Pramāṇa · Search · About · API

Manava Dharmashastra 3.137

Manubhāṣya 3.137

Language
Sanskrit

3.137

pitṛyajñamityārabhya pañcaviṃśatimātrāḥ ślokā atikrāntāstatraitāvānartho'bhihitaḥ | amāvāsyāyāṃ śrāddhaṃ kartavyam | śrotriyo vidvān sādhucaraṇaḥ prakhyātābhijanaḥ śrotriyāpatyaṃ asambandhī bhojanīyaḥ | pariśiṣṭaṃ sarvamarthavādārtham |
eṣo'nantaroktaḥ prathamo mukhyaḥ kalpo vidhiḥ, śrāddhe yadasambandhine dīyate | ayaṃ tu vakṣyamāṇo'nukalpo jñeyaḥ | mukhyābhāve yo'nuṣṭhīyate pratinidhinyāyena so'nukalpa ucyate |
sadetyādi stutyarthaḥ |

‘Everlasting,’—i.e., it does not cease, and then appears again; it remains there always.—(146)

Ganganatha Jha 1920, Manu-Smṛti: The Laws of Manu with the Bhāṣya of Medhātithi

Translations (1)

Linked texts (1)