Pramāṇa · Search · About · API

Mahabharatam Kilippattu (Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu)

Tuñcattu Eḻuttacchaṉ's Malayalam "parrot-song" version of the Mahābhārata.

Language
Malayalam
Date
1550–1650 CE
Author
Tuñcattu Rāmānujan Eḻuttacchaṉ
Place
Kerala
Extent
243 passages, 21,375 words
Text
partly digitised
Source
archiveorg · മഹാഭാരതം കിളിപ്പാട്ട് (ഉദ്യൊഗ പർവ്വം തൊട്ട് സ്വർഗ്ഗാരൊഹണ പർവ്വംവരെ) രണ്ടാം ഭാഗം · Scan of a printed edition hosted by the Internet Archive (archive.org); the ancient text is in the public…

Contents

Text

p1.1

ഹരിഃ ഓരൊരൊകഥകുനിചൊന്നുതുകേട്ടുഞങ്ങൊരുമാ രാമൽക്കിളിപ്പെണ്ണെ പാരമുണ്ടാനന്ദമൊ വീരന്മാരായ പാണ്ഡു ജാതന്മാരെന്തുപിന്നെസ്തിരതയൊടുചെയ്തതെന്നിപറ യണം. ഒക്കവെപറവെതിനൊപ്പമൈകാലം പൊറാ സർവ്വമൈ യല്ലൌയെന്നാലൊട്ടോട്ടുപറഞ്ഞിടാം. യദ്ധ്വാദികളുടെ വാർത്തകെട്ടെഴുനെള്ളി നിമ്മലൻബിംലലൊകൈകനായകൻ ഭക്തൻകാങ്ങിരിണയൊളിചെയ്തുകൊണ്ടിരിപ്പവൻ തിക്കുകളെപ്പും തിമ്മംഗലനല്ലികാത്തുകൊണ്ടുവിരതം കാത്തുതിരിണയൊഴുവെഞ്ചുകൊള്ളുന്ന വിഷ്ണുഭക്തിമൈന യ്യ്നായിയാത്രിതൻ ദൂരം നിപ്പാൻയാത്രിയിൽപിറന്നപ ൻനെത്രഗൊചരനായിട്ടാ സഥാ പാണ്ഡവന്മാർ പറത്തുതി ന്നതിരൌർവ്വന്ദ്രാപുന്നള്ളിക്കിണഗാത്രങ്ങൾതൊറും ന ന്നായിവെഞ്ച സന്താപംതിർമ്മർത്താണ്ഡന്നൈക്കണ്ടു പത്മങ്ങള്ളുണപൊലെ പാർത്ഥന്മാരുടെ മുഖമൌരരുന്തെ ളിഞ്ഞുതെ. ശ്രൊത്രവുംകുളുത്തീതങ്ങെയോ സല്ലപ ത്താൽവന്ദുകവമായിട്ടുള്ളവാർത്തയുംകെട്ടുശെഷം പാർത്ഥ ന്മാർ പാഞ്ചാലനും മത്സ്യനുംമുകന്ദനും വെയ്തു മങ്ങൌ രൊകാര്യം പാർത്ഥവാന്ക്കെല്ലാരുമായി കാർയ്യങ്കളിച്ചാലിനിപ ത്തിരിയാതൈകണ്ടുവന്നല്ലൊനമ്മിൽനമ്മൈക്കുരുളൊ രിയെണം.

p1.2

ബന്ധുഭൂവാലന്മാരൊടവസ്ഥയറിയിപ്പാൻ കുന്തിനന്ദനൻദൂതന്മാരെയുമയച്ചതൈ-സന്തതംചിന്തി ച്ചവർസന്താപംകളയുന്നബന്ധുവാം കൃഷ്ണനാനന്ദവാ രെക്കൊണ്ടെഴുന്നെള്ളി മാത്സാത്ഭജസുതതന്വി മാരൊടുംകൂടിപെൽംചിന്തിച്ചനെരംതൊന്നിത ങ്ങൊറുതൊഴം-ധാർത്തരാഷ്ട്രന്മാരൊടുപൊർതുടങ്ങു കിൽകൃഷ്ണൻതന്നെയെനക്കൊരുബന്ധുവായ്ക്കരിക്കെണ ം-ധാർത്തരാഷ്ട്രനതൊന്നുനക്കാലഷെത്തികിക്കഷ്ണന്മാരൊ ത്ഥന്മാരൊടുയുദ്ധംചെയ്യുകിൽ കൃഷ്ണനെപാർത്തിരി x ക്കാതെമുമ്പെബന്ധുവാക്കിക്കൊൾകവെണം-പാർത്തി വെന്ദ്രന്മാരൊർത്തറിഞ്ഞുകൃഷ്ണൻമുമ്പെധാർത്തരാ ഷ്ട്രനുംവരുംപാത്ഥനും വരുമപ്പൊൾ ആ സഹായപെടെ ണനെകൊണ്ടുപൊവതിന്നതിൽ അർജ്ജുനൻവരും മുമ്പെവന്നിടുംസൂയൊധനനികൃഷ്ണനതൊടുകൂടപ്പൊ ക്കെന്നുംവരുമിപ്പൊൾ- ആ ചരംമുമ്പിൽക്ഷിണിക്കു ന്നവരൊടുകൂടഭൊജനത്തിനും പ്പഥനത്തിനമെന്നു ണ്ടല്ലൊ-ഭക്തന്മാരുടെമുമ്പുറത്തുപൊകെന്നതുമെ ത്രയുംമടിയാകുമതിനണ്ടുവാകയും-മുമ്പിലെസൂയൊ ദ്ധനൻകണ്ടു ചൊല്ലരുതെന്നൊക്കപ്രകാരെനി ദ്രാഗ്രഹംപ്രാപിച്ചുനന്മനെരംരാജസിംഹാസനവും തലക്കൽവെള്ളിപ്പടൻപ്രാജനിദ്രകുംപൂണ്ടുകിടന്നു ഭഗവാനും- അന്നേരം ഗാണ്ഡീവജ്ഞൻ വന്നു ചൊദിച്ചു, നെല്ലൊ നിന്നെത്തൊഴുഞ്ജ(ക്രുത)ന്മാരൊരുക്കുക നിയൊടെ- മാധവനെവിഴുത്തു ചൊൽകിനെന്നതുനെരം-നാ ഥനപങ്ക്കങ്കജങ്ങളെന്നവനുരചെയ്തു- ധാർത്തരാഷ്ട്ര ൻമഹാനിദ്രാവെളയൊടുക്കന്നൊക്കിരുന്നിതുമുമ്പെ ഞാനിതെന്നുരചെയ്ക്കാൻ- എങ്കിലുംനമ്മുകണ്ടുവല്ലൊ രുതെന്തില്ലല്ലൊ- ശങ്കിതനല്ലെല്ലൊഞാനെന്നവന ക്കവുഞാൻ- ഞാനെത്രെമുമ്പിൽവന്നതെന്ന തൌപ ന്ന വല്ലൊ- അനങ്ങന്നൊരുടപ്പ ന്നിതു ഭവാനഹോ മുന്നമെന്നൊരൊറ്റൊവാന്നത കൊണ്ടു ബൊധം മറന്നെതെന്നു നാഥൻ മന്ദഹാസ വും പൂണ്ടു മന്ദമായുരചെയ്തു നിന്ദ്രനന്ദനനന്തരംകണ്ണുകൊണ്ടുനക്കിപ്പാൻ തെയ്യുന്ന മനങ്ങരം കുടിയുള്ളുതൻറെ ഭയ്യാനോടൊപ്പൊ മുമ്പില ആൾ ചെയ്തെന്നുവന്നു- ഉപധാനത്തിന്മേൽ തൻമു ട്ടുരെച്ചു നിന്തിരിഞ്ഞു പവ്വതകം വരും ഇവനൊ ടാൽചെയ്തുകഷ്ണൻ അറിഞ്ഞാലെത്രമൊന്നി രുന്നില്ലൊഴുപ്പറ്റമെഭവാൻ വന്നിഞെതിവരിപ ഇജ്ജന്മാരക്കുള്ളവണ്ണത്താലുമെന്നു ങ്ങളൊണ്ടു മുക്കണ്ടു ഭവാനിങ്ങിതിക്കുന്നു എത്രയുമഴക ന്തായൊത്തുവന്നതു മിന്നി സ്സിദ്ധന്മാരുനിങ്ങൾ ത മ്മിൽ കൈപിടിക്കെണം- അണ്ണെ ഊറ്റമായ്ക്കൊമ്പു പൊ ക്കൊന്നിജ്ജവസിക്കെണം എണ്ണല്ലൊ നിന്നള്ളൊ തങ്ങണ്ണൊന്നിപ്പവന്നു- ഒന്നുമെയറിയാതെ ചെന്ന തെന്തെന്നു ഭാവിച്ചുണെരമ്പുതരാജ്ജ നന്ദനനുര ചെയ്താൻ- പന്തിരുപടക്കു ചൊരെണമെന്നിതിന്നി യ്യൊൾ- എന്നൊടുകൂടീ ഒപ്പാനെന്നമതിയായിതത്ത നെറ മുമ്പെവന്നിരിക്കുന്നിതെന്നതുകേട്ടുനാഥൻ പിന്നൊകളിച്ചതെങ്കിലെങ്ങിനെയാകു വെണ്ടു എന്നതുൾക്കൊണ്ട ശേഷം പിന്നെകുമെന്ന ചൊന്നാ ൻ.

p1.3

മൂന്നം ഞാൻ കണ്ടുപാത്ഥ തന്നെയെന്നറിയെ ണം മൂന്നും വന്നതു ഭവാനെന്നതങ്ങനെയല്ലൊ. എ ന്തുകൊണ്ട ഭെദമില്ലെനികതുകൊണ്ട മന്ദപ ന്മാരെ. ഞാനങ്ങൊന്നു ചൊല്ലുന്ന തിപ്പൊൾ. മത‌്സ രാദികളെന്റിക്കില്ലെന്നു സിദ്ധമല്ലൊ. മത‌്സമഹാ രാണ്ണാരായണഗൊപാലന്മാരും. സൈനാനിസമ ന്വയസൈനാനിദൊജ്ഞന്മാരും. സൈന്യമൊരു ത്തൻ. ഞാനേകനെന്നതത‌്വം എല്ലാവറ്റെക്ക നിങ്ങളേന്തിക്കണ്ടുപന്മാരെ. നല്ലതവരുവാനെ ന്തല്ലെകിയപ്പൊഴുള്ള. വല്ലവരൊടുംകൂടിപ്പൊരാതെ ന്നിരിക്കിലും വല്ല ദുമൊല്യയുദ്ധം ചെക്കാനില്ലതാ നും. ചൊല്ലുവാനസംഖ്യമായുള്ളൊരു പടക്കുമുണ്ട ല്ലാതം പൊരുമവരെങ്ങനെയൊടും കൂട തൻബൊദ്ധൂ ര ഞ്ചൂജനമൊരിക്കൽ വരിക്കും പ്പൊൾ മുമ്പിനാലിലെയ വൻ വെണമെന്നഞ്ചൂഞായം.

p1.4

കല്യാണാലയനായ കാത്തഞ്ഞുമൂത്തി തന്നെയെ കല്യാണം വരുമാറുകെക്കെ ണ്ടാസന്ധനഞ്ജയൻ മല്ലാതിനിരായുധനെന്നാൽ സ്സുയൊധനൻ ചൊല്ലിനാണെകിൽ പടയെല്ലാമെങ്ങ നിക്കെന്നും വല്ലവതരുണെന്മാർ വല്ലുടൻപിരിഞ്ഞുതൻ നല്ലസാമർത്ഥ്യമിതു ചൊല്ലിയ പോലെ യെന്നാൻ-ചൊ ല്ലുവാനല്ലാഴെകിൽ പോങ്ങണെ നിനിയെന്നു ചൊല്ലി വെയത്ര ചൊല്ലി നടക്കാൻ സുയോധനൻ-ക്രിഷ്ണന ന്ദനനായ്ക്കിഷ്ക്കിന്ധനൊടുംകൂടി വിഷ്ണുകൈവല്യാമൃ തിപ്പുഷ്ണികൾ കുലജാതൻ തുഷ്ണമെഴുനെള്ളിയ ഷ്ട്ണുതന്നെ കണ്ടു തുഷ്ട്ണും പാണ്ഡവരുമതിനാലാ നന്ദിച്ചാർ-ഗാന്ധാരിതനയനും ദൂതരെ അയച്ചിതു ബാന്ധവമൊരയുള്ള മന്നവർ നാളും തൊറും യജ്ഞ ദികൾക്കെല്ലാമുണ്മനായ ശല്യർ യുദ്ധത്തിൽ പിഴ യായ്പാൻ തൻമതമല്ലെങ്കിലും സമ്മതില്ലാതൊരുപ ന്നഗദ്ധ്വജനൊടു സമാനം വാങ്ങുകയാൽ ഏററവു ർക്കൂട്ടത്തിലാക്കി ശല്യർ സ്സദ്ധർമ്മസുതനെ കണ്ടു രചെയ്തു വല്ലാതെ വൈരികൾക്കു ബന്ധുവായി ചമ ഞ്ഞുഞാൻ-ചൊല്ലിക്കൊള്ളുക വരം വെണ്ടുന്തി നിയെന്നാൽ-ചൊല്ലിനാൻ മാദ്രേശനോടണെരന്ധ ക്ഷ്മാത്മജൻ ഇല്ലൊരു ഭെദമെനിക്കൊന്നിനുമെ ന്നങ്ങളിലും ചൊല്ലെ വും കണ്ണൻ വ്വന്നു പാർത്ഥനൊടെ ഇങ്കും പൊൾ തെർ വിടുന്നാങ്കിൽ ഭവാൻ കണ്ണനെ പൂഴിച്ചുടനാ വൊളം പറയണമെന തെവെണ്ടു ഉള്ളൂ- എങ്കിലങ്ങിനെ ന്നങ്കിലെയുരചെയ്തു ശല്യർ തൻകഴൽകൂടിയാത്രയായയൂർമ്മുഞ്ജൻ വിക്രമമുനി പദവ്വാസനമെഴുനെള്ളി വിശ്രമം ചെയ്വാൻ ദിഷ്ഠ്യാദി കൾ കേൾക്കെച്ചൊന്നാൻ. അനൽപ്പം കൌവനായിനെ ക്കയെല്ലാവരും. മനക്കാണുതിലപ്പൊഴെനിക്കുവെണ്ടാ ന്നതൊന്നിയച്ഛിത്തന്മാർയായധൂർജ്ജദികൾതമ്മെ സ മ്മാനിച്ചവർ നാടുപതിയും കൊടുക്കിലെന്മവന്നിട്ടു. നാശം വന്നിട്ടുമല്ലൊക്കിലുഞ്ചല നാശംവരും യാൽക്ക രാഷ്ണന്മാർക്കെല്ലൊ- ഇതഥം വ്യാസൊക്തികെട്ടിട്ടുമൊ ട്ടെ ധൃതരാഷ്ട്ര പുത്രന്മന്ധരാജ്യം കൊടുക്കയില്ലയൊ ന്നാൻ. എന്നതുകെട്ടു മുനിശ്രേഷ്ഠന്മഴെഴുനെള്ളി വന്നിട്ടുമെത്രകഷ്ടഫലമെന്നു മെയ്യൽ.

p1.5

അക്കാലം ദ്രുപദൊപാദ്ധ്യായന്മള്ളതശ്രൂഷികിശാഞ്ഞ യാളെഹസ്തിനപുരം പൂക്കാൻ മുമ്പുടെയൊന്തിയൂത രാഷ്ട്രർ താനറിഞ്ഞിട്ടധികാരത്തൊടു പറഞ്ഞയ ച്ചൊരനന്തരം. പാഞ്ചാലപുരൊഹിതൻ പാണ്ഡ വന്മാരൊടൊന്നുവാനൂഹിതങ്ങളും പൂഞ്ഞന്തങ്ങ ളുമൊഴിച്ചാൻ. വിപ്രരെയവമാനത്താങ്ങി ദ്രൂപെന്ദ്ര ന്മമിപ്പൊഴുതയഃപതനത്തിന കാലം വന്നു പാർത്ഥി വന്മാതെ പടകൂടുകെവെണ്ടുതവ കീർത്തിയും ജയ വുമുണ്ടാകൃതം നാടും കിട്ടും സുജ്ഞാനമുള്ളിലെയ്യു യജ്ഞസേനൌപാദ്ധ്യായൻ ചിത്താനുരൂപംതന്നേ ന്നോടജ്ഞാനരഹിതമാം വാക്കുകളെന്തു ചെയ്തു?ആ പദ്ദേശാവസ്ഥയും ദീർഘകാലവും ജയലഗ്നവുമതു പോലെക്കാൻ. സഞ്ജയ തന്നൊടപ്പൊഴുമ്പികാസു തഞ്ചൊന്നാൻ ആത്മസാവെന്നധർമ്മനന്ദനനൊടു ചൊൽനീ. സർവ്വഗുണെമ്പിയെസ്സൂത തൽഗുണം പ്ര ശംസിച്ചു നിർഗ്ഗുണങ്കലാക്കി രാജ്യന്നിനിർജ്ജ ളൊണ്ണം. പൊരിന്നു തുടങ്ങാതെ യൊരുവനംത ന്നിൽ വാണു പാതംഗതി വരുത്തീലുകാകിനിനല്ല് ത്തു വാഴ്ഭൂതങ്ങളിൽയിബ്ഭൂഖണ്ഡാവണ്ണം ആ ചാരമുള്ള ജനം വർത്തിക്കുമൊരില്ലല്ലൊ എന്ന ചൊ ല്ലന്നകേട്ടു സഞ്ജയൻ പുറപ്പെട്ടു പാണ്ഡവൻധർമ്മാ ത്മജൻതന്നേയും വന്ദുകണ്ടു പാത്ഥിവൻയതനെരം സഞ്ജയനൊടു ചൊന്നൻ വാർത്തകളെന്തൊന്നു ള്ളൂ വാസ്തവം പറക നീ അംബികാതനയൻസൌ ഖ്യമ്മൊഗാന്ധാരിക്കും നമ്മയൊദ്ദിക്കും ദ്രോണവിദു രാദികൾക്കെല്ലാം എന്തൊന്നു ചൊല്ലി വിട്ടതെന്തു ചെയ്തിച്ചപ്പൊൾ കുന്തിനന്ദനനൊടു സഞ്ജയനൊ ന്നു ചൊന്നാന്റെ സ്വഭ്രമാസ്സൂസിദ്ധന്നിയെല്ലായ്പോഴു നിമേഷിൽ സ്വഭ്രമാസ്സൂരു വരുത്തിനഗ്രഹസ്സഞ്ചുതന്ന സ്സൂതികൾക്കുമ്പനായസൂതനൊ?ന്നതുകെട്ടു സൂതൎജ്ജു തനയാംദ്രുപസഭ്രുപെക്കാൻ സൌരഭംഞാൻക ന്മഞ്ഞാന്തന്നെവരുത്തെണം സൌരഭെലുണ്ടഞാതി നെത്തീൎക്കന്നതിന്നായി സന്ന്യസിക്കെണംഞങ്ങ ളെക്കിലെസുഖം വരുമന്ധവൻകളിലെന്താണറി ഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്നതുചൊൽവാനല്ലിവന്നീതുഭൂ പാനിപ്പൊൾമന്ദവനിയൊഗത്താലെന്നുശങ്കിക്കുന്നെഞാ ൻ.

