Mahabharatam Kilippattu p10
Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p10
- Language
- Malayalam
p10.1
തിരിഞ്ഞിടനാൽ-പാടില്ലാത്തപാത്ഥാത്മജ നന്തൻ ഭീമിലിരിക്കെണ്ണൈനയച്ചിടീനാൽ നിശ്വാസങ്ങൾ കൊണ്ടു കണ്ടിതെന്ന ദു ശ്ശാസനനും ദുരിയോധനന്താനും കൊല്കവൈ കാതിനിയിവനെയെന്നുചൊല്ലിയടുക്കുന്നതു കണ്ടുഭീമനു നില്ല്നില്ലെങ്കിൻ ഇപതികുലാ ധ്വമശല്യാനുജൻ തുണയയച്ചിടുവൻ-പാഞ്ചാലി യെസ്സഭയിങ്കന്നു നിവണ്ടുപൂഞ്ചയൽ മൂരി കിള്ളിലയൊരുചൊൽക-കൊല്ലുവാൻ ഭീമൻ പ്ര തിജ്ഞചെയ്തിടീനാൻ. യല്ലായ്കയാലിവന്തിനെ ഞാൻകൊല്ലുകിൽ എന്നുപറഞ്ഞുശരങ്ങൾ പൊഴിച്ചഞ്ചുവനെന്നു തരച്ചു ഉടണ്ട ദുശ്ശ്യാസന ൻതന്നുടെ സാരഥിയെ ഒരുമൊഴിച്ചുകൊണ്ടി ന്നല്ലിതിനെൻ കൊണ്ടുപൊയീടീനാൻ-അ പ്പോൾ തിരിഞ്ഞിത്രകണ്ണനവനൊടുകൽ പ്പാടടുത്തപൊർ ചെയ്കാനഭിമന്യുവില്ലുംകൊ ണ്ടും കാടകും കതിർയ്യും ചൊള്ളിക്കൊണ്ടെരു മുരിശ്ശാനതുനേരം കിനാൻ വെടിയൊടാങ്കലാ ൽക്കണ്ണനമൊടാഞ്ഞല്ല്നില്ലെന്നഭിമന്യുവും ആലില പൊലെ വിറച്ചുകൊണ്ടിനിച്ചാലത്തിരിക്കുന്നുട ന്നിതുനെരം. ശങ്കരൻ തന്റെ വരപ്രസാദത്തിനാ ൽ ശ ന്നാർ. മഞ്ചുന്നതെന്തിന്നിങ്ങനെയെല്ലാവരും കണ്ടു നിന്നീടൂതിനെന്നുശല്യാത്മജൻ വന്നാനവനെ പ്പടയൊടുകൂടവെ കൊന്നാൻകുമാരനുകളുല്പാ ത്ഥാത്മജൻ. ചെന്നിത ചാപാവെൻ്റെപടയ്ക്കൊരു മൊന്നൊഴിയാതെകൊന്നാനഭിമന്യുവും. ധാ ത്രാത്മജൻ വൃതികൊയനന്താനടുത്താന്തുവെൻ പ്പെക്കിയപാത്ഥാത്മജന്താനും. കൂത്തുകൂത്തുള്ള ശരങ്ങളയച്ചീടിനാനാത്ഥനായൊട്ടുകന്നാർച്ചു നിയൊദ്ധൻ. മററുള്ളവരെല്ലാവരൊന്നൊത്തെ രുതെരതെരെന്നിവനെവളിക്കൊണ്ടുകൊൾക യാൽ പലദൂരമ്പസൂക്കളായുള്ളതെരുളികൾ ചുററുംഴുമന്നു പൊർ ചെയ്തു തുടങ്ങിനാർ. അ രെതില്ലാതെള്ള മുട്ടുകളസ്ത്രങ്ങളും പാരലത്തെ ന്നിച്ചിത്ര കന്നതുകണ്ടുകൌന്തെയനന്ദനസ്സുഭ ദ്രാത്മജന്താനും ഗാന്ധവ്വമസ്ത്രമയച്ചാനിങ്ങനെ രം. തങ്കിലൊന്നുമെലാതെ ചമഞ്ഞിത്ര.
