Maṇimēkalai's Renunciation 31.20

31.20

பவத்திறம் அறுகெனப் பாவை நோற்ற காதை

90

நுகர்வே யுணர்வு புலன்களை நுகர்தல்
வேட்கை விரும்பி நுகர்ச்சியா ராமை
பற்றெனப் படுவது பசைஇய வறிவே

90

உரை

92

நூகர்வே - நுகர்ச்சி யெனப்படும் நிதானமாவது ; புலன்களை யுணர்வு நுகர்தல்-புலன்களாகிய பொருளை யுணர்ந்து அவற்றின் பயனை யடைதல் ; வேட்கை - வேட்கையென்னும் நிதானமாவது; விரும்பி நுகர்ச்சி யாராமை - அப் பயனை விரும்பி நுகர்ந்தவழி அதன்மேற் செல்லும் ஆசையடங்காமையாம்; பற்று எனப்படுவது- பற்றெனப்படும் நிதானமாவது ; பசைஇய அறிவு - அடங்கா தெழுந்த ஆசையால் அதனையேபற்றி நிற்பதாம் எ - று.

நுகர்வினை வேதனை யென்றும், வேட்கையைத் திருஷ்ணையென்றும், பற்றினை உபாதானமென்றும் வடநூல்கள் கூறுகின்றன. போதி மூலத்து நாதனாவோர்க்கு இன்றியமையாத நால்வகைச் சுமிருதி யுபத் தானங்கட்கும் இந்நுகர்வு அடிப்படை யென்பர். அந்நான்கும் காயம் வேதனை சித்தம் தன்மம் என வரும். இது காதலிருவர் தம்மிற் றழீஇ யிருப்பது போல ஓவியஞ் செய்யப்படுகிறது. வேட்கை, ஐம்புல நுகர்ச்சி வேட்கை, பிறப்பு வேட்கை, பிறவாமை வேட்கை யென முக் கூறுபடும். நிலையாதவற்றை நிலையுடையவாகக் கருதி விருப்பஞ் செய்தற்கு இதுவே முதல். வேட்கையைத் தாயாகவும், பேதைமைய்த் தந்தையாகவும் உலகியற் றுன்பவாழ்க்கையை அவ்விரண்டின் கான் முளையாகவும் இலங்காவதார சூத்திரமென்னும் நூல் உருவகஞ் செய் துரைக்கின்றது. மாரனென்னும் தேவனுக்கு இவ்வேட்கையை மக

னென்பர். இதனைக் கள்ளருந்துமொருவனாக உருவகஞ் செய்து ஓவிய மெழுதியுள்ளனர். பிறப் பிறப்புக்கட்கு முதற் காரணமென்பது பற்றி, பற்றினை உபாதானமென்று கூறுகின்றர். இது, விடயம், புகழ், சம்பிரதாயம், ஆன்மா என நான்கு வகையாய் இயலும் என்பர். விடயமாவது, இந்திரியங்களால் உண்டாகும் இன்பத்திற் பற்றுச் செய்வது ; புகழாவது, பிறர் புகழ்வதை விரும்பியும் இகழ்வதை யஞ்சியும் பற்றுச் செய்வது ; சம்பிரதாயமாவது, வேள்விசெய்தல் முதலிய சடங்குகளிலும் விரத நோன்புகளிலும் பற்றுச் செய்தல் ; ஆன்மா, ஆன்மா வுண்டென நினைந்து அதன்மேற் பற்றுச் செய்வது. ஒருவன் பல்வகைப் பூக்களைப் பறித்துத் தொகுப்பதுபோல இதனை யுருவகப படுத்தி ஓவியந் தீட்டியுள்ளனர்.