Pañcaviṃśa (Tāṇḍya Mahā) Brāhmaṇa 45

45

(PB 4.7.1) ātmā vā eṣa saṃvvatsarasya yad viṣuvān pakṣāv etāv abhito bhavato yena ceto 'bhīvartena yanti yaś ca parasmāt pragātho bhavati tāv ubhau viṣuvati kāryau pakṣāv eva tad yajñasyātman pratidadhati svargasya lokasya samaṣṭyai
(PB 4.7.2) indra kratuṃ na ābhareti pragātho bhavati
(PB 4.7.3) vasiṣṭho vā etaṃ putrahato 'paśyat sa prajayā paśubhiḥ prājāyata yad eṣa pragātho bhavati prajātyai
(PB 4.7.4) jīvā jyotir aśīmahīti ye vai svasti saṃvvatsaraṃ saṃtaranti te jīvā jyotir aśnuvate
(PB 4.7.5) māno ajñātā vṛjanā durādhyo māśivāso 'vakramur iti ye vai stenā ripavas te durādhyas tān eva tad atikrāmati
(PB 4.7.6) tvayā vyayaṃ pravataḥ śaśvatīr apo 'ti śūra tarāma so 'tisaṃvvatsaro vai pravataḥ śaśvatīr apas tam eva tat taranti
(PB 4.7.7) adyādyāśvaḥ śvas tvām idā hyo naro vayam enam idā hya iti saṃtanayaḥ pragāthā bhavanti teṣām ekaḥ kāryaḥ salomatvāya śvastanam evābhisaṃtanvanti
(PB 4.7.8) atho khalv āhur indra kratuṃ na ābharety eva kāryaṃ samṛddhyai
(PB 4.7.9) pratyavarohiṇo māsā bhavanti
(PB 4.7.10) yathā vā ito vṛkṣaṃ rohanty evam enaṃ pratyavarohanti svargam eva lokaṃ rūḍhvāsmiṃl loke pratitiṣṭhanti