Vikramarkacaritra 1.27

1.27

iti
evaṃ bahudhā mantriṇaṃ stutvā vastrādinā sambhāvya rājā rājyamakarot | ”
iti mantrī bhojarājaṃ prati kathāṃ kathayitvā punarabravīt — ‘ yo rājā
mantrivākyaṃ śṛṇoti sa dīrghāyuḥ sukhī ca bhavati ' iti | tato bhojarājo
mantriṇaṃ sambhāvya tatsiṃhāsanaṃ puraṃ nītvā tatra sahasramaṇistambhairmaṇḍapaṃ kārayitvā tasminsumuhūrte siṃhāsane pratiṣṭhāpya divyauṣadhiyuktaiḥ puṇyatīrthodakairmantrapūrvakaṃ dvijairabhiṣecitaḥ parandhrībhirnīrājitaḥ kavibhirviprairāśīrbhirabhinandito
vandibhiḥ praśaṃsitaścāturvarṇyaṃ dānamānābhyāṃ saṃmānya dīnāndhabadhirakubjādibhyo bahūni dhanāni dattvā chatracāmarāṅkito yāvatsiṃhāsanasālabhañjikāmastake padapadme nidhāyāroḍhumājagāma tāvatsālabhañjikā manuṣyavācā rājānamabravīt — ‘bho mahīpāla tava vikramasyeva śauryaudāryasāhasādayo yadi vidyante tadāsminsiṃhāsane samupaveṣṭumarhasi ' iti | rājā tu ‘ mamāpyaudāryādikamanyūnamasti ' iti pratyavadat | tacchrutvā sālabhañjikā bhaṇati sma—
‘ rājannetadeva tavānucitam | yadātmanātmānaṃ praśaṃsasi | yaḥ svaguṇānparadoṣānvā kīrtayati sa kevalaṃ durjanaḥ | sajjanastu na tathā vakti | uktaṃ hi—
svaguṇāniva paradoṣānvaktuṃ śaknoti durjano loke
svaguṇānvā paradoṣānkadāpi na hi vakti sajjanaḥ satyam