Mahabharatam Kilippattu p54
Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p54
- Language
- Malayalam
p54.1
തിയാതെചെയ്തു വൃത്തിയും കഴിച്ചാതൊടുമെങ്ങു വൈരകൂടാതെപരിചരിച്ചുമരണെക്കുവരുദുഃഖം കാണുംവെങ്കളതിച്ചാൻ പ്രാണത്യാഗത്തെച്ചെ യ്താം സ്വൽഗതിലഭിക്കണം പ്രാണീഹിംസയെത്ത ല്ലാടിതീടെണം വിശെഷിച്ചും മന്ത്രമൂലാദ്യത്തെ ശ്രദ്ധപൂട്ടിടെണം. തന്ത്രവുംകാട്ടിടെണമന്തരാ ത്മനിഭക്ത്യാ നമസ്കരിച്ചീടെണം തമശ്ശക്തവും മൂഢത്വവുമക്ഷിരപ്രകീതിപി. വിനാലാപങ്ങളു മെല്ലാം ശ്രൂദ്രണ്ണെടെതാധയിക്കുന്നുയിങ്ങിനെ ശ്രൂദ്രനു ഭാഗിനെയൻ പിണ്ഡകർത്താവധയും സ്ത്രീയധർമ്മം മിക്കവാറും ശ്രൂദ്രധർമ്മത്തെപ്പൊലെയൊ ദ്ദെശം വെറിതില്ലിരിക്കയുമിങ്ങിനെ. ശ്രെണിയദ്ധ ങ്ങൾ പറഞ്ഞിടുവാൻ കാലംപൊരാ പാണിഗ്രഹീ തൃമെനിക്കില്ലല്ലൊ ചൊല്ലിടുവാൻ. ധർമ്മപുത്രങ്ക രാജയധർമ്മമറിയിച്ചു ഭീഷ്മർ നിർമ്മലൻ പണ്ണാശ്രമ ധർമ്മവുമറിയിച്ചു പിന്നെയും സംകീർണ്ണവണ്ണങ്ങ ളെമറിയിച്ചു കൃ ശ്രെഷ്ഠൻ ഭാവിച്ചുവരുമെന്നതുണ്ടുലന്തെ ൻ യെഷ്ണുവെ വരുണ്ണെല്ലാരമെക്കിച്ചിത്രദെവ വ്രതൻ ഓരൊരുതരമതിഹസങ്ങളും കാൺപൂവനതൌതൌ നയങ്ങൾ സന്ധ്യാ ദികളറികിച്ചൂരണ്ടില്ലതന്നിൽ പന്നങ്ങ നിച്ചുമറിച്ചിട്ടും കണ്ണഭാവവും കണ്ടിൽഷി ഴ്ന്നപ്രകാരവും ഇണ്ടൽ പെയ്യ്വവുദണ്ഡാ ധരിജ്ഞനൊടു ചൊല്ലി ഇങ്ങിനെ ദീഘ്വർ വാക്കൽ നിന്നധർമ്മജ്ഞൻ മംഗലത്തെയ ഴ്ം കെൾക്കുകെയവാറെ പാർത്ഥിവൻ ദീഘ്വർ സ കാശത്തിങ്കൽനിന്നു പൊയി തത്രതിൽ വി വൂര പഞ്ചമന്മാരാകൌപിച്ചും ഭ്രാതാക്കളൊടും കൂടി സൗഭരന്തിരൂപിച്ചു സൌഭരന്മാർക്കു ഭാ ഷിയം കെൾപ്പതിന്നപൊൾ ചിന്തിച്ചാലധി കപാടമുണ്ടൊയില്ലയൊ തങ്ങൾക്കന്തരമന്തഃക്കര ണത്തിനെതന്മഭുണ്ടൊ ബന്ധുരാക്ഷന്ദ രുടെ കാരണം ചൊദിച്ചപ്പൊൾ അന്ധകാ രങ്ങൾ കണ്ടന്മൌ സൌഭരന്മാരും തൌപ റഞ്ഞതു കെട്ടപ്പൊളറിയിച്ചിതിങ്ങനിയും തെന്നാ.
