Mahabharatam Kilippattu p13
Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p13
- Language
- Malayalam
p13.1
ഒന്നൊന്നു തിരിപോരിനാർ പിന്നിലൊ രഹസ്യം പറവതുപൊരാമഹാരാമനാകെന്നറികെടൊ എന്തിനിവിടെങ്കിലുമാശിപന്തിരുചന്തമുണ്ടെന്നതുകാ ട്ടുവാന്നൊടുവാൻ-ഇത്ഥം പറയുന്ന പുത്രാരിശത്രുതംമിത്രത നയന്തമ്മിൽപൊരതപൊരത്രകുംപാരമുത്രായണഞ്ചു മനസ്സുചന്ദ്രസൂര്യമായ ശരങ്ങളെതതൽ വരുത്തിയെ യ്തുമാറുന്നനെരം-കാൽകൈതടഞ്ഞുമലഞ്ചുമെനി പലെഗെനഖണ്ഡിച്ചുഖണ്ഡിച്ചുഖണ്ഡിച്ചുതള്ളാനവാ ജികളെക്കൊലചെയ്തുതാലൊലകല്ലൊലഹല്ലൊഹ ലംഘൊലകൊലാഹലത്തെയുണ്ടാക്കുന്ന സാലുകിശ്രുത തകണ്ടൊരു കൊള്ളിയെയൊലെ ഷിരനാംശ്രുതശ്രവാ വടുങ്ങിടിനാൻ-കൊന്നെടീഞ്ഞെന്മയക്കന്നതില്ലി നിന്നെഞ്ഞെഞ്ഞെനന്നയുമന്ദവനാകിയശ്രുതായുധ ന്നഞ്ഞെഞ്ഞതൊരുനെരത്തു കൂരമ്പിതനുകൊണ്ടാ കാശവിപ്പിച്ചു-പുത്രൻമിത്രൻമമരപൊലെയെങ്ങു മഭയംഭയകരമായിവന്നിതന്നേരം-ശംഖപടഹദി വാദ്യവുംഘൊഷിച്ചുശങ്കായെടിഞ്ഞുനാലഞ്ചാറു നാഴിക-രണ്ടുമലമെൽമഴപൊഴിയുംവണ്ണംക ണ്ടുകൂടാതെവണ്ണംപൊരുതിടിനാർ-വില്ലൊക്കുമൊ ടിഞ്ഞുമതതംകളഞ്ഞിതു-മല്ലതയൊടവരൊ ന്നുമന്ദരംബദ്ധലക്ഷങ്ങളുംകക്കൊണ്ടിരുപതം പക്ഷികളൊലൊലപൂക്കുമൊരൊങ്ങിനാർ-കണ്ടവ ക്കാനന്ദമാമാരിമിപരുമുണ്ടായസംഗരമെത്രമണോ ഹാരം. പെട്ടന്നുവാൾമുറിഞ്ഞിടീനസാത്യകിക്കൂട്ടിയു ദ്ധത്തിനൊത്തിപ്പിടിച്ചീടിനാൻ. മുഷ്ടിച്ചുരുട്ടിത്ത രുത്തൊരുത്തീയു മെത്തീയുങ്കാലും കരങ്ങളും ത ങ്ങളിൽ നിഷ്ഠൂരമാം വടിമൂടിയും മുച്ചുകൊണ്ടിട്ടും തലക്കുതലകൊണ്ടടിക്കയും എററുപിടിച്ചുമറിച്ചു മലച്ചുമണ്ണുരുട്ടീട്ടുമടിച്ചുംപൊടിച്ചുമല്ലന്മാരെപ രന്തകന്മാരായിമരുവീനഭൂതലന്മാർ തങ്ങളിലൊ രൾചെത്തൊന്നരൾ. ഈക്കനംശ്രീകൃഷ്ണാപാശ്വഞ്ച ലിച്ചുകൊണ്ടാക്കണ്ടരണ്ടുഷ്ഷിണീശൻസാത്യ കിച്ചെന്നു തലമുടിച്ചൂരിപ്പിടിച്ചു വലങ്ങടുത്ത കരംകൊണ്ടുമറ്റെതിൽ വാളുമെടുത്തു നന്നായ്ക്കാദരവൊടുഭൂരിതിന്നാർക്കണ്ടവർ. ന ന്നാത്മജരഥമേറിനാൻസാത്യകിവന്നടുത്താ ന്നതനെറുത്തുകണ്ണനും. തങ്ങളിൽതന്നെശരവ ർഷംചെയ്തു.
p13.2
കരിണ്ടിനെങ്കിലൊരുയുദ്ധതുപൊ ലെ. പാത്ഥനുംഭീമനുംസാത്യകിവീരനുംകൂർത്തിക ർമ്മുഖനുമെന്നപൊലെ തങ്ങളിൽശരങ്ങളും. തൂകിയടുത്തപ്പൊഴാന്തരായൻതലൊടാൽ തങ്കുഞ്ചികൾ വൃദ്ധക്ഷത്രാത്മജനായ ജയദ്രഥ ൻമൂതുതലപ്പാനൊരുമ്മിച്ചകണ്ണനും ദ്രൊണനും പുത്രനും ദ്രൊജൻ ശകുനിയുംമാനിയാക്കുള്ള ഭൂപർ ദുര്യൊധനൻപിന്നെയും ചൊല്ലുള്ള തെരൂളികളെക്കാത്തിന്നാർ പൊരുതൊരുക്കാ ണിവഴുതാതെപിന്നിൽ ജയദ്രഥനെന്നുമാ ക്കിന്നാർ. സന്നദ്ധരായാർ മരിച്ചതിനെവരും അശ്വപാണ്ഡുരാജപുദ്ധ്വനി സാരഥിയനച്ചെഴുത്തൊ ന്നൊഴിച്ചപ്പനിനാദഷിണരവാദ്രിതമദ്ധ്യ ന്നി എന്നിവ കൊണ്ടു മുഴങ്ങീ ജ്ജഗത്രയം നന്നുന ന്നന്നു പുകഴ്ത്തിതു നാരദൻ ഘൊരമായുണ്ടായ സംഗരം കണ്ടു ശ്രുതാന്തകനും തൈലെരിവണ്ണീടു ന്നാൻ.
