Pramāṇa · Search · About · API

Vaikhanasasmartasutra 1.4

Vaikhānasasmārtasūtra 1.4

Language
Sanskrit

1.4.1

atha sthālīpākamagneḥ paścimatastiṣṭhanprāṅmukhaḥ prāṇāyāmaṃ dhārayatyekaviṃśatīdhmānsaṃnahya darbhān darvīsruksruvapraṇītājyasthālīcarusthālīragneruttare 'vāṅmukhaṃ saṃnyasyoddharetyagnimuddhāryendhanairindhayedvediṃ parimṛjya prāgādyuttarāntaṃ darbhānāstīryedhmādīnagnikuṇḍaṃ ca prokṣayati praṇītāmāsādya pavitraṃ nidhāyādbhiḥ pūrayati pṛthivyāpo grahīṣyāmīti pūrvavadutpūyottare nidhāyājyasthālīṃ gṛhītvā pūrvavadājyaṃ saṃskṛtya caturthīvadāgneyaṃ caruṃ sthālyāṃ paktvāgniṃ parisamūhya devasya tveti darvīmādāya prakṣālyottarāgraṃ nidhāya pariṣicyedhmān gṛhītvājyamanaktyekamanūyājamapohya trīnparidhīnāghārau ca pūrvavannidhāya śeṣānpañcadaśedhmānprāṇāyāmenāgnau kṣipatyājyenāghārau saṃsrāvya hutvāgnaye somāyeti juhoti darvyā caruṃ gṛhītvābhighāryāvadānaṃ gṛhītvāgnaye svāhāgnaye sviṣṭakṛte svāheti hutvātrānūyājamagnau prakṣipya prājāpatyaṃ jayānvyāhṛtīśca pāhi no agna enase pāhi no viśvavedase yajñaṃ pāhi vibhāvaso sarvaṃ pāhi śatakrato kāmāvakīrṇaḥ kāmābhidrugdhaḥ saṃ mā samudrāditi sviṣṭākāraṃ ca juhoti pariṣicya praṇidhiṃ cālayati bhasmālipyātmānaṃ prokṣyāgniṃ vaiśvānarasūktenopasthāya prāṇāyāmena darbhāṃścaturdiśamutthāpyādbhiḥ prokṣya dvāvapohyānyānāpyāyantāmiti juhoti dvāvapi gṛhītvādbhiḥ prokṣyāgnaye svāhā somāya svāheti hutvā trīnparidhīnāghārasamidhau ca juhuyāddhāryaṃ katurmaśaktaḥ samidhi svātmanyaraṇyāṃ vā samāropayediti vijñāyate \1\

1.4.2

atha sati vrīhinīvāraśyāmākayavānāmāgrayaṇe devatābhyaḥ sthālyāṃ caruṃ paktvā navena taṇḍulena pakkenāpi juhotyagnaye svāhendrāgnibhyām̐ svāhā viśvebhyo devebhyaḥ svāhā somāya svāhā dyāvāpṛthivībhyām̐ svāhāgnaye sviṣṭakṛte svāheti śatāyudhāya ye catvāra iti pitṛbhyaḥ sopavītī grīṣmo hemanta iduvatsarāya bhadrānnaḥ śreya ityāyuṣmā ityādibhistribhirvyāhṛtyantaṃ hutvā dakṣiṇe dharaṇyāṃ pitṛbhyo balidānamāpyāyantāmiti taṇḍulairāsyamabhipūryācamya śiṣṭairantarvaṃśe parameṣṭhyasīti vikirati tadevaṃ śālīnayāyāvarādivṛttyantaramāśritya gārhasthyaṃ dharmamanutiṣṭhatīti vijñāyate \2\