p10.2
സമ്പ്ര ദിച്ചിത്രകത്തിച്ചുകാണികൾ നൊക്കിയ നൊക്കി ക്കടിക്കിലെല്ലാടവും മക്കയൊടെയഭിമന്യുവിനെക്ക ണ്ടുവെരികൾ വിസ്മയപ്പെട്ടുകന്നീടിനാർ. വെ രംകലന്നു സുഭദ്രാത്മജന്താനും നന്നായ്ക്കണണ്ടി വരണവനന്തന്നിൽ ചെന്നുടനഗ്നിപിടിപെട്ടു പൊലെകൊന്നുകൊന്നെമക്കയൊഴുകുന്നതുകണ്ടു ചെന്നുസുയൊധനപുത്രനാം ലക്ഷ്മണൻ ചെന്നാ ന്നതുകണ്ടഭിമന്യുകൊഞ്ചിച്ചുനന്നാഴികണ്ടു നില്ക്കു നില്കിനിനിന്നെടെയച്ചൻ്റെമുന്നിലിട്ടാതുഞാൻ നിന്നെ യമപുരത്തിനയച്ചിലുവൻ.എന്നപാടെദു ര്യൊധനപുത്രൻമിത്രുത്മജത്മജന്തന്നെ എയ്തീ ടിനാൻ.ചെന്നവണ്ണന്തന്നെ ധർമ്മരാജ്യാങ്കതിൽ കൊന്നിട്ടിട്ടിടിനാൻ.ലക്ഷ്മണന്തനെയും ചത്തമ നസ്സുദുര്യൊധനതനിക്കെത്രയുമത്തൽപൂണ്ടാ നതുകൊങ്കയൽ.അണ്ണംപൊലെ യലറിയഭിമന്യുതിണ്ണം പൊരുതണ്ടുടങ്ങുന്നതു പൊലെനെന്നു കണ്ണി ലക്കപ്പെദുശത്രുക്കളെയെല്ലാം കണ്ണുകൊക്കുന്നതിങ്കു മ്പെ കൊടുത്തിനവൻ.കർണ്ണൻകൃപർ കൃതവർമ്മാ ബൃഹ ദ്ബലൻ ലമ്പിടാം ദ്രൊണരും ദ്രൊണിക്കു മെന്നിവ ർ തന്നൂർ മഹാ രഥന്മാരൊത്തുച്ചപ്പിറൊട്ടടുള്ളു പൊരണ്ടാതെയെന്നരം.എല്ലാവരൊടും തച്ചത്തപൊർ ചെയ്തുടൻ വില്ലാളീശ്വരൻ ബൃഹൽബലനെക്കൊ ന്നാൻ.ശെപരും പിന്നെ വിഷണ്ഡതയാങ്കലാ ൽ ആ ക്ഷൊണിപതിയെനകന്നിടിനർ.പാർത്ഥ തനയനും ഭാങ്കരപുത്രനും ബെൽമഴുത്തപൊരു ത്താർഭയങ്കരം.