p13.3
വിണ്ണവർനഥനാം നാരായണനെയുംവി ണ്ണവർക്കൊങ്ക തന്നെയും മനതാരിലിണ്ണവർ പു ഷ്പവർഷവും ചെയ്തിതു - വിണ്ണിലെനന്തിമാരും പുകണ്ണീടിനാർ നിബ്ബുക്കില്ലാടെയെന്നുകണ്ടുഫ ല്ഗുനദ്വതയ്വന്നകിയ മാധവൻ ഉഗ്രമായുള്ളദി വാകരബിംബവും ചക്രമെടുത്തുപിടിച്ചുമറച്ചിതു ശക്രാത്മജന്റെസത്യത്തെ രക്ഷിച്ചവൻ വിക്രമാ ലിച്ചാം നിശെശകനായകൻ അന്തമിള്ളിട്ടിനാനാ ദിയെവനെന്നു പൂതൂളിരിക്കൽ അതിനള്ളിതെല്ലാവരും സൈന്ധവതന്നെയരക്ഷിച്ചുകഴിഞ്ഞിതു കൊന്നതെയ സ്സത്യവും നിഷ്ഫലമായി വന്നതെവഹ്നിയിൽ വീണെ മരിക്കുമാറായിതു വിണ്ണവർക്കൊങ്കതില്ലൊരു സം ശയം- ശേഷിച്ചരികളെ ചാമൊറായിതു- വാഴുമൊ ക്കിലെയർജ്ജുനനാനനം ഇത്ഥം പറഞ്ഞുകിളിച്ചു ഏതുമതിജ്ഞനുമറിയെന്നുകൈതവശിരരത്നം ഛേദിച്ചുജയദ്രഥന്റെതലയുമില്ലെമാക്കണ്ടുഭ ക്തന്നുതിരുവടികാളികൊടുത്തവിജയനവൌ ക്കാതെവാട്ടംവരാതൊരുബാണപ്രയോഗിച്ചുക ണ്ണുംതുറിച്ചതുകണ്ടുസസംഭ്രമംകൊണ്ടർജ്ജുന ണ്ണന്നുംപാത്ഥനചൊല്ലിനാൻ ഉണ്ണീതീപിടൊലാ സൈന്ധവന്തലവീഴുകിലുണ്ടുവീഴ്ക്കമറിഞ്ഞാ ലും-ഇല്ലവൻതലമെല്ലെക്കടന്തൻവിഷ്ണുപദത്തി കലാക്കിച്ചുചൊല്ലിനാൻ-മല്ലനിസ്സൂദനമല്ലശിലൊ ചനചൊല്ലെവിടെക്കൊണ്ടെയാക്കണ്ടീലതലചൊ ല്ലീനാനച്ചെള്ളുവണ്ണോഴുകണ്ണും ചൊല്ലിയനൊരു വൃദ്ധക്ഷത്രനാകിയകല്യാണശീലഞ്ചയദ്രഥന്തീ താചൊല്ലിനാനെൻറമകൻറതലയൂർത്തുഭൂമി യിൽവീഴ്ത്തുന്നവങ്കളൂടെതലയേഴുനൂണ്ണീമറി ഞ്ഞന്നതിന്നിനിസന്ധ്യയെന്നോത്തവന്തപാൻ ജലംകൊരിമന്ത്രവുംചൊല്ലിനിൽക്കുന്നതിപ്പൊ ഴുടുത്തുകുന്നതിനുണ്ടെതൽക്കരന്തന്നിലങ്ങാക്കെ ന്നമീതലയെത്തുളക്കണ്ണനുംഊപ്പതിനായ്ക്കൊണ്ടു ക്കൊരിയനീരിൽപാപ്പൊട്ടുവിണ്ണുതഏത്രന്തടെ തലപെടുന്നു മുണ്ഡപൂന്നീരുമലരൊഴുതിടുംകൂ ങ്ങു വൃദ്ധക്ഷത്രനും ചത്താൻ കൂടെവധിച്ചു വൃദ്ധ ക്ഷത്രപുത്രനെ പുത്രമിത്രന്തസ്സത്യത്തെ രക്ഷി പ്പാൻ ചക്രിഭൂമിങ്ങടങ്ങിടീനെ മാധവൻ. അക്കന്നു നന്നാകെതീങ്ങു വിളങ്ങിനാൻ.
p13.4
സ്വത്യമ്പ രൂപനാം ഈശ്വരന്തന്നുടെ ചിത്തകാരുണ്യമൂ ണ്ടകില സാരം ചിത്തെന്തനച്ചതു സാധിക്കും മല്ലാകിൽത്ഥപുരുഷകാരാദിയും നിഷ്ഫലം. ചിത്തകാരുണ്യമുണ്ടാകെണമെങ്കിലൊ ഭക്തി യൊഴിഞ്ഞുമറ്റൊന്നുമെ വേണ്ടിലാ ഭക്ത നാം മ(ത്ത)നശക്തനെന്നെങ്കിലും നിർദ്ധനനാ കിലും നീചനെന്നെങ്കിലും ഉത്തമന്മാരിൽ വെ ച്ചുത്തമനായി വന്തു മുക്തിയും മുക്തിയും സാധിക്കു മൈവനും. ബുദ്ധികുറഞ്ഞൊരന്ധ്രദ്ധീമെന്ന് തെങ്കിർമ്മുദ്ധവിലൊചനനെ ദുർ പ്പൊരുസൂതൻ. തില്ലെന്നടുത്തു കൃപരുമായെന്നെരം അന്നുളളനിസ്സീമനാമന്പർ കൊണ്ടുസൂതൻമന്നുക പുകൊണ്ടുപിളർന്നു കൃപരുടൽ മൊഹിച്ചുതെരതി ൽവീണു കൃപാചാര്യ്യൻ ഹാഹാതു കൃതവധം ചെയ്ത നിതെന്നതിസ്നേഹ പരവശനായി കൃപത്മജനും മൊഹമങ്ങറികിലെന്തുകണ്ണീരും തൂകിപചാ രച്ചകുള്ള ജലധരവാഹനപുത്രനെ വെല്ലുവാറാ യതിസാഹസംരണ്ടുടുത്തതുമഹാരഥരാഹിത ഹാഹാനിനാദേന വാങ്ങിനാര് ആചാര്യപുത്രനും മാത്രജ്വലിപ്പതിന്നായ്ക്കൊണ്ട കുലാധിപൻ ഭിക്ഷൈകനായകൻ വിഷ്ണുവിമല ൻവിരിഞ്ചാദിവന്ദിതൻ ജിഷ്ണുമുഖാമരസെ വിതനായവൻ ഖില്ലുമൻഭക്തപ്രിയൻപരമേ ശ്വരൻ ഇത്രമെനിക്കിതുണയാകമൂലമെ ന്നതലകന്നു ജയംവരുന്തുസദാ-ആക്കുമൊ ന്നാലറിയാവതല്ലാവൻ ആക്കുമെന്തുള്ളയന്ത ന്നൊടതുചെയ്തു മന്ദവനിന്നുടെ കൊപമുഴു ക്കയാൽവന്നിതുമല്ലൊ നിശ്ചയം വിജയാനാൻ യാൻ അജ്ജുനൻ കാലക്ഷയംപ്രാപിക്കുംയതില തെപുനരില്ലൊരുസംശയം. ഇത്ഥംപറഞ്ഞു പറഞ്ഞവർ മെദിനാർ മിത്തമഴന്നു സുഖോദയ ന്നന്നൈരം-ദ്രൊണരൊടെപ്പരുഷംപറ ഞ്ഞതക്ഷിണതയൊടതുചെയ്തിതാചാൎയ്യ നും.എന്നെപ്പരുഷം പറയുന്നതെന്തിന്നുമെ ന്നാലൊരുവണ്ണമായതുചെയ്തുഞാൻഓക്കിനി യ്യുന്നരനാരായണന്മാരെ ആക്കുംജയിക്കത്ത ന്നറിയെണമെ-പാർക്കുന്നതില്ലപുലരുവാ ഞാനി നിപ്പൊക്കെന്നുഞെരിലെദ്വിജശ്രെ ഷ്ടനും-രാത്രിയിലാൽഭൂതമതുകണ്ടുഅ പാത്ഥാദികളും പുറപ്പെട്ടു പെരിതായി ഭീമനാദ ത്തൊടടുത്തതി വീരരെ ഭീമഞ്ചത്തു തരെ ക്കൊണ്ടെ ന്നാഴക്കിടിനാൻ.