p54.2
ഭക്തിയുംവിശ്വാസവും മൊക്ഷധൎമ്മങ്ങൾകെ ൾപ്പാനധികാരികളിവർ സാക്ഷാൽജ്ഞാനിക ളെന്നതറിഞ്ഞുയക്ഷപുത്രൻ പിരന്നൊെരുതി ത്സവദ്ദികസ്രന്തയിപ്പുങ്കുമുററിലും ഭക്ത്യാമൊ ക്ഷധൎമ്മങ്ങൾചൊല്ലാം ചെയ്തുരാജ്യധൎമ്മങ്ങൾക്കു ക്കുംമുമ്പിലെമൊക്ഷധൎമ്മം രാജാവിന്നരികിലാ ശ്ചര്യണ്ടിരിക്കുന്നു ശാന്തനുപുത്രനല്ലൂത്തിരിക്കുന്നി തുള്ളുചിന്തിച്ചാൽ പിന്നെയാരും ചൊല്ലുവാ നില്ലയല്ലൊ. സാംഗെയന്തുള്ളപ്പൊഴെകെട്ടു കാള്ളെണമെന്നു സാംഗമാക്കിമൊക്ഷധൎമ്മം പിന്നെകില്ലാതും ചൊൽവാൻ. കെൾക്കെണ്ടതെ ല്ലാംകിലുംമൊക്ഷധൎമ്മങ്ങൾ ആന മൊക്കുമ്പൊള റിയെണ്ടതായതു മൊക്ഷധൎമ്മം. വഹ്നിയാൽജ്ജന്മണ്ട പ്പിരന്നാൽ മറെറങ്ങുതൻതെന്നാടുചൊദിച്ചു രിപാൻപായവുമില്ല സ്വൎഗ്ഗീസൃതന്മുള്ളപ്പൊഴെക ൾകൾക്കിലെക്കുള്ളുഎന്നിട്ടുനടതെന്നെകെ ൾക്കെണ്ടിരിക്കുന്നു തന്നുടെയക്ഷ്മറിയാതെ മറെറാനുമ്പന്ധു)ന്മാരൊടുചൊദിക്കുന്ന ത യെഗ്ര)മല്ല എന്നാൽ ഞാൻ രാജ്യധൎമ്മമൊ ഞ്ചവൌകെട്ടാൽനടവന്ദിച്ചുമൊക്ഷധൎമ്മംചൊ ദിച്ചുതന്നെന്നാൽ ഉള്ളിൽ മുളച്ചതാഞ്ജ്യഭൂമിക്കെ വെക്കെടുവാരെ വില്ലാഴുമൊക്ഷദ്ധർമ്മം ചൊദിച്ചയ യ്ക്കിക്കിരൻ.
