Jaiminiyagrihyasutra 4.13

4.13

bhūrbhuvaḥ svaḥ svāhetyathāstīrṇāndarbhānānīya praṇītānāṃ ca sruvasya copariṣṭātkṛtvāpastrāvayañjapati sadasi sanme bhūyāḥ sarvamasi sarvaṃ me bhūyāḥ pūrṇamasi pūrṇaṃ me bhūyā akṣitamasi mā me kṣeṣṭhā iti pratidiśamapa utsiñcati prācyāṃ diśi devā ṛtvijo mārjayantāmiti prācīnāvītī dakṣiṇāsyāṃ diśi māsāḥ pitaro mārjayantāmiti yajñopavītī bhūtvāpa upaspṛśya pratīcyāṃ diśi gṛhāḥ paśavo mārjayantāmityudīcyāṃ diśyāpa oṣadhayo vanaspatayo mārjayantāmityūdhvāyāṃ diśi yajñaḥ saṃvatsaro yajñapatirmārjayantāmiti samudraṃ vaḥ prahiṇomītyapo ninīya samudraṃ vaḥ prahiṇobhyakṣitāḥ svāṃ yonimapi gacchata /
ariṣṭā asmākaṃ vīrāḥ santu mā parāseci naḥ svamiti yadapsu te sarasvatītyaṅguṣṭhenopakaniṣṭhikayā cākṣiṇī vimṛjedyadapsu te sarasvati goṣvaśveṣu yanmadhu /
tena me vājināvati mukhamaṅdhi sarasvatīti darbhānparidhīṃścāgnāvādhāya vāmadevyena śāntiṃ kṛtvā triḥ paryukṣetsahaviṣkaṃ pradakṣiṇamanvamaṃsthāḥ prāsāvīriti mantrānsaṃnamayetpūrṇapātramupanihitaṃ sā dakṣiṇā yathāśraddhadakṣiṇāḥ pākayajñāḥ pūrṇapātraṃ vā //