p13.5
ആതുരനായി താച്ചാച്ചനമെ ര്ര്കും ഭീതികലർന്നു സുയോധന സൈന്യവും. തെ സമ്മദത്തന്മഹിപാലമ്മഹാറഥൻ ചെർമ്മദത്തൊ ട്ടു ശരവർഷം പെയ്യാൻ എന്നൊടിതെല്ലാം ക ണക്കല്ല നിൽപ്പിലെ ന്നളത്തീടിനാൻ സത്ത്വകി വീരന്നു. ചെന്നാനനെക മക്ഷൌഹിണി സൈന്യ യാളുന്നതനായ ഘടൊല്ക്കച നെന്നരഞ്ചന്നൊ ര സുരപ്പടയും ഘടൊല്ക്കചന്തന്റെ ബാണപ്ര യാഗവും കണ്ടു വളരെ നന്നായടുത്തതശ്വത്ഥാമാവെ യ്യരെക്കൊന്നാഴക്കീടിനാൻ ബാണഗണങ്ങ ളാൽ. തമ്മന്തരം ചന്നരഞ്ചെത്തതും വണ്ണം. ഭീ മനാം ദ്രൊണിയും ഭീമ തനയനും ഘടൻതൊ രം ശരമഴ പൊഴിഞ്ഞഞ്ചാതരം പരങ്ങളും സിംഹനാദങ്ങളും ഭൈരവാകാരമായി പണി തയുദ്ധവും. പരംതൊന്നു ഘടൊല്ക്കചനന്ന രം. തൊറ്റൊളിച്ചവങ്കത കണ്ടടുത്തീടിനാൻ കാ ത്തിമ്മകൻ വെരുങ്കുറനെപ്പാലെയമ്മാററലർ കൂട്ടത്തിലൂക്കൊരു പൂക്കുടൻ മററി മറുതല നിന്ന ലരിടിനാൻ. അരവൂർ മൂത്തവനായ സുയോധന നാരാരു താതനും പുംപുണ്ടരുനെരം കണ്ണുനീരൊ ലെലമാലിയന്നാദലാൽ കണ്ണന്നോടല്ലൽ തിക്കെ ന്ന ചൊല്ലിടിനാൻ തുണ്ണയം - പാണ്ഡവന്മാരെ മുടി പ്പനെന്നണ്ണുവം പൊലെയലരിനാൻ കണ്ണന്നും എന്നതുകെട്ടുരചെയ്തു തുഹവാഷ്മണനെ വി ശേഷമെനന്നിയൊടൊമ്പൈ - എന്നും ഒരുകു ന്നപളികെടക്കയില്ലെന്നു നികെട്ടില്ലൊല്ലെ സു യോധന. കൊല്ലുക പാണ്ഡവന്മാരെ എന്നുള്ളതു ചൊല്ലുകയെന്നി മറെറൊന്നില്ല കണ്ണനാൽ. കൊ ല്പന്നതുണ്ടെങ്കിലിന്നങ്ങാന്നെന്തിനു ചൊല്ലു ന്നതിതരമെന്നിതുകണ്ണന്നും - കൊല്ലന്നതുണ്ട ന്നൊഴിഞ്ഞിനിക്കൊപങ്ങും ചൊല്ലുമാറില്ലെ യല്ലൊ ഇവനൊടൊടു - ചെയ്തുകില്ല കിടികെ ത്തൂ നിൽ നി ചെല്ലുകിൽ നിന്നു പൊരുതുകയി ല്ലെന്നും ഇന്നു പെരുതാകിലന്നവന്തിന്നെ യും കൊന്നൊടുക്കിശ്ശമതിനില്ല സംശയം - പിറ ന്നാളാഞ്ചപെരുഗ്രനന്നെന്നാഴുതൊരുര താദ്രിഞ്ഞൂതൻകണ്ടിലെയൊതെന്നെ. പാണ്ഡ വന്മാരുടെശൌൎയ്യങ്ങളല്ലയൊതാണ്ഡവഞ്ചെ praise യ്യുന്നഭൂവനങ്ങളിൽ.
p13.6
സത്യമനിയമജപ സന്തോഷഭക്തിശമദമദാനതപൊബലശക്തിക ളുള്ളവർപാണ്ഡവന്മാരൊട-ശക്തനെന്നുളള നിനവെനിണക്കുള്ളു-സങ്ക്ല്പവിവാഹവുംബാ imaginatin ണ്ഡവദവാഹവും പുഷ്കരത്വാസജ്ജയിച്ചപ്രഭാവവും ഉത്തരദിക്കിജയിച്ചതുംവെഗത്തിൽ മൂമൂണ്ണെയ ന്നണൊടണ്ടുംപഠിച്ചതുംകൂടെനിപാതൈകച ഖ്യാദിയും ചിത്രരഥവിജയാദിയും കൊണ്ടൊ ഗൊഗ്രഹണാദിയുംകൊണ്ടുകണ്ടിലെ. ആ ഗ്രഹംകൊണ്ടു പറയാതെനിക്കുള്ളുനാവറിഞ്ഞി ട്ടുവനിത്തരമെന്നൊടുവൈപറഞ്ഞിട്ടുകിലെന്തി തുകണ്ണനും മാതുലനവനെപ്പറഞ്ഞത പറയാവതില്ലെന്നു് കണ്ടു പൊറുക്കമൊയിക്കഥയെ ന്നതുകൊണ്ടാ കഴിവു ജാതിക്കാരമെന്നതും പണ്ടുമു തൽക്കി ജാതിക്കാരർ ഞങ്ങളും കണ്ടുകൊണ്ടാല്ല മതിക്കാലമെങ്കിലും കണ്ടിരിക്കുന്ന ജാതിക്കാരൻ ഞങ്ങളും കണ്ടിരിക്കുന്ന തിക്കാലമെങ്കിലും നിങ്ങളല്ലെ പറഞ്ഞതു നിങ്ങളല്ലെ പറഞ്ഞതു നീ യടങ്ങി ടങ്ങു നീ യടങ്ങിടങ്ങു നീ പിടിയൊരുതവൻ നീ പിടിയൊ രുതവൻ നീ പറഞ്ഞാലെന്തു നീ പറഞ്ഞാലെന്തു ഞ ങ്ങള ഞങ്ങള വിട്ടടങ്ങുക നിങ്ങളെ ഞങ്ങള ഇങ്ങിനെയല്ലയൊ എന്തു ഞങ്ങൾക്കൊരുപെണ്ണു ന്ന കണ്ടതുമെന്തു ഒരുപെണ്ണ ഞങ്ങൽക്കു കണ്ടതും എങ്കിൽ നടപ്പിൽ പറയണമൊ പലവെങ്കിൻ ന ടപ്പിൽ നൽകാത്ത തെന്തിപ്പൊഴു ഞങ്ങൽ പിടിയൊ രുതവൊണ്ണു ന്മാരെത്രയും നിങ്ങള നടപ്പിൻ മില്യക്കു ള്ളവരല്ലൊ നിങ്ങള പറഞ്ഞിട്ടു ചെല്ലെണമൊ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കനിങ്ങളു കൂട ഉറഞ്ഞാൽ പണി യല്ലൊ ഇത്ഥം പലതും പലവും വിവാദിച്ചു ശൌര്യമൊടിപ്പുതുടീനാറംഗേശൻ. വെരന്നി നമ്മണ്ടടുത്തു തിരിടയും കൊള്ളുകിമിന്നും വണ്ണം ചെന്നതൊരുതെരക്കൊള്ളുന്ന ബാണങ്ങളെ വർഷാരാക്കയൽ ബാളച്ചുവഞ്ഞദിനാക്കൾ p. 313 നന്ദനനുകൂളന്നളങ്ങിയോരിപാങ്ങിടിനാൻ.