p10.3
അമ്പുകൾകൊണ്ടുകൊണ്ടുംഗം പിളക്കയാൽ ചെമ്പരുന്തിൻപുറപൊലെശരീരവും വമ്പൊടുചെമരങ്കിൽകൂടീതിരിപെരുമ്പറംകണ്ടു തെളിഞ്ഞിതായൊധനംകണ്ണൻടെപടനായകമ്മ പ്പൂടൻചെമന്നപൊത്താരുപൂവരവരെക്കുംകെണ ഇതുകണ്ടതുണ്ണിതമാഗധൻ കൊന്നവനവനെയു മജ്ജുനനന്ദനൻ-ക്കണ്ടൽ മുഴുത്തതുകണ്ടീവ ശ്വവും മണ്ടിനാർപെടിച്ചൊരുത്തരൊഴിയാതെ വഞ്ചതിയുള്ള ശകുനിക്കനജ്ജുന്മാരഞ്ചുപെർ തമ്മിൽനാഞ്ചിയൊടുംപിയേന കണ്ണൻസുയൊ ധനനൊണ്ടഭ്രാജാദികളെക്കണ്ണുനിർവാത്തുടന ഭിൽനൊക്കീടിനൻ അപ്പൊഴുതഭീമ്യുതെ ർവിഥിയിൽ ഉപ്പുക ജ്ഞാരാലൊകംഗിഞ്ഞിലുമത്തമൈവണ്ണംനമ്മാക്ഷങ്ങു് ചെയ്യാതിരിക്കെണം ഗജ്ജനം ചെയ്തൽപൂക്കിഛ് തുഭൂലമാക്കി കണ്ണന്നുംയമൃവിവണ്ണമൊരൊത്തരംപ ണ്ണിച്ചൊന്നതാകണ്ഡുപ്രഭു വരൻ പറഞ്ഞയച്ചുകെയ ഇണ്ണം പറത്തു കുരുതുണ്ണനിയിമതംകണ്ഡുചൊല്ലി ദിനൻ എന്നാലുമിന്നിനി പ്രാണനെക്കാപ്പതി നിന്നത്ര ചെയെ കുന്നു വൈഭാകണ്ണനും പിന്നുട ചെന്നുമിഴ്യം പെയ്ത ചാപവും ഖണ്ഡിച്ചിതുസ്വ ങ്ങൾ കൊന്നിതുചാച്ചന്നും സൂതനെക്കൊന്നുതു പതുരതു ഹെരമാദിതൊയി പുത്രതനയന്നും വാളും പരിചയും കൈക്കൊണ്ടു ഭിമവ്വളരുന്നു വാങ്ങിനാനാകാശവിഥിയിൽ വെഴുകൾകൊണ്ടു തനന്നു മരികൾക്കു തഴുകൊള്ളുണ്ടായതു പരൌമ്പ ങ്ങി മെല്പട്ടുനൊക്കിയാരൊതുഗതിയെന്നു പെഷട്ടു ഇന്നിതു കൌരവസൈന്യവും വാളും പരിചയും കൈതൂഖണ്ഡിച്ചിതു വാളികൾകൊണ്ടു പ്രതുത മംഗൌശന്നും പാർത്ഥാത്മജൻ പടക്കൂട്ടത്തിലെന്നു ഓർത്തു തന്നൊനായകുംകൂടാതെ ചക്രമ്മങ്ങ സൂതൻ വിക്രമംകൊണ്ടു ചക്രവ്യാരിച്ചുക ന്നു തുടങ്ങി ചക്രായുധനന്നു പടെൾമായൊരു ചക്രം തിരിഞ്ഞങ്ങുഴക്കുന്നതുകണ്ടു പിതൃവ്യനായ ശിവൻ്റെ മകനെ പൊരുതുകൊല്ലാനായുഗ്രതയൊടു ഖണ്ഡിച്ചാൻ - പിന്നെയൊരു ഗദയെക്കൊണ്ടു ഭീമനു കൊന്നാൻ ഗജതുരഗാദികൾ തമ്മെയും തച്ചുപൊടിച്ചു തൽ രഥങ്ങളെല്ലുതൻ്റെ മരുമകനായവൻ ഹാ സുമരനെ തച്ചുകൊന്നു