p1.6

വൈഷമ്യാമതിരമ്പുരാജസൂയം ചെയ്തഞാൻ ദൊഷമുണ്ടീത്യാഗംചെയ്കാലുമെന്നുകെട്ടു എന്നാലൊ ഞാനെൻ്റെകൊള്ളാംസന്ന്യാസമെന്നാകിലും പിന്നെയുംവൈ വഷമ്യമുണ്ടെന്തതെന്നുപെച്ചെയാം ഞാന്തന്നെസ്സന്ന്യസി ച്ചാൽ തന്നനപെരയല്ലൊകെണന്തയൻ ഭീമൻകൂടസ്സ ന്ന്യസിക്കിലെപൊരു എന്നതിന്നസ്സ്വാസിസ്സന്ന്യാസിദ്ദി മസെനൻ ഇന്നുളളജനങ്ങളിലെത്രയുംബഹുദൊ ഷക്കാരന്ധപുത്രക്കികളെന്ദ്രിയ വശംഗതാരെന്നതിൽപ രമുമ്പുപിന്നെക്കുമൊരുദന്ധം ശ്രീകൃഷ്ണനുംവിദുരരുംകൂട സന്ന്യസിക്കെണം. രെണ്ടുകണ്ണുള്ളിതംചെയ്കിലും മതിവരാ എന്നിവനിദ്രുവിച്ചു ഞാനിതചെയ്യാകിന്നു പിന്നെയുംചൊല്ലെണ്ടാനന്നു ചൊല്ലിവിട്ട ഇനിഞങ്ങൾക്കിന്നും കാനനവാസന്തന്നെപാതകഹര ങ്ങളാന്തിത്ഥങ്ങളാടിക്കൊൾക പത്തിനൊട്ടിനിക്കിപ്പോ ളെന്നതുദാഷിക്കെണ്ടാ, സഞ്ജയപറഞ്ഞതുകേട്ടുധ മ്മജന്നൊന്നാഴങ്ങളുമായവാക്കുകെട്ടുളിൽസുഖം വന്നു.

p1.7

അവർരാജ്യത്തിൽകൊതിക്കില്ലെനിക്കിനിക്കൊ ഇംയുദ്ധംചെയ്തൊരു പുറമൊടുങ്ങിക്കെഷിപ്പാർപാ റിയെപരിപാലിച്ചിട്ടുക്കെന്നതൊരു- പറയാതെകണ്ടു ചെന്നുസഞ്ജയപറഞ്ഞാലും- ധമ്മജൻപറഞ്ഞതുകേ ട്ടു സഞ്ജയനൊന്നാൻ നന്മവന്നിടുന്നാതൊന്നല്ലത തൊന്നിക്കൂട്ടു- യുദ്ധത്താൽകൂതം ദ്രിക്കൂടൊണകണ്ണാ ദികളും പൊത്തലവന്മാരായമറ്റുള്ളജനങ്ങളും ഒക്കവെമരിച്ചുനിനാഴുപാനിരിക്കുമ്പൊഴൂർക്ക ണ്ണിലുളളസുഖമെന്താന്നുപറഞ്ഞാലും- ചിന്തി ക്കറാഗ്യം ലദിഷിട്ടിനാലുളളഫലം ബന്ധുക്കളു ടെ സൌഖ്യംവന്നുകളകയത്രെ- പിന്നെയുംഇതന രാശൊക്കങ്ങൾപൊന്നു വന്നു മന്ദവമരിച്ചുപൊമെന്നി മറ്റെന്തൊന്നുള്ളു-ധമ്മജനതകെട്ടുമന്ദഹാസവും ചെയ്തു സമ്മാഷ്ടമറിഞ്ഞൊരുസഞ്ജയനൊടൂചൊന്നാ ൻ-പാടവംപാരമുണ്ടൂവാക്കിന്നതിനെക്കൊണ്ടാ- യുദ്ധ ഞ്ഞാൻപറഞ്ഞാക്കതികളറിയപ്പൊകാക്കിലുംവെള്ള തിൽപറഞ്ഞൊരുനിമ്മലവാങ്ങിനിൻറെഉള്ളിൽ നിസംഗഹിച്ചൊരുത്ഥമൊടുറിഞ്ഞുഞാൻ-കെൾക്ക സഞ്ജയ!യെകിലുമുള്ളദ്വിഷ്ഠാദികൾപൊക്ക ഇതന്നിൽക്ഷിണമറിക്കുംമടിയാതെ-അന്ധനാനര പതിനന്ദനനിക്കുളളിലന്ധകാരങ്ങളെയുംപൊ ക്കിതില്ലെന്നുവന്നു-ദെവകീദെവിപെറ്റദെവകൾ ദെവൻവാസുദെവനാംകൃഷ്ണന്തണയുണ്ടെനിക്ക റിഞ്ഞാലും-അന്നെരംമുക്കുന്ദനുംസഞ്ജയനൊടുചൊ ന്നാനന്നന്നുക്രൂരംകൂടിട്ടെന്തൊരുഫലമതിൽ-ഞാത്ത ണ പാണ്ഡവന്മാക്കണ്ടിബ്ബുനാശന്തില്പാൻ-ഗാന്ധാ രിസുതന്മാരുംബന്ധുവഗ്ഗ്വമൊക്കെക്കാലൻറെപുരിപു ക്കുകളിച്ചുവസിപ്പീടും കാലംവൈകാതെചെന്നുചൊ ല്ല്കാമടിക്കൊണ്ടു-ചൊല്ലുവനെല്ലാമെകിൽ പൊക്കുന്നു നിനിയെന്നു മെല്ലെയെയാത്രചൊല്ലിനടന്നാനവനൊ ത്തം-സഞ്ജയന്നുവനൊഴുന്നാളെഞാൻചെയ്വൻവന ല്ലാം കണ്ടൊലൊചനനങ്ങൾ ചെയ്യുകതുമെന്നാനവൻചി ന്തിച്ചുധൃതരാഷ്ട്രർ വിദുരർതന്നെയൊക്കിവന്നുങ്കു ന്നഷിതന്നിദ്രയില്ലെയെമന്നൻ-നല്ലതുചൊല്ലിട്ടെ ന്നനിന്നുടെവാക്കുകെട്ടാലല്ലലുണ്ടാകില്ലചിന്ത യുമില്ലാതെയാംനിദ്രയില്ലാകൊണ്ടുസങ്കടംവാരമുണ്ട് ഭ്രമമെന്തിനെന്നുചിന്തിച്ചുചൊല്ലേണന്നിവിദുര തുകേട്ടുമനസിരൂപിച്ചുമതിമാനായനരപതിയെ വാഴ്ത്തുരചെയ്താൻ.

p1.8

ബലവാനാലഭിക്കൂഞ്ഞാനായ്ളമ ഞ്ഞൊരുബലഹീനനും വൃത്തിസാധനവിഹീനനും ഹൃതദ്രവ്യനുമതികാമിക്കുന്നവനുംക്ഷിതിനായ കാനിദ്രയില്ലെന്നു കേൾപ്പുണ്ടാവനാ. ഇങ്ങിനെയു ള്ള ദോഷമൊന്നുമില്ലല്ലൊ ഭവാനെങ്ങിനെവി ന്നെപ്രജാഗരത്തിന്നവകാശം പരദ്രവ്യമൊത്ത ബ്രൊക്കിക്കൊള്ളുവാമ്പുള്ളിൽ പെരുത്തമൊ ഹമുണ്ടായാരിക്ക കൊണ്ടല്ലൊപിതൃത്തെയടക്കി രക്ഷിച്ചുവാണിച്ചുവാനാകിനിശ്ശേഷതരരാജ്യല ക്ഷണസംപന്നനായ്മന്മന്ദനനൊടുനിയ്കുന്നി ൻപുത്രന്മാരും നിഷ്ഫലംവിപരീതമായതുരൂപിച്ചാ ൽ ഭാഗ്യമില്ലായ്കതവ കൈവലമതുമിഹ ചെയ്തുമെ ന്നരിയുമെല്ലായ്ക്കാക്കുമെതൊന്നിലല്ലൊ.

p1.9

താത നെന്നൊരു ഭക്തിബഹുമാനസ്നേഹങ്ങൾ ചെയ്ത സ്സി സദാകാലമുണ്ടാകെന്നിതമാക്കി എന്തെല്ലാം ദുഃഖമനുഭവിച്ചിഴുന്നുനിത്യം കുന്തിനന്ദനനായ ധർമ്മജൻഗുരുഭക്തൻജ്ഞാനവും തിതീക്ഷയും ധ മ്മവും വാക് ശാന്തിയും ദാനവുമിത്യാദികളാകിയ ഗുണമൊന്നും ഇല്ലാത്ത സുയോധന കണ്ണ സൌബ ലാദികൾക്കൊല്ലാനിറാഗ്യെശ്വൎയ്യ്യം കൊടുത്ത ഭൊഗത്തിനായി- ഒരു വംശത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ജനങ്ങളിൽ പെരികെഗുണവാന്മാൎമ്മിലൎമ്മുഷ്ടന്മാ ൎമ്മിലൎ എന്നുണ്ടാ വരുന്തിന്തെന്നാക്കണ്ടാ ഭവാന്തന്നെ ഒന്നുമ്പറയുന്നു ഞാനതിൻപമ യാക്ഷി തക്ഷന്മാർവനുഭവിചെന്തടൻനെക്ഷിയൊരു വൃക്ഷത്തെ വെട്ടിക്കുറച്ചതിനെ കൊണ്ടൃതന്നെ കട്ടൊടം മരക്കൊടുത്താണിയുമൂലക്കയും ഒട്ടേടം കൊണ്ടുയാഗപാത്രങ്ങളാക്ക വിഷ്ടം സ്രുവാദിയുംജൂ ഹൂമിത്യാദികൂപണിചെയ്തും ഇവരഗ്നിബാമനെ കെൾക്കണെമതുപൊലെ ഒരുവന്തൻറെ പുത്രന്മാ രാകിട്ടുണ്ടാപ്പുന്ന പുരുഷന്മാരും വരുന്തിവണ്ണമരി ക്കനീ അത്യന്തംപ്രശംസകളായവസ്ഥകളിലും നിത്യവുന്നിന്ദിതങ്ങളായവസ്ഥകളിലും അശ്ര ദ്ധന നല്ലനാസ്തികത്വവുമില്ല വിദ്വാനാകുന്നത വൻ പണ്ഡിതശ്രെഷ്ഠനല്ലൊ കൊയത്ലാദിഹൎമ്മ ങ്കം ദലജ്ജാദികളാലെയുള്ള നിഷ്ഫലം കാൎയ്യ സാദ്ധ്യ ത്തിനണ്ടാക്കാതെ സൂൎയ്യമാത്മാവെപൊലുമാത്രമഹി ത്ഥം കൊണ്ടു നിശ്ചലനാകുന്നവൻ പണ്ഡിതൻ കന്നി ശ്ശിതോഷ്ണഭയരതി സമ്പദ്ദാരിദ്ര്യാദിഹേതുണ്ട ഉത്തമപ്രതി ന വിഘ്നത്തെ വരുത്താതെന്നിത്യാദിക ൽ ധ്യാനം സ്നാനം ചെയ്കിടുന്നവൻ വിദ്വാനത്രെയുമവ ൻ പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനല്ലെ? നഷ്ടമായതു ചിന്തിച്ചെത്തെ ഴും ബിയാതെ നഷ്ടനായ പ്രാപ്യമായുള്ളത കാമിയാ തെ ആവത്തു വരും കാലമെത്രമൈമൊഹിയാതെ അ ലഞ്ഞൊഴിയുന്നവൻ പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠനല്ലെ? കാല ത്തെ നിരൂപിച്ചുകല്പിച്ചു നിശ്ചയിച്ചൊരാലസ്യം മ ന്യെ തുടന്നിടാത്തകർമ്മം ചെയ്തു കാലവ്യവസ്ഥയു ക്കിക്കൊണ്ടു പശ്ചാത്താപമില്ലാതിച്ചപൃതത്ഥാൽഭാ വാണിടുന്നവൻ വിദ്വാൻ .

p1.10

അസൂയ കർമ്മ പാപമന സി ചെയ്യാതെ കണ്ടങ്ങേ ഷാ ഹിതത്തിങ്കലിഷ്ട യുമുണ്ടാക്കാതെ ആർക്കുകണ്ണീരഞ്ജിപ്പൊടിയസൽ ക്കണ്ണാ വീരനായിരിക്കുന്നവൻ പണ്ഡിതശ്രേഷ്ഠന ല്ലെ?

p1.11

- സമ്മാനത്തിങ്കലെത്സന്തോഷമുണ്ടാക്കാ തനിക്കല്പമവമാനത്തിങ്കലും വെദിക്കാതെ അക്ഷോ ഭ്യനായി ഗംഗയിലെ ഹ്രദം പൊലെ രഞ്ജിച്ചത ത്തെയും വാണിടുന്നവൻ വിദ്വാൻ സംപ്രപൂത്തൊരു ക്തിമാനായ്ക്കിചിത്രകഥനുമായി സപ്രതിഭാവന നായിശ്രുതൊക്തി വക്താവുമായി ഊഹാപൊഹാ ദികളിച്ചതരഹൃദയനായ്ക്കാഹാത്മ്യത്താടെവാണി ട്ടുന്നവന്മഹാവിദ്വാൻ- സകലഭൂതങ്ങൾക്കുമെത്രയും മനൊജ്ഞനായി സകലകൎമ്മങ്ങൾക്കുമുചിതയൊഗ ജ്ഞനായി സകലവൃത്തരിൽ വെച്ചുപായജ്ഞനു മായിസകലവിജ്ഞാനിയായ്ക്കുള്ളവന്മഹാവിദ്വാൻ പ്രജ്ഞാനഗതമായനിശ്രുതമുണ്ടു പിന്നെപ്രജ്ഞ കുംശ്രുതാനഗതയാംവണ്ണമുണ്ടുതാനും- അസംഭി ന്നായ്ക്കജനമൎദ്ദാദയൊഴുന്നതുമ സന്ദിഗ്ദ്ധാത്മാവ ായ്ക്കുള്ളവനും മഹാവിദ്വാൻ- അൎത്ഥമാങ്കിലും ബലാ ലെബലച്ചമെന്നാങ്കിലും വിദ്യയാകിലുന്തനിക്കെറികെ യാന്നുണ്ടാപ്പന്നാൽ എത്രയുംപിനിക്കെറ്റി സദ്ഗുണ വാനായ വിദ്വാൻ സമനായിട്ടില്ല വിദ്വന്മാരൊരുതം തൽക്രാന്തദരിദ്ര്യനായ്ക്കുള്ളവന്മഹാമനസ്സ്ശ്രുതന്തു ക്കുള്ളവനതൃത്ഥം സമൃദ്ധന്മാർ അൎത്ഥാശപാരംപ്ര വൃത്തിക്കയില്ലെതും താനുമെത്രയും മൂഢനവനെന്ന ല്ലൊ ബുധമതം അൎത്ഥത്തെ തനിക്കുള്ളതടിച്ചുവ രാൎത്ഥമാക്കി മിത്ര്യാൎത്ഥം മിത്ഥ്യാചാരംചെയ്തിടുന്നവൻ മൂഢൻ തന്നെ ക്ഷമിച്ചിടാത്തനെരിയെക്ഷമിക്കയും തന്നേക്ഷമിച്ചവളൊത്തൻ വലിയ്യ പ്രതിജ്ഞെക്കുമത ന്നെക്കാൾ ബലവാനൊടെദമത്സരിക്കയും തന്നെ ത്താനറിയാതെ ചെയ്തിടുന്നവൻമൂഢൻ-മിത്ര ത്തെദ്വെഷിച്ചാനായമിത്രം മിത്രമാക്കിപ്രത്യാഹന്ദു ത്യകൎമ്മം ചെയ്തിടുന്നവൻമൂഢൻ-ഉള്ളുരുവിൽക്കുഞ്ചു ങ്ങളെസ്സംശയിച്ചു നദിനം വിപ്രാൎത്ഥകൎമ്മം വിത്വൽ ചെയ്തിടുന്നവൻമൂഢൻ-അന്യമന്ദിരത്തിങ്കൽ ചൊല്ലാതെ ചെല്ലുകയും തന്നൊടുചൊദിയാതൊരു ത്തനെപറകയും ഉടസ്തനായ്യി ഉള്ളവന്തന്നെവി ശ്വസിക്കയും ബന്ധമ്മൊദനം ചെയ്തിടുന്നവൻമ ഹാമൂഢൻ-അന്യദോഷങ്ങൾ പറഞ്ഞൊരൌ വ്വമാകെക്ഷിങ്ങും തന്തടെവത്തമാനമല്ലൊന്നു ത ന്നെത്താനും പിന്നെത്താനൊരുവക്കു മീശവനല്ലാ തയളെളാനമ്പഹംകൊപിക്കയും ചെയ്തിടുന്ന വൻമൂഢൻ-തന്നുടെബലമറിയാതെയദ്ധ്യാൎത്ഥം വി നാതന്നാൻ സാദ്ധ്യവുമല്ലയാതകൎമ്മങ്ങൾ ചെയ്വാൻ അന്നന്നുതുടങ്ങിയുമന്നന്നു മുടക്കയും പിന്നെയുമതിന്നാ രംഭിച്ചിരുന്നവൻ മഹാമൂഢൻ.