p13.7
കണ്ണൻ സിദുര്യോധനനമ്മഞ്ചെന്നു ഹതസ്യ ന്തനനൊടൊക്ഷിച്ച ഭയങ്കരമായിക്ഷമഞ്ഞൊരുഖെദം പറങ്ങിതുഭൂരം തയേരിനഖെദംവെരിഷ്ടപ്പുമുളളമറിങ്ങിത ന്നാരമ്പമാമ്പരമാഗ്ഗ്നെപിദ്ദാനിച്ചു ഭാങ്കരനന്ദന നാകിയകണ്ണന്നഹൊകെക്കപ്പൂമിച്ചു വന്ദിട്ടൊൻ പിന്നെയും. വമ്പട ചങ്ങാഴിയുന്നതുകണ്ടു ഹൊ റ്റംപర్కొൻ ഏത്രനെവം പറഞ്ഞിടുന്നൻ എക്കാദൾക്കൊഹനീബലമുളളതിലെക്കദെശം ഗണ്ണിള്ളിരുന്നതകിലൊ എഴുമൊടുക്കിയെനിപ്പ കൾകൊണ്ടുഞാനിഷ്ടലുണ്ടൊ നിശ്ശേഷംശൊ ടുക്കുവാൻ. സൂക്ഷ്മസ്സൂതന്റെ വരുതുകണ്ടിട്ടഹൊ ഞെർഞെങ്ങിട്ടിടുകിനിന്നുഞങ്ങടെ ഭവൻ. ഞാമ്പ റങ്ങിട്ടുവൻകണ്ണനൊടല്ലതിന്നും പൊഴൂതെ ത്തിരിക്കുന്നിതുകൊള്ളൊടകാലമണഞ്ഞൂതില്ലി ത്തിരിക്കുന്നുനിക്കാലസൂത്രവനല്ലൊ ജഗദീശ്വ രൻകാലബലമവലംബനഞ്ചവന്നും കാലനെ സ്സണ്ടുകാലവിപയിച്ചതും കാലബലമവലൊക നംകൊണ്ടല്ലെ കാലാവലൊകനംകാഴ്ചസ്സൗവ്വ ണ്ണന്നാം കഷ്ഠികാലഘെന്തിയെക്കൊല്ലു വാൻക്ഷെപണിപരമെശ്വരൻമടൊ[ദേവേന്ദ്രദത്തമായൊരുവെൽപൊയൊഴിഞ്ഞു വ] not in p. 313 തില്ലെത്വമവനൊടുനിണ്ണയമൊക്കാനത്തൊഴുന്നെ യതവനിതിനന്നുഞാനെന്ന വാറൊന്നപറഞ്ചു സ്സത്യസ്വരൂപൻ സകലജഗന്മയൻ സത്വരജസ്ത മൊഹീനൻസനാതനൻ സത്വഗുണപ്രധാനാത്മ കനവ്യയൻതത്വമായുള്ളൊരു വസ്തുപരമാത്മാ വത്യന്താകുലൻനിഷ്കലന്നിഷ്കന്മൻജ്യൊതിന്നിവാ സൻ നിരാമയൻ നിഗ്ഗുണൻ നിഷ്കളന്നിശ്ച ലൻ നിഷ്ക്രിയന്മാധവൻ നിഷ്കളങ്കം നിരാതങ്ക നെകൻ പരൻ ആനന്ദപൂർണ്ണനനന്തനാദിത്യൻ ആനന്ദിനം പരമാനന്ദമൊള്ളൻ.ജ്ഞാനസ്വരൂ പനമൃതമയനജ്ജൻ മാനിയാമണ്ണനനൊടള്ളി ച്ചൊല്ലി നീയ്യൊണ്ടീപ്പൊഴുതന്നഭിമാനവും ലജ്ജ യാകുംപടിഞാനനാംഭാജ്ജനം ചെയ്തതമയക്ക ണ്ണനൊടുണത്തിച്ചീടുപങ്ക്തീകണ്ഠൊപമ നായപ്പടൊക്കലൻ മായയാൽ ചൊന്നൊരുവാക്കുമെത്തു ക്കേട്ടീന്നാൽ മായയായെന്തിനു പെടിത്ത p. 314 യെങ്കില്ലൊരന്തമില്ല പിടവഴങ്ങീടുകി ൽ - എങ്കിൽ നീചെൽക്കൊന്നയച്ചാരവർകളും വങ്കടൽപോലെ യണഞ്ഞാനസുരനും.
p13.8
പെങ്കതി രൊന്മകനാകുലപ്പെട്ടൊരു സങ്കടം കണ്ടുകണ്ടു സുയോധനൻ. ഊക്കുള്ളൊരക്കരുങ്കൂടി നില്ക്കു ന്നൊരു രാക്ഷസനാകുമലംബുസന്തന്നൊടുമാ രുതി പുത്രനെക്കൊൽകെന്നു ചൊല്ലിനാൻ. സൂര്യ സ്സുതനു പലങ്കിൽ തിരിച്ചിടുവാൻ മായാനിശാ രദന്മാരായ രാക്ഷസരാം യോധനത്തിനടുത്തൊരു സൈന്യത്തൊടടുത്തൊരു പാണ്ഡവസൈന്യ വും. ഛായാപതിസുതനൊന്നങ്ങുഷിപ്പതിനാൻ മാ യാവികളോടടുത്തൂ ഘടോൽക്കചൻ. മായ ചൊഴിച്ചു ബഹു തൊടുത്തുവിട്ടീടിനാൻ. മായാമയനാകുമലർ ക്കൊനനൈരം വായുസുതാത്മജന്തന്നൊടമർ ചെയ്തു. സംഗരത്തിൽ വിദഗ്ദ്ധനായിട്ടിവനൊ രം ഗേശനെക്കുല ചെയ്തു നിത്യേന നീ പിന്നെയാം കൊൾവാനലംബുസന്തന്നെയെന്നെണ്ണീട്ടു ണേത്രനതൾചെയ്തനന്തരം. അംഗാരലോചന നൂല്ലൻ ഘടോൽക്കചനം ഗേശനോടുമസ്സൂരവ രനോടും എത്രഞ്ചേര്യാതെ നിന്നു പിണങ്ങി നാ നാതങ്കമുൾക്കൊണ്ടു യന്നാനസുരേഷൻ. അഞ്ചും അംബരം താനവലംബനമായിരുന്നൊരലംബു സന്തനലെ വെടിയരുതടൻ അംബികാസുനുതന യൻകാഴ്ചയായ പൊഴുതുമ്പിലിട്ടു തൻ ഘടൊല്ക ചൻ. അക്കതനയനുമപ്പൊഴരക്കനൊടൂഗ്രതയൊ ടുബാണങ്ങളൂക്കിടിനാൻ. കീരിമുറിഞ്ഞിതൊ രഹവുമമ്പരമൊരിന്നനംബരം മാരുതനന്ദന ൻ.
