Pañcaviṃśa (Tāṇḍya Mahā) Brāhmaṇa 239
Pañcaviṃśabrāhmaṇa 239
- Language
- Sanskrit
239
(PB 21.2.1) prajāpatiḥ prajā asṛjata tā asmāt sṛṣṭāḥ parācya āyan natsyati na iti bibhyatyaḥ so 'bravīd upa mā vartadhvaṃ tathā vai vo 'tsyāmi yathādyamānā bhūyasyaḥ prajaniṣyatha iti tābhyo vainaṃ ṛtaṃ brūhīty abruvaṃs tābhya ṛtanidhanenartam abravīd īnidhanenāvayat triṇidhanena prājanayad etair ha vā idaṃ sāmabhir mṛtyuḥ prajā atti ca prajanayati
(PB 21.2.2) adyamānasya bhūyo bhavati ya evaṃ veda
(PB 21.2.3) jyeṣṭhasāmāni vā etāni śreṣṭhasāmāni prajāpatisāmāni
(PB 21.2.4) gacchati jyaiṣṭhayaṃ śraiṣṭhayaṃ ya evaṃ veda
(PB 21.2.5) etair vai sāmabhiḥ prajāpatir imān lokān sarvān kāmān dugdhe yad ācyā dugdhe tad ācyā dohānām ācyā dohatvam
(PB 21.2.6) sarvān imān lokān kāmān dugdhe ya evaṃ vidvān etais sāmabhiḥ stute
(PB 21.2.7) ime vai lokā etāni sāmāny ayam evartanidhanam antarikṣam īnidhanaṃ dyaus triṇidhanam
(PB 21.2.8) yathā kṣetrajñaḥ kṣetrāṇy anusañcaraty evam imān lokān anusañcarati ya evaṃ veda
(PB 21.2.9) agner vā etāni vaiśvānarasya sāmāni yatra vā etair aśāntaiḥ stuvanti tat prajā devo ghātuko bhavaty agnim upanidhāya stuvate svāyā eva tad devatāyāḥ sāmyekṣāya namaskṛtyodgāyati śāntais stuvanti
Commentaries (1)
- Tāṇḍyamahābrāhmaṇabhāṣya (Sāyaṇa) — Sāyaṇa, Sanskrit