p1.12

തനിക്ക നല്ലതായനെ വെറു തെ ശംസിക്കയും നിന്ധനായുള്ളവനെ നിയതംസെവിക്ക യും ദുഷ്ടരെ ഭജിക്കയും ശിഷ്ടരെ നിന്ധിക്കയും കഷ്ടമൊത്തെ ങ്കുമവനത്രെ മഹാമൂഢൻ. സംപന്നമായ രാജ്യം തനിക്ക ഭ ഭുജിക്കെണം ശുഭമന്ദിരത്തിങ്കൽ വാസവും ചെയ്തിടെ ണം തന്നുടെ പുത്രമിത്രകളത്രഭൃത്യാദികൾക്കൊരന്നഭ പൊർത്തിങ്ക കൊടുക്കയില്ലതാനും. അങ്ങിനെയുള്ളന രന്തന്നെ ഉം ദുഷ്ടനാക്കിടെണ്ടുമെന്നിരൂപിച്ചാലൊരുദൊ ഷമറിഞ്ഞാലും ഒരുത്തൻ പാപകർമ്മം ചെയ്കിലെതിൻഫലം പരക്കയുള്ളമഹാജനങ്ങൾക്ക് ഒക്കത്തട്ടും. കാലത്താ ൽ മഴപെയ്തിട്ടിടുമാപത്തുമറ്റുള്ളൊർക്കും മെലിഞ്ഞത ന്നെയനുഭവിക്കും ചിരകാലം. പൈശൂന്യമില്ലാതീയുൽമു discharge ക്തന്മാരുണ്ടും പൊരുളെന്നെക്കണ്ടെഹനിക്കിലുമാഹനിക്കാ ട്ടിലുമാം. തന്നുടെയാത്മാവിനെ രാജ്യഭ്രഷ്ടമായിട്ടിലൊ ഇന്ദ്രിയം സദാഭുക്തനായിക്കണ്ടീടുമെല്ലാരും ഒന്നിനാ ലൂരെക്കണം രണ്ടിന്റെ ബലാബലം. പിന്നെ മൂന്നിനെ നാലാൽ വശത്തു വരുത്തെണം. അങ്ങിനെയുള്ളൂട നാറിനെ യറിഞ്ഞീലുവെ നാദിക്കഎല്ലാം വെടുങ്ങു വഴിപൊലെ എങ്ങിനെയപെക്ഷിട്ടുസൌഖ്യത്തെയടി ക്കെണം ഭക്ഷിപ്പൊരു പഴ്ത്തയലവനിയിൽ ഏകനെഹനിച്ചിട്ടുമറ്റെവങ്കെക്കൂരസം - ഏകനെതൊ ന്നയൊരുശത്രുവുംഹനിപ്പിലും - അന്തരമെന്തുമില്ലസവ്വജ്യം സദ്രാഷ്ട്രകം മന്ത്രിസ്ര്വംരാജാവിനെയും ഹനിപ്പിലും-എ ക്കനായതിമ്പാദ്ദുഭൂജിപ്പിടത്തൊത്താല്ലെകനായിനിപ്പൂ കല്പിക്കരുതൊരു കാഴ്യം - ഏകനായൊരുവഴിപൊക്കുമരു തല്ലൊ - ഏകവെമ്പനിവലത്തുകിടന്നറങ്ങുമ്പൊഴെക്കനാ യ്ക്കന്നെ യുണന്നീടന്നീടത്തതുകൊള്ളെകനിന്നീയുമെന്നാ ന്നിഭൂപാലകിവാമണെ. ഏകയെ ഉള്ളൂ പിന്നെരണ്ടാമതില്ല ചൊല്വാൻ .

p1.13

നാഗ്ഗലൊകത്തിന്നു സൊപാനമാല്ലൊവതെ സത്യമായുള്ളതു വസ്ത്രതരണിപൊലെ പുനരസ്തിക്കമതിമ താംപ്രവരങ്കരുപതെ- ഏകമെദൊഷമുള്ളൂ സന്തതംക്ഷ മാവതാംലൊകക്കുമശക്തനെന്നുള്ള പെരൊരുല്ലെന്നാൽ ഏകമായ്ച്ചു പരശ്രെയസ്സുകുന്നതൊത്താൽ പിക്രെക ^[ക്]^ക്ഷമാശാന്തിയായതെന്നതു നൂനം- പ്പെകവസ്തു്വാപത്തു പ്പിലെന്നറിയെണമൈക്കെവഹിംസാസന്തതിസ്സുഖാ വഹം- രണ്ടുകണ്ണുഞ്ചെക്കക്കൊണ്ടിഹലൊകത്തിൽക ണ്ടുവർക്കൊണ്ടാടുവാൻ കാരണം മഹിപതെ-പാരുഷ്യം വാക്കു പറയായ്കയും ദുഷ്കന്മാരൊടടെച്ചെന്നിന്നമ്മത്ഥിച്ചി ട്ടാതെയുള്ളിക്കലും. രണ്ടുജാതികൾ പരപ്രത്യയകരികളാക്കു ണ്ടുതരണ്ടുപരംഞ്ഞീലുവ നരപതെ- ചെക്കണ്ണൂർത്തെല്ലാ മൊക്കത്താമൃതകാമിനിമാർജ്ജന്മാർഗ്ഗരെല്ലാമെക്കതൂജി തംഭുജകന്മാർ- രംണ്ടുണ്ഡശാരിതങ്ങളെക്ഷിക്കിളളിലു വാനായി- കണ്ടകജാതികൾകെൾക്കണമെയാതൊരുപ ത- നിസ്നൻകാമിങ്ങയുമസ്വതങ്കൊപിയെയുംപൃത്ഥി ന്ദ്രചൊല്ലീഴവൻകെൾക്കണമെങ്കിതിന്നും- രംണ്ടുപെരു ണ്ടല്ലൊസപ്പത്തിന്മൈലെ- ലൊകൈങ്ങഞതനിക്കിസ്സു ഖിള്ളുന്നുസഭാക്കാലം.

p1.14

ദൃദ്രപാകിലുംക്ഷമാപരനായി രിക്കൊന്നും വിഭവഹീനം ദാനശീലനായിരിക്കെവാങ്ങത്ത ത്ഥതിന്നതിക്രമമായിട്ടു രണ്ഡുണ്ടല്ലൊ- കൃതൃന്യായാ ജ്ഞിതമാംദ്രവ്യമെന്തിങ്കിലും പ്രതിപത്തിമുഖപതത്തി ങ്കൽ- പാത്രത്തിങ്കൽഅതിനെപ്പൊലെപുനർപ്രതിവാദ നവും കൃൺചെരധമ്മരാജാക്കുന്നുതവനീകിൽ- കൃന്ത ഞ്ചൈരയ്യ്മിഹവൈഷെര ചൊല്ലാമുള്ളൊ- കൃതൃനില്ലാത്ത വന്നും പതികില്ലാത്തവന്നും പുത്രനില്ലാത്തവനത്രെകൃണ്ട ശ്രെയന്മാർ- നാലുണ്ഡതായ്വിനാൽവണ്ണംങ്കാകിട്ടവ നാലും പണ്ഡിതന്മാരായുള്ളവരറിഞ്ഞീടും- അല്പപ്ര ജ്ഞന്മാരൊടും ദൃഷ്ടശത്രുന്മാരൊടും കൊള്ളുമലസന്മാ രൊടും പാരണത്തെണ്ടും ഭ്രതന്മാരൊടൊന്നുമന്ത്രത്തെ ചെക്കീടരുതാടൽ മൂണ്ഡുഴന്നിപ്പൂർവ്വന്നിലുംമെന്നാൽ നാലുപെരെയും ശ്രീമാനെങ്കിലും ഗൃഹസ്ഥന്തന്നാല യത്തിങ്കൽ കൂടവെച്ചുപാലിച്ചിടണം- അതാന്യാമാ വന്നതിശാന്തനായി വരികിലും നീതിമാൻകുലത്രെഷ്ട ന്നിസ്വനായിവരികിലും - പുത്രനില്ലെങ്കില്‍ സ്വസാവി നെയും നിജ്ജസവിക്ൿ[അ]ന്ത്യം ദരിദ്രനായിവരികിലവ നെയും പണ്ടുദെവെന്ദ്രനൊടാചാൎയ്യ്നാം ബൃഹസ്പതി യുണ്ടു നാലുപദെശം ചെയ്തിടുന്നുതം ചൊല്ല്യം- ദെവ താസങ്കല്പവും ബുദ്ധിമാന്മാരിലന്ഭവവും വിദ്വാ ന്മാരിലെ ദയവും വിനയവും വായക്കണ്ണം- വിനാശ ത്തുക്കിവനാലും താപത്തെയാണെകുകം നിപ്പ വാനുളളു- അഞ്ചുമ്പു രക്കിക്കൊണ്ടു മണികള്‍ഗ്ഗ വസ്ഥനതണ്ണും വെവ്വെറെ കൈച്ചൊള്ളുകയുമരു തതെ- താതനും ജനനിയും മാതാവു മണി താതം പ്രീതനാം മാചാൎയ്യ്നു മഞ്ചി തെനറിയെണം- അ ഞ്ചുവെരെയും പൂജ്ജിച്ചിട്ടിനപുരുഷന്മന്‍സഞ്ചി തയശസ്സനെന്നറിയെത്രീവതെ- ദൂത്യന്മാര്‍ സന്യാ സികള്‍ ദെവകള്‍ വിത്തങ്ങളുണ്ണന്മാഗമില്ലിപ്പൂതിപി ജനങ്ങളും- ദൊഷങ്ങള്‍ ആവുണ്ടാക്കിക്കളങ്കം ചെയ്തുന്ന വരെ രഷിക്കൊത്താമദ്രൂമിപാലക്കക്കട്ടിടെണം- നിദ്ര യും തന്ദ്രി ഭയം ക്രൊധമാലസ്സ്യം പിന്നെ പ്രത്യാഹദി ഴ്ചസൂത്രത്വത്തെയും ത്യജിക്കെണം- ബുദ്ധിമാനിപ രാറുവെരെയുന്ത്യജിച്ചിട്ടുമണ്ണീയില്‍ങ്കം ഭിന്ന യാം തരിയെപ്പൊലെ തന്നെ അപ്രുവത്തായാമാ ചാൎയ്യ്നെയും സദാകാലം പ്രിയവാദിനിയായിട്ടിന പതിയെയും അഭ്യയനം ചെയ്വർത്തിരിക്കുന്നവരെ നയും സത്യധർമരക്ഷിതാവല്ലാത്ത രാജ്ഞിയെയും ഗൊപാല ലൻ ഗ്രാമകാമനായിട്ടെലവനെയും ന\^പ്പിതൻ വനകാമ\^2 നായിട്ടെലവനെയും.

p1.15

ആർബ്ബഗുണങ്ങളെ ജയിക്കാഞെ ഴും സാമാന്യഞ്ചൊല്ലുവൻ സത്യം ദാനവുമനാലസ്യം അനസൂയയും ക്ഷ്മധൃതിലുമിവയെല്ലാം മനസ്സാധീന ചെയ്തധരിച്ചുകൊൾകവെണം. ആർവ്വവൌണ്ടു ജീവിച്ചി ട്ടൂണ്ണി തന്മാരിൽവെറിലും പിന്നെപ്പൊഴുമൊരു മില്ല. തങ്കരൻ പ്രമത്തങ്കൽ വെറുൻ വ്യാധിതങ്കലും മൈക്കണ്ണിമാരെല്ലാം കാമയാനന്മാരിലും യാജ്ഞികന്മാ രെല്ലാം യജമാനന്മാരിലും രാജ്യഭൃതിവാദമാനൻ ഭാര്യാമാവരിലും വിദ്വാന്മാരെല്ലാനിത്യം മൂർഖന്മാരിലു മല്ലൊ നിത്യവും ജീവിക്കുന്നുദ്രവലീലാമണെ. ദൊ ഷങ്ങളെ വെക്ഷിക്കെണ്ടുന്ന വരാജാവിനാലെഴുണ്ടു സകലവ്യസനങ്ങളെന്നല്ലൊ ചൊല്ല പ\^ര/സ്ത്രീജനസെ വാ ദൈവനം മൃഗയയും വിരക്തി വരാഞെരുമദ്ധ്യപ\^ാ നവുമെറം വാക്പാരുഷവും ദണ്ഡപാരുഷ്യമാകു ന്നതും. വാക്കൊടുതൃഷ്ണാമത്ഥ ദൂഷണംചെയ്തെന്ന തും. നാശംവന്നടുത്തിരിക്കുന്ന രാജാവു തനിക്കുള്ള മുമ്പിലെ കാണാം ഏഴുകാരണങ്ങളും. ബ്രാഹ്മണ ദൌഷമങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണവിരൊധവും ബ്രാഹ്മണപ ങ്ങളു്പദാനംചെയ്യികയുംബ്രഹ്മണരെത്മ ന്നഹിംസിക്കയുമതുമൂലംബ്രാഹ്മണൊനിന്ദഹെത്വവാ ദിച്ചുരമിക്കയുംബ്രാഹ്മണപ്രസംഗകെൾക്കുന്നെര മാക്ഷിന്തിയുംബ്രാഹ്മണരെക്കൂടാതെജ്ഞാനക്കൂട്ടാന ങ്ങളുംബ്രാഹ്മണനവെണ്ടിങ്ങന്നെരമദ്രവ്യങ്കയും ബ്രാഹ്മണശാപത്തിനുകാരണമിവയെല്ലാം അതുകൊ ണ്ടുംവിചാരിച്ചുമുമ്പിലെയൊണമപ്പതില്ലിപ്പൊളെ ട്ടാലെന്നാക്കുംഭിന്നെയിച്ചവന്നു്അതിപച്ചണ്ടെരം പ്രമൊദത്തെപ്പുഷ്ഠമാക്കീടുവാനായി മത്സംപുത്രപീ പത്തെ- തന്നടെസഖിയൊട്ടുള്ളൊരുസമാഗമം പിന്നെ യൊടുതിയായിട്ടുള്ളൊരുധനഗമം. യതൃന്ന തനയ നാലുള്ളൊരുപരിഷ്വംഗംസന്നിപാതവും സൂരതങ്കലെത്തമ്പൊലെകാലാതിക്രമവിരഹീ നിജപ്രിയലാഭം.

p1.16

മാലെകാർമ്മുകത്തന്തിലെസ മ്മാനവും തന്നടെജാതിതന്നെകണ്ടുള്ളസന്നാമാ വും തന്നാൽക്കണ്ട ദിവ്യ്സമ്പതമായിൻടെലാഭം എന്നിവറ്റിലുംസഈസ്സമ്മദംവളത്തീടുമൻവർക്കല മങ്കടത്തിൻനായക്കക്കല്ലെക്ഷെത്രജ്ഞൻതന്നാലധി ഷ്ഠിതമായിരിക്കുമീക്ഷെത്രത്തെനവദ്വാരം പഞ്ചസാ ക്ഷികമെന്നുംത്രിസൂണെമന്നുമറിയുന്നവൻമ ഹാവിദ്വാനെത്രയുമവൻക്ഷെത്രക്ഷെത്രജ്ഞവെ യല്ലൊ പലരുമെങ്കിലുംപ്രിയത്തെയറിയാതെ. മ- x ത്തന്മപ്രമത്തൻക്രുദ്ധന്മമുന്മത്തന്മംഛിദ്രഭ്രാന്തന്മം ത്വരമണന്മംഭിദ്രുകിതൻലുബ്ധന്മം ഭീരു തന്മം കാമിയായുളളവന്മം. ഏകാക്ഷിപണ്ണമെല്ലാമുളളഭാവങ്ങ ളിലെകന്നിഷ്ടയാനിദ്ധാനില്ലെത്രപ്രമൊദങ്ങൾ. പുത്രാ ത്ഥംപുരാസ്സുസ്വഭാവീനാൽ ഗിത്വാകുംമിത്രമാമിതിഹാ സംകെട്ടീട്ടില്ലെയൊഭവാൻ. ഉദ്ധതജനവെഷംകൈ ക്കൊണ്ടീടരുതല്ലൊകതന്മംചെയ്തീടരുതാത്മാവെന ന്ദിക്കരുതയും. തന്മടെ സുഖത്തിങ്കൽ മൊദിഷീടരുതൊ ട്ടുമറ്റ ദുഃഖത്തിങ്കലുണ്ടാകെണം കരുണയും. ദത്തമാ യതുചിന്തിച്ചുന്മരുപരുമത്രതന്മണങ്കിലത്ര ചെയ്‌ൽ ക്കയുമരുതല്ലൊ. ദെശാചാരവും നീതിയുമെല്ലാംചെയ്തീടെ ണം മുഖ്യവർജ്ജീഷീടെണം ദുർജ്ജന സംസർഗ്ഗവും ഡംഭ മത്സരമൊഹം വൈശൂന്മം പാരൂഷ്യവും പ്രതിവർജ്ജീക്കെ ണം. ഭൃവതിവിഷ്ണുനെയും തന്മന്മക്കന്മാരൊടുമൂത്ത രംപറയരുതൂത്തന്മന്മാരെപ്പുരസ്ക്കരിച്ചു നടക്കെണം സഖ്യവും വിവാഹവും വ്യവഹാരവും തമ്മിലൊക്കക്കൂട്ടു കൂട്ടുകെന്നവരുടുവെണം.