p13.9
കുടചെന്നു തണച്ചു വിജയനും ഘടുകാൽ പ്പൊഴുതൂ ഭാസ്ക്കരപുത്രനും ചെറ്റീനനഞ്ഞുവി ഡിംബ്യാത്മജനു താനന്തരം തങ്കൽ വെടിച്ച ടനീർത്ത - നെരെ വയ്ക്കുമിവനെന്നെയെന്നെ ഴുത്തു പരരം വലഞ്ഞൊരു ഭാസ്ക്കരനന്ദനൻ - ഖെ ലച്ചൂത്താളിച്ചൂവെഗെന ചാട്ടിടിനാനിലമഹാമ ലപൊലെ ഘടൊല്കചൻ ജീവനം വെർപെട്ടു ഭൂമിയിൽ വീണിതു- പാവനിതന്നുടെ അവപൂ ന്നടിനാൻ പൂവെഴും പുണ്ഡിയയർജ്ജുനദികൂ പൂർണ്ണരക്തത്തെക്കീഞ്ഞതൂളിടിനാൻ അക്ക തനയൻ ശക്തി പൊഴീമ്മശക്രതനയനെ രക്ഷി പ്പതിനിനി പരരം പണിയില്ലെയെന്നു മുകുന്ദനാം കഷ്ണണ്ണു പാരിധികല്ലിച്ചീ തമ്പരം - ഭൂപതി പല്ലുരക്കമിളക്കുകംകൊപം മുഴുക്കയും ഖെദം പെ രുക്കയും താപം ഭവിക്കയും ദാഹം ലഭിക്കയും സ്വ ഭം പിടിക്കയും മൊദംക്ഷയിക്കയും ബൊധം മറക്ക യും ചെയ്യിന്നതൊക്കെയും മീനന്നടിക്കയും ദെഹിയത്യ ജിക്കയും ചെയ്യാത്ത വണ്ണം പരിഭവം വാഴ്ത്തയും ചാകാത്തവർ ഇജ്ജന്മരെന്തരക്കയും പിന്തിരിഞ ഞത്തീന്നുപൊകുന്നുതെങ്കിലും നാമന്തകൻ വീ ട്ടുപുക്കെണമെനിത്തരം ചിന്തിച്ചുവെടിഞടു ത്തിലൂണ്ണിത്വപരിപന്ഥികളും തിരിഞെല്ലിനെ ല്ലന്നു ടൻ കുന്തം ഗദാസി പരശു പരിഘമുദ്ഗസ ന്തങ്ങൾകിന്നാരന്ധകാരൊത്തരം ഉഗ്രശസ്ത്രങ്ങ ളുംക്രൊധവും മാനവും കൈക്കൊണ്ടുടുത്തുമുഴുങ്ങെ ത്താരിട്ടു തഞ്ചങ്ണിതഞ്ണി ചെയ്തന്തിരി യാതെതിങ്ങി വീണ്ടും പടത്തടിലിടെ ചെന്നു കു ത്തുകൊണ്ടു കൂടർ മാലതിരിക്കയും മത്തഗജ ങ്ങൾ പടിഞ്ഞു കിടക്കയും വെട്ടുകൾ കൊണ്ടു തുണ്ടിച്ചു മുടക്കയും ഒട്ടുമെണ്ടുപൊൽ മരിച്ചുവ തിക്കയും തൂങ്ങുന്ന ബാണഗണം കൊണ്ടുകൊ ണ്ടുമതി കൈകൾ തലകൾ മുറിഞ്ഞുതെറി ക്കയും ചക്രമെറിഞ്ഞുകഴുത്തുമുറിക്കയും മുല്ഗരംകൊണ്ടുഗാത്ര ങ്ങളമയ്ക്കയും മുഷ്ടിരമായഗദകൊണ്ടടക്കയും വപ്പുകളെ റുപണ്ഡിച്ചുവിറക്കയും രക്തം പലപലദിക്കിലൊലിക്കയും നക്തഞ്ചരാദികളാത്മകൃതികളും വാനരരാക്ഷസന്മാർ പ പാരംപൊലെയും ദാനവനിഷ്ഠുരന്മാർ പൊരുംപൊലെയും സംഹാരരുദ്രൻ പ്രളയകാലത്തിങ്കൽ സംഹരിച്ചിടുന്നെ തന്നകണക്കയും ദാരുണമായിത്രയുദ്ധമതുകണ്ടുപൗരാ ഭീഷിരസന്നഞ്ചയമ്പൊളിനാൽ മാനമെടിപ്പുന്നഭീര ന്മാരെവരും മാനിച്ചുഞാന പറയുന്നതുകേൾക്കണം നി ശാദികൊണ്ടും പലക്കും വിഷമമുണ്ടിത്ഥം യുദ്ധം തുടങ്ങി ക്കനാഴിനി അപ്പൊഴുദിങ്ങമൃതകിരണ നംപില്ലാഴ്ചകാ ണാം ജയവുമജയവും ചൊഗിപ്രതിയൊഗികളൊടു കട്ട ന്ന രാഘവശാസനീഷയും ചൊല്ലിനാർ എല്ലാവരെയും ഇ ങ്ങിക്കായി വരികനി നല്ല നാളാല്ലൌ നെനന്നാൽ ഇപ്പൊത്തെ ക്കു അടികളെ തൊത്തുന്നുന്ധമൻവർകണ്ടിങ്ങുദമ്പലെ പിന്തരങ്ങിടിനാർ സംഭാഗതാന്തരായം ദൊങ്ങനെ ഭൂമാർക്കുംഭങ്കനന്തരെഷിണരണ്ടുംപക്ഷ്വംപറ്റാ ൽ നിന്നീടുംപദാദികൾ പാരിലും തെരില്‌മെരുംമഹാ വീരന്മാർ തെരിലും അശ്വങ്ങൾ തമ്മലി തന്നീരങ്ങി ടേയും വിശ്വസിച്ചാനന്ദമുൾക്കൊണ്ടുറങ്ങീനൻ ക്കാളികാസാദവും മാനസഖെദവും പൊയിത്തെല്ലവൻ നിദ്രയുമണെരം.