p54.3
അന്നേരം ദീക്ഷർ മൊക്ഷദ്ധർമ്മങ്ങൾ യജ്ജ്ഞാത്മജന്നൊന്നടു ചൊൽവന്തടങ്ങുന്നതിൻ മുമ്പെ തന്നെ മൊക്ഷദ്ധർമ്മങ്ങളൊടുമെനക്കിക്കെ ന്നവൻറ സാക്ഷാലു ഉള്ള ഇരൂപരി കർണ്ണമരി കിള്ളു ചൊല്ലിനാൻ ദന്ധപ്രവൃത്തിക്കൊരപായംതന്നെ ശിഷ്യം ചൊല്ലിനാൻ പുനരപരിഗ്രഹന്നുവെണ്ടൂ ശ്രൂജ്ഞാഞ്ചായമാലബ്ധവൃത്തിത്വം നൈഷ്ഠികത്വം വിജ്ഞാനമെന്നിവരെയൊക്കെ വെവ്വെരിദിച്ചു ചൊല്ലെഴുമൊരുവൽഷന്തന്നെ യുമറിവാനാകി ചൊല്ലിനാൻ ഇന്ദു ഭരദ്വാജ സംവാദങ്കൊണ്ടു വില്ലാഴുമൊക്ഷദ്ധർമ്മം ചൊല്ലുവാനാറംഭിച്ചു കിള മാക്കൊന്നാണ പശുപാലച്ചൊന്നം കൊണ്ടെല്ലാ വെദാല്പമാക്കിട്ടുള്ളൊരക്ഷരരാശിയുടെ ഖെദാ ർത്ഥം നിയമഷ്വദ്ദൂരൂപമായുള്ളൊരാനന്ദഭൂ തക്കുമെയ്യതുമറിയിച്ചു സാനന്ദം യുദ്ധിച്ചിരുന്തെ ന്നാളുവെപ്പതൻ നിർമ്മലൻ ബൃഹസ്പതി സംവാ ദം കൊണ്ടു കഷ്റ്റനാം പല സ്വരൂപത്തെയും പുന ർവ്വിക്കൃതി ജ്ഞാനസ്വരൂപത്തെ ഇങ്ങിറിയിച്ചു വാഷ്‌യ്യോപാഖ്യാനം പരമാത്മസ്വരൂപമഖിലമറിയിച്ചു വെച്ചു വാങ്മാത്രം കൊണ്ടുമൊക്ഷോപായത്തെച്ചൊല്ലി വെക്കരുതെന്നു യേകഷ്ണൻ അതന്തിരുവുള്ളത്താലെഞ്ഞയന്നാം ശ്രീകാന്തപ്രശ്നംകൊണ്ടു ഭൃ ർമ്മനവനായശ്വത്ഥാമാ നന്ദിരിച്ചു കണ്ടൊ തനിക്കി ങ്ങിനെ ശ്രീമന്നനാരായണിയം കൊണ്ടറിപ്പിച്ചു പ ഞ്ചരാത്രീസിദ്ധാന്തമെല്ലാം സമസ്തസിദ്ധാന്തമെല്ലാ മ്മൊരുത്തൻ തന്നെ അതെങ്കിലുപായം ഇ വെദത്തിനെന്നും മുമ്പിൽ കൂടി വചനം കൊ ണ്ടറിയിച്ചു ദുർജ്ജ്യോധനൻ(ഉള്ളാലെന്നുദ്യാനം)ൽ സംശയം തീ ന്ന ദാനമുണ്ടായ്ക്കൊൾവാൻ ഇങ്ങിനെ ചൊല്ലി പതിനെട്ടു പവ്വങ്ങളിൽവെച്ചനിന്നുരിയാടിയതൊ ന്നുമ ശാന്തിപവ്വത്തെത്തന്നെ തത്തുൽപ്പു വ്വഭാഗം കൊണ്ടു ഭൂപാലയദ്ധം ഉത്തരഭാഗംകൊ ണ്ടു മൊക്ഷയദ്ധവുമെല്ലാം കെവലം ബ്രഹ്മപ്രതി പ്പാദ്യാമാം ശാന്തിപവ്വം കെവലജ്ഞാനപ്രദമാ യിരിക്കുന്നു ആകയാൽ വേദന്തപ്രകരണ മത്യന്തം രഹസ്യത്താനിദൂരം ചൊല്ലിപ്പുകി ൽ നിന്തിക്കും മഹാജ്ജനം ചൊല്ലതു പനിഷ്ഠ പാത്ര്യാത്മമെല്ലാ വരും ഇല്ലതില്ല തിനാൽ ഞാ നിങ്ങിനെ വെണമെ ന്നു ചൊല്ലി നാൽക്കിളി മക്കൾ- ഷെലെടിനിക്കുമ ചൊല്ലുവാൻ വെണം ഷെ കിലെയങ്ങുന്നു നല്ലതെങ്കിലിക്കിളികളുംഇതിമഹാഭാരതം ശാന്തിപവ്വം സമാപ്തംഹരിഃ ഇത്ഥം കിംകിടകള്‍ ചൊല്ലിയ കേട്ടുമ ചിത്തം തെളിഞ്ഞു ചൊദിച്ചതു പിന്നെയും.
