Jaiminiyagrihyasutra 17.2

17.2

dvādaśa mahānāmnikāḥ saṃvatsarā nava ṣaṭ traya iti vikalpāḥ saṃvatsaramityeke pitrā cecchrutā mahānāmnyaḥ saṃvatsaraṃ brahmacaryaṃ carecchuklaikavāsā vrataṃ tu bhūyastiṣṭheddivāthāsīta naktaṃ tasya kṛṣṇe bhojanācchādane bhavata ityeke śuklaṃ caiva paridadhyādrāgadoṣānna kṛṣṇaṃ sarvāsvapsūpaspṛśedabuktāḥ śakvarya iti nāvā na prasnāyātprāṇasaṃśaye tūpaspṛśedubhayata api vā gāḥ pāyayetpaśuktāḥ śakvarya iti varṣaṃ nāntardadhīta chatreṇa prati varṣaṃ niṣkrāmedevamasya carataḥ kāmavarṣī parjanyo bhavati brahmacaryānta ekarātramupoṣita araṇyaṃ gatvā śaivalamiśrāṇāmapāṃ kāṃsaṃ pūrayitvā tamupaveśya samanuparigṛhya nimīlitaṃ tisra stotriyā upagāyetsapurīṣā upotthāyācāryo 'hatena vāsasā mukhamasya pariṇahyetpradakṣiṇamudapātraṃ dhārayaṃstiṣṭhedahaḥśeṣaṃ rātrimāsīta vāgyataḥ śvo bhate 'raṇyaṃ gatvāgnimupasamādhāya vatsamupānvānīye vāsa udveṣṭayedudyamya kāṃsamapo 'bhivīkṣa iti vīkṣetsvarabhivīkṣa ityādityaṃ jyotirabhivīkṣa ityagniṃ paśumabhivīkṣa iti vatsaṃ samanyā yantītyapaḥ prasicya vāsaḥ kāṃsaṃ vatsamityacāryāyopaharetsthālīpākādviśvāmitrendrau mahānāmnīśca yajata ityācāryaṃ sapariṣaṭkaṃ bhojayedgaurdakṣiṇā //