p13.10
മന്ദമന്ദമുയണ്ണിടിനൊഞ്ചന്ദ്രനും. ചന്ദ്രികയും വന്ന പാതിൽ പരന്നുതെ. നിജ്ജംരന്ദ്രാത്മ ജനജ്ജുനനനെന്ന രഗജ്ജനംചെയ്തു ചൊല്ലിടിനാൻ സ്സ ക്കിഴങ്ങുതുടക്കന്നുകാണ്മായി മന്ദവംബന്ധംഞെട്ടി 15th day ഞെട്ടാറുതനെരം ബന്ധിച്ചപഷ്ടായ്യാദിച്ചൊല്ലുന്ന ഭാസ്സ)ന്മന്ദന്മക്കൽവുംചെക്ഷിതെവരും. ആക്കകൂടി ക്ഥിരശാസനകാലഥക്കൈശവനല്ലൊനന്തൻറെമഹാ രാഥം ആശുഗതുല്ല്യവെഗെനനടത്തിനാനാമാള നെവയിച്ചിട്ടുവാനനെരം ഹീ)ശുഞ്ചപ്പത്തിരഥ ാദിച്ചെതുംപട എത്രയുമുണ്ടന്നുമദിക്കരുതാരെങ്ങു മും അംബുധിപൊലെപരഞ്ഞഭൂമിയുമൊമ്പ രദെശവും ഭാസ്ക്കരനന്തുടെബിംബവുംനന്നാ യ കുറഞ്ഞുചമഞ്ഞിത. സംബന്ധബ്രവനല്ലാഞ നജ്ജൻപരൻ ആദിപരൻ പൂരുഷൻ രക്ഷിശനനാ ദികുളന്തനനന്തനനന്ദകുലൻ ശ്രിപതിഭൂപതിദെ വദെജ്ജഗല്ലതിഗെഹപതിഷ്റ്റപതിഹരിസല്ലതിപൂ ജ്ജിപതി കരുണാനിധിശ്രിനിധിയഞ്ജപതിമതി സല്ലതിമല്ലതിയജ്ജനിദാംപതിയഞ്ജമയമ്പര ൻകൂടസ്ഥനപ്പയനജ്ഞയനനയഗ്രഡാസനനാ ചാച്ചുവെറുപങ്കണ്ടിട്ടുഗ്രധന്നിതം ചൈക്കിപ ണ്ണമതുൾച്ചെയ്തു കൂടലരന്തകനായ്കരുണ്ണീനെ ദ്ദൊസ്സുരന്മാരെഉന്മിള്ളെതെങ്കിലുംമതില്ലാക്കു ക്ഷിണിനിയിടൻ. കൊൽവാനുവയംമകൻരി ഷ്വനെന്നു ചൊൽവിൻ ബഹുവിരംഞാലെന്തുതു ഷണം. ജീവരക്ഷിണസത്യം ചൊൽകയെന്നതും ദെവമുനിശ്വരന്മാർക്കും മതമല്ലൊ. എന്നതുകെട്ട തളൊന്നാൻ വൃകൊദരൻ നിന്നതുഭവരൻകൊ വിച്ചതനെരം ഇന്നെയൊഴുങ്ങുവൻ പാണ്ഡ വന്മാർക്കെയെന്നതന്തന്നെമറന്നുതൃത്തീടു നാൻ. മൂലബലാദികളെഴുരുഘുവരൻ കൊല ഹലത്തൊടണഞ്ഞതു പൊലെ യമ്മാമുനിനന്ദ നനയ്യുഗ്രഭവരൻ മാമുനിശിഷ്യൻയന്വെ ദ്വപാരഗൻ കണ്ണിലകപ്പെട്ടു വെരികളെഞ്ചെ ക്കക്കൊന്നൊടുക്കിറ്റി നാനഴൊഴുതുകഞ്ചുനി ന്നവിശ്വാമിത്രനാദിവസിഷ്ഠനും പിന്നെയും മംഗിരസ്സാദികളാകിയധൃതപൊധനർ ചൊ ല്ലിനാരാദരാൽ- സന്നൊഹിത്രം വെണ്ടില മഹാമതെ.
p13.11
പൌരുഷമെഴുരുതുയിങ്ങിതടങ്ങിപുക ഞ്ചാടിലനെകം ജനമൊടുങ്ങിടിനാർ നല്ലതി ല്ലെതുമഹിം സക്കുതുല്ല്യമെണ്ണെല്ലൊമുനികളും ചൊന്നുതുകെട്ടു വൻനല്ലൊരു തത്വമവരൊടു ചൊല്ലിനാൻ ചൊല്ലുവാൻ ബലത്തിൽ താല്പൎയ്യ മൊ ക്കിലൊരൊമ്പതാംജ്ഞാവശന്മാരായ നാമെല്ലാ ദീമ്പാരന്തന്ത്രം ചെയ്തെന്നതെവരും ചെയ്തുകൂട ഈരുകണ്ണാനഭാഗവും ചെയ്തൊമതിയാവിതെ + വന്നുതുണ്ണിയാം മാതരി പണ്ടുപൂരഞ്ചെരി ചെയ്ത turn തിനാത്രൂന്ധകൊപമൊടയടുക്കുംവണ്ണം പട്ടന്നുവെട്ടുമിടുക്കനെർവെരികൾ ഞെട്ടു മാറുച്ചെറുത്താണൊലിക്കിട്ടതിനിഷ്ഠൂരഭാവ മൊടൊരമലനിയുംമട്ടലർ ബാണാതിശിഷ്ട്രി p.
