Jaiminiyagrihyasutra 21.9

21.9

aryamṇaṃ nu devaṃ kanyāgnimayakṣata /
sa imāṃ devo aryamā preto muñcātu māmutaḥ svāheti homānteṣu japati caturviśvā uta tvayā vayaṃ dhārā udanyā iva /
atigāhemahi dviṣa iti tūṣṇīṃ dhārikā kāmāyāvapeccaturthaṃ dakṣiṇaṃ śūrpapuṭaṃ kāma ityācakṣata uttarapurastādagraneḥ sapta padānyabhyutkramayedekamiṣa iti pratimantramekamiṣe viṣṇustvānvetu /
dve ūrje viṣṇustvānvetu /
trīṇi rāyaspoṣāya viṣṇustvānvetu /
catvāri mayobhavāya viṣṇustānvetu /
ṣaḍṛtubhyo viṣṇustānvetu /
sakhā saptapadī bhaveti saptame prācīmavasthāpyodakumbhena mārjayerannāpohiṣṭhīyābhistisṛbhiḥ prekṣakānanumantrayate sumaṅgalīriyaṃ vadhūrimāṃ sameta paśyata /
saubhāgyamasyai dattvāyāthāstaṃ viparetaneti prekṣayeddhruvamarundhatīṃ sapta ṛṣīnpaśyānīti pratijānānāṃ dhruvo 'sīti dhruvamupatiṣṭhate dhruvo 'si dhruvāhaṃ patikule bhūyāsamamuṣyeti patināma gṛhṇīyādasāvityātmano 'rundhatīmarundhatyaruddhāhaṃ patyā bhūyāsamamuneti patināma gṛhṇīyādasāvityātmanaḥ //