1.4.3

athāṣṭakā māghaprauṣṭhapadayoraparapakṣe 'ṣṭamyāmaṣṭakāṃ kuryāt saptamyāṃ navamyāṃ trayodaśyāṃ vā sāyaṃ pūrvedyuḥ svādhyāyācāravataḥ śucīnasagotrānbrāhmaṇānāhūyābhipūjya yugmān dvyavarānviśvedevārthe tryavarānayugmānpitrarthe dvayorekaikaṃ vā nimantrayedaparedyuraparāhṇe deśe śucāvādhāyaupāsanāgniṃ vaiśvadevāghāraṃ hutvā sthālīṃ saṃkṣālya viśvebhyo devebhyo juṣṭamiti sthālyāṃ taṇḍulānnirvāpya satilaṃ carumapūpānyapi pacedagnerdakṣiṇasyāṃ nāndīmukhavanmaṇḍalānyupalipyāstvāsanamityāsanāni sadarbhatileṣvāsaneṣvāsayitvā vastrādyairalaṃkṛtya brāhmaṇānpratyaṅmukhānviśvedevānudagantaṃ puṣpādyaiḥ pit.ṝnudaṅmukhānprāgantaṃ gandhādyaiḥ pūjayati svadhā nama ityuktvā teṣāṃ kare tilodakaṃ dattvā prāpnotu bhavāniti brūyāt oṃ tathā prāpnavānīti pratibrūyuragnau homaṃ kariṣyāmītyukte kuruṣveti tairanujñāto 'gniṃ pariṣicya viśve devasya viśve adya prajāpate na tvatsubhūḥ svayaṃbhūḥ saṃ te payām̐si soma yāsta iti raudraṃ brāhmaṃ vaiṣṇavaṃ vyahṛtyantaṃ devānāṃ sapiṇḍīkaraṇavatpit.ṝṇāmapyājyena hutvā havyaṃ kavyamityabhighārya pakvenāpūpamiśreṇa juhoti gāmupākṛtya paśubandhavatsaṃjñaptvotkhidya vapāmuddhṛtya pakvayā tayā vaha vapāmiti homaṃ cāmananti \3\

1.4.4

dakṣiṇapaścime 'gnerekoddiṣṭavannirvāpasthānaṃ taddakṣiṇasyāmavaṭaṃ copakalpyoddhanyamānamiti darbhaistribhirdakṣiṇāntaṃ sakṛdullikhet gāyatryā prokṣya sthāne nihanmi sarvamiti dakṣiṇāgrānayugmānudumbarapatradarbhāṃstilairāstṛṇāti poṣāya tveti sakūrcākṣataṃ pātramudakenāpūrya pitaro me prasīdantviti praṇamyā ma āgantviti pit.ṝnāvāhya dakṣiṇābhimukho 'bhyarcayatyā mā vājasyeti pātraṃ pramārjyāgnirindreti caruṃ nirvapati darbheṇa tamaṣṭadhā vibhajya sājyaṃ piṇḍānkṛtvā savyottarapāṇibhyāmayamodana iti pitṛbhyaḥ pitāmahebhyaḥ prapitāmahebhyo jñātivargebhyaḥ pitṛpatnībhyaḥ pitāmahapatnībhyaḥ prapitāmahapatnībhyo jñātivargapatnībhyaḥ piṇḍaṃ nirvapāmīti nirvapatyevaṃ mātuḥ pitrādibhyaḥ piṇḍadānaṃ kecidvadantyañjanadantadhāvanadadhisaktumadhuvyañjanekṣubadarīphalānyarpayecchūrpeṇāchādyopari puṣpatilākṣatadarbhānnyasedūrjaṃ vahantīriti paritaḥ srāvyodakaṃ dattvā mūrtīnāmiti tatpātrodakenāvaṭaṃ pūrayati caruśeṣeṇānyaiścānnādyapūpopadaṃśaiḥ pūrvavadbrāhmaṇānyathātṛpti bhojayetteṣu tṛpteṣu pitarastṛptā bhavanti vāgyatānbhuñjānānṛcaḥ paitṛkāḥ śrāvayeducchiṣṭaṃ saṃśodhya tatrānnaṃ vikiredācāntebhyo mukhavāsaṃ nivedya rajataṃ tilaṃ suvarṇaṃ vā dakṣiṇāṃ paśukāṃsyayānadāsaśayanāsanādīni paricchadāṃśca yathāśakti dadātyannaśeṣaṃ tebhyo darśayitvā yathoktaṃ karaṇīyamācamanocchiṣṭaśodhanotthāpanavisarjanādanyadviśvedevapūrvamācaredanyathā rakṣāṃsyapahareyurnamo vaḥ pitaraḥ iti pit.ṝnabhivandya piṇḍānudvāsayedastu tṛptirā mā vājasyeti bhuktavatastānnamaskṛtyottiṣṭhatetyutthāpya pareta pitara iti pravāsayati pitṛbhuktaṃ pitṛjīrṇamityantahomānte 'gnimālaye pratiṣṭhāpya pañca mahāyajñānkaroti daridro mameyamaṣṭaketi kakṣamagninā dāhayecchrotriyāya pānīyaṃ vā dadyāditi vijñāyate \4\

