Gopathabrahmana 2.6.13

2.6.13

athaitaśapralāpaṃ śaṃsaty <etā aśvā ā plavante [ṚVKh 5.15.1, ŚS 20.129.1]>_iti_
aitaśo ha munir yajñasyāyur dadarśa
sa ha putrān uvāca putrakā yajñasyāyur abhidadarśam_
tad abhilapiṣyāmi mā mā dṛptaṃ manyadhvam iti
tatheti
tad abhilalāpa
tasya hābhyagnir aitaśāyano jyeṣṭhaḥ putro 'bhidrutya mukham apijagrāha bruvan dṛpto naḥ piteti
sa hovāca dhik tvā jālmāparasya pāpiṣṭhāṃ te prajāṃ kariṣyāmīti yo me mukhaṃ prāgrahīr yadi jālma mukhaṃ na prāgrahīṣyaḥ śatāyuṣaṃ gām akariṣyaṃ sahasrāyuṣaṃ puruṣam iti
tasmād abhyagnaya aitaśāyanā ājāneyāḥ santaḥ pāpiṣṭhā anyeṣāṃ balihṛtaḥ pitāyacchantāḥ svena prajāpatinā svayā devatayā
yad aitaśapralāpas tat svargasya lokasya rūpam_
yad v evaitaśapralāpo 'yātayāmā vā akṣitir aitaśapralāpaḥ_ [ed. aitaśaitaśapralāpo]
ayātayāmā me yajño 'sad akṣitir me yajño 'sad iti
taṃ vā etam aitaśapralāpaṃ śaṃsati padāvagrāham_ [ed. vā aitaśaitaśapralāpaṃ]
tāsām uttamena padena praṇauti yathā nividaḥ_ [ed. prāṇauti, corr. Patyal]
atha pravalhikāḥ pūrvaṃ śastvā <vitatau kiraṇau dvau [ṚVKh 5.16.1, ŚS 20.133.1]>_iti pratirādhān uttarān śaṃsati <bhug ity abhigataḥ [ṚVKh 5.18.1, ŚS 20.135.1]>_iti [ed. pratirādhānuttarānḥ]
pravalhikābhir ha vai devā asurāṇāṃ rasān pravavṛhus
tad yathābhir ha vai devā asurāṇāṃ rasān pravavṛhus tasmāt pravalhikās
tat pravalhikānāṃ pravalhikātvam_
tā vai pratirādhaiḥ pratyarādhnuvan_
tad yat pratirādhaiḥ pratyarādhnuvaṃs tasmāt pratirādhās
tat pratirādhānāṃ pratirādhatvam_
pravalhikābhir eva dviṣatāṃ bhrātṛvyāṇāṃ rasān pravalhikās
tā vai pratirādhaiḥ pratirādhnuvanti