ചുക്കീടിനാൻ - താന്തൻ്റെ കൊത്ത ദിക്കിൽ മങ്ങിനാൻ - ദുശ്ശാസനസുതനായ ഭരതൻ അമ്പി നൊടു കൂരിരനൊടെ തടുത്തീടിനാൻ - മാറി നൊരയ ശരങ്ങൾ വരുന്നവണ്ണമൊരു ഗദക്കൊ ണ്ടു തട്ടി തച്ചുടൻ പാഞ്ഞണഞ്ഞാനവ ന്നുടെ രഥമങ്ങുരുമ്മിടിച്ചു ഗദക്കൊ ണ്ടടിച്ചുടൻ ഒക്കത്തക്കൽ പൊടിച്ചാൻ ഭരത ൻ മുൾക്കരുതൊടുമെടുത്തുവെന്നൊരു ഗദാ - ത ങ്ങളിൽ പിന്നെ ഗദക്കൊണ്ടു പൊരുതൊരി ങ്ങിനെയെന്നു പറവാൻ പണിപണി - പരം പരപ്പിൽ പൊരുതുന്നതിനൊടു ൽ മരിച്ചാരിരുവർ കുമാരരും - ഹാ ഹാ ശിവശി വയെന്നു മഹാജനം ഹാ ഹാ ഹരി ഹരിയെന്നു Abhiman ചൊല്ലീടിനാർ - ശൂരനായുള്ള കുമാരനഭിമന്യു പൊരില്‍മരിച്ചതുകേട്ടുയുധിഷ്ഠിരന്‍പാരിൽമരാമരം വീണപോലെതദാപാരമടൽപൂണ്ടു്മൊഹിച്ചുവിണ വന്‍പിന്നെയുണർന്നുപിലാവതുടങ്ങിനാൻഉണ്ണിമക നെകുമാരചതിച്ചതൊഎന്നുടെമൊൽകെട്ടുപൊ യിമരിപ്പൊരുനിന്നെഞാനെന്നിനികാണ്വന്നന്ദന അജ്ജുനനൊടുംമുകുന്ദനൊടുംമുനരിഞ്ഞനമെന്തു പറയുന്നതിശ്വര-രാജ്യവുംവെണ്ടാമതിക്കിനിയന്ധ വുംപൂണ്ണനാമീശ്വരനെസ്സെവിക്കവെണ്ടുഞാൻ ഇത്ഥംപറ ഞ്ഞുക്കരയുന്നധജ്ജന്‍ചിത്തഭ്രമംതുടങ്ങിട്ടുപാനാകൈ ണ്ഡുസത്യാവതിസുതനായമുനിശ്വരൻസത്യവ്രതൻടെ മുമ്പിലെഴുന്നെള്ളിയദ്ധജ്ജനാചാരവുംചെയ്തുനിന്നല്ലൊ പുതന്മനൊദുഃഖംകളവാന്‍മുനീശ്വരൻഅബ്ബാന്തു വാക്കുകൾചൊന്നെന്നദനന്തരംചിത്തെരുളിവാന്നിതി ഹാസവുംചൊന്നാൻ-വണ്ടു്മഹിപതിയാകിയസൃഞ്ജ യനുണ്ടായിരുത്സുതനൈത്രുകുമാരരാല്‍നാരദതന്റെ വരപ്രസാദത്തിനാൽചാരുക്കുമാരനായുള്ളവന്തന്നു ടെപുരിഷങ്ങള്‍പൊലുംകനക്കമായമ്പകലന്മരു വുന്നകാലത്തു്ദൃഷ്ടർവധിച്ചുപ്പീടിച്ചിതില്‍ന്നടന്‍ കഷ്ടംമഹിമതിക്കുണ്ടായദുഃഖവുംസൃഞ്ജയന്തന്നുടെശൊ കംകളവാനായഞ്ജസാനാരദന്താനുമെഴുന്നള്ളീ കെള്‍ക്കമഹിപതെദുഃഖംകളക്ഷിവാക്കില്ല്ഭൂതവതാം ഭൂമിലൊക്കൈടൊരൊക്കൈയാതൊരുഇഷ്ടിമുഴുമി ൻലൊകൈക്കഷെഷൂടൂശ്വെവന്തംമണ്ഡവ-വണ്ടു്പലഗുണ