Kuruntokai 11.p2

11.p2

(தலைமகனைப் பிரிந்திருக்கும் தலைவி, ‘‘நெஞ்சே, தலைவர் வாராமையின் உடம்பு மெலிந்தது; துயிலையும் ஒழிந்தேன்; துயர் மிகுதியால் அழுவேன்; இங்ஙனம் இங்கிருந்து துயருறுதலைக் காட்டிலும் அவர் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்லுதல் நலம்’’ என்று தோழி கேட்கும்படி நெஞ்சை நோக்கிக் கூறுவாளாய்த் தனது துயர மிகுதியைப் புலப்படுத்தியது.)