p1.17

ഹീന്മന്മാരൊടുകൂടി സംസർഗ്ഗമരുതൊട്ടും ദാനവും ചെയ്യീടെന്മമാശ്രിതന്മാ ർക്കുന്മിത്യം ഭൂപതെ തവനിയൊഗത്തെയുംവഹിച്ചെ ദരന്മപത്തെണ്ണുണ്ടുവാഴും പാണ്ഡവന്മൻറെതഞ്ജം x വാതികൊള്ളു്ന്നധൎമ്മതല്ലയാക്കിൽ വെദപും ഭവാനെ രെരുണ്ടാമെന്നറിയെണം- നല്ലവാക്കുകൾ കെട്ടാമില്ലെ ലം ഭാഷം ചൊല്ലു ചൊല്ലിനിക്കും നിയെന്തിതു യുതരിഷ്ടൻ ചൊല്ലിയനെരമതിന്നുത്തൽ വിദുരരും ചൊല്ലി നന്മനെ രെ രമ്യാകുള്ള വാക്കുകളാൽ- നല്ലതുമാക്കാത്തതും ചൊ ല്ല്വൻ ചൊല്ലു കെൾക്കക്കില്ല നിയെതുകൊണ്ടു ചൊല്ല്വാനുട) യഹം- നല്ലതു ഞാൻ പറക്കുനാളുവതികുനെല്ലിയപ്പൽ തിന്രി) തിണ്ണിയില്ലായ്കിൽ സുതന്മാരെ കൊല്ലുപെ പാണ്ഡവന്മാർല്ല സംശയമെതും- നല്ല ദീഷ്ടമൊണകണ്ണായിരിക്കും ദീഷ്ട്ടിക്രി യമാകിലും പുനൎപ്പ്രിയമെന്നാകിലും നയമാകിലും ദയനയമാ കിലുമതി ഗൂഢമാകിലു മെമെ ഗുദമെന്നാകിലു മദിരൊ Xദന ചെയ്തും ചെക്കിലെ പറഞ്ഞു- വൈചിത്യവിൎയ്യ്വ പു തൎക്കണ്ണമിവയെല്ലാം- വൈദഗ്ദ്ധ്യം മസ്സികലുണ്ടല്ലെ ഭവാന്തെരെം- വൈദഗ്ദ്ധ്യം ഭവാനെക്കാളെ രുണ്ടാകിട്ടില്ല വൈദഗ്ദ്ധ്യം വാക്കിനെറെയുണ്ടെങ്കിലതുമല്ല- സ്നെഹമുണ്ടു തുകൊണ്ടു കെൾക്കും ഞാനെന്നാലെന സ്നെഹമുണ്ടെ നിക്കതുകൊണ്ടു ഞാൻ പറയുന്നു- വംശനാശത്തെ കൊണ്ടു സങ്കടം പരമുണ്ടു സംശയംതിന്നു വല്ലൊ നിന്റെ സുത ന്മാരെയപ്രാംകമായിരു അല്ലുമെന) ക്കെന്നകത്തായിക്കു ൽക്കളിപ്പീടരുതല്ലി മനസ്സാപ്രതം നിന്നെയുമവൻവംസ നാത്തെ ഹനിപ്പിലും ഇണ്ണയമല്ലൊ നല്ല്രൂവത്തെ ഇരവെ ലെ പാദവഫലം വരുക്കും കുമ്പെ ദുൎജ്ജയീടെൽ സ്വല്ല്ലൊ ല്ല്വാ പിന്നെ വിത്തുമില്ലാതെ പ്പരും- പരമപ്പള്ള ദുൎജ്ജയാതിരസു ന്ദരംസാഗ്രം പുഷ്പവുമുണ്ടാം പിന്നെഫലവുമുണ്ടാച്ചതും പുഷ്പങ്ങൾ തൊറുംചെന്നിത്യവുമുള്ളമധുകൾ പൂദപ്പൂങ്കൊണ്ടുര ഗതിച്ചു വസിച്ചിരിക്കും അപ്പൊലെ ഇപ്പവരനെപ്പൊലുള്ളമ ഹിംസയാ തൽജകതിൽനിന്നാല്ലി കൊണ്ടെമൽമെ രദം-പിരിഞ്ഞുപിരിഞ്ഞുപൂവറുത്തുകൊൾകെയവു-പി രണത്തുമൂലചെദം ചെയ്തു തൊട്ടിക്കലും- ആരാമതി ങ്കൽ ചെന്ന മാലകാര നെപ്പൊലെ-ദാരുമൂലാത്തികങ്ങ മംഗാരകാരകൻറ കാര്യം കാട്ടിടരുതെന്നു മെനര പതി-സാരനെന്തിരിക്കിലെന്തരികത്തപ്പതെ- അന ത്ഥപ്രജകൾക്കുവരുത്തുനിരത്ഥകൻ- തനിക്കൊരത്ഥ ലാഭം വെണമെന്നില്ലതാനും- കാണുന്താദ്രൂപാലനെ യാക്കുവെണ്ടിലെന്നാൽ ഷണ്ഡനാം ഭർത്താവിനെ നാരിമാക്കെന്നപൊലെ- കഷ്ടങ്ങൾകൊണ്ടും നൊക്കു കൊണ്ടും വാക്കുകൾകൊണ്ടും സമ്മാനിച്ചിരിക്കിലെ രഞ്ജിച്ചുലൊകന്തങ്ങൾ-പിടിപ്പിച്ചിഴുന്നതിൽ പെ ടിക്കു പ്രജകളും- ചെഗത്തിലെടും ഭയം പ്രിയനെക്കാ ണുന്നെരം കൽപ്പവും പരതുള്ള മദ്ദനമ്പൊലെതന്നെ നിത്യവും നിജരാഷ്ട്രമദ്ദനം രാജാവിനാൽ ഉമ്മത്ത നെന്നാഗിലും ബാലകനെന്നാഗിലും സമ്മതമ്മന്മാ രവാക്കുകളേക്കാൾ കൈവെണ്ടു- ശക്തിക്കയൊണ്ടാമ്പവ ണ്ണത്തൈക്കെക്കാൾ കൈവെണ്ടു- പകർതിൽ കിടക്കുന്ന തെങ്കിലുംതിഭ്രതം- ഗൊക്കളെ ഗന്ധം കൊണ്ടുംബ്രാ ഹ്മണർ വെദംകൊണ്ടും ഒട്ടാ{{ക്ക}}ൽ ചാരന്മാരെക്കൊ ണ്ടുദ്രൂപാലന്മാരും നെക്കിക്കാണ്മെ നക്കണ്ണുകൊണ്ടു മറ്റുള്ളജ്ജനം- മിത്രബാന്ധവന്മാരായുളളതു വാലെ ന്ദ്രന്മാർ- ഭക്ത്യ ബാന്ധവന്മാരായുളളുന്നതികളെല്ലാം വെദബാന്ധവന്മാ രായുളളൂദ്രദെവന്മാർ- മെദിനീ ശ്വരനൊക്കു പ{{ള്ളു}}ത്യ ബാന്ധവന്മാർ- സത്യത്തെ ക്കൊണ്ടുധർമ്മംഅഭ്യാസം കൊണ്ടു വിദ്യാവൃത്തത്തെ ക്കൊണ്ടുകുലംമജ്ജനം കൊണ്ടു രൂപം രക്ഷിപ്പൂകെ പ്പുക വെണം- മാനത്തെ കൊണ്ടുധനം രക്ഷിപ്പൂമൻ ക്രമം കൊണ്ടുവാജികളെയും അന്തികെവിലൊകനം കൊണ്ടു ഗൊക്കളെ രക്ഷിപ്പൂ സംതാംങ്കൾലൂകൾ കൊണ്ടുനാ രികളെയും വൃത്തിവിസ്താരംകുലപ്രമാണംപൊൽ നല്ലവൃത്താവണെങ്കിൽ ത്യജാതൻ നന്നന്താനും പര ന്മാരുടെചിത്ത രൂപശിഷ്ടാദിജാത്യഗ്ര ആസനദ്രോ ഹസൂയാ സർമ്മദ്വാദികൾ കണ്ടാൽ ചിത്തതിലസൂയ വർദ്ധിച്ചിലും പുരുഷൻ നിത്യവുമായിയെ എണ്ണി ല്ലെന്നറിക്കേണം ഉത്തമാശനം മം-സൊത്തരം മെന്നറീയേണം.

p1.18

മദ്ധ്യമാശനമല്ലൊ ഘൊ ര സ ണ്ടുകൊണ്ടെന്തു ഫലം. ബൈതച്ചമത്തൻ പാപികൎമ്മ വുമന്നിലുമൈതച്ചമത്തന്നു സദ്ഗതിയുമില്ലയല്ലൊ യഷ്ണൎത്ഥങ്ങ ഒരു ഇന്ദ്രീന്ദ്രിയവശഗനായിട്ടുള്ളദത്തെ ട്ടു വൎത്തിക്കിടിനവതക്കൻ വിത്തവും പ്രജ്ഞങ്ങളുഞ്ചി വരുന്നശിപ്പുപൊമൃത്തനാകുന്നവനിന്ദ്രിയജയംവെ ണം അതൊഴശ നിന്ദ്രിയെശനെങ്കിലങ്ങവൻറെള്ളാ രത്നവു നന്നശിച്ചുപൊംക്ഷിപ്രമെന്റിയഞ്ഞാലും സത്യ മാൎജ്ജവംശൌചം സന്തോഷമെനസ്സൂയമിത്തശന്ത്യ നാഞ്ചസന്ത്രിയ വാത്യാദിഗുണ ഉണ്ടെകിലെയല്ലൊ ഇണ്ണയം ദുരാത്മനാമുണ്ടെങ്കിലത പരപ്പിടെക്കാ യ്ക്കരുതതാനും. ആത്മനിയഷ്ട്രം ത്രിത്വ മലചെഹുണദാ നമാത്മജ്ഞാനവുമസംരഭവും തിതിക്ഷയും ഇശ്ശില്ലൊ മഹിം സയുമനുകം പാദികളും ദുൎഷ്ടക്ക ങ്ങരഞ്ഞൊ ന്നു മുണ്ടകില്ലതാനും.(ഭൂവതൈഹിംസാബലംവെ കവലമസായ്ക്കനാം)ഭൂഭുതാം ബലം ദണ്ഡവിധിയി ന്നറിഞ്ഞാലും. സ്ത്രീണാളത്മശൂശ്രൂഷാബലംഘണിനാം ക്ഷമാബലം. പ്രാണിനാംബലം ജലം പത്നിവങ്കല വതെ- അടവിമഴക്കൊണ്ടു വെടിയാലക്കിഴുംക നെവാചാവെട്ടുമുറിച്ചാലകഷീടാ- നാരാചശല്യം ദ്ദേഹത്തിങ്കൽ നിന്നെടുത്തിടാം. ക്രൂര വാൿ ശല്യമെ ടുക്കാം ചികിത്സകനില്ല. നിത്യപാലന രാജലക്ഷണ സംപന്നനായി വിശ്വാസയൊഗ്യനായ ഭൂപതിയു ധിഷ്ടിരൻ ഭിരുത്മാവും വങ്ങളെ സ്സവിഷിക്കുന്നത വ ഗൌരവ നിമിത്തമായെന്ന നീ തരുളെണം സവ്വൌരജഞനെക്കാളും ശ്രെഷ്ടനാകുന്നതു സവ്വ ഭൂതങ്ങളിലും ആജ്ജവമുള്ള പുമാൻ ആകയാൽ ഏതൊ രുഹരിലാംജ്ജവം പ്രതിശ്രുവാദിഷെകാന്ത വസ്തൂഖ്യം വന്നാൽ സപത്നപ്രക്ഷാഭിയും വരും.

p1.19

എത്ര നാളൊക്കു കീർത്തി നില്ല്ക്കുന്നു ഭൂമിതലത്ര നാളൊക്കു സ്വർഗ്ഗവാ സമുണ്ടാ വനൊരുത്തൻ- ദൈത്യെന്ദ്രൻ വിരൊചന ൻ കൌശിനി നിമിത്തമായ സ്വയം സന്ധനനെ യൂളള സംവാദം നീ കെട്ടിട്ടില്ലയൊ ഇപ ട്രെഷ്ടനാം ധൃതരാഷ്ട്ര- കെട്ടാലെത്രയും മനൊ മൊഹനമിതിഹാ സം- ക്ഷിതാവും ധൃതരാഷ്ട്രർ തന്നെക്കൊൾള്ളിട നാനന്ദമമായ പുരാവൃത്തമെച്ചെരുമെല്ലാം രൂപ ത്തിൻ ലക്ഷണപഹരിച്ചിടുന്നു ജരാ കൊപമൽമത്തൊ യെല്ലാം പ്രത്ത്യപഹരിക്കുന്നു ശീലത്തെയപഹരിച്ചി ടുന്നു ബലസവകാലൻ പ്രാണനെയപഹരിച്ചിടുന്നു യല്ലൊ ആശതാനപഹരിച്ചിട്ടുന്നുയെല്ലഞ്ചൊല്ലു മാതുകണ്ടപ്പനപഹരിച്ചിട്ടുന്നു നാണംയല്ലഞ്ചല്ലിയെ യപഹരിക്കമസ്സലയും നിഷ്ഫലമതെയകം ഹറിക്കുമഭി മാനം - ക്രൊധിക്കത്ഥവുമില്ലെ ശംതംമിത്രമില്ലാക്രൂരന നാറികില്ലെ സുഖികുകിതയില്ലെകാമിങ്കു നാണംമില്ലെ കൊശമില്ലെലസന സവ്വവുമില്ലെ അനമനവസ്ഥിത നൊത്താൽ- കൃതജ്ഞത്വവും പരന്മാറ്റ്യവും നിന്ദ്യ വൃദ്ധിത്ഭാഷണണം ദാൻമന്മാർ വിശ്രസിക്കും ശ്ശ്രുത വുംപ്രീതിജ്ഞയുമുളളവർ ശെവിക്കുന്നു ഇതൊന്ന ഗുണമെച്ചുമില്ലാതെ പുരുഷനെ സജ്ജനങ്ങൾ ബ ഹുമാനിക്കയില്ലയെല്ലൊ- സ്വല്ലൊകത്തിന നിദ ശനങ്ങളാഴിച്ചുണ്ടു ചൊല്ലു നിതൊട്ടുമുണ മരിക യധ്രുവതെ- അന്വവെദങ്ങൾ നാലുമണ്ണുവയ്യ ങ്ങൾ നാല്യും മന്ദവചൊല്ലീട്ടുവൻ കെട്ടാലും യഥാ സൌഖ്യം - യജ്ഞദാനന്ധ്യയേന തപസാനി ഷ്ഠനാലും വിജ്ഞാനി ജനമന്വവെദങ്ങളെന്നു ചൊല്ലു- സ്സൂത്രമാജ്ജൂ വന്ദമാം ഇഷ്ടസ്സൂര്യമിപല ന്മാരി ബുദ്ധമതമന്വവായങ്ങളെ ന്നും വ്രുദ്ധന്മാ രില്ലാതൊരു സഭയും സഭയല്ല- വ്രുദ്ധന്മാർദ്ധൃമ്മത്തെ ച്ചൊല്ലീടാത്തവരും സത്യമില്ലാത്തയും ഭാര്യാപുത്രല്ല യല്ലൊ സത്യവും സത്യമല്ല മായന്നു സിദ്ധമായാൽ സ ത്യരൂപവും ഭ്രാതം നിത്യവും കലങ്ങളിലും ശാന്തിയും ദ നം ശൌനക്യം വിചിത്രം ഭ്രാതൃമിവവൃത്തണ്ടു സംസാ ഗ്ഗയൊനികളെ നറിയെണം- പൃതപിശതിലക മൈക്കൊടുമിവയുന്നീ- വാസരത്തിങ്കൽ പ്രവൃത്തിക്കി ലെത്രത്രേനപിന്നെ വാസം ചെയ്തിടാനിത്ര സുഖമാ യെന്നു നൂനം- എട്ടുമാസവും പ്രവൃത്തിക്കിലെരുന്ന രവി പൃഷ്ടി മാസങ്ങൾ നാലം സുഖമായ്നിശ്ചിതമെ യെന്നു വനത്തിങ്കൽ പ്രവൃത്തി ചത്ഥമുണ്ടാക്കിലെ ചൊല്ലൊടെ വാർദ്ധക്യത്തിൽ സുഖമായ്നിശ്ചിതമെ ജീവപയ്യന്ത പ്രവൃത്തിക്കിലെ മരിച്ചാലും ദൈവലൊ കാദികളിൽ സൈരമായ്നിശ്ചാറൂ- എറുചക്ഷ് സൂക്ഷ്മാപതാം ശൗനകവ്യവൃതാത്മനാം രാജ്യാദ്യുശാ ങ്കാപിനെച്ചുനപാവന്മാക്കെല്ലാം അന്തകന്ന ന്നെ ശാന്തമാക്കുന്നു തരിഞ്ഞാലും- എന്തിനുപ ഇരഞ്ഞിങ്ങിത്തരം പറയുന്നു തപസ്വന്മരുടെയും വാഹിനീന്മരുടെയും ശോഭ നെടിറ്റും മഹാത്മാ ക്കൾ വംശത്തിന്റെ കൃഷ്ണതദ്ഭവ സ്ഥാനമെന്മനി ക്കൊണ്ടു ദിച്ചാങ്ങൾക്കില്ലല്ലതിനൌഷധമെന്നതൊ ക്കെന്നന്നരപതെ- പ്രാഹ്നത്തെക്കാൾ ശ്രേയസ്സ ാകുന്നതല്പാഹ്നം ഏതൊം പ്രാഹ്നതരം രണ്ടാമതസത്യ ത്തെ വദിക്കെണം പ്പാഹ്ന തം വിന്നെപ്രിയം വദിക്കെ മൂന്നാമതുംപ്പാഹ്നദംസത്യം വദിക്കുന്നതുനാലാമ തും ഉത്തമന്മാരെ വെണം സെവിച്ചുകൊള്ളുവാ നും മദ്ധ്യമന്മാരെ ക്കൊഴ്ചാകാലെ സെവിക്കവെണ്ടു സെവിച്ചിടരുതധമന്മാരെ യൊരിക്കലും- ദുഷ്ക്കി ടരുതവരൊടഭിമുഖ്യം പൊലും- മാനസത്വംകൊ ണ്ടുബലവുംശരീരവും ജ്ഞാനവുംക്ഷയിച്ചു പൊം പ്രാ യിക്കുവസിച്ചീടും പെരികയിത്ഥം സ്വസ്ഥൻറെ പത്നിയെ പ്രാപിച്ചവൻ ഗുരുകല്പകൻ വൃക്ഷളിപതിയാകുംദ്വി ജൻ ശരണാഗതഹന്താ മുത്തു പ്പനിവരെല്ലാം കുരുതി ടെണം ബ്രഹ്മഹന്താവിനെ ക്കണ്ടല്ലൊ എപ്പൊഴൂംപ്രി യം പറയുന്നവർ പലരുമുണ്ടുപ്രിയമെന്നാകിലും പത്ഥ്യത്തെ ചൊല്ലീടുവാൻ സല്ലുരുക്ഷനുമില്ല- ത ങ്കൽ പ്പാനമാരുമില്ല ദുണ്ടായായുള്ള ജനമൊഴിഞ്ഞു ല്ലൊരെടത്തും ദൂൽ ദൂൽ പ്പിൻ പ്രലപ്രിയ മെമ്പതിയാ തെയടുത്തതപൂരിഞ്ഞുകൊണ്ടുപ്രിയമെന്നാകിലും സ്സയെത്തെച്ചൊല്ലുമാറ്യൻവെണം.

