ള്ളു}}ത്യ ബാന്ധവന്മാർ- സത്യത്തെ ക്കൊണ്ടുധർമ്മംഅഭ്യാസം കൊണ്ടു വിദ്യാവൃത്തത്തെ ക്കൊണ്ടുകുലംമജ്ജനം കൊണ്ടു രൂപം രക്ഷിപ്പൂകെ പ്പുക വെണം- മാനത്തെ കൊണ്ടുധനം രക്ഷിപ്പൂമൻ ക്രമം കൊണ്ടുവാജികളെയും അന്തികെവിലൊകനം കൊണ്ടു ഗൊക്കളെ രക്ഷിപ്പൂ സംതാംങ്കൾലൂകൾ കൊണ്ടുനാ രികളെയും വൃത്തിവിസ്താരംകുലപ്രമാണംപൊൽ നല്ലവൃത്താവണെങ്കിൽ ത്യജാതൻ നന്നന്താനും പര ന്മാരുടെചിത്ത രൂപശിഷ്ടാദിജാത്യഗ്ര ആസനദ്രോ ഹസൂയാ സർമ്മദ്വാദികൾ കണ്ടാൽ ചിത്തതിലസൂയ വർദ്ധിച്ചിലും പുരുഷൻ നിത്യവുമായിയെ എണ്ണി ല്ലെന്നറിക്കേണം ഉത്തമാശനം മം-സൊത്തരം മെന്നറീയേണം.
p1.18
മദ്ധ്യമാശനമല്ലൊ ഘൊ ര സ ണ്ടുകൊണ്ടെന്തു ഫലം. ബൈതച്ചമത്തൻ പാപികൎമ്മ വുമന്നിലുമൈതച്ചമത്തന്നു സദ്ഗതിയുമില്ലയല്ലൊ യഷ്ണൎത്ഥങ്ങ ഒരു ഇന്ദ്രീന്ദ്രിയവശഗനായിട്ടുള്ളദത്തെ ട്ടു വൎത്തിക്കിടിനവതക്കൻ വിത്തവും പ്രജ്ഞങ്ങളുഞ്ചി വരുന്നശിപ്പുപൊമൃത്തനാകുന്നവനിന്ദ്രിയജയംവെ ണം അതൊഴശ നിന്ദ്രിയെശനെങ്കിലങ്ങവൻറെള്ളാ രത്നവു നന്നശിച്ചുപൊംക്ഷിപ്രമെന്റിയഞ്ഞാലും സത്യ മാൎജ്ജവംശൌചം സന്തോഷമെനസ്സൂയമിത്തശന്ത്യ നാഞ്ചസന്ത്രിയ വാത്യാദിഗുണ ഉണ്ടെകിലെയല്ലൊ ഇണ്ണയം ദുരാത്മനാമുണ്ടെങ്കിലത പരപ്പിടെക്കാ യ്ക്കരുതതാനും. ആത്മനിയഷ്ട്രം ത്രിത്വ മലചെഹുണദാ നമാത്മജ്ഞാനവുമസംരഭവും തിതിക്ഷയും ഇശ്ശില്ലൊ മഹിം സയുമനുകം പാദികളും ദുൎഷ്ടക്ക ങ്ങരഞ്ഞൊ ന്നു മുണ്ടകില്ലതാനും.(ഭൂവതൈഹിംസാബലംവെ കവലമസായ്ക്കനാം)ഭൂഭുതാം ബലം ദണ്ഡവിധിയി ന്നറിഞ്ഞാലും. സ്ത്രീണാളത്മശൂശ്രൂഷാബലംഘണിനാം ക്ഷമാബലം. പ്രാണിനാംബലം ജലം പത്നിവങ്കല വതെ- അടവിമഴക്കൊണ്ടു വെടിയാലക്കിഴുംക നെവാചാവെട്ടുമുറിച്ചാലകഷീടാ- നാരാചശല്യം ദ്ദേഹത്തിങ്കൽ നിന്നെടുത്തിടാം. ക്രൂര വാൿ ശല്യമെ ടുക്കാം ചികിത്സകനില്ല. നിത്യപാലന രാജലക്ഷണ സംപന്നനായി വിശ്വാസയൊഗ്യനായ ഭൂപതിയു ധിഷ്ടിരൻ ഭിരുത്മാവും വങ്ങളെ സ്സവിഷിക്കുന്നത വ ഗൌരവ നിമിത്തമായെന്ന നീ തരുളെണം സവ്വൌരജഞനെക്കാളും ശ്രെഷ്ടനാകുന്നതു സവ്വ ഭൂതങ്ങളിലും ആജ്ജവമുള്ള പുമാൻ ആകയാൽ ഏതൊ രുഹരിലാംജ്ജവം പ്രതിശ്രുവാദിഷെകാന്ത വസ്തൂഖ്യം വന്നാൽ സപത്നപ്രക്ഷാഭിയും വരും.