p54.4
തം ത്തവടികരികതിരില് കമല തല്വരം ചൊല്ലു ചാലെന്നതുകേട്ടവര് ഉത്തരമായുരചെയ്താര് കനി വിന്നാലുത്തമമാം കാമകള്പ്പില് ചൂര്‍ണ്ണമായി. ശാ ക്വയദ്ധം കെട്ടവരെയായിങ്കിരന് മോഷ്ണപൂജിയാ കീയദ്ദിഷ്ടരൈ വന്ദിച്ചു മൊക്ഷപ്രദന് ജഗത്സാക്ഷി ഭൂതന് പരന് സാക്ഷാല്‍ മുകുന്ദ സമക്ഷമപെക്ഷി ച്ചൂ ദാനാദ്യദ്ധ്വങ്ങള്‍ ഒക്കച്ചുകൊള്ളുവാനാന ന്ദമൊടവര്‍ ചെയ്കിതദ്ദിഷ്ടതം. കില ദ്വിജരുടെ സംവാദം കൊണ്ടു മങ്കലാത്മജ നറിയിച്ചിതതി ങ്കരവന്‍ എല്ലാകിലും പ്രദ്ധാനം പൂവ്വാകല്ലിഷം നല്ലൊ രറിയിച്ചനന്തരം പിന്നെയും ഉയ്തുന്തുയത്തിന്നു പദ്ധയ പരത്വന നിത്യ മതിയിന് പൂങ്കാഷലമാഹാ ത്മ്യം മുഖ്യ സുദര്‍ശനാപാഖ്യാനം കൊണ്ടുടന്‍ ഒക്കയറിയിച്ച ശേഷം ദൈവവ്രതന്‍ സങ്കമില്ലാ തമതം മഹാപാപ്പഹരണത്താല്‍ ബ്രാഹ്മണമാഹാ ത്മ്യ മൊക്കയറിയിച്ച ധര്‍മ്മം കൊണ്ടെണ്ടാധി ക്കവുതല് ബ്രാഹ്മണ്യം കര്‍മ്മം കൊണ്ടാര്ക്കുമെ സാധിക്കരുതല്ലൊ.
p54.5
മുന്നംഗരുഡനറിയിച്ചു പരീക്ഷിപ്പനന്നായനുഗ്രഹിച്ചൊരുപ്രകാരവും ചൊല്ലിസ്സുവണ്ണവൈകുണ്ഠപ്രഭാവംകൊണ്ടു ല്ലാംജ്ഞാതവൈരികംഗാസുതൻ നല്ലൊരു ൨ പമസ്സുപാച്ച്യ)നംകൊണ്ടെല്ലാം ചൊല്ലിപ ശ്രവതീമാഹാത്മ്യമൊക്കവെ ശൈവമായുക ദ്ദ സഹസ്രനാമത്തെയും ദൈവജ്ഞനായദെ വവ്രതൻ ചൊല്ലിനാൻ ദിവ്യവിശിഷ്ട പരക ന്യകാദാനം സർവ്വകഷ്ണങ്ങൾക്കുമൂലമെന്നും ചൊ ല്ലിക്കന്യകാദാന ഭെദപ്രകാരങ്ങളും കന്യകാ ദാനത്തിന്നുള്ളൊരു കാലവും ഭവിഭാഗപ്രകാ രവും ദിഗെശപുഷ്പായ ഭെദങ്ങളും മാച്ചാരുടെ ദ്ദവും വണ്ണസമുദായൊല്ലത്തിപ്രകാരവും വണ്ണി ച്ചുമൊമഹാത്മ്യവുമൊക്കെച്ചൊന്നാ൯ശന്തനു സൂനുഗൊദാനപ്രകാരവും ഹസ്തഗൊദാനഫ ലവുമറിയിച്ച സുവണ്ണമഹാത്മ്യ മഖിലമറിയി ച്ചു സുവണ്ണദാനത്തിൻഫലപ്രകാരഭീഷ്മംആ സനൽക്കുമാരപ്രവദം കൊണ്ടു മുക്തിയജ്ഞ ദ്ദ സംക്ഷിപിച്ചറിയിച്ചു തിത്ഥമാഹാത്മ്യവും ഗംഗാമാഹാത്മ്യവും തിത്ഥക്കാട്ടിൽഷിത പഞ്ചനദ്ദീക്ഷ്ണു തം പവ്വതിശവ്വസംവാ ദനത്തിനകം പ്പസ്സമുത്തങ്ങള്ളുള്ള കഷ്ട്ടങ്ങൾ സവ്വവുമ സംക്ഷിപിച്ചൊഴിച്ചുദി വ്യനാകീടുന്ന ശന്തനുനന്ദനൻ വൈഷ്ണവദ്ധമ്മ ശേഷമറിയിച്ചുവൈഷ്ണവമായ സഹസ്രനാമ ത്തെയും ഇങ്ങിനെയുമുള്ള ജനങ്കളിഷ്ട്ടം സം ഗഹനയാം നന്മനായുള്ളൊരികൾ അപ്പൊഴതനപ്പൊ p. 396 ക്കുദിപ്പാന നാകുലൻ സപ്രസാദിച്ചിയന്നമൊ യണനവൻ തന്തിരുമേനിയും കണ്ടുകണ്ടന്തി കെ.