p1.20

രാജാവായാൽഎത്രയും വന്നുകൂടുമറുദയക്കുമെന്നാൽ സർവ്വവുമുവെക്ഷിപ്പൂ മാത്മാവെ രക്ഷിക്കെണം. സ്ത്രിയെയുവെക്ഷിച്ചും മിത്രത്തെരക്ഷിക്കെ ണം. ഗ്രാമത്തെയുവെക്ഷിച്ചും രാജ്യത്തെരക്ഷിക്കെണം. ഗ്രാ മത്തെയൊരുകുഹികൊണ്ടും രക്ഷിക്കെണം. ഒരുവന്തന്നെ ക്കൂടെഞൊരിടം രക്ഷിക്കെണം. കൃതകൃത്യമനത്തിരതിപ്രയൊ ഗ്ഗാം. വൃദ്ധനെയുവെക്ഷിച്ചും വംശത്തെരക്ഷിക്കെണം. ഉത്തമന്മാ രായുള്ളവരിങ്ങിനെ ചെയ്തുണ്ടായാം. ആത്മാത്തെരക്ഷിക്കെ ന്നമാവത്തു വരുമ്പൊഴെക്കൽതന്നെയെക്കൽത്തെക്കാളുംഭാ ര്യയെങ്ങൾരക്ഷിക്കണം. ധീരന്മാർത്തന്നെയെക്കാളും ഭാർയ്യാവെരക്ഷീ ക്കേണ്ടു ധീരന്മാരായുള്ളവരിങ്ങിനെചെയ്തുണ്ടായ്ക്കാം. ഭർത്താവി ന്നഭിമതമറിഞ്ഞുകാഴ്ചഞെക്കനിയെപ്പുമവരുന്നു. വ്യവസായം ചതുര്രൂപ്പതപ്പൂങ്ങൾ വളിച്ചവനങ്ങനൊക്കിശക്തിത്തനം. ഭൃത്യന്തന്നെപ്പൂതന്നെയല്ലന്ധമൻ കമ്പൻ ഭർത്താവിങ്ങിപ്പൊ ഗഞ്ഞയാദരിയാതെ യതിൻപ്രത്യുത്തിപറഞ്ഞെററ മാത്മാ ഭിമാനത്തെയും ചിത്തത്തിൽപ്രതികൂലമാക്കീപറഞ്ഞിടുന്നുെ രുഭൃത്യനെത്യജിക്കെണം. ബുദ്ധിമാനായ ഭൃത്യൻസകലഭൃ ത്യങ്ങൾക്കും ഹിതമായ്മാത്രമിന്നു സുഖമായിപ്പൊതെചെയ്യ പ്പൂദ്രവ്യാഹനം. ബുദ്ധിയുംപ്രഭാവവുംതെജസ്സുമുത്സാഹ വുംസത്സാപുഷൈര്രം വ്യാവസായവുംള്ളവൻ പ്രവൃത്തി ദയമെത്തന്നു് ഊണ്ടുകയില്ല പ്രവൃത്തി ദയമറയാൽ നി ജ്ജലഊണമെല്ല്ലാം നദിമാരെയ്യ്കും ഇപ്പറ്റാരെയും സർവ്വ

p2.1

ത്തെയും വെരിപക്കികളെയും സാധ്യത്തെയും നിസ്സ ഭൊഗാനുഭവത്തെയും ജീവികൊലത്തെയും ഭാഗധെയ ത്തെയും വിശ്വാസമുണ്ടാകവെണ്ടു സ്സല്ലാഗിനിസിംഹങ്ങ ളും കുലപുത്രന്മാരുളളിൽസ്സല്ലന്മപെഞ്ചെതന്മാരല്ലെന്ന റികിലൈണം . വിദ്യാദിജനവലൊബുദ്ധ്യാതഗ്ശിലങ്ങളാൽ . വൃദ്ധന്മാരവമന്യന്മാരല്ലൊരിക്കലും . ഗുണപന്മാരാകുളളപാണ്ഡ പന്മാരെന്തുമണയതിരുത്തുകിൽതിണക്കസൌഖ്യംപഞ്ച ശിഷ്ടനാമവനെന്നപെക്ഷമുണ്ടെന്നാകിലുംതുഷ്ടനായിപരിഗ്രഹി ച്ചുകൊണെതവന്ദ്ര . അജ്ഞനായിരിപ്പവനെയങ്കയംകഷ്ട്രന തുമാന്ധയാസെവിച്ചുമരല്ലെകണ്ഡുചൊന്ദ്ര- ദുഷ്ടനാമവ നെന്നെസ്നെഹമുണ്ടെന്നാകിലുംപെട്ടന്നുപരിത്യജിച്ചിട്ടു കൊണതവന്ദ്ര- ദഷ്ടമായിതുവിരൽ പാമ്പിനാലെന്നാകി ലൊപെട്ടെന്നവിരൽതന്നെഛെദിക്കെണ്ണതും വരും മാരീചന്മണ്ഡാദരിമയന്മന്മന്മാകിയും കുംഭകന്നാം ഭണ്ഡ കണ്ണൻ നിതിമാൻ വിഭീഷിക്കണൻ . എന്നിവർ പറഞ്ഞിട്ടു ക്കെളാഞ്ഞുദശമുഖൻ തന്റ്റെകാമത്തിൻറ്റെമുഴ്ചനി മിത്തമായി . ഇന്ദ്രജിത്തിൻറ്റെ വാക്കുകെട്ടതുകൊണ്ടു തന്നെ പനിത്യദശാസ്യനനാശമെന്നറിഞ്ഞാലും എന്നതുപൊലെവരും നാൾമിന്നിവിടെക്കും . തിന്ന ടെമകന്തൻറ്റെ വാക്കുകൾ കെൾക്കുന്നാകിൽ . ൧ ക്കമത്താലതുവന്നു രാക്ഷസപ്രവരനം. ദൌഭാഗ്യത്താൽ പണ്ടെത്രൈതന്നെടെ മക്കളിപ്പൊൾ - മക്കളെലാളിക്കതങ്കൽ യെന്നു കണ്ടു ഹർഷിച്ചു തന്റെ കാലം കഴിച്ചുകൊൾകയാണ്ടു ഇത്തരമുള്ള വിഡ്ഢിക്തികൾ ബുദ്ധിയാം വിഷ്ണുവി ച്ചരചെയ്തു, സ്നേഹമൈകാലം പൊയ് - ദൈവകല്പിതന്ത പ്പുകാവതല്ലെ ഒരുവന്നും-ദൈവാത്താൽ കുത്സിതനെണ്ട ൽവിദൂരതാം.

p2.2

പെരുങ്കണ്ണീരൊഴുക്കുമൊഴതന്നൈ ക്കൌരവേശ്വരനൊടു പിന്നെയും മരചെയ്താൻ-ഭൃദൂത്ഥാ രണാർത്ഥമാക്കിനിന്നൈ ഭഗവാൻ ദ്രുപതിരമാപതി പ്പൊക്കൈകൈപതിക്കുന്നു- കണ്ണാമ്പതി വൈദപതി ദേവനുമാംപതിയെക്കൈപതിയജ്ഞപതി-സർവ്വതി ഹിതദത്തവത്സലൻ കരുണാനിധി പശുപതി-ഭക്തി മുക്തികൾ ദാനം ചെയ്തുയല്ലവതി സർവ്വാദൃഗുണ്ഡ്ര യയ്ക്കന്തയാം പ്രകൃതിക്കും തപങ്ങള്ളെല്ലാറ്റിനുമാധ്യാ ത്മദൂതന്നാമൻ-തന്നിതപയുടെ കളിതമെല്ലാംമ നച്ചിന്തിച്ചതല്ലാദാമൃതം സെവിച്ചുകൊൾക നീയും പിന്നെസ്സസ്നല്പകുമാരമുനിയൊഴുനെള്ളി മന്ദവൻ ധൃതരാഷ്ട്രനൊടായ്തൾചെയ്തു അദൃഷ്ടം പല ത്തര മജ്ഞാനംകളെ പാന്ദരായിത്തൃന്തം കുദ്ധന്മാ ക്കതൌകവും വിപരിതം-തപസ ശ്രാദ്ധന്താൻ മഴച്ചു ണ്ടെളിയശേഷന്തപമുൾക്കൊണ്ടു പിന്നെ വിദുര + ആരാചെയ്തു. സഭയിലെവിശേഷങ്ങളെല്ലാമെകെട്ടുകൊണ്ടു കാലവുംപുലൎന്നിതു. പിന്നെയങ്ങെല്ലാവരുംമന്ത്രശാ ലയിൽപുക്കുതുടങ്ങിത്രിഭുവനമണ്ഡനാംഗവതി യും ഭീഷ്മദ്രോണാദികളും- സഞ്ജയനതുനെരെയ ഭ്ഭുതപറഞ്ഞതും കണ്ടുലൊചനനൽ ചെയ്തുളമദി ഴിച്ചാൻ. അച്യുതനരുൾചെയ്തവാൎത്തകൾകെട്ടുകീ ഴ്മെൽ- നിശ്ചയം ഉള്ളിലൊന്നന്തരം ഇല്ലയെന്നെൻ കുന്തികൾമുമ്പെകുംമൂലമാംമുക്കുരന്ദനുംപാല്ക്കന ലൊരുദെദമില്ലെടൊസുയൊധന. തന്നത്താൻ പുകഴുന്നകൎണ്ണനും നിശ്ചയമെട്ടും. സന്നാഹമൊടു പാണ്ഡുനന്ദനൻവരുന്നെന്തം- ഗൊക്കളെവീണ്ടു കൊണ്ടുപൊയതുകണ്ടതില്ലെയൊക്കടൊസു യൊധനകണ്ടാലൊട്ടറിയെണം. വരുന്നവനുള്ളു നൊക്കവന്നാൽ പിന്നെക്കുമുള്ളിലറിയപ്പൊകാത വണ്ണംങ്ങനെപൊറുക്കുന്നു. വെന്തുപൊക്കൊണ്ടിവാ രെന്നുഇങ്ങിങ്ങുള്ളിൽ ചിന്തിച്ചു ജാതുഗൃഹംതീ ക്കിലാക്കിപതിൽബന്ധിച്ചു തിയ്യുംവെച്ചുതന്തരം പഠികയാൽ അന്തവുമങ്ങുവന്നിടാതെജീവിച്ചൊ രുകുന്തിതന്നയന്മാരഭ്യുദയത്തെക്കണ്ടുസന്താപം പൂണ്ടൊരുനി- കള്ളച്ചൂതാലെനാളുമെത്തെനുകം ഈമക്കണ്ണില്‍ മിന്നിച്ചവാളുകളെവിറക്കയും ചരിയാതെ . അനുകൂലത്തിലയപ്പാന്‍ ചെയ്തുക. തന്നില്‍ .

p2.3

അനന്തരഞങ്ങള്‍ചെന്മരുതന്നകലക്കും വെച്ചു . ഗന്ധൎവ്വശ്രേഷ്ഠന്‍ ചിത്രാംഗതന്‍പടയുമങ്ങിബ ന്ധിച്ചൂനിങ്ങളെയും മക്കണ്ടവന്‍ചെയ്യുന്നതരം ബന്ധുക്കളായഞങ്ങള്‍ചെയ്തുദ്ദൂക്ഷ്മമൊന്നും ചിന്ത ചെയ്യാതെ കാടുവാഴുകായൊള്ളു ഞങ്ങു പാണ്ഡവർ വന്നു നാടു വാഴുകില്ലെന്നു കൊല്ലുകമടിയാതെ ഉറപ്പവരായ ഞ ങ്ങൾ മറ്റൊന്നും പറയേണ്ട.

p2.4

കുറുറങ്ങളൊഴിഞ്ഞില്ല മറ്റൊന്നും മെനിക്കിപ്പൊൾ-ഇത്തരം വാക്കു കേട്ടുമറ്റ രുള്ള മഹാജനമുത്തരം പറയാതെ ചെറുതേ തൊ ടൊടിക്കിൽ - യുദ്ധമെൽക്കുക വെളമെന്ന തൊണ്ടെ ഞങ്ങടം ചെയ്‌വാൻ വൃദ്ധന്മാരൊത്തൊന്നുളതൊ ന്നതൊക്കയുദ്ദേശിപ്പൻ- മിത്രമായി നിതീജ്ഞനായി ശാന്തനായി ശത്രുജ്ഞനായൊരുക്കും മഹാനൊരുത്ത ന്മാരിലൊരുത്തനെ സന്ധ്യത്ഥമായച്ചു നിരുട്ടു പറ യിച്ചു സന്ധിയാഞെങ്ങൾ ശെഷമങ്ങിരുന്നീടുയുദ്ധം സജ്ജനമെല്ലാം പുനരിങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടുമുതിണ്ണ നത്തെക്കൊണ്ടു തിനാരുടെയജ്ഞയെപ്പൂ-യുദ്ദഞ്ജനി പ്പയെല്ലാം തന്നുള്ളിൽ നിരുപിച്ചു നിഷ്ഫലനായ വാസുദെവനൊടുരചെയ്തു- എത്ര ശ്രിതജനപരായ ണനായിട്ടും ജഗദീശ്വര ദയാനിധെ ഗൊപതെ യദുവംശമുഖ്യ നാരണാ ഞങ്ങടന്നു തിങ്ക്ഷപ ടതെന്നോടു ഭാവമൊനമായ വചനം ചൊല്ലീടുന്നു മുറ്റുന്നിനിരുവടികെയൊള്ളു ഞങ്ങക്കൊരുത്താൽ ൽ മറ്റൊരാശരണമില്ലെന്നു ഹൃദയത്തിൽ സവ്വ ഞങ്ങളെല്ലാ ദപാണെന്നതു കൊണ്ടുമ്മ ഭൂഷിന യൊക്തികെട്ടാൽ ക്ഷിക്ഷിമിഴുകൊടുക്കവെണം ചി ന്തിക്കവെണം പക്ഷെ സന്ധിക്കിൽ മതിയല്ലൊ ഇന്തിരുവടിതന്നെ ബന്ധുവായി ചൊല്ലവെണം അ ന്ധത്വം ഞാഞ്ചൊല്ലുന്നതൊത്തു ഉള്ളിൽ ക്ഷിമിക്കെ ണം അന്ധകുല ജാതനാകിയ ഭഗൽവതെ അ ന്ധനാം നരപതി തന്റെ പുത്രനായൊരന്ധാജ്ഞാ സ്യൊധനന്തന്നൊടു പിണങ്ങാതെ ബന്ധു വത്സലനായന്തിരുവടിതന്നെ ബന്ധുത്വമെ മാട്ടു മനസ്സി ചൊല്ലവെണം പാതിനാടല്ലെങ്കി ലാൽ തന്നവൻ ചെയ്താകിൽ പാതിയും വെണ മെന്നില്ല അഞ്ചു ദേശമെ വെണ്ടു- ദേശമില്ലെങ്കില ഞ്ചു ഗൃഹമെവെണ്ടുമെന്നാൽ നാശം കൂടാതെ ക ഴിഞ്ഞിടുമെന്നു വെണ്ടു സാരസവിലൊചന നായ്ക്കാനന്ദാത്മജൻ- സാരനാം കൃഷ്ണൻ ഇങ്ങിൻ ചെയ്തതുകേട്ടുഞാൻ തന്റെ മനക്കണ്ണിൽ ഹസ്തിനപുരത്തിന്നു ചെന്നു ചെയ്ത രണം ഞാ ന്നീനെൽക്കും മുൻപിലെയെന്നു മുമ്പെ യുളളതു ആ ധർമ്മനന്ദനനായ മന്ദവൻ പറ ഞ്ഞ കേട്ടാൽ കൌതുകമുണ്ടായി വൻരണ്ടു ക്കുന്നവന്മാർ സാധിക്കെണ്ടുന്ന തിപ്പൊൾ ഉണ്ട ന്നതിന്നായിക്കൊണ്ടു ഞാന്തന്നെ ചെൽക്കൈ ലവൊതു എന്ന ചൊല്ലി തന്നതൊടുകൂടപ്പൊൾ കുന്തിപുത്രന്തന്നുടെ നിയൊഗത്തെക്കെട്ടിണ്ടു ഭഗവാനും - പാരമെഗ്ഗിര്രും ഗരുഡദ്ധ്വജങ്കത്ത മാകും തൊങ്കൊണ്ടിരിക്കെ ന്നദാതങ്കനൊടു ചൊന്നാൻ-കണ്ണുകൾ ചുഴ്ത്തിക്കൊണ്ടെരിത്തു പല്ലുംകടിച്ചുക്കൊണ്ട്രാജനെത്രാനൊടു ഭീമസെനന്തം ചൊന്നാൻ-എന്തിനുടമ്പുന്നു ചൊല്ലുക്കൊനെ പ്പൂകൂടനിന്തിയെ നടക്കാഴകായ്ക്കങ്ങളിനിയെ ല്ലാം-യൂതനാം യുതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ രത്വത്തെയു ഞ്ചൊട്ടിച്ചുകളകയും കൌരവർതമ്മെല്ലം കൊ റ്റിക്കൊണ്ടെന്നാപ്പൊടിപ്പെടുത്തുകളകയും വ്യഷ്ട നാം ദുശ്ശാസനന്തന്നുടെ മാർവ്വിളന്നിട്ടു മാർകിലൊരുകുടിച്ചിട്ടുകയെന്നുള്ളതും പൊ ട്ടനാം ഭീമൻചെയ്കയില്ലെന്നെണ്ടാത്തൊ ന്നി.

