Jaiminiyagrihyasutra 26.2

26.2

śeṣamanujñāpya pratyetya prāgdakṣiṇāyataṃ caturaśraṃ gomayenopalipyāpahatā asurā rakṣāṃsi piśācāḥ pitṛṣada iti madhye rekhāṃ kāṣṭhenollikhya ye rūpāṇi pratimuñcamānā asurāḥ santaḥ svadhayā caranti parāpuro nipuro ye bharantyagriṣṭāṃllokātpraṇunottvasmādityulmukaṃ dakṣiṇato nidadhātyanulekhaṃ darbhānāstīryodapātreṇācāmayatyācāma pitarasau ye ca tvātrānu te cācāmantvityevaṃ pitāmahāyaivaṃ prāpitāmahāya teṣu piṇḍānnidadhātyanunāmāpahastenaitatte pitarasau ye ca tvātrānu tebhyaśca svadhā nama ityevaṃ pitāmahāyaivaṃ prāpitāmāhaya nāmānyajānataḥ pitaretate pitāmahaitatte prapitāmahaitatta iti bandhvajānata idaṃ pitṛbhyaḥ pṛthivīṣadbhya idaṃ pitāmahebhyo 'ntarikṣasadbhya idaṃ prāpitāmahebhyo divipadbhya ityatra pitaro mādayadhvaṃ yathābhāgamāvṛṣāyadhvamityudagāvṛtyā tamitorāsītāmīmadanta pitaro yathābhāgamāvṛṣāyipateti japitvā pūrvavadācāmayya nīvīṃ visraṃsya nāmaskārānkṛtvā yathādaivatametaddhaḥ pitara iti vasrāṇyādiśatyūrṇāstukāṃ daśāmbaraṃ vā etaddhaḥ pitaro vāso gṛhānnaḥ pitaro dattādhatta pitaro garbhaṃ kumāraṃ puṣkarasrajaṃ yatheha puruṣo 'sadityañjanābhyañjane dadātyāṅkṣyāsāvityabhyaṅkṣyāsāviti gandhānsumanasaśca dadyānnamo vaḥ pitara iti ṣaḍibharnamaskārairupatiṣṭhate namo vaḥ pitaro mano vaḥ pitaraḥ śuṣmāya namo vaḥ pitaro jīvāya namo vaḥ pitaro ghorāya namo vaḥ pitaro balāya namo vaḥ pitaro manyave svadhāyai ca pitaro namo va ityūrjaṃ vahantīramṛtaṃ ghṛtaṃ payaḥ kīlālaṃ parisrutaṃ svadhā stha tarpayata me pitṛnityapaḥ prasicya mā me kṣeṣṭetyabhimantrya mā me kṣeṣṭa bahu me pūrtamastu brahmāṇo me juṣantāmannamannam /
sahasradhāramamṛtodakaṃ me pūrtamastvetatparame vyoman //