1.4.5

athāto 'māvāsyāyāṃ piṇḍapitṛyajñaṃ yajeta pūrve 'hanyapāṃ medhyamiti samūlaṃ barhirāhṛtya sakṛdevācchidya sakṛdācchinnabarhiṣaḥ samāharatyupoṣya śvo bhūte 'parāhṇe 'gniṃ praṇamya prācīnāvītyadhvaryurdakṣiṇāgnerdakṣiṇapaścimasyāṃ carusthālyājyasthālīsruksruvedhmamekṣaṇeḍāpātrasphyaśūrpolūkhalamusalādipātrāṇyekaikaśaḥ prayuñjīta apahatā asurā iti vediṃ parimṛjyāyāta pitara iti dakṣiṇāgniṃ sakṛdācchinnabarhiṣā paristṛṇāti pitṛbhyo juṣṭaṃ nirvapāmīti sthālīṃ sapavitrāṃ vrīhibhirāpūrya tenaivābhimṛśya tathaiva tāñchūrpe nirupyābhimṛśedanvāhāryasya dakṣiṇasyāṃ paścimasyāṃ vottarapaścimagrīvaṃ kṛṣṇājinamāstīryordhvamulūkhalaṃ saṃsthāpya vrīhīnprakṣipya patnyavaghātaṃ kṛtvā vivecanavarjaṃ parāvāpaṃ sakṛtkarotyadhvaryuḥ sthālyāṃ taṇḍulānadbhiḥ sakṛtpariplāvyānvāhārye jīvataṇḍulamasvinnaṃ caruṃ śrapayeddakṣiṇataḥ sthālīṃ mekṣaṇaṃ ca darbheṣvāsādyānutpūtasarpiṣā pakvamabhighārya śundhantāṃ pitara iti vedyāṃ paritaḥ kūrcenāpaḥ srāvayetsopavītī dakṣiṇāgnāvidhmānhutvā mekṣaṇena carumabhighāryāvadāyāgnaye kavyavāhanāya svadhā namaḥ svāhā somāya pitṛmate svadhā namaḥ svāhā yamāya cāṅgiraspataye svadhā namaḥ svāheti juhoti tadagneḥ sadhūmamekamulmukamuddhṛtyāpayantvasurā iti paścimato vedyāṃ saṃnyasya nirdhūmaṃ taṃ visṛjet \5\

1.4.6

yajamānaḥ prācīnāvītī dakṣiṇapūrve sphyenaivollekhanaṃ kṛtvā tatrādbhiḥ prokṣya sphyaṃ nidhāya tasminnūrmyodakānta ityudakena tarpayitvā paścime sakṛdācchinnabarhiṣi pit.ṝnpitāmahānprapitāmahānabhyarcyāvācīnapāṇiretatte tatāsau ye ca tvāmanviti pratyekaṃ dakṣiṇāntānpiṇḍāndadyādāṅkṣva pitarasāvāṅkṣva pitāmahāsāvāṅkṣva prapitāmahāsāvityabhyañjanametāni vaḥ pitara iti kaśipūpabarhaṇavāso 'ñjanaṃ cārpayetpūrvavadūrjaṃ vahantīriti piṇḍaṃ pariṣicya trirudakāñjaliṃ dattvā tathaiva pit.ṝnabhivandya pravāsayati prajāpate na tvaditi gārhaptyaṃ gatvā yadantarikṣamityupatiṣṭhetānāhitāgniścaivamaupāsanāgnau caruṃ śrapayitvā juhuyādaupāsanasya saṃskārābhāvādyadantarikṣamiti mantreṇa gārhapatyaśabdaṃ vinaivopasthānaṃ kuryādapāṃ tvauṣadhīnāmiti madhyamaṃ piṇḍaṃ dattvādhatta pitara iti patnīṃ prāśayedeṣā pumāṃsaṃ janayati dvipitā cedyajamānastathaiva piṇḍaṃ dattvā yanme mātetyekasminpiṇḍe tau dvāvapi dhyātvātra pitaro yathābhāgamiti praṇamedye samānā iti sakṛdācchinnamagnau hutvā pātrāṇi dvandvamāharatīti vijñāyate \6\

1.4.7

atha śrāddhaṃ māsi māsyaparapakṣe 'nyatame 'hanyajanmarkṣe brāhmaṇanimantraṇādi sarvamaṣṭakāvattathājyacarū hutvānnaṃ piṇḍārthaṃ pātre samavadāya brāhmaṇānbhojayitvā namo vaḥ pitaro rasāyeti piṇḍaṃ prathamaṃ pitṛbhyo namo vaḥ pitaraḥ somyāsa iti dvitīyatṛtīyau pitāmahaprapitāmahābhyāṃ pitṛbhyastatpatnībhyaḥ piṇḍānarpayatīti viśeṣaḥ pitari jīvati piṇḍā na nirvāpyāstamevānnādinā yatheṣṭaṃ tarpayedyasmindine jñātirmṛtastasminmāsi māsi pretāyaikaṃ piṇḍaṃ nirupyaikaṃ bhojayedā saṃvatsarānmāsiśrāddhamaṣṭakāṃ ca na kuryādā sapiṇḍīkaraṇādityeke pitṛpūjā pretapūjā bhavetpit.ṝnpretaṃ coddiśya pūjanaṃ sarvaṃ śrāddhaṃ bhavatīti piṇḍapitṛyajñaḥ karttavya eveti vijñāyate \7\