p13.12
317 ഷ്ട്യന്തം പട്ടാരലർകൂട്ടമൊടുക്കിതുടങ്ങിനാ നരമില്ലാതെളുംദ്രുപതിഷിരന്തും മറുഞ്ചെതു രംഗമായുള്ള സൈന്യവും മറ്റ വണ്ടാറൊച്ചൂചൊല്ലിനന്മയഭ്യുദെഇക്കിക്കണ്ടു താവാഴ്ചന്മയഭ്ഭൂഞാനനൊരസത്രാം പറകി ലെച്ചെഞ്ചെവയിലുജ്ജലൂഭൂതവീരണ-ന്നൊഹി താശപ്രദൻഹൊഹിതാശൻദ്ധിജൻഞൊഹി താശ്ചാണെന്ത്രണംസംഹരിക്കുംമുഖമ്പീശ്വര ക്ഷീത്മമായീത്മരക്ഷീത്മമായശ്വത്ഥമ്മാഹ തീന്നുകരിക്കത്തീങ്ങിനെന്നു ചൊല്ലെണ്ണം-ഉ ന്നതമായൊരുശത്രുജ്ജയത്തിന മണ്ണുകൊണ്ടു ള്ളാഒരുആഗജ്ജനിദ്ദിചുമന്ദവനശ്വത്ഥാ മാവെന്നുപെരിട്ടവൻ-ഉന്നതമായഗദകൊണ്ടു മാരുതിനിശ്ചനാഥനനിയൊഗത്താലെത്വവധിച്ചു ശ്വത്ഥാമാവഹതനായിതെന്നിങ്ങിനെ ചൊല്ലി യുമിങ്ങിരനാചാച്ചനന്നൊമല്ലെയിൽനിണ -ച്ച ചൊല്ലുവല്ലെനഹം-ചൊല്ല്വത ചൊല്ലുകയും ധൎമ്മപുത്രനെന്നുഭൂമിലൊരുത്തനുണ്ടൊത്തിലെ ഞാനങ്ങൊ വിളിച്ചുവെക്കെണ്ണതുംവരും-നി ണ്ണയും-നല്ലഗതിയെനിക്കൊണ്ടെണ്ണതുംവരും-ഇല്ലാ ണ്ടെവതങ്ങാക്കുകനകിയമല്ലൊനിങ്ങതഞ്ചെഞ്ചലൊ ത്സുസംമതംദുഃഖംകലൎന്നുക്കണ്ണുങ്കൺള്ളുലാൽ നില്ക്കുംദ്രുതഥിനെഗ്രഹിച്ചിടുവാൻപെട്ടന്നവളെ തുറക്കിയെടുത്തുനിഷ്ഠുരനായ്ദൃഷ്ടദ്യുമ്നനെന്നെരം ബാണങ്ങൾകൊണ്ടങ്ങടുത്തുകൂടായ്കയാൽപ്രാണ ഭയംകൊണ്ടുവാങ്ങിനാൻപിന്നെയും ഇങ്ങിനെ ചെന്നാനിരിപതൊരാരുടെയഞ്ചുവാൻപാടില reach of /row ദ്വൃത്തിലൊരിക്കലും ഇന്നങ്ങിപ്പനെകിനിപിടിച്ചി ടുവനെന്നടുത്തുതാൻദ്രുതപിരന്നമന്നെരം ദൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ഗുണനാദവുംകെട്ടുശംകരനിഷ്ഠുരിക്ഷ്വത്രിയശിഷ്യ ശിഷ്യന്നഭിമാനീന്നാലുമങ്ങെന്മരചെയ്കമുല്ലക്കു സന്നഹാമൊടുപൊർചെയ്കമൂത്തിടീനാൽ മാരതി ചൊന്നാൻദ്രുതഥിനൊടന്നെരം പെരുമ്പൊരുത്ത തിക്കനിയെന്തുകാരിയംഇല്ലയെത്രിഭവാനെങ്ങമ്മ കൊല്ലുവാനല്ലമകൻമരിച്ചാന്തുകെട്ടില്ലെമൊല്ലു കയില്ലൊരുനാളുമെ യർജ്ജുനമ്പൊല്ലാത്തപൊയ്യെ ന്നറിഞ്ഞുതവരള്ളുതെന്നാൽകാലഗൊരുണ്ടു വന്നിങ്ങിപ്പില്ല്യൊവിരപൊടുവെള്ളിരുന്നിടീനാൻ കൊന്നതഞാനല്ല ചത്തതവനല്ലനിണ്ണയിക്കുമ ഞ്ചെണ്ണാഴിഞ്ഞുമറെറാരന്നില്ല സന്ന്യാസിജീവൻ നാന്മുകമെല്ലാമപീണ്ണിന്നമായ്ക്കയും പരബ്രഹ്മെ തജ്ജസിനന്ദിച്ചിപണ്ണംഭരദ്വാജന്ദനൻവന്ദി ച്ചതൊർത്തടന്തനിലിരിക്കമ്പാൾചെന്നാര്രി p.
p13.13
318 ക്കൈകപതമംഗെശനും മന്ദവന്ദ്രാതയഗാന്ധാരി പുത്രനും കുന്തിസുതന്മാരുമൃഷിയുമതിങ്കൽ വന്ദിച്ചുനിന്നതുകണ്ടുഭഗവാൻ.നിങ്ങൾക്കു നല്ലതുമ്മെന്മെൽവരണമെ.നിങ്ങളിനി ച്ചെയ്യേണ്ടുകവേണ്ടെതും.ആയുധംവെച്ചതു ഞാനെന്നറിഞ്ഞാലും.ആയുസ്സില്ലാതവത ല്ലൊമരിച്ചതും.ആരുമൊരുത്തരെക്കൊല്ലു മാറില്ല.മറ്റാരുമെയക്കൊല്ലുകയല്ലെന്തൊരുത്ത ആത്മാവിനെപരമാത്മാവിലാക്കിനാനങ്ങു ജ്ഞാനം കലന്നങ്ങു ഭഗവാൻ പ്രാണയാമ ന്തുടങ്ങിടാനന്നെരം.പ്രാണിഹിംസാക്ഷ്മ ണാം പ്രായശ്ചിത്തമാക്കിപ്രാണനിരൊധവും ചെയ്തു ലോകത്തിനും പ്രാണനായ്നാരായണ നെയും ധ്യാനിച്ചു കാണായതെല്ലാം ഭഗവൻ സ്വരൂപമാക്കിക്കാണായനൈരമ്മനന്ദനിമഗ്ന നായി താനും ഭഗവാനുമൊന്നിച്ചിരിക്കമ്പൊ ഴെ കാണഞ്ചക്കൊൾവതിന്നങ്ങായ പഞ്ചബാ ലൻ നില്ലുന്നില്ലൊല്ലാകിതെന്നിതെല്ലാവരും ഞ്ചാല്ലിവിമ്പിച്ചുകൂട്ടുന്നതിന്നുമെകണ്ണുമട ച്ചിരുന്നിതുമായാക്ഷണത്തിണ്ണന്നണഞ്ഞുവെല യവുത്തിടാനൻമെൽ പ്പഴുപ്പുമിന്നൽപൊലെ പൊങ്ങിദഹിക്കുമിൽപ്പച്ചദരുവെലെ ഷിണ്ടെദഹവും ഓടിനർത്ഥമ്പടമുഖത്തെങ്ങു ക്കൌരവർ - പാടിയമുഖവുംവിജയ്യാദികൾക്കെല്ലാം യുഷ്ടനാം കൃഷ്ണൻ യുഷ്ടല്ലുന്നതെന്നൊടൊല്ലു ക്കൊപിച്ചുപറഞ്ഞിത സാത്യകി - പൃഷ്ണയൈത്ര യും കഷ്ടമൈത്രതവതഷ്ട്രി വന്നിതിത കണ്ടവങ്ക ൾക്കു മെ - ശിഷ്ടനാമെന്ന പരഗ്ഗ അവിനെനഷ്ട മാക്കിപ്പാറാങ്കഞ്ഞൊന്നുമ്പല്ലൽ - തങ്ങളി ൽ പൊപറഞ്ഞാങ്ങാട്ടുമെര മണ്ടുക്കൊടാനി