Jaiminiyagrihyasutra 28.2

28.2

āhitāgneḥ śarīranāśe trīṇi ṣaṣṭiśatāni palāśatsarūṇāmāhṛtya taiḥ pratikṛtiṃ kuryātkṛṣṇājine 'śītyardhaṃ śirasi dadhyādgrīvāyāṃ tu daśaiva tu bāhvoścaiva śataṃ dadhyātaṅguliṣu punardaśā urasi triṃśataṃ dadhyājjaṭhare viṃśatīṃ tathorvoścaiva śataṃ dadhyāt meḍhre cāpi daśaiva tu jānujaṃghayostriṃśata dadhyāt daśa pādāṅgulīṣvapi ityetāvantīha puruṣasya śarīrāṇi bhavantīti vijñāyate madhye śarīraṃ satīśarīramuptakeśaṃ nikṛttanakhaṃ prakṣālitaṃ citāmāropayantyatra pātrāṇyapi cinoti tasyāmenamādadhati tasya nāsikayoḥ sruvau nidadhyādityetenānuvākena ya evaṃvitsyātsa yadopatāpī syāditi pūrvameva caturgṛhītaṃ gṛhītvānyaṃ yathāsaṃbhavamāsye hiraṇyaśakalamamādhāyāgnīnupohya sāmabhirupatiṣṭhate nāke suparṇamiti grāmyaṃ geyamudite dhūme tveṣaste dhūma ṛṇvatītyagnau samārūḍhe 'gne mṛḍa mahaṃ asītyetayoranyatareṇa parāk parāgvā asau loka iti brāhmaṇam //