p54.6
സന്തതം ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു സവ്വവുംപ്രാപ്ത യെന്നുള്ളാദികുനിന്ദ്രപ്രവരരും ഭൂസുരവൃന്ദവും പാണ്ഡവരാദിയാം ബന്ധുവഗ്ഗങ്ങളും കണ്ടു അരികെ വാശന്തനുനന്ദനൻ ഭാഗീരഥീസുതൻ നാരായണന്നു കിനായതലോചനൻ കാരുണ്യ വാരിധികംസാരിമല്ലാരി സാക്ഷാൽസമീപെ വസിക്കുന്നതും മുദാ വീക്ഷ്യസംപ്രീക്ഷ്യസുതിച്ചു നമ്മാമൃതാം പവനവും ചെയ്തു പരമാനന്ദംപൂണ്ടു പൂണ്ടു ഭാനുകൊടിപ്രഭൻ ഭക്തപരായണൻ ദേവദേവൻ വാസുദേവഞ്ജഗൽപതിദേവകി നന്ദനന്തന്നെയും വന്ദിച്ചുഭക്തിദ്രവിഭവിച്ചതാ മ്പവരത്തിനങ്കൽ എകസ്വരൂപം മനസിച്ചിന്തിച്ചു ഥ സ്വച്ഛന്ദമൃത്യുവായുള്ള ദൈവവ്രതൻ സ്വച്ഛ മാമച്യുതാങ്ഘ്രിദ്വയപംകജം നിശ്ചലം സച്ചി ന്വയമമൃതം പരം സത്യമനന്തമനാദിതന്നങ്ക ലം തത്വം പരബ്രഹ്മസച്ചിന്മയം ശിവം ആത്മാ നമാത്മനാ കണ്ടു കണ്ടുമ്മനി സ്വാത്മനാ മുക്ത യോഗേന ലയിപ്പിച്ചു കാരണത്തിങ്കൽ നിഷി ന്നനാം ഭിക്ഷുരെശ്വരനായ് ധർമ്മസുതൻ വണ ങ്ങീടിനാൻ. നാരായണ ഹരെ നാരായണ ഹരെ നാരായണെതി ജപിച്ചിതെല്ലാവരും പിന്നെ മുഹൂർത്തമാത്രേണ ദെവത്വമെന്ന രം നിശ്ചലരായിരുന്നീടിനാർ എന്നിതെ ല്ലാം അനുശാസനികം പവ്വതന്നിലുള്ളൊ രു കഥകളാകുന്നത്. നിൻ്റെ ചോദ്യത്തൊ ൻ ദൃഷ്ടാന്തമായി ചൊല്ലിയാൽ സിദ്ധാന്തമല്ലായ്ക ത്തായെനാകയല്ലൊയെന്നു സംശയിക്കണ്ടി ന്നു ചൊല്ലിയെന്താവെന്നു സംശയങ്ങ ടാതെ വൈകിതില്ലെന്നാ ഉള്ളൊതു ഇതി മഹാഭാരതത്തിൽ അനുശാസനികം പവ്വകഥാസാരസംക്ഷെപം സമാപ്തം ഹരിഃ ആനന്ദമാനന്ദമല്ലാജഗല്പരമാന ന്ദമവനന്ദമൂക്തികൊമളതം പാനം ദിനെദിനെ ചെയ്യുന്നവക്കുസൊപാനം ദയാലയസ്സ്രാലയപ്ര ംകയെമൊഹിനമ്മയാവിമൊഹിതന്മാം സ നമ്മൊഹിതൊദന്തമാകണ്ണനസന്തതം മൊ ഹനനാദശിലൈകിളിശ്ശൈതലൊദ്വാഹം മഹാ യകഥയകഥയ നീ.
