Akananuru 39

39

'ஒழித்தது பழித்த நெஞ்சமொடு வழிப்படர்ந்து,
உள்ளியும் அறிதிரோ, எம்?" என, யாழநின்
முள்எயிற்றுத் துவர்வாய் முறுவல் அழுங்க
நோய்முந் துறுத்து நொதுமல் மொழியல ; நின்
ஆய்நலம் மறப்பெனோ மற்றே? சேண்இகந்து
ஒலிகழை பிசைந்த ஞெலிசொரி ஒண்பொறி
படுஞெமல் புதையப் பொத்தி, நெடுநிலை
முளிபுன் மீமிசை வளிசுழற் றுறாஅக்
காடுகவர் பெருந்தீ ஓடுவயின் ஓடலின்,
அதர்கெடுத்து அலறிய சாத்தொடு ஒராங்கு
மதர்புலி வெரீஇய மையல் வேழத்து
இனம்தலை மயங்கிய நனந்தலைப் பெருங்காட்டு,
ஞான்று தோன்று அவிர்சுடர் மான்றால் பட்டெனக்,
கள்படர்ஓதி! நிற்படர்ந்து உள்ளி,
அருஞ்செலவு ஆற்றா ஆர்இடை, ஞெரேரெனப்
பரந்துபடு பாயல் நவ்வி பட்டென,
இலங்குவளை செறியா இகுத்த நோக்கமொடு,
நிலம்கிளை நினைவினை நின்ற நிற்கண்டு,
'இன்னகை! இனையம் ஆகவும், எம்வயின்
ஊடல் யாங்கு வந்தன்று?' என, யாழநின்
கோடுஏந்து புருவமொடு குவவுநுதல் நீவி,
நறுங்கதுப்பு உளரிய நன்னர் அமையத்து,
வறுங்கை காட்டிய வாய்அல் கனவின்
ஏற்று ஏக்கற்ற உலமரல்
போற்றாய் ஆகலின், புலத்தியால் எம்மே!

'Following in our track with a heart that censures what was abandoned,
will you remember and think of me?'—so, indeed,
without letting the smile on your coral mouth with thorn-sharp teeth fade,
putting forth suffering, do not utter strange words;
would I ever forget your exquisite beauty? Far away,
where bright sparks showered by rubbing tall bamboos
ignited, hidden in fallen dry leaves, and whirled up by the wind
upon the tall, dry grass, a great fire seized the woods and ran everywhere,
so that a caravan screamed, having lost its path, alongside
a herd of maddened elephants terrified of an exuberant tiger,
wandering bewildered in that vast expanse of great wilderness;
as the blazing sun hung in the sky and grew dim, setting,
O woman of fragrant tresses drenched in unguents! thinking of you and remembering,
in that impassable passage where hard travel could not go on, all at once,
like a fawn lying on an expansive bed,
seeing you standing with cast-down eyes, bracelets slipping from your arms,
pensatively scratching the ground with your toe, I said:
'O woman of sweet smiles! Though we are thus, why
has sulking come upon us?' So, indeed,
stroking your arching brows and your rounded forehead,
and smoothing your fragrant hair in that blessed hour,
a dream that proved untrue showed only empty hands—
because you do not consider the longing and bewildered despair
that I endured, you sulk at me!