Madanaparijata 2.p3.4

2.p3.4

prauṣṭhapadīṃ prāpya ityarthaḥ
śaunakaḥ
tadbārṣikamityetadācakṣata iti
varṣākāle bhavaṃ vārṣikam
baudhāyanaḥ
śrāvaṇyāṃ paurṇamāsyāmāṣāḍhyāṃ vopākṛtya cchandāṃsyadhīyīteti
nigamaḥ
śrāvaṇyāṃ śrāvaṇīkarmma yathāvidhi samācaret
upākarmma tu karttavyaṃ karkaṭasthe divākare
hastena śuklapañcamyāṃ śrāvaṇyāṃ śravaṇena ceti
māsaśravaṇahastanakṣatrayorna bhavati | kasmiṃścidapi ṛkśākhāviśeṣe sāmaśākhāviśeṣe vā āṣār̤hamāse vindhyadharmmamāt śiṣṭaparamparāyāmaśrutatvācca kālavṛddhāvapyupākammotkarṣo
bhavati
yadāha kātyāyanaḥ
utkarṣaḥ kālavṛddhau syādādupākarmādikarmmaṇi
abhiṣekādivṛddhīnāṃ na tūtkarṣo yugādiṣu
yattu ṛṣyaśṛṅgavacanam
daśaharāsu notkarṣaścaturṣvapi yugādiṣu
upākammiṇi ceti tacchandogaviṣayam | yataḥ kālavṛddhāvapi
teṣāṃ siṃhārka evopākam
tathāca gārgyaḥ
siṃhe ravau ca puṣyarkṣe pūrvāhṇe vicaredvahiḥ
chandogā militāḥ kuryyurutsargaṃ svasvacchandasām†
śuklapakṣe tu hastena upākarmmāparāhnikamiti
siṃhe ravāvupākarmma puṣyarkṣe utsarjjanamityanvayaḥ
atreti karttavyatāmāha kārṣṇājiniḥ
upākarmmaṇi cotsarge yathākālaṃ sametya ca
ṛṣīndvarbhamayān kṛtvā pūjayettarpayettataḥ
bṛhatpracetāḥ
bhavedupākṛtiḥ paurṇṇamāsyāṃ pūrvāhna eva tu
brāhmaṇān bhojayettatra pitṝnuddiśya devatāḥ
baudhāyanaḥ
gautamādīnṛṣīn sapta kṛtvā darbhamayānpunaḥ
pūjayitvā yathāśakti pūjayedṛcamuccaret
bhaviṣyottarapurāṇe
aprāpte śrāvaṇasyānte paurṇṇamāsyāṃ dinodaye
snānaṃ kurvīta matimān śrutismṛtividhānataḥ
tato devān pitṝṃścaiva tarpayetparamāmbhasā
upākammraṃ divaivoktamṛṣīṇāñcaiva tarpaṇam