p2.5

പെട്ടന്നു സന്ധിചെയ്തുകൊണ്ടു ല്ലെം ക ഴിക്കിരനൊടുമെവിരൊധമില്ലതിന്നു നന്നായ്ക്കെന്നം-ഗന്ധവാഹാത്മജന്റ ഭീമഞ്ചൊ ന്നതുകെട്ടു മന്ദഹാസവും ചെയ്തു മാധവനന്തം ചെയ്തു ചിന്തിച്ചവണ്ണന്തന്നെ പന്തിഞാൻകൂട്ടുന്നുണ്ടുസന്ത പമതുകൊണ്ടുചിത്തത്തിലുണ്ടാക്കൊണ്ടകണ്ണീരുംക ണ്ണിനൊടെ കണ്ണീനൊടുരചെയ്തു കണ്ണീന്നു വന്ന മലയൊ ടെ കണ്ണീരൊടുരചെയ്തു നിശ്വാസമുണ്ടാക്കൊണ്ട വിശ്വസിച്ചാലുംമെനെ കപ്പലാൻ ദുശ്ശാസനൻത ന്നന്തൻ ബാന്ധുക്കളും നിശ്ശേഷമാപ്പൊണ്ടെണമെന്പ തിനഞെഞ്ചം നിശ്ചയം തുടങ്ങുന്നു പൊയാലും വൈദിക്കെണ്ടാ - ഞാഞ്ചാല വരുത്തുവാൻ വാഞ്ചീ തമെന്തു കല്ലൻ പാഞ്ചാലിയുതകെട്ട തെങ്ങിഞ്ഞു മരുവിനാൾ- ദാതകൻ കൊണ്ടുവന്ന തെരതില്ക്ക രയെരി പരുതതെ യെഴുന്നള്ളീ തുടങ്ങീ ഭഗവാ നും- വെൺകൊരുങ്ങടെ വെണ്മരികൾനല്ലദും ഗീതൊട്ടിലുമല വട്ടങ്ങൾ പലതും- പന്നഗരിപുത ന്നചിഹ്നമാക്കിയിരുണ്ടീടുന്നതമായക്കൊടിമി ന്നുന്ന കൊടിസ്സൂര്യപംക്തിയെന്തന്തൻശംഖ നാദവും പല മംഗലസ്തുതികളും വാദ്യങ്ങൾനിനാദ വും കമ്മ കിംകല്ല്യുന്ന ചിന്മയൻ മനൊഹരൻ ചെ മ്മണികിരീടവും നിർമ്മല ചികുരവും മാലയം മെൽ പൂ ടെ യ്യെല്ലായ്കുത്രിഭുവനപാലന ദിക്കൾചെയ്യും ചിട്ടിപ്പൂം മകരമാംകുണ്ഡലംമിന്നിടുന്ന ഗണ്ഡവുംമനൊജ്ഞ മാം കണ്ണുനഭിലാസവും കുമുദമാനസികയുംകിഞ്ച നതുളുമ്പുന്ന പുഞ്ചിരിപ്പൂമഴയും ചഞ്ചലാക്ഷി കൾമനംവഞ്ചിക്കുമധരവും മുഖ്യമായുള്ളമുഖപ ത്മവുംഗളദ്വയിമുത്തുമാലകൾവനമാലകൾകൌ സ്തുഭവും ശ്രീഭൂഭൂഷണത്തിന്നും ഭുഷ്ടിഗ്രഹം ചെയ്തു തൻനിഷ്കപടമാംകൌസ്തുഭവുംശ്രീവത്സവും ഇന്ദി രാദെവിചിത്താനന്ദമൊടാനിടുംസുന്ദരതര മായ മന്ദിരമായിട്ടുള്ള വക്ഷോദെശവുംകമലൊ ത്ഭവഞ്ചതുർമ്മുഖങ്കണ്ണിയുംബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങ ൾസംഖ്യക്കടക്കുന്നഉദരപൊരിപാണ്ടും നൊമാല്ലിവിലാസവും മധുരാധരിജനംമയങ്ങും മധ്യത്തിങ്കൽകാണ്മെനമയമായ കാന്തികൾഇട്ടു മഞ്ഞപ്പൂഞ്ചെലയതിന്നിതെന്നുനൊഭിതങ്ങ ളായിമിന്നുന്നരത്നങ്ങടെനൂപുരത്തിൽവിള ങ്ങുന്നയത്രുപാദാബ്ജങ്ങളും കണ്ഡുമാമുനകളും വെദവാദികളായ്കണ്ട പവരന്മാരും വെദത്തിൻ പൊരുളായവെദാന്തവെദ്യാന്തൻറെ പരമത്വ വുംകണ്ടിസ്തുതിച്ചുപാടിക്കൊണ്ടുയാദെവീതന്ന ഴുന്നെള്ളുന്ന വഴിയെ കൂട്ടാദര വെച്ചുനടന്നീടുന്ന ർ ഭക്തിയോടെ.

p2.6

ഗൊവിന്ദൻവരവുകേട്ടാനന്ദ മൊടു ദീക്ഷാവിഭൊദനമുറച്ചുടനെതങ്ങളുടെളൊ രെല്ലാംമുമ്പിനാലെഴുന്നെള്ളീതിടെയെന്നെങ്ങാ ത്സംഗ്രമിച്ചലങ്കരിച്ചിടിനാളയങ്ങൾ മല്ലാരിനി മിത്ര ശിക്ഷാർത്ഥ ജന്തൃക്കളെറ്റമില്ലാതൊരുകൌതുകവ ന്നിച്ചൊരനന്തരം കുശലപ്രശ്നാദികൾ ചെയ്തിട്ടച്യുത ര വല്ലഭൻ കുശലമെന്നുതന്നെയവർചെയ്തിതള്ളിൽ ചെയ്തുകാഴ്ചാമുണ്ടുപറഞ്ഞുപൊവാനതിനെതിയെ വരുവത്താനാച്ചുതദിനംതന്നെഉഴറീടുന്നെനിപ്പൊ ഴടുത്തസന്ധ്യയെന്നങ്ങെഴുന്നെള്ളിനാങ്ങുനനാ ചകൻവാസുദെവൻ അച്ഛന്റെ ഭഗിനിയാം കുന്തി ദെവിയെക്കണ്ടീട്ടച്യുതൻവിശേഷിങ്ങളെല്ലാമെയൊ ച്ചരിരിച്ചൻ. പണ്ടുകിൽ കഴിഞ്ഞതും വർത്തമാനവും മെലിലുണ്ടാവാനിരിക്കുന്നവാക്കുമവർചെയ്വാൻ കാത്തുകൊള്ളുകെന്നിതെയെങ്ങളെ യെന്നുകണ്ണീർവാ ർത്തവളുടെമുഖത്തിൽ മാധവൻ പിന്നെയാത്തൂർത്തു ന്റെ ഗൃഹംപുക്കിതങ്ങവർകളും പത്തണൈകിതൈ രരവുസ്സല്ലെരീച്ചിതക്കിനാർ ഉണ്ണീന്നു വിപ്പുൽതൻ പ്പിച്ചുതുങ്ങിതുള്ളിൽ മാനസംതുടഞ്ഞവനാന്ദമു ണ്ടായി വണങ്ങിത്തായ പരവശനായിവന്നുപുരുഷാ ത്മൻ ഭക്ത വാത്സല്യം കൊണ്ടു ഇതുപോലെ മുഖ്ഖെ ലാവനന തൂങ്ങി ചെത്തു വിദുരതൊടെത്രയും സുഖംവ ന്നീതിങ്ങിടവനനുകൂലം- ദൃഗ്ദ്ധമായിലും കഷ്ടം ദൃക്കൂർ നല്കിയാലൊടാ- ഭക്തന്മാർ തിക്കിലൊതുങ്ങി ക്കുരസ സ്സുകള-ഇത്തരമകൾ ചെയ്തു പിന്നെ താനന്തൂങ്ങിത്ത ത്താഴുമുഞ്ചു നല്ല മെത്തമെൽ കരെറിനാൻ-വത്മഥന്മാ രൊടെ നല്ല വാക്കു മുതൽ ചെയ്തു രാത്രിയും കഴിഞ്ഞി തു മാർത്താണ്ഡനുദിച്ചു ചെന്ന്.

p2.7

സന്ധ്യകഴിഞ്ഞിത്തങ്ങ ച്ചാഹുത്തിയും ദാനങ്ങളും ചെയ്തു തനൻ്റെ മുഴങ്ങൊ രു തെരതിൽ ക്കുറയേറി മണ്ടുമെനിയെസ്സൂനൻ്റിക്കി കാസുതന്തൻ്റെ മന്ദിരമിക്കൊരു സുന്ദരനന്ദാത്ത ജ്ജൻ കൊടുത്തു സിംഹസനമിരിപ്പാനു വതിക്കുമല്ല ത്തു ദൃഷ്ട്ട ഷ്രാണെ വിദ്ദുരതിക്കളെല്ലൊം ചത്തസഭ യിക്കൽ നിറഞ്ഞു മഹാജനം- പറഞ്ഞു തുടങ്ങിനാൻ മാധവങ്കാഴ്ച ഞങ്ങും-അംബികാതനയനതനങ്ങുട സുതന്മാരും ഇഷ്ടലന്മാരും മുനിവർയ്യരും നിജഭ്രാതൃ ക്ക്കൊണതും കൃപരുമശ്വത്ഥാമാവിദുരരും മാനിച്ചു കൊൾക്ക ദൃക്കൂർ കണ്ണ് നം ശകുനിയും കഴിഞ്ഞവൃത്താ ന്തങ്ങൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങെണ്ട ക്രിയ്യന്ത്യയുദ്ധ്മാജ്ഞ മ്പദത്തയാക്കുകെൾപ്പീൻ- സൌമ്യവംശത്തിൽവണ്ടു ള്ളൊരഞ്ചാറുമരിയായ്കിൽ മാദ്ദുനിജ്ജനത്തെച്ചുചൊ ഭിക്കുന്ന സുയോധനനാഗ്രികനെരം പൊലും മൂതാവർ തന്നെ നാളുവായിക്കുന്നതെവരു- നീതി നിന്നുകവികൾക്കുഷ്ടമാർ പണ്ടുവാരണത്തെയിച്ചതിനെത്തല്ലെ സാഷ്ടാമെന്മതം തന്നെ ഭവിച്ചാൽ വന്നു കൂട്ടു- എന്നതുകേട്ടു ദുരിയോ ധന൯ നരചെയ്തതെന്നു തന്നു നന്നുകൈവകി തനയാ നീ- ചൊല്ലൊഴം യയാതിയാം നൃപതിത൯ രമക്കളല്ലാ യൊരു മൂത്ത൯ നാൽവരുള്ളാരും അ വെ. ഇതവല്ലയൊ പഞ്ചാരി൯ പതിയായ താരുമെയറിയാതെയല്ലിവ രിരിക്കുന്നതുന൯൯൯ കൊച്ചുകളി മന്ദപസുയൊധന തന്നൊടൊന്നുഞ്ചപറയുന്ന ഞാ൯ ഇതുകൊ൯ നീ- പൂജ്യ നായി ഇപഗുണഞ്ചെയ്തു നന്നയുമുള്ളവനെ തങ്ങളിൽ പ്രാക്കിയുള്ളു യെന്നതുകൊണ്ടല്ലയൊ നി൯ടെ താത ൯ ദ്ദ്യുതത്താൽ ത൯ ഹിഞ്ച വെ മന്ദവനഞ്ചിവാരണ പാ ണ്ഡുവെന്നറികനീ- അപ്പൊഴൊ പാണ്ഡുപുത്രനാകിയ യുധിഷ്ഠിരനെ പ്രെതമടക്കി വാണീടുകയല്ലൊവെണ്ടു പാണ്ഡുവി൯ പുത്ര൯ തന്നെയല്ലവരങ്കിൽ ചൊല്ലാം പാണ്ഡവന്മാരിൽ പക്ഷപാതി നീ കൊഴിക്കാല്ല- മാ മുനി ശാപം കൊണ്ടുകാനനത്തിൽ പാണ്ഡു ഭൂമി നിജ൯ തൊഴു വെ൯ വെറ്റിക്കുന്നാൾ മറ്റുകണ്ട വർകൾക്കു മക്കളാ യുണ്ടായ്ക്ക൯൯ വറവുമൊത്തു്സും വാഴുവാനെന്നു നീ പറഞ്ഞാലും .

p2.8

എങ്കിലൊരുത്തൻ്റെ തനയംബികാ സുതന്മാരും തങ്കൾ തൻ കുലജാതു നല്ലേനധരിച്ചാലും . നിമിത്രമിഷയവന്നിരിപ്പോ ഷത്തിങ്കൽ വിചിത്ര മെത്ര നിരന്നുണ്ടായപ്രകാ രവും . അക്കഥനില്ലാതിനെക്കൊണ്ടുള്ളതൊങ്കി ലിക്കാലം പാതിരാജ്യം പങ്കുത്തുകൊടുക്കണീ . തൊല്ലു അതില്ലേൽ രാജ്യം പത്തിണ മെന്നന്നു കൊണ്ടു ം . കൊ ടപ്പാനവകാശമില്ലവക്കറിഞ്ഞാലും . എങ്കിലൊരുയ്യ ഞ്ചുശമീരിച്ചവർകൊടുക്കണീ . സങ്കടമാക്കും വെണ്ടാ നാ ശവുമുണ്ടാക്കെണ്ടാ . അഗ്രഹപറയാതെ വാക്കുമൂടി യാൽപിന്നെയവർക്കന്നും കൊടുക്കൈണമെങ്കില ന്തണ ക്കത്രൈരാജ്യം പുര ഗ്രാമദെശങ്ങൾവെ ണ്ടയെങ്കി ത്ത്രാജ്യരല്ലവരെന്തന്നടപ്പൂ . പണ്ട ലവസിച്ചൂരണ്യഗ്ഗൃഹം ചമച്ചുകൊടുക്കണീ . വസ്തു ക്കൾ ധയ്യങ്ങളും പങ്കുത്തുകൊടുക്കെണ്ട അതിന്നം മടിയെങ്കിലവർക്കും കൂടി ഒരു സദനം നാട്ടി ലൊരു ഭാഗത്തു കൊടുക്കണീ . അന്ധകാലജ്ഞത നന്തണീന്ത കൈപ്പൻ അന്തവുമാദിയുമില്ലാത്ത വൻ പരമ്പുമാൻ .

p2.9

ബന്ധുക്കസമമായചെന്തങ്ങിരി പ്പുകളോൻ ബന്ധുക്കളില്ലാത്തൊന്നു ബന്ധുവെന്ന കിചുകൃഷ്ണൻ ബസുവർദ്ധപൻ പാണ്ഡുരാജനന്ദന ന്മാർക്കു ബസുവയൊരു ദൂതനായിയ പറഞ്ഞപ്പോൾ അന്ധനവനൃപതിനന്ദനനതുകേട്ടാനന്ദി തവലനതുകിങ്ങിനെപറഞ്ഞു- കുതി തനൂജക്കുള ന്നൂർ കൊണ്ടുരെയ്ല്ല വരിഞ്ഞുററക്കെട്ടി ഗംഗാജലത്തിലെറി ഞ്ഞതും ഉരഗക്ഷതങ്ങൾ പറ്റി നിന്നെന്നെ നായരക്കില്ലത്തിലിട്ടുചുട്ടതും നിന്നെഞങ്ങൾ ക്കുകളിത്താലെ നല്പു മത്സവും പരിച്ചതും കള്ള ക്കാടതിൽ പരം പിന്നെയും ചെയ്ത ഞങ്ങള്ളുല്ല് ന്നാം ദുശ്ശസ്സനൻ പെരുൻസഭാമദ്ധ്യമല്ലൊ മ്മൊഴിയുള്ളാം പാഞ്ചാലി തലമുടിയെ പിഴു വലിച്ചതു മില്ല് അവളുടെ ചുടുത്തപട്ടുപിളിച്ചുകളഞ്ഞ തും ഇത്തരം പ്രതിക്രമമായത ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം എ ത്രയുംപരിഭവമുണ്ടക്കിവരും - ഇദ്രവം കണ്ടു നിങ്ങൾചെയ്തവയല്ലൊ ഉള്ളിൽ ശക്ത ദ്രൌപദിതൻറെ ചൊല്ലാല് കല്യാണസൌഗന്ധികം ഒ രുണ്ടു വെറുക്കുന്ന നേരം ചൊല്ലുള്ള ഗന്ധൎവ്വന്മാരെ ജയിച്ചതും. എത്തിയ ജയദ്രഥനെ തന്നേ മൽവെച്ചു ത രുമെത്രയും നിരുതുള്ള മല്ലനെ വധിച്ചതും-കീചകനാ ദികളെ കാലന്നുക്കയച്ചതും-ആ ശുഗസുതനായ ഭീമ നെന്നറിഞ്ഞാലും-കൊല്ലുമെ യവനിങ്ങൾ ആവൊ യെകുഴെടൊ-നല്ലൊരു പത്തിനാലുകൊടുക്കസുയൊധ ന-പില്ലെയുത്തമർകളിൽ നല്ല സാസാധനങ്ങളെല്ലാ മൌപാഞ്ചാലനാം മന്ദനെ ബന്ധിച്ചതും.