p54.7
എങ്കിലൊകെഴ്ക്കിങ്ങുതു ടങ്ങിഞഞ്ചൊല്ലുവാന്‍ പങ്കജനെത്രവിലാസ ങ്ങളൊരൊന്നെദെവവ്രതന്നറിച്ചെഴുന്നെരം പരിദെവനംചെയ്തുയല്ലീടുംനദികള്‍തൊ ഗാന്ധാരിതന്നൊടുംതദാനരദെവസൂത രവൃദ്ധ തംകരഞ്ഞീടൊന്‍ ദെവനദിയായ ഗംഗയില്‍ നിന്നവര്‍ ദെവവ്രതന്‍ ദയക്രി യയുംചെയ്തവര്‍ . യദ്ധസൂതന്മിക്കള്‍ ശോകിച്ചു വീണപ്പൊള്‍ നിഷ്ഠലനായഭവനതുല്ലി ചെയ്തു യദ്ധരാജന്മങ്ങളൊസൊമകുലാധി പനിഷ്ഠലാത്തു ംഖെനിപൂങ്കിക്കുന്നതെല്ലൊ നിങ്ങനാലും ഖത്തിനില്ലൊരു ശാന്തിയെന്മഹാമായാ ബലമെന്നറികനീ. എന്നുടെമായാകിൽ മോഹിക്കരുതെന്നു നിന്നൊടരുകിച്ച ഭാരതചെക്കൻ ഇന്നവയൊക്കെനിക്കു ലഭിച്ചിതെന്നവവന്ദിക്ക നിരൊദപൃാ സനെ. എന്നതുകേട്ടുതൊഴുതുഭയമുള്ള ൻ. മന്നവനൊടു മുനിയും അരുളെയതു. മായാ മയനായമാധവനന്റെ മായാവിലാസമി ക്കാണായതൊക്കെവെശം തന്നുജ്ഞനതിരു വടികെൾക്കവെതന്തിരുമുമ്പിൽ നിന്ന ല്ലാതൊന്നുമെന്നൊളുകന്തിതജ്ജനയപറഞ്ഞു തിപ്പൊഴുതച്ചിന്തിച്ചു കാൺക നീ മുഢനാ ക്കിടൊലാ. ജ്ഞാനവിജ്ഞാനവിഹിതമതി കളാം മാനവന്മാരിലൊന്നായ്ചമഞ്ഞിടൊലാ പ്രാകൃതന്മാരായമാനുഷർക്കൊക്കെള്ളു മായാതിയെന്തു നിപ്പൂണ്ടതൃപതെ. ജ്ഞാ നൊപദെശം നിനക്കുമുനിജനംമാനമക ലുവാനെത്രയും ചെയ്തഗാം ഗെയാനുംപരമാ ർത്ഥം പറഞ്ഞു തനിങ്ങിലമൊഹങ്ങളെന്നാലു