Siddhantasaravali 2.130
Siddhāntasārāvalī 2.130
- Language
- Sanskrit
2.130
kāmikādyajitāntāśca sadyojātamukhodbhavāḥ
dīptādisuprabhedāntā vāmadevamukhodbhavāḥ
vijayādyāśca vīrāntā pañcaite'ghorasambhavāḥ
rauravānmukhabimbāntāḥ puruṣākhyānanodbhavāḥ
prodgītādyaṣṭatantrāṇi ceśānasya mukhodbhavāḥ || iti
sadyavāmamahāghorapuruṣeśānamūrtayaḥ
pratyekaṃ pañcavaktrāssyuḥ tairuktaṃ laukikādikam
pañcaviṃśatibhedena srotobhedaḥ prakīrtitaḥ
laukikaṃ vaidikañcaiva tathādhyātmikameva ca
atimārgaṃ ca mantrākhyantantramekamanekadhā
teṣveva mantratantrākhyaṃ sadāśivamukhodgatam
īśānavaktrādūrdhvasthājjñānaṃ yatkāmikādikam
daśāṣṭādaśabhedena śivarudrāvatārakaiḥ || iti
vedāntasāṃkhyasadsatpādārthikamatādiṣu
sasādhanā muktirasti ko viśeṣaśśivāgame
praṇetussarvadarśitvāt na sphuṭo vastusaṅgrahaḥ
upāyāssaphalāstadvat śaive sarvamidaṃ param || iti
paśūnāṃ muktimuktyarthamāptaḥ paśupatiśśivaḥ
yadāptavākyamakarot āptavākyaṃ tadāgamaḥ || iti
śivāgamoktaṃ yajjñānaṃ tadeva jñānamuttamam
śrīkaṇṭhena śivenoktaḥ śivāyai ca śivāgamaḥ
śivāśritānāṃ kāruṇyācchreyasāmekasādhanam || iti
arke yugmagate harirnijatithau śete sitāyāṃ tataḥ
sūtācīṃ triṣu kintu ṣaṭsurādhakatā māseṣu darśadvaye
sandhisthaikatame dvijādiṣu yadā śete tadā karkaṭe
tadvaddvaryugaṃ bhavedyadi tadā siṃhe pavitrodyamaḥ
2.130.p1
mohādajñānato vāpi cāprasupte janārdane
pavitraṃ kārayedyastu sa pāpī pāpamohitaḥ
tripañcadinamanāhāro japetpañcāyutaṃ haraḥ || iti
kanyārāśau prāyaścittapūrvameva pavitraṃ karaṇīyam | tulāyāṃ kadāpi na kuryāt
tathā ṣaṭsahasikāyām—
āṣāḍhāditrayo māsāḥ supta eva janārdane
śuklapakṣe'thavā kṛṣṇe praśastāssūtrarohaṇe
rogābhivṛddhisaṃyuktaḥ pravāsī rājapīḍitaḥ
uktamāsatraye yastu na kuryāt sūtrarohaṇam
asau kanyāgate bhānau japtvā dakṣāṇunā yutam
kuryātpavitrakaṃ śambhoḥ tulāyāṃ na kathañcana || iti
tathānyatrāpi—
āṣāḍhāditraye daivādavidhāya pavitrakam
lakṣadvayamaghorasya japtvā cāndrāyaṇaṃ caret || iti
66. kalaikaḷi ṉirampiyava ṉeṉṟulaku pukaḻavaru
kāṭciyuḷai yātalāṉum
kāyamicai niṉṟulaki luḷaporuḷ viḷaṅkuṟak
kāṭṭupaṇi pūṇalāṉum
alaikaḷi niṟaintakaṭa luṭaipūṇu nilamaṅkai
yaṉpuḷam poṅkimakiḻvōṭu
aḷiyuruva ṉeṉaveṇṇi varavēr̆ka vuṟutakuti
yamaiyumoru perumaiyāṉum
nilaimaipeṟu palakōṭi yoḷiyuru vaṇaṅkiyetir
nir̆kavē tōṉṟalāṉum
nikareṉak karutavaru takutiyuḷai yeṉavuḷam
niṉaintuṉṉai yeṅkaḷ perumāṉ
alaivutavi ruḷamuṭaiya vaḷḷuva ṉaḻaikkumā
lampulī yāṭavāvē
ālavāyk kaḻakamama ramutavāyp pulavanoṭu
mampulī yāṭavāvē.
67. ulakaviru ḷōṭṭiyuyir maṉamalara variyapaṇi
yurimaiyoṭu pūṇalāṉum
uvamaiyuṟu miṉpamaya vuruvamoṭu makkaḷmaṉa
muṭpukun tuṟaitalāṉum
pulavaruk kāramuta nalkiyavar pukaḻuraikaḷ
pōrttuvaru perumaiyāṉum
pōtapari pūraṇa kalāniti yeṉuntakuti
por̆poṭu poruntalāṉum
nalamuṟap peṟumatiya ṉeṉṟaṟiña rēttumoru
naṉṉilaimai yeytalāṉum
ñālamicai nīyunika reṉṟaruḷi ṉeṅkaḷperu
nāvalaṉu muṉṉaiyaḻaittāṉ
alakilpuka ḻuṭaiyavava ṉarukiluṟa maṉamakiḻvi
ṉampulī yāṭavāvē
ālavāyk kaḻakamama ramutavāyp pulavaṉoṭu
mampulī yāṭavāvē.
بلا را بلے گفته باختیار ازاں عالم مخمصه و اضطرار طریق نجات
جستند و بحكم «لا تلقوا بايديكم الى التهلكة» جوق جوق از دائره آن
مهلكه بیرون برجستند و به هر ناحیه که تو هم سلامت ره نمون شان
گشته راه خود پیش گرفتند و برخی بسر خوشی باده بے خمار «ان مع
العسر يسرا» انشام و همت رسا یافتند و عاقبت هماں مضیق را گوشه عافیت
پنداشتند و بذیل کرم كريم مطلق که قاضی حاجات و کافی مهمات است
پشت نمودند که «ومن يتوكل على الله فهو حسبه» احوال بقیه ساکنان از
پیر تا جوان بدین نمط که نفس شماری از تفریغ اوقات می پندارند
و فرصت لحظات لطيفه كم از عمر دراز نمی شمارند ـ ع
تا یار كرا خواهد و میلش بکه باشد
2.130.p2
دنباله دارد
Commentaries (1)
- Siddhāntasārāvalīvyākhyā — Anantaśambhu, Sanskrit
Linked texts (2)
- Mṛgendra (another edition) — Sanskrit
- Somaśambhupaddhativyākhyā — Sanskrit