Bharadvajagrihyasutra 3.21.1

3.21.1

atha parvaṇyatīte mano jyotirayāścāgne yadasminnagne svasti na indra iti catasra ājyāhutīrjutvā sthālīpākaṃ ca kuryātprāgaṣṭamyā ata ūrdhvaṃ sopavāsaḥ kāryo dvayordvau triṣu traya ityevaṃ naimittikeṣvatīteṣu prāyaścittaṃ pārvaṇavaddhomaḥ pitṛyajñe 'tīte pakṣātyaye sopavāsaḥ kārya iti siddhaṃ nityeṣu caivameva syādatha mahāyajñānāṃ mano jyotiriti dvayostrayāṇāṃ caturṇāṃ pañcānāṃ vā ṣaṣṭhaprabhṛti tisrastantumatīrhutvā catasro vāruṇīrjapedimaṃ me varuṇa tattvā yāmi yacciddhi te yatkiṃ cetyā navarātrādata ūrdhvamā daśarātrāccatasro 'bhyāvartinīrhutvā kāryastāntumataścaruḥ snātakasyāpi homavichittāvuktaṃ prāpte prājāpatye tasya vichittistasya tu punarādheyaṃ mano jyotistantumatīḥ punastvādityā rudrā iti ca pūrṇāhutiṃ pratīyādetāmagnyupaghāteṣu sarvatra striyāścaivaṃ homābhigamanasthālīpākeṣu sarveṣāmantato vyāhṛtīriti siddhaṃ nama ācāryebhyo nama ācāryebhyaḥ \21\