p2.10

ആതിയിലെ ഇങ്ങൊരു ഗന്ധൎവ്വന്തന്നെയെന്നൻ-പാൎത്ഥനല്ലയൊ ചന്ദ്രമൌടൻ മുറിച്ചതും- പൊക്കൊത്തുമില്ലാതൊരുത്ത വജ്ജിച്ചതും- ദ്രൊണർ ബലദേവ നാദിയാം ഞങ്ങ ളെയും ജയിച്ചു സുഭദ്രയെ കൊണ്ടു വൻ പൊന്നു കൊണ്ടാ ൻ ജയിച്ചാൽ വരിങ്കിച്ചവന്നൊരു ശക്രനെയും-ഖാണ്ഡ വംവിളിച്ചാൽ ശരകൂടത്തെ ചെയ്തു ഗാണ്ഡീവം വാങ്ങി ക്കൊണ്ടാ നഗ്നിയൊടുത്തളൂലം-ഉത്തരയാംദിക്കുമൊക്കവെ ജയിച്ചവനമ്മളായ കൈലാസ ചലം തങ്കൽ ചെന്നു മുക്ക ണ്ണർ തന്നൊടു പൊരെത്രയും പാരം ചെയ്തു കയ്യെക്കീണ്ടു പാ ശുപതം പിന്നലൊക്കിത്തു ചെന്നൻ-ദെവവൈരികളെ യു ദ്ധംവിച്ചടിച്ചുന്നു. ദെവക്കളൊപ്പു മുണ്ടൊക്കെവെ എങ്ങു

p3.1

ക്കൊണ്ടാൻ. നിന്നെയുംകൈക്കൊണ്ടു വെറൊരു മിത്രതൻതനെയും വെൻറനെൻ പിണ്ടതുമവന ല്ലെ. പൊക്കാൻതിച്ചതിന്നനിങ്ങളെച്ചക്കവെന്നു ഗൊക്കളെവീണ്ടുകൊണ്ടുപൊയതുമവനല്ലെ?ഇത്തരം പല പല വിക്രമങ്ങളെ ചെയ്തു പുത്രവിപു ത്രതന്നെയുമിങ്ങതമൊഴുക്കീടും- തന്ന നന്ദനനാ യ കണ്ണനെവിടെ ശങ്കിച്ചു. ശക്രനന്ദനനെക്കൊല്ലു മെന്നറിയെണം. അർജ്ജുനളിച്ചെക്കെട്ടിളിച്ച ചി ദ്ഭവംവെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പൃഷ്ഠഭൂക്കൾക്കുമെടൊ നിശ്ചയംദ്രൊണർതന്നെയെന്നിട്ടിവന്നതിനു നിശ്ചയംവിഖണ്ഡിക്കും ദിഷ്ടവൈരീട്ടിടും- ശുഭ്യ രെകൂടീങ്കിരൻകൊല്ലുമെന്നറിഞ്ഞാലും. കല്യാ ണീംശകുനിയെക്കൊന്നിട്ടും സഹിദെവൻ മറ്റൂ ള്ളബന്ധുക്കളും മക്കളും ബലിക്കും. പരൊലർ കാലന്മാർ പാരംപണ്ഡവരെളക്കീടും. നല്ലതുപാതി നാടുകൊടുക്കസുയൊധന. നല്ലതു വരികയില്ലൊ ന്നിലെന്നുകൊണ്ടും. ശ്രീവാസുദെവ ജ്ജഗന്നായ കനിവയെല്ലാമാവണ്ണം ചൊല്ക വാക്കുകൾകെ ട്ടുശേഷം അംബികാസുതൻതനും ദുഷ്ടന്മാരായി രുന്ന മനസ്സുള്ള മറ്റുള്ളവർ തങ്ങളുന്മത്തതകൾ.

p3.2

കരൊള്ളവർ ചെന്ന ചൊല്ലുകൾ കെളൂ അതനിയെ തു ടീച്ചെക വണ്ണം കെൾക്കെണ്ടാ രെല്ലാവരും-സഭയി ലിരുന്നവരെല്ലാ ആമൊരു പൊലെ ഇ അമ്മയുള്ളവാക്ക പറഞ്ഞുകെട്ടു നെരം ഇരത്തിലെ തുള്ളിൽ നിറഞ്ഞ കൊപത്തൊടുകൂടിരുന്ന സുയൊധനനടന്നാൻവെഗ ത്തൊടെ-ജനനിഗാന്ധാരിയൂം പറഞ്ഞിതിനി മഹാ ജനങ്ങളിവർ ചൊല്ലുകെൾക്ക നീ സുയൊധന-എന്ന തുപറഞ്ഞതുകെളാതെ യവൻ പൊയി- കണ്ണനുംശ കുനിയുമാക്കിടുന്നു ദ്രുവിച്ചൻ-ഗൊപാലനായതുണ്ണി നിവിടെ സഭയിങ്കൽ ദ്രൂപാലരൊടും സിംഹാസനവു മൊരിയൊപ്പും ഇരിക്കുന്നതയൊഗ്രമല്ല നമ ചിലർത ന്നെപറക്കെയറിയാതെ യെന്നു ചെണ്ണേണ്ടിപ്പൊൾ ദൂതന്മാരവദ്ധ്യന്മാരെന്നല്ലൊ ശാസ്ത്രമിതി-പാതകത്തു മ്പൂ കൊണ്ടാലിതിൻഞ്ചെലയവും പിടിച്ചു കെട്ടിടെണം പിന്നെ പ്പാണ്ഡവർ വന്നിടച്ചുവരികയില്ലെന്നുമ മറിയെണം മിടുക്കും വെച്ചുകാട്ടിയിരിക്കെ യുള്ളൂവി ന്നെ-പടക്കു ദീക്ഷിക്കുന്നതാരെന്നു മറിയെണം പ ട്ടത്വമെല്ലാമിവന്തനിക്കാ ഭൊന്തു നം കുടക്കവെണം കാ ര്യവു ഹിതത്തണെങ്കിവൻ-ഇങ്ങിനെ രഹസ്യമാക്ക ങ്ങളിൽ മണ്ണിങ്ങനെ തിരിഞ്ഞുഞെക്കിട്ടുസത്യിയെ തനെന്നു ചൊകുന്നിതിനിടുന്നു വൈകുന്തിനിയെതും പൊർക്കുതിയെല്ല നണ്ണിപിടൊക്കവന്നു സത്യിണെ യാളെള്ളാരു സത്യികെണണ്ടിച്ചവാൽക്കണ്ടുതനെ രംഗെഹിന്ദുന്തിരുവടി തരുണാരിത്യബിംബംപ തിനായിരം കൂടി കൊഞ്ചിമ്മിച്ചിടൻതന്നതപൊ ലെകരുണക്കരമെവൻകമലവിലെചനൻ പിറെ വാടൊഴുനിറ്റുവെരിക്കഞ്ചെവത്തൊടും വരികെപിടി ക്കൊടൊകെളുവെൻസുയൊധന പെരികവൈകിക്കെ ണ്ട'പക്ഷെ വന്നടുത്താലും അസംഖ്യം മുഖങ്ങളും സംഖ്യം ബാഹക്കളുമസംഖ്യമായുധങ്ങളുംസംഖ്യ ംചരണങ്ങൾശങ്കരൻ വിരിഞ്ചൻമിന്ദ്രാഭിദൈവ കളും പങ്കജവിലെചന തങ്കലെക്കണ്ടായ്ചന്നു രൊമങ്ങൾ തൊറുംമൊക്കവാനവർപ്പിവന്നു തൊ ളളമായ്‌രൂപം പൊലാർമാക്കായിട്ടായിവന്നുപ്പി ൻവിശ്വരൂപം കണ്ടില്ലുഭക്തന്മാരുള്ളം ഗൊ വിന്ദശ്ചിവരമ്മതമ്മത്താരമ്മലൊക്കാദിരാമരമ്മ രമണയഭൂവതെ ഗൊകുല പതെ ജഗന്നായക യതപതൈ വിശ്വമായ്യിതം ത്രൈവിശ്വക്കരണെ ന്നക്ഷെവിശ്വകൎത്താവുനക്ഷെവിശ്വപാലനംനി ക്ഷെവിശ്വതാതനന്തിക്ഷെവിശ്വമാതാവുംതിക്ഷെ വിശ്വനായകപൊറ്റിനിത്യവുമൊരുത്തനെ നിഷ്കളനാകുന്നതംനിൎഗ്ഗുണനാകുന്നതുംസൎ ഗ്ഗുണനാകുന്നതുംപുരുഷനാകുന്നതുംപ്രകൃതി യാകുന്നതുംപൂരുഷൊത്തമപൊറ്റിതിരുവ യെല്ലൊശിവനായിടുന്നതുംശക്തിയായിടുന്ന തുംപരമെശ്വരപൊറ്റിന്തിരുവടിയല്ലൊ ജീവനായിടുന്നതുംപരനായിടുന്നതുംകെവല സ്വരൂപനന്തിരുവടിയല്ലൊക്ഷെത്രമായി ടുന്നതുംക്ഷെത്രജ്ഞനാകുന്നതുംയന്ത്ര്തിയിൽ പിറന്നൊരുഭൂഷ്മനാംഭവനല്ലൊപാലയമ്മ പാലയശരണന്നരായണപാലയവിഷ്ണൂരാമ കൃഷ്ണഗൊവിന്ദഹരെഇത്തരമൊരുജന്മത്തു ത്ഥംപുണ്ടുപൂണ്ടുപത്തുമിക്കിലുംരന്നുവാഴ്ത്തീസ്തുതി നന്ദിച്ചുംഭക്തിയിൽസ്തുതിക്കയുംഇത്ഥംവെള്ളിപ്പൂക കുംമുക്തിദാനൈകമൂൎത്തിത്ഥവിമാനംകണ്ടുതൊ ഴൂതുവീണ്ടൂനമസ്കരിച്ചുവണങ്ങെയുംമുഴുകിപര മാനന്ദാംബുധിതന്നിൽ വീണുകരഞ്ഞും ചിരിച്ചും കണ്ണുമച്ചു മൊഴിയാതെ നിറഞ്ഞ ഭക്തിയൊടെ മാമുനിജനങ്ങളും വെദവെദന്താത്ഥങ്ങുൾത്തി യാഞ്ഞുടുങ്ങിട്ടുംവെദിയരൊട്ടുനല്ല ദിക്കൂതംവിട്ടു രതാംയക്ഷകിന്നരസിദ്ധ ഗന്ധർവ്വാസുരഭൂതക്കൂട്ടാ ഴച്ചുക പ്രേതകിംപുരുഷാദികളും നാകവാസിക ൾനല്ല നാകനായകന്മാരും നാകനാരിക്കളൊട്ടു നാരികൾ മറവുള്ളളതു ഗ്രധസ്ഥനായുള്ളൊരെ ൻകൂടസ്ഥനായിക്കണ്ടുപാടികു മാനന്ദം പുണ്ടാ ട്യുംചമഞ്ഞുതെ ദുഷ്ടതയുള്ള ജനമൊക്കവെ കണ്ണുംപൊത്ത പെട്ടുന്മലമൂത്രാദികളും വീണ ക്ഷീണംപെട്ടുപാടൊടുമൊന്നെഗ്രഹങ്ങൾതൊറും മൂക്കിൽപെട്ടുപാടൊന്നുപറവാനില്ലെത്രകിച്ചാൽ ശിഷ്ടരായുള്ള ജനം കണ്ടുകണ്ടിരിക്കവെപെട്ട ന്നമറഞ്ഞീതു വിഷ്ണു പരമഞ്ചെൽ പരമാനന്ദമൂർ ത്തി ഭഗവാനപരമാത്മാ പരിലൊടെയുന്നെള്ളി തെരതിലെറിങ്ങിനെ കുന്തിയെച്ചെന്നുകണ്ഡുസ ന്തവമതത്തിൽ കുന്തിയുംതൊഴുതൊരുസ്തുതിച്ചു സൂതമ്മവരം തന്നതുവടിയെ കണ്ണനെ ഭരമേല്പി ച്ചന്തിക്കെതല്ക്കയം കണ്ണനൊടു മന്ത്രിച്ചമെല്ലെ ക ണ്ണഞാനൊന്നങ്ങിനൊ ചൊല്ലുന്നു രഹസ്യമായി നിന്നുടെ തന്പിമാര പാണ്ഡവ രങ്ങിനി നിങ്ങളുടെ ആപൊയിയഭൂജന്മാർ ജന്മവിപാകം ഭൂമിയെ രക്ഷ്ച്ചു നാശ വും ചെയ്തുയെന്നൻ കണ്ണൻം വിരിച്ചര ചെയ്തു തു അജ്ജ്നന്നൊടൊന്നു നടയനരജ്ജുന്മാർ പാണ്ഡവ രതന്ത്രം എന്നാലു നാഗന്ധ ജന്നനെ കുമുഖെ കണ്ടിട്ടിരുന്ന ഞാനഞ്ചു പെരിക്കിന്നതു ചെയ്തുതില്ല ദല്ക്ക പിണ്ഡത്തിൻ പ്രതികിയെ ചെയ്തു വെണം ഇത്യാന്മഭവൻ പ്രാണൻ പൊവെള്ളമെന്നങ്ങളൊ എന്നതുകെട്ടുകുന്തി ചൊല്ലിനാൾ കണ്ണനൊടുക മന്നൽ നീയെനൊണ്ടിപ്പൊൾ വെണ്ടതുകാണെ കെൾ എഴുനിന്നനരജ്ജുനം പത്ഥനൊടൊന്നുക്കു പൊർ തരുവൊളും കുന്തിയെ നൊക്കി ചൊല്ലിടാറു അങ്ങിനെതന്നെയെന്നു കുന്തിയൊടുരചെയ്തിട്ടും ഗെശൻ മാതാവൊടും മാധവനൊടു ചെന്നൻ അജ്ജുനന്തൻ രക്ഷ്ച്ചാൽ മരണമെന്തക്കെന്നു തി

p4.1

× സ്വയം വീതിയല്ലൊ വിടെ വൻ തൊപ്പിടാലും മാതൃ തിനെക്കൊല്ലും ഗാന്ധാരി സുതന്മാർ പൊത്തിൽ മറിച്ചിലും മറ്റുള്ള ജനങ്ങളും രണ്ടു ഭാഗത്തു ള്ള വമ്പടയൊട്ടുണ്ടിലും മണ്ടുകയില്ല മഹാ വീരന്മാർ മരിയാതെ ചിമ്മയനായ ബ്രഹ്മർഷി കുലമുത്തെ നി മ്മണെവിലാസവുമെണ്ണില്ലിതു ചൊരി- ധ ർമ്മികന്മതിൽ വെച്ച പരിക്ഷിൻ യുധിഷ്ടിരൻ മ്മെല ൻ ഭൂമി തന്നെ വാഴുമെന്നത വെണ്ടു യാത്രയും ചൊല്ലി കണ്ണമ്പിണയ ങ്ങു ദുരിപ്പൊയി - വെൽ ട നശ്വത്ഥാമാ തന്നുടെ ഗ്രഹം പുക്കാൻ. പൊരി ൻ സെനാപതിയാകാതെതിരിക്കെണ്ണ വീരനാം ദ്രാണിയൊടു മാധവനപെക്ഷിച്ചു ബിന്ദു സന്നവദ് ചരിത്ര നശ്വത്ഥാമാവു താനും ബിന്ദുനായകമെ ന്നാരഥത്തെക്കരിഞ്ഞപ്പൊഴ് നിശ്ചയച്ചു തച്ചെയ്യു കില്ല ഞാനെന്നു ചൊന്നാൻ. അച്യുതന്നിഷ്ടമുള്ള ത്താനാകെന്നു മറ്റൂ ചെയ്ത പറയാതെ യെഴുനെള്ളി പാണ്ഡവരെട്ട ചെന്നാരെന്തൊതൊ വിശെ വൈകിടാതെമിത്രത്വമുള്ളഭൂമിപാലരെയൊക്കിക്കെന്നരുള ചെയ്തശേഷം പാണ്ഡവർബന്ധുക്കളെ ചെന്നൊഴിച്ചുവരുത്തി നാർപടക്കെല്ലാം നായകന്യഷ്ണല്ലെനെന്നൊർക്കംശങ്കിച്ചു നായകനായ്കൃഷ്ണൻപാത്ഥസാരഥിയാവാൻ - അക്കാലന്നാഗ ദ്ധ്വജൻവമ്പനാം ദീഷ്ടർതന്നൈ സൽക്കാരം ചെയ്തടന്തയാ ക്കനാക്കിവെച്ചാൻ - അച്യുതർക്കിക്കരുതഭവ ദാതിയെന്നിത) വശാലൊരൊ ദിവസം കൊൾവനെന്നാൻ- എതിരുവല്ലൊ പ്പൊറിക്കന്നലൊക്കത്തമല്ലൊർ- കുറൈഞ്ചബലഭദ്രതുൽക്ക റണ്ണിൽ ആശ്രയിച്ചു.ഇക്കാലമിവിടെഞാൻകൂടായ്കെയന്നു കൊണ്ടും.