p1.19
എത്ര നാളൊക്കു കീർത്തി നില്ല്ക്കുന്നു ഭൂമിതലത്ര നാളൊക്കു സ്വർഗ്ഗവാ സമുണ്ടാ വനൊരുത്തൻ- ദൈത്യെന്ദ്രൻ വിരൊചന ൻ കൌശിനി നിമിത്തമായ സ്വയം സന്ധനനെ യൂളള സംവാദം നീ കെട്ടിട്ടില്ലയൊ ഇപ ട്രെഷ്ടനാം ധൃതരാഷ്ട്ര- കെട്ടാലെത്രയും മനൊ മൊഹനമിതിഹാ സം- ക്ഷിതാവും ധൃതരാഷ്ട്രർ തന്നെക്കൊൾള്ളിട നാനന്ദമമായ പുരാവൃത്തമെച്ചെരുമെല്ലാം രൂപ ത്തിൻ ലക്ഷണപഹരിച്ചിടുന്നു ജരാ കൊപമൽമത്തൊ യെല്ലാം പ്രത്ത്യപഹരിക്കുന്നു ശീലത്തെയപഹരിച്ചി ടുന്നു ബലസവകാലൻ പ്രാണനെയപഹരിച്ചിടുന്നു യല്ലൊ ആശതാനപഹരിച്ചിട്ടുന്നുയെല്ലഞ്ചൊല്ലു മാതുകണ്ടപ്പനപഹരിച്ചിട്ടുന്നു നാണംയല്ലഞ്ചല്ലിയെ യപഹരിക്കമസ്സലയും നിഷ്ഫലമതെയകം ഹറിക്കുമഭി മാനം - ക്രൊധിക്കത്ഥവുമില്ലെ ശംതംമിത്രമില്ലാക്രൂരന നാറികില്ലെ സുഖികുകിതയില്ലെകാമിങ്കു നാണംമില്ലെ കൊശമില്ലെലസന സവ്വവുമില്ലെ അനമനവസ്ഥിത നൊത്താൽ- കൃതജ്ഞത്വവും പരന്മാറ്റ്യവും നിന്ദ്യ വൃദ്ധിത്ഭാഷണണം ദാൻമന്മാർ വിശ്രസിക്കും ശ്ശ്രുത വുംപ്രീതിജ്ഞയുമുളളവർ ശെവിക്കുന്നു ഇതൊന്ന ഗുണമെച്ചുമില്ലാതെ പുരുഷനെ സജ്ജനങ്ങൾ ബ ഹുമാനിക്കയില്ലയെല്ലൊ- സ്വല്ലൊകത്തിന നിദ ശനങ്ങളാഴിച്ചുണ്ടു ചൊല്ലു നിതൊട്ടുമുണ മരിക യധ്രുവതെ- അന്വവെദങ്ങൾ നാലുമണ്ണുവയ്യ ങ്ങൾ നാല്യും മന്ദവചൊല്ലീട്ടുവൻ കെട്ടാലും യഥാ സൌഖ്യം - യജ്ഞദാനന്ധ്യയേന തപസാനി ഷ്ഠനാലും വിജ്ഞാനി ജനമന്വവെദങ്ങളെന്നു ചൊല്ലു- സ്സൂത്രമാജ്ജൂ വന്ദമാം ഇഷ്ടസ്സൂര്യമിപല ന്മാരി ബുദ്ധമതമന്വവായങ്ങളെ ന്നും വ്രുദ്ധന്മാ രില്ലാതൊരു സഭയും സഭയല്ല- വ്രുദ്ധന്മാർദ്ധൃമ്മത്തെ ച്ചൊല്ലീടാത്തവരും സത്യമില്ലാത്തയും ഭാര്യാപുത്രല്ല യല്ലൊ സത്യവും സത്യമല്ല മായന്നു സിദ്ധമായാൽ സ ത്യരൂപവും ഭ്രാതം നിത്യവും കലങ്ങളിലും ശാന്തിയും ദ നം ശൌനക്യം വിചിത്രം ഭ്രാതൃമിവവൃത്തണ്ടു സംസാ ഗ്ഗയൊനികളെ നറിയെണം- പൃതപിശതിലക മൈക്കൊടുമിവയുന്നീ- വാസരത്തിങ്കൽ പ്രവൃത്തിക്കി ലെത്രത്രേനപിന്നെ വാസം ചെയ്തിടാനിത്ര സുഖമാ യെന്നു നൂനം- എട്ടുമാസവും പ്രവൃത്തിക്കിലെരുന്ന രവി പൃഷ്ടി മാസങ്ങൾ നാലം സുഖമായ്നിശ്ചിതമെ യെന്നു വനത്തിങ്കൽ പ്രവൃത്തി ചത്ഥമുണ്ടാക്കിലെ ചൊല്ലൊടെ വാർദ്ധക്യത്തിൽ സുഖമായ്നിശ്ചിതമെ ജീവപയ്യന്ത പ്രവൃത്തിക്കിലെ മരിച്ചാലും ദൈവലൊ കാദികളിൽ സൈരമായ്നിശ്ചാറൂ- എറുചക്ഷ് സൂക്ഷ്മാപതാം ശൗനകവ്യവൃതാത്മനാം രാജ്യാദ്യുശാ ങ്കാപിനെച്ചുനപാവന്മാക്കെല്ലാം അന്തകന്ന ന്നെ ശാന്തമാക്കുന്നു തരിഞ്ഞാലും- എന്തിനുപ ഇരഞ്ഞിങ്ങിത്തരം പറയുന്നു തപസ്വന്മരുടെയും വാഹിനീന്മരുടെയും ശോഭ നെടിറ്റും മഹാത്മാ ക്കൾ വംശത്തിന്റെ കൃഷ്ണതദ്ഭവ സ്ഥാനമെന്മനി ക്കൊണ്ടു ദിച്ചാങ്ങൾക്കില്ലല്ലതിനൌഷധമെന്നതൊ ക്കെന്നന്നരപതെ- പ്രാഹ്നത്തെക്കാൾ ശ്രേയസ്സ ാകുന്നതല്പാഹ്നം ഏതൊം പ്രാഹ്നതരം രണ്ടാമതസത്യ ത്തെ വദിക്കെണം പ്പാഹ്ന തം വിന്നെപ്രിയം വദിക്കെ മൂന്നാമതുംപ്പാഹ്നദംസത്യം വദിക്കുന്നതുനാലാമ തും ഉത്തമന്മാരെ വെണം സെവിച്ചുകൊള്ളുവാ നും മദ്ധ്യമന്മാരെ ക്കൊഴ്ചാകാലെ സെവിക്കവെണ്ടു സെവിച്ചിടരുതധമന്മാരെ യൊരിക്കലും- ദുഷ്ക്കി ടരുതവരൊടഭിമുഖ്യം പൊലും- മാനസത്വംകൊ ണ്ടുബലവുംശരീരവും ജ്ഞാനവുംക്ഷയിച്ചു പൊം പ്രാ യിക്കുവസിച്ചീടും പെരികയിത്ഥം സ്വസ്ഥൻറെ പത്നിയെ പ്രാപിച്ചവൻ ഗുരുകല്പകൻ വൃക്ഷളിപതിയാകുംദ്വി ജൻ ശരണാഗതഹന്താ മുത്തു പ്പനിവരെല്ലാം കുരുതി ടെണം ബ്രഹ്മഹന്താവിനെ ക്കണ്ടല്ലൊ എപ്പൊഴൂംപ്രി യം പറയുന്നവർ പലരുമുണ്ടുപ്രിയമെന്നാകിലും പത്ഥ്യത്തെ ചൊല്ലീടുവാൻ സല്ലുരുക്ഷനുമില്ല- ത ങ്കൽ പ്പാനമാരുമില്ല ദുണ്ടായായുള്ള ജനമൊഴിഞ്ഞു ല്ലൊരെടത്തും ദൂൽ ദൂൽ പ്പിൻ പ്രലപ്രിയ മെമ്പതിയാ തെയടുത്തതപൂരിഞ്ഞുകൊണ്ടുപ്രിയമെന്നാകിലും സ്സയെത്തെച്ചൊല്ലുമാറ്യൻവെണം.
