Maṇimēkalai's Renunciation 31.16
Maṇimēkalai urai 31.16
- Language
- Tamil
31.16
பவத்திறம் அறுகெனப் பாவை நோற்ற காதை
உணர்வெனப் படுவ துறங்குவோ ருணர்விற்
புரிவின் றாகிப் புலன்கொளா ததுவே
82
உரை
83
உணர்வெனப்படுவது - உணர்வு என்று சொல்லப்படும் நிதானமாவது; உறங்குவோர் உணர்வின் - கண்ணுறங்கு மொரு வர்பாலுள்ள வுணர்வுபோல ; புரிவு இன்றாகி - விளக்கமின்றி ; புலன் கொளாத்து - செய்கையின்றி யுண்மை மாத்திரையாய் இருப்பது
எ - று.
உறங்குவோர்பாலுள்ள வுணர்வு, செய்கைக்கு வினைமுதலாதலும் செய்வினைப் பயனை நுகர்வதாதலும் பிறவுமின்றி உண்மைமாத்திரை யாய் இருப்பது கண்கூடாதலின், அதனை யெடுத்துக் காட்டி விளக்கினார். புலன் கொளல் - இந்திரியங்களாலும் மனத்தாலும்பொருண்மை கண்டு பயன் நுகர்தல். க்ஷேமேந்திரரும் (ii. 599) இவ்வாறே கூறுவர். இவ்வுணர்வை விஞ்ஞானமென்பதே பெரு வழக்கு. இதற்கு மாறாய்ப் புரிவுடைத்தாய்ப் புலன் கொள நிற்கும் உணர்வுநிலை சடாயதன மென்றும், வாயிலென்றும் வழங்கப்படுவது பற்றி, சில பௌத்த நூல்கள் உணர்வையும் வாயிலையும் ஒரு சேரத் தொகுத்துக் கூறுதலும் ஆராய்தலும் செய்கின்றன. இனி, அஜந்தாக்குகை யோவியத்தில், ஒரு
வாலில்லாக் குரங்கு மரமேறுவது போலக் காணப்படுவது இந்த நிதானத்தைக் குறிப்பதா மெனக் கூறுப.
Linked texts (1)
- Maṇimēkalai — Cīttalaic Cāttaṉār, Tamil