Smrititattva 1.p1.17

1.p1.17

taddinakaraṇayogyaṃ māsikaṃ sāṃvatsarikañca tadeva śrāddhavighnamityatrāpyanveti upasthitatvāt na tu amāvāsyādivihitam
evañcet kathaṃ mṛtāhetarakriyamāṇānām ādyaṣāṇmāsikadvayaśrāddhānāṃ grahaṇamiti cettadāditadantanyāyāt| “yathākrameṇa
putreṇa kāryyā pretakriyā sadā| patitāpatitāvāpi ekoddiṣṭavidhānataḥ”|| iti jāvālavacanāt| “vyutkramāt pretaśrāddhāni yo naro dharmamohitaḥ| dadāti narakaṃ yāti pitṛbhiḥ
saha śāśvatam”|| iti devalavacanācca| anyathā teṣāmakaraṇe
tadantarbhūtaśrāddhānāmakaraṇaprasaṅgāt | evañca patitapretaśrāddhaṃ
yadi kṛṣṇaikādaśyāṃ na kṛtaṃ tadā paraśrāddhakāle karttavyaṃ
na tu patitaśrāddhagauṇaikādaśīkālānurodhena paraśrāddhamukhyakālabādhaḥ | etannyāyamūlaṃ hemādridhṛta devalavacanam | “ekoddiṣṭe tu samprāpte yadi vighnaḥ prajāyate | māse'nyasmiṃstithau
tasmiṃstadā dadyāt prayatnataḥ” || atra mṛtāhaśrāddhasya vighne'pi deyatvāvadhāraṇāt ṛṣyaśṛṅgavacane deyamiti viśeṣaṇaṃ
sārthakaṃ tadyathā— “deye pitṝṇāṃ śrāddhe tu aśaucaṃ jāyate
yadi | tadaśauce vyatīte tu teṣāṃ śrāddhaṃ vidhīyate || śucaubhūtena dātavyaṃ yā tithiḥ pratipadyate | sā tithistasya
karttavyā na tvanyā vai kadācana” || deye vighne'pyavaśyaṃ
deye atra kṛṣṇaikādaśī pratīkṣaṇīyā navetyatrāśucībhūtenetyādi
dātavyamityatra śayanauyavat śrāddhaṃ dātumarhantyāsmin kāla iti
kṛtya lyuṭo'nyatrāpi cetyanenārhatāvityadhikṛtya śaki ca kṛtyā
ityanena cārhaṇādhikaraṇe kṛtyapratyayaḥ | anyathā pūrvavacanaparārddhena paunaruktyāpatteḥ | tataśca dātavyaṃ śrāddhapūjyakāla