Maṇimēkalai's Renunciation 19.20

19.20

உதயகுமரன் அம்பலம் புக்க காதை

135 கேட்டது மொழிவேன் கேள்வி யாளரில்
தோட்ட செவியைநீ யாகுவை யாமெனில்
பிறத்தலும் மூத்தலும் பிணிப்பட் டிரங்கலும்
இறத்தலு முடைய திடும்பைக் கொள்கலம்
மக்கள் யாக்கை இதுவென உணர்ந்து
மிக்க நல்லறம் விரும்புதல் புரிந்தேன்

134

உரை

139

கேட்டது மொழிவேன் கேள்வியாளரில் தோட்ட செவியை நீ ஆகுவை ஆமெனில்-கேள்வியாளர்போல நீ துளைக்கப் பட்ட செவியுடையை ஆகுவையானால் நீ கேட்டதற்கு மறுமொழி கூறுவேன் ; பிறத்தலும் மூத்தலும் பிணிப்பட்டு இரங்கலும் இறத்தலும் உடையது - பிறத்தலும் முதுமை யெய்தலும் நோய்ப்பட்டு வருந்துதலும் இறத்தலும் உடையது ; இடும்பைக் கொள்கலம்- துன்பத்திற்குக் கொள்கலமானது ; மக்கள் யாக்கை இது என உணர்ந்து - மக்கள் உடம்பாகிய இது என அறிந்து, மிக்க நல் அறம் விரும்புதல் புரிந்தேன் - மேன்னையுடைய அருளறத்தினை விரும்புவேனாயினேன் ;

ஆகுவை யாமெனில் மொழிவேன் என மாறுக. கேள்வியாளர் - உண்மைப் பொருளைக் கேட்டுணர்பவர்; ¹"கேட்பினுங் கேளாத் தகையவே கேள்வியால் தோட்கப் படாத செவி'' என்பது ஈண்டு உணர்தற் பாலது. மக்கள் யாக்கையாகிய இது உடையது கொள்கலம் என வுணர்ந்தென்க.

நல்லறம்-அருளறம்: தயாதருமம், ²"வினையின் வந்தது வினைக்கு விளையாவது,......, மக்கள் யாக்கை யிதுவென உணர்ந்து'' என இந்நூலுள் முன்னர் யாக்கையி னிழிபு கூறப்பட்டிருத்தலும் காண்க.

¹ குறள். 418. ² மணி. 4 : 112 - 20.