Manmathavijaya (Venkataraghava) 2.7
Manmathavijaya (Veṅkaṭarāghava) 2.7
- Language
- Sanskrit
2.7
mama hi priyāyā lāvaṇyasauśīlyādiṣu dṛḍhasaṃlagnamanaso na kiñcidiha prītimutpādayati | paśya
bhṛṅgaḥ praphullasarasīruhametyayasya
mādhvīṃ pibannititarāṃ muditaśca pūrvam
tannāśato jhaḍiti daivavaśānnitāntaṃ
khedaṃ gataḥ kva punarasya manaḥ prahṛṣyet
2.7.p1
vidūṣa0—ahaṃ vi edassa daṇḍakaṭṭhassa kuḍiladāe kaḍiṇadāe
aadimettaṃ tosemi ado jeva khaṇaṃ vi ṇa muñcemi ṇaṃ ( iti daṇḍakāṣṭhamāliṅgya paricumbati | )
śambhuḥ—( vihasya | ) ko'tra bhoḥ
2.7.p2
praviśya
2.7.p3
mārjāra0—āṇavedu bhaṭṭā
śambhuḥ—api sunirūpitaṃ tvayā tapaścaraṇayogyaṃ sthānam
mārjāra0—aha iṃ
śambhuḥ—kutra
mārjāra0—himavado uvari gaṅgāpavādaṇāmahee sāṇummi
śambhuḥ—tarhi ārohaṇamārgamādarśaya
mārjāra0—im̐doido bhavaṃ
2.7.p4
sarve ārohaṇaṃ nāṭayanti