Manava Dharmashastra 3.137
Manubhāṣya 3.137
- Language
- Sanskrit
3.137
pitṛyajñamityārabhya pañcaviṃśatimātrāḥ ślokā atikrāntāstatraitāvānartho'bhihitaḥ | amāvāsyāyāṃ śrāddhaṃ kartavyam | śrotriyo vidvān sādhucaraṇaḥ prakhyātābhijanaḥ śrotriyāpatyaṃ asambandhī bhojanīyaḥ | pariśiṣṭaṃ sarvamarthavādārtham |
eṣo'nantaroktaḥ prathamo mukhyaḥ kalpo vidhiḥ, śrāddhe yadasambandhine dīyate | ayaṃ tu vakṣyamāṇo'nukalpo jñeyaḥ | mukhyābhāve yo'nuṣṭhīyate pratinidhinyāyena so'nukalpa ucyate |
sadetyādi stutyarthaḥ |
‘Everlasting,’—i.e., it does not cease, and then appears again; it remains there always.—(146)
Translations (1)
- Manu-Smṛti: The Laws of Manu with the Bhāṣya of Medhātithi — Ganganatha Jha 1920, English
Linked texts (1)
- Mānava Dharmaśāstra — Manu & Bhṛgu, Sanskrit