വിശെഷിം കൃതസൂതൻ - കല്ലന്തവഹ്നിപൊ ങ്കദഹിപ്പിപ്പാനാത്ഭുതമായിപ്പൂൺമ്പള്ളി ച്ചെത്രയും കൊപിച്ചലറിയെങ്ങുന്നുതുമ്മൊ ലവെപിച്ചു വില്ലും കഴിച്ചകുലച്ചതിഗൊടിച്ച നാരായണാസ്ത്രം കൊടുത്തവൻ ദീപ്പിച്ചയ ച്ചത കണ്ടൊരു പാണ്ഡവർ തമ്മിളുകണ്ഡിത ഭീതിപൂണ്ടെത്രയും - ഗൌവിഷ്ടകണ്ഡിതഗൌ രിക്കമന്തരം കണ്ടുഞഞ്ചെന്നൊരു സൂത്സൂര ർ ചൊല്ലിനാരുണ്ഠിനി ദുരെയൊധനന്മജ്ജ യം - അന്താഗ്നിയിൽ ശലഭൊപമമായൊരു പൃത്ഥ്വിപതികൂടവിക്കുന്നതുനെരം മുഗ്ദ്ധ വിലൊചനന്താനതുളികെയ്യുകാമതംശംകം വരുമെന്തും വണങ്ങുവിൻ ഷിണം നമസ്കരി ച്ചിടുവിനെവരും- ഒരൊണജ്ഞനൊട്ടി മറ്റാവ തല്ലായ്മങ്കെ- ആദി ജഗൽസ്ഥഭവായനാരാ യണനായി പൊവാന്തകൾ ചെയ്തതുകെട്ടൊ രുമ്മദിനീശന്മാർ നമസ്കരിച്ചിടനാർ- ആ ദരമൊടടങ്ങിതുലൊമ്രന്ദവും തങ്ങൾനമ സ്കരിച്ചിടാക്കുമന്മാർ- പരമദ്ദിമാനഹാ നിയുണ്ടാമതിൽ- പൊരുതൻങരെഹ്രതംസൂ തന്നെന്നൊടുപൊരുവിനെന്നൊടു കൂടമ ടിയാതെ ശ്രൂരതയുള്ളരിവിരരെവെല്ലുകി ൽ പഹിൽ വരണെന്നു കീർത്തിയുണ്ടാകിവും ~~മുതുവന്നാൽ നരകപ്രാപ്തിനിശ്ചയം പെരി~~ ൽ മരിക്കിൽ പരഗതി സാധിക്കുമത്രമരിയാ തിരിക്കയില്ലൊട്ടികിൽ- ശത്രുപ്രയുക്തമാമ്രന്ദശ സ്രങ്ങളിൽ ചിത്ത ഭയംപൂണ്ടൊളിച്ചുമണ്ടിയുകിൽ പൃത്ഥ്വിലൈഹ്മലങ്കീകിർത്തിയുണ്ടാകുമൊ- മൃതുവ ന്നാൽ നരകപ്രാപ്തിനിശ്ചയം മുഗ്ദ്ധാക്ഷിമാരും പല രഹസിച്ചുമെ-മിത്രവർഗ്ഗങ്ങളും നിന്ദിക്കൂയും.
p13.14
എന്നുപറഞ്ഞണഞ്ഞിട്ടുന്മരുതിതന്നെയു ന്നെങ്കിതമ്പസ്ഥമാമ്പുതാൻ. ഭീമനെക്കൊല്ലുമ വനെന്നളതിയിൽ ബഹു കൊമളനായനരാ യണൻ തന്നുങ്കണമനുകരിക്കെന്നതുചെയ്തൂ പുത്രഷഷ്ടിതൻബൊല്ലിനാന്മങ്ങിനെ-മാനിയും മാരുതിക്കു കൂട്ടാത്തൊന്തികൾ മാനിയാതൊരണ ത്തിന്നു കൊട്ടിട്ടപ്പൊൾ-മാരുതിതന്നെപ്പിടിച്ചുപ തില്ലിച്ചൂ പാരിൽ ന്മങ്കരിഷിജിതവംശം. വന്ദിച്ചിതന്ന വരുവായൂതനയന്നു മന്ദിപ്പിതൊരു വും നാരായണങ്കവും. അപ്പൊഴുതതഗെഡയങ്കും ഗുരുസുതൻ കൊപ്പൊടയച്ചാനതിന വ്രപത്ശം പാര്ത്തണങ്കും കൊണ്ടതിനത്തല്ലുത്ത-ധീര ൻഗുരുസുതൻ ചൊരിന്നു കൊട്ടിട്ടൻ-ദിവ്യാ സ്ത്രജാലമണ്ണൊയ പ്രയൊഗിച്ചു സ്വപ്യസഞ്ചിങ്ക വളന്നിത കെഷവും-പെദഹന്തവിങ്ങായവെദവ്വ ഉസങ്കനിബെദജ്ഞന്നെടരികില്ലൂ പുരാണവും ദ്രൂഭരനാശ നാത്ഥംസൂരുഷിമഷൻ ദ്രൂവതി ഭൂമികിൽവന്നു പിറത്തിയ ഡ്രൂന്ദരസത്തമദാര ദ്രാജാത്മജ ഡ്രൂമരുന്ദ്രൂമധൂ രക്ഷത്ഥമായി. പാ സുദെവനുതന്നെ അറിയാതെ വാസവനന്ദ നനൊടുകൊപിക്കൊലായജ്ഞസന്തതജ നാക്കിരുന്നു പുരായജ്ഞകുണ്ഡത്തിൽനിന്നു യുണ്ണിച്ചുവെൻ നിന്നു ടെതാതമരണത്തിനായ് തു മുന്നമെദെവമതമെന്നറിയെണം. തവ ഉത്തമമാധ്യമിതും ബഹുവിധം ഇത്തരം ദാ ഷ്ടായനനു കൂകിസ്സെത്തു വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ടു പൊ യീതുകണ്ടു സൂത- വാങ്ങിനർ പാണ്ഡവരും പടക്കൂ ട്ടവും - ദെവകിനന്ദനൻ ദെവദെവൻ വാസുദെവ ന്നും ദെവരാജാത്മജനും നമസ്കരിപ്പൊർക്കു വപ്പുന്ന പുഷ്പമൊരെറ്റവു ദെവെന്ദ്രനെവന്ദിക ളെയും വന്ദിച്ചു കുസ്ഥനിവൃത്തങ്കിലൊക്കുന്നെ രത്തു പദ്ധതി തൊറും ജയജയ ശബ്ദവും പ ഞ്ചശബ്ദവും ഘോഷിച്ചൊണ്ടൊഴുതു വീഴു റും ചെയ്തു യുധിഷ്ടിരൻ - ശ്രീമയം- കൃഷ്ണനും ദൈവത മഹിമമൃതനെന്നു കണ്ണ സമക്ഷിമിവ ണ്ണമരുൾ ചെയ്തു- ദെവൻ ഉമാപതി രുദ്രൻ ഭവ ന്മഹാദെവൻ പശുപതി- വാമദെവമ്പരൻ കെവലൻ ചന്ദ്രചൂഡൻ ത്രിപുരാന്തകൻ ഗൊവി ന്ദസൊഹിതൻ ഗൊപതി വാഹനൻ സെഷല്ലപ ക്കുജയത്തെവരുത്തിടും ഭഗവാനവനതിന്നില്ലെ ാരു സംശയം.
p13.15
ഭാവനയാ ഹൃദിഭക്തി പൂണ്ടെപ്പൊ ഴുംസെവിച്ചുകൊള്ളുവിനെന്നതുകേട്ടൊക്കാ രുവെദവ്യാസൻ മൊഴികെട്ടു തെളിഞ്ഞവർ ഖെദവുംതീർത്തൂർ പുത്രമരണാന്തവം പാണ്ഡാ ദികളും ജയിച്ചുനിലവിളിച്ചാൽക്കണ്ണിച്ചുടൻ കൈനിലപുക്കാനര നാർത്ഥയാകിനിമകളും. പാണ്ഡവമിഥുനമെല്ലാം-