p1.20
രാജാവായാൽഎത്രയും വന്നുകൂടുമറുദയക്കുമെന്നാൽ സർവ്വവുമുവെക്ഷിപ്പൂ മാത്മാവെ രക്ഷിക്കെണം. സ്ത്രിയെയുവെക്ഷിച്ചും മിത്രത്തെരക്ഷിക്കെ ണം. ഗ്രാമത്തെയുവെക്ഷിച്ചും രാജ്യത്തെരക്ഷിക്കെണം. ഗ്രാ മത്തെയൊരുകുഹികൊണ്ടും രക്ഷിക്കെണം. ഒരുവന്തന്നെ ക്കൂടെഞൊരിടം രക്ഷിക്കെണം. കൃതകൃത്യമനത്തിരതിപ്രയൊ ഗ്ഗാം. വൃദ്ധനെയുവെക്ഷിച്ചും വംശത്തെരക്ഷിക്കെണം. ഉത്തമന്മാ രായുള്ളവരിങ്ങിനെ ചെയ്തുണ്ടായാം. ആത്മാത്തെരക്ഷിക്കെ ന്നമാവത്തു വരുമ്പൊഴെക്കൽതന്നെയെക്കൽത്തെക്കാളുംഭാ ര്യയെങ്ങൾരക്ഷിക്കണം. ധീരന്മാർത്തന്നെയെക്കാളും ഭാർയ്യാവെരക്ഷീ ക്കേണ്ടു ധീരന്മാരായുള്ളവരിങ്ങിനെചെയ്തുണ്ടായ്ക്കാം. ഭർത്താവി ന്നഭിമതമറിഞ്ഞുകാഴ്ചഞെക്കനിയെപ്പുമവരുന്നു. വ്യവസായം ചതുര്രൂപ്പതപ്പൂങ്ങൾ വളിച്ചവനങ്ങനൊക്കിശക്തിത്തനം. ഭൃത്യന്തന്നെപ്പൂതന്നെയല്ലന്ധമൻ കമ്പൻ ഭർത്താവിങ്ങിപ്പൊ ഗഞ്ഞയാദരിയാതെ യതിൻപ്രത്യുത്തിപറഞ്ഞെററ മാത്മാ ഭിമാനത്തെയും ചിത്തത്തിൽപ്രതികൂലമാക്കീപറഞ്ഞിടുന്നുെ രുഭൃത്യനെത്യജിക്കെണം. ബുദ്ധിമാനായ ഭൃത്യൻസകലഭൃ ത്യങ്ങൾക്കും ഹിതമായ്മാത്രമിന്നു സുഖമായിപ്പൊതെചെയ്യ പ്പൂദ്രവ്യാഹനം. ബുദ്ധിയുംപ്രഭാവവുംതെജസ്സുമുത്സാഹ വുംസത്സാപുഷൈര്രം വ്യാവസായവുംള്ളവൻ പ്രവൃത്തി ദയമെത്തന്നു് ഊണ്ടുകയില്ല പ്രവൃത്തി ദയമറയാൽ നി ജ്ജലഊണമെല്ല്ലാം നദിമാരെയ്യ്കും ഇപ്പറ്റാരെയും സർവ്വ