p4.2

ചെയ്തൽക്കൊണ്ടുതിത്ഥമാടാമെനെഴുന്നെള്ളി ദിനൻ- പൃത്ഥാപുത്രനപ്പൊഴുക്കണ്ണിൽ ആശ്രയിച്ചു മുഖ്യസമ്മതമായി ദുരിയൊധനവധം അഗ്രജതന്നൈക്കൊ ണ്ടുകൂളിച്ചി ലതിന്നിനിത്തക്കാലത്തികലാമെന്നുങ്കണ്ടം മടങ്ങിനൻ- ധർമ്മജികളൊടു വിദുരനരികിച്ചാൻ നമ്മുടെ ബന്ധുത്വമൊപൊകരുതല്ലൊപാൽമൽശിക്രനന്ദനൻ പൊരിൽ വിൽക്കൊള്ളുന്നാകിലപ്പൊൾ മുഖ്യഭാവേനനിൽ പ്പാഞാനുണ്ടെന്നറിഞ്ഞാലും - അപ്പൊന്ധനഞ്ജയ നൊല്ലിനൻവിദുരനൊടെന്നാലുണ്ടെരെനിന്നൊടി ഷ്ടാങ്കുരിക്കിന്നി. പൊങ്കിൽ നീപൊയ്ക്കിക്കൊളമായ വൃത്ത യുമുണ്ടാകലക്ഷതമില്ലെയന്നതകെട്ടനെരം- വിദുരഞ്ചെ ന്നു ദുരിയൊധനന്തന്നെക്കണ്ഡു വിഭഗ്ദ്ധനെന്നുഭാവിച്ചു വന്നുസമ്മാനിച്ചാൻ - പന്നഗദ്ധ്വജൻകണ്ണുശകുനിവിദുരന മ്മെന്തിവർ നാലരുമായൊന്നിതിണ്ണിലൊരുചിച്ചുധർമ്മജിക റൊടുചെന്നിരിക്കയെന്നുനമ്മങ്കൽ വിലുകയൊയ ച്ചമറുത്തുനെരം-ഒന്നുകിൽവനത്തിൻപൊക്കിങ്ങൊൾവി നല്ലയാക്കിൽ വന്നിങ്ങു മരിച്ചുക്കൊണ്ടിഴവിൻ -എലാകട ലെത്തപ്രകാരംങ്ങവൻവന്നറിയിച്ചതുകെട്ടപ്പൊളെകൃഷ്ണ സെന്നനഴിയാനതുകണ്ടുഗൊവിന്ദമ്പാതിക്കാരം തിരിച്ചു നില്ക്കന്നും-ഗൊവിന്ദജയജയയെന്നുരചെയ്തുപെരുമാൾ അവനങ്കൽക്കഷിത്രം പൂങ്ങടന്നരികിച്ചൊരവസ്ഥകെട്ടു ദൂരക്കായനന്തനെരം ചൊല്ലുകുള്ളതെതൃങ്കളെയെങ്ങ ഭൂതിലെവൂചൊല്ലുകെന്തൃക്കെല്ലാലൊല്ലിനാൻഗംഗാദ ത്തൻ-പതിനൊന്നക്ഷൌഹിണിപ്പടയുണ്ടിങ്ങുനമുക്ക തിന്നപതിനില്യമനുജന്മാരും പിന്നെദ്രാണനുമശ്വ ത്ഥാമാവുചതുംത്രിഗർത്തനും-ദ്രൊണക്കുതുല്യൻശല്ല്യർ സൌമദത്താൽത്തജന്മം കൃതവർമ്മാവും ഭഗദത്തന്താങ്ങ തുക്കും പൃഥ്വീശന്മാർപ്പലരുംപലരുണ്ടിരിന്നി-ഞിൻമഴ ണ്ടല്ലൊപിന്നെപ്പലരൊടൊതുനില്പാൻ ഭാനുനന്ദന ദ്ധ്വരഥനെന്നറിയെണം. അരങ്ങൊടു ചൊല്വുവാൻതീരെ ബാങ്കാട്ടുമണ്ടുവാനമതിങ്ങിനെയാ?

p4.3

തമ്മിൽകണ്ണനെപ്പൊ ലെയെടൊ-കണ്ണന്തൂതുകേട്ടു ഭീഷ്മന്തെല്ലുരച്ചുകാനി ന്നുഞാനദ്ധ്വരഥനല്ലെന്നധരിച്ചാലും-നരീതിരിവതും ആടിയല്ലിനിയുദ്ധത്തിൻ ചെന്മർമ്മമുള്ള ഭവാനിരിക്കെ യുള്ളൂപക്ഷെ. ശന്തനുതനയനമേകിലെന്നൊരുത നിന്നാല് ച്ചന്തം-തിന്താളിൽനിന്നെക്കൊത്ത വണ്ണമെന്നുരചെയ്തു ൻ-മന്ദവൻസുയോധനകെട്ടിനിയ്യയിങ്ങിരുന്നെട തൌളികളെക്കൊള്ള ജനത്തെനിയക്ക്കൻ ഭീമൻ പാണ്ഡൻ the Pandu നകുലൻ സഹദെവൻ നിമ്മലന്മാരാകുള്ള പാഞ്ചാലിയു was തന്മുഖം ധീരനാം യുജ്ഞമുകൻ ചൈതന്യരം ഘടൊല്കചൻ ഷീരനാമഭിമന്യു സാരനാം സാത്യകിയുമരനാക്കിയശ കന്റെ ശ്രൂരനാം പാഞ്ചാലനും-വെതിരുന്നപ്പൊട പർവ്വ തങ്കളെന്നറിഞ്ഞാലും - പൊരാ നമ്മവരൊടു പൊരിനെ ന്നതു താനും-കാരുണ്ണ്യമൂർത്തികളെന്നനാലും കൃ ടീഞ്ഞെരതിൽക്കരെയെറിയജ്ജുനൻ വരുണ്ണെര മത്തമി ല്ലെതിൽറ്റൊടൊ comparable - no match for മൂന്നുല്ലൊകത്തുമെന്നാൽ - ഷീരന്മാരൊ വൃപ്രതൻ ദുറിയൊധനനൊടു സാരമായുള്ള വാക്കങ്ഗി വണ്ണം ചൊല്ലീറ്റിണ്ടൻ - എന്നൊട മരനയും വന്നിട്ടെങ്ങി ഖണ്ഡീയൽ - എന്നതിന്നും സൊപാല്യാനഞ്ഞയുമ റിച്ചു- ഒരൊരൊദിക്കിൽ നിന്നൊരൊരൊ രാജാക്കന്മാർ വരണവാങ്കി രഥകലക്ഷം പടയൊല്ലും വരിധിതന്നിൽ നദിപൂരങ്ങൾ ചെരുംപൊലെ ചെന്നു രവസൈന്യതന്നിൽ വന്നണഞ്ഞീടുന്നു ദൈവ രംതരങ്ങളും ബഹുഘൊഷങ്ങളൊടും പൊരിന്നുവി മ്മതുള്ള രാ ഭ്യം ചൊരിടുന്നു. ഖേദമായെന്നപോലെ ദാനവുഭ യങ്ങുന്നു. വാസവമുഖപത്മമെറെവും വിളങ്ങുന്നു വാസ്വീനയനങ്ങൾക്കൊവെനച്ചുവക്കുന്നു. മരുതരുടേ വന്ദാമന്ദമാജ്ജിതീടുന്നു മാരുതിയൊടുടഗ്ഗദാവെ ഗേനപ്പുഴകുന്നു. യജ്ജദേവന്മരുള്ളിലാനന്ദം പുകുതു ന്നു-യജ്ജജ്ജന്മാവിന്ദുമുഖമെറെയും തിളങ്ങുന്നു-യജ്ജ നാശന്മൻ കലിമന്ദം ചൊക്കിമറയുന്നു- ദുഷ്ടതിസ്യനൊ യനന്തമുഖം വാടീടുന്നു.

p4.4

നിഷ്ക്കലന്നിരുപമൻ ജ്ഞേയ്‌ന വ്വയമ്പരൻ-ചിന്മയൻ ജ്ജഗന്മയൻ ക്ഷ്മൌഷിവിനാശന ൻ-യജ്ജസ്ഥാപനകരൻ തിങ്കളങ്ങിരഞ്ജന്ദൻ-കഞ്ജ കസാക്ഷിശ്രുതൻ തിഴ്ന്നുണത്തി താങ്കലൻ-സമ്മതിനില യനനെന്നുണ്ടിൽ വാഴ്ത്തൂ ക്ലൂൻ തങ്കുഖങ്കിനിപ്പൊ നന്നാക്കി നിരിക്കുന്നു-ആമിഷ ഭൊജികളു മാശൊ ദം കലരുന്നു പൊമിനിക്കണഷെൻ ഭൂമിയത്തെക്കിയ സ്സുരപ്പരുവണരന്ന സന്നാഹമെന്നപോലെ- ഭൂ മിയിലുള്ള ഹിംസാമ്പൊലെവന്നു വന്നു പുക്കതൊരു ക്ഷെത്രം ദുഃഖം പുക്കുപെക്ഷിപ്പാൻക്കൊ ഭഗരെ വിദ്വാ നങ്ങളും ഒന്നുമിച്ചു നിഷ്ക്കലയായാന്നിതന്നിതക്കെയൊ വന്നന്ദമൊഴുകുക പമ്പടയതുകാലം- ആദരങ്ങൾ പൂരതാശയങ്ങളും നല്ലരെ വരുത്തീട്ടുമൂറ്റിൽ കിണ്ടു പൂക്കഞ്ചുകങ്ങളും വെയ്ക്കയെയുമായെയ്യുന്നകിന്നു സദ്ഭാസന്മൻ നിച്ച്യാളും പ്രതിജ്ഞതയും ചൊല്ലിനാ രൊല്ലാവരും- ഭൂദെവപ്രസാദവും ഭവതാപ്രസാദം സാദരം ഖഡ്ഗ ചെക്കുതോയുധ പൂജകളും കളഭവും കിരീടവും മറ്റുമുള്ള ഭുവനങ്ങളും കൃത്യമായത്ര ചെയ്തു യുദ്ധതിന്നെഴുമ്പിസ്സാർ. ചാഗ്രമുണ്ടാകെവണ്ടിതിന ത്തിലുശുശ്രൂഷ ലടിയനണ്ടുഗ്രഴമം പത്തൃപതമന്ത്രമെന്ന റിയെണം. ആഗ്രഹിച്ചുവഞ്ഞാനിശ്ചയം പരമെരൈ യന്നഗ്രജന്തന്നെനൊക്കിട്ടള്ളുന്നതാന്തം ചൊന്നാൻ. ഈകഥശേഷ്യം ചാൽവാനെന്നാലെ പണിയുണ്ടെന്ന ൾനക്കിണിമക്കളയ ഭക്തിശാലീയുമെന

p5

ഇതിഉദ്യോഗപർവ്വം സമാപ്തം ഹരിഃശ്രീകണ്ഠതന്നീ ജ്ഞമണികുമണിമക്കുടമാലി കൊളൊല്ലെടൊലൊല്ലെടൊണ്ണൂല്ലീലാമൃതം. സൂപ വിന്ദപമിതിലയികമിഹനഹിനമുണ്ടഹൊ-ദ്ദുഃഖങ്ങളു ണ്ടാകനീലൊക്കനിങ്ങിത്രലം. സുഹൃത്തിത്വരെ പരെകഴികിനൊഴുശാരികെ തുഷചെർപാൽക്കട്ടയും പഞ്ചസാരയും മധുരപറിണദകദളിഫലമധുക്ക ളും ഭാക്ഷിച്ചിരുന്നതെളിഞ്ചു പറയാണം-അ മരപരിവൃഢനമരപതിസുതനസ്തുതനായ് ചിരി ച്ചിലയൊ സഭാരയ്യവെലയും അവിടമരിപതിന്നു പ രെകഴികിനൊഴുശാരികെ. ആത്മഇഷിപ്രദം ഭക്തി മുക്തിപ്രദം പലപകലുമിരവുമിതുഭഗവതിചൊ ൽകിലും. ഭാരതയൊധനംപാതിയും ചൊല്ലുമൊ ക്കുകമതിലയികതരമങ്കതന്നിലെങ്കിലൊക്കൂരിവു വൻകുരഞ്ഞൊന്നുരൂതുങ്ങിഞാൻ. അഷ്ടമക്കലുമ ഖിലജഗദധിപതി കൊമളം ആജീവനൗ അന്തക്ഷി ത്തിലുണ്ടായിവത പലകിലുമിരവുപദകമലമകമലരിൽ നണ്ണുകിൽ പങ്കജാക്ഷൻ തെണെന്നു ചെയ്തുതരും ഭവമരണ ഭയവിഹതിഖരപൊട ആളിടുവാൻ. ഭക്ത വാത്സല്യമി വണ്ണമില്ലായ്കുമെ-അജ്ജന്മ ലനഭൃതശയ നഖിലജഗദീശനാമം സുഭാഷൻ പിറന്നിടിന്നൻ ഉണ്ണനങ്കി. അസുരവരയികശരം വനിപതി വീര രായന്ത്രണ്ടുഹൃഷ്ടതയന്തുവിള്ളിടിനാർ-അവനിഭര മക്കളവതിനവർക്കുകെയൊഴുക്കുവൻ തരുദിഭൂവൻ മുത്തുറിനൌറയൊയനം അതിപ തികളിരുപുറവും തമെയൊഴുപൊതിനായികൊട്ടിടുകസതൌലാഹലം കൂടിനാർ. കരിതുരഗരമനികരവി വിധകാലാൽപ്പ ടെക്കററമില്ലാതെതുംകൊറവുമുണ്ടാക്കിനാർ- അ വനിപരരവരവർക്കങ്ങിരുപുറകൾ വാഴ്വാനാവാസ ശാലയുംകെട്ടിയുണ്ടാക്കിനാർ- അന്നു മരക്കരുതുമൊ യാഴ്ച്ചവകപകതിരിച്ചു വനൌയൊധനൌനൌ മംകാണ്ടു മുങ്ങെളിൻ തൻ വിഗതനയനനൊടുമുനി നിജ്ജ തനയൻ കയാൽ വെണ്ടാ രണം മിലങ്ങില്ലുക്കൌ ന്നതിനവൻ.നൌകികിടങ്കിലടൽ പ്പൊരുത്തുശംര രിങ്കതവനയൻ ആരും മരിക്കും ഭവാനിരിക്കുംപ്പഴാ സമരദരിശനമതിനു നയനമിഹ നൽകുവൻ താല്പ രിയ നിണക്കുണ്ടെങ്കിൽമുണ്ടവ. നയനരഹിതനു മതിനുമുനിവരൻ ചൊല്ലിനാൻ- നാവനമുക്കുകൾ ക്കന്തി വെണ്ടാ രണം. അതുപൊഴുതു മുനിവരൻ മഹിപതിനു സഞ്ജയനങ്ങിനൻദിവ്യമാമീക്ഷണം ചൊല്ലുവൻ മരക്കുടെ മരവൊരുത്തുകളിവതിനു ചതുരനാം മാമുനി ശ്രെഷ്ഠനും പൊയിമറഞ്ഞിടിനാൻ കരബദര സമമിലഭുവനമപി സഞ്ജയൻ കണ്ടു ക്കൌതുഹലം പൂണ്ടു മെഷീനെൻ- അരചനതുപൊഴു തുനിജ്ജ സചിവനൊടു ചൊല്ലിനാൻ റിവതിനു സഞ്ജ ച ചൊല്ലുലൊക്കാനുഭവം-സുരഭരനജ്ജവഗളജ്ജഗഭൂ ഗവഗ്രഹണബ്രഹ്മമാമ്പുഷ്ടിയും കാലചക്രഭ്രമംഗ്രഹി ക്കും നിപിയതമനില സദ്വീപതി നിമലലീലാര്ത്ഥി സകാഴ്ചകളും ലൊകത്രയാദിയും പരനമലനജ്ജുന ഖിലഭുവനപതി ചെയ്തു തദ്വർത്തമാനങ്ങളും മെലി ൽ ദുഷിപ്പതും സരിദ്ഭവനിവനശിവരിജ്ജലധിപരി മാണ പുന്ത്രിഭുവനവിഭാഗവും ദ്വീപിവിശേഷങ്ങളും പ്രിയസചിവനമ്പനിവനൊട?ത്ര ചൊല്ലിനെൻ ഖിന്നെയു വർത്തമാനം പറഞ്ഞിടിൻഫൽ ഭീതിജൂ വരനവനീയതിലവനീവരതായതും?പ്രീതി സ്വതൻകൃഷ്ണനായി വന്നതും-കലി കലുഷീകരണ ഖിലയുവതികുലനാശനൻ-കമ്മലൻത്വത്പുതനാ കിജ്ജിരുന്നതും അരികളെഒക്കെക്കൽമനസിസുഖ മ്മൊടിരിമന്ദവത്തൂനന്ദമൂത്തിയെസ്സെവിത്തസ ന്നതും-സരസമിതിസചിവൻതിസരഭസഞ്ചൊ ന്നതും താല്പരിയ ചൊല്ലുക്കെട്ടുനരവരൻ അറിഖ തിന്നു വിരവിനൊടു പറക നീയിനിക്കുമീത്മജ്ജ ന്മാർ പടക്കൊപ്പുകൾ സജ്ജയ-പുനരവൻമരചെ ന്നടുത്തുമി ചൊല്ലുചൊല്ലിനമൻ-പൂവ്വവംശത്തു വമ്പാരുമണ്ടവർ-തങ്കിൽ മൂപ്പ്യവരാപടഹിബ്ബ ക്കുള്ള ശംഖവും തല്ലിടുവും നക്കു മദ്ദളമ്പിണക്കും മധുരതര മൃദുലരസനിന്നദങ്ങൾക്കായ്ക്കമരവു

First 37 of 267 passages. Read on

Based on

See also: more in Mahābhāratas in Indian regional languages