1.4.8

atha caitrī caitryāṃ paurṇamāsyāṃ gṛhaṃ śodhayitvālaṃkṛtya dampatī navavastrottarīyapuṣpādyairalaṃkuryātāmāghāre kṛte devatābhyaḥ sthālyāṃ caruṃ śrapayityājyena grīṣmo hemanta ūrṇaṃ me pūryatāṃ śriye jāto vaiṣṇavaṃ ca hutvā sājyena caruṇā madhuśca svāhā mādhavaśca svāhā śukraśca svāhā śuciśca svāhā nabhaśca svāhā nabhasyaśca svāheṣaśca svāhorjaśca svāhā sahaśca svāhā sahasyaśca svāhā tapaśca svāhā tapasyaśca svāhartubhyaḥ svāhartudevatābhyaḥ svāhauṣadhībhyaḥ svāhauṣadhīśāya svāhā śriyai svāhā śrīpataye svāhā viṣṇave svāheti juhotyapareṇāgniṃ devīṃ śriyaṃ devaṃ śrīpatiṃ ca prāṅmukhamabhyarcya havirnivedayati caitryāṇi pakvānyannāni brāhmaṇānannasūktena bhojayitvā sapiṇḍairyukto bhuñjīta \8\

1.4.9

athāśvayujī āśvayujyāṃ paurṇamāsyāṃ goṣṭhe 'gniṃ samādhāyāghāraṃ juhuyādagneḥ prācyāṃ bhavaṃ devamāvāhyābhyarcya tṛṇāni saṃbhṛtya gāḥ sthāpayati bhavāyeti sthālyāṃ nirvāpaśrapaṇaṃ kṛtvāgnau pariṣekaṃ kuryāt bhavāya śarvāyeśānāya paśupataya ugrāya rudrāya bhīmāya mahādevāya svāheti rudramanyaṃ tryambakamityājyahomānte mekṣaṇena carumavadāyābhighāryāvadānaṃ saṃgṛhya pūrvavajjuhuyādarkapatrairdevaṃ caruṃ nivedyājyaśeṣeṇa tṛṇānyabhyukṣya gobhyaḥ pradāya pradakṣiṇanamaskārau karotīti vijñāyate \9\

1.4.10

athāgnau nityahomānte viṣṇornityārcā sarvadevārcanā bhavati agnirvai devānāmavamo viṣṇuḥ paramastadantareṇa sarvā anyā devatā iti brāhmaṇaṃ tasmādgṛhe paramaṃ viṣṇuṃ pratiṣṭhāpya sāyaṃprātarhomānte 'rcayati ṣaḍaṅgulādahīnaṃ tadrūpaṃ kalpayitvā pūrvapakṣe puṇye nakṣatre pratiṣṭhāṃ kuryāttasmātpūrvaṃ tṛtīye 'hanyaupāsanāgnikuṇḍaṃ kṛtvā pūrvavatprokṣaṇollekhanādi karma kuryāddvitīyasyāṃ vedyāṃ ṣaṭtriṃśadaṅgulapramāṇairdarbhaiḥ kūrcena vā paristīrya paridhīnūrdhvasamidhau nidhāyordhvavedyāṃ yathādiśamindrādidigdevāndakṣiṇe brahmāṇamuttare somaṃ ca puṣpādyairabhyarcya tathaivāghāraṃ juhoti dadbhyaḥ svāhā hanūbhyām̐ svāhetyaṅgahomamatodevādīṃśca hutvā puruṣasūktaṃ japansuvarṇenākṣyunmeṣaṇaṃ karoti nadyāṃ taṭāke jalapūrṇapātre vā ye te śatādyairvastrāṇi kuśāṃścāstīrya viṣṇusūktena devaṃ prākśiraḥ śāyayitvādhivāsayati dvitīyadivase snātvā rātrau pūrvavadāghāraṃ hutvāṣṭau kalaśānāhṛtya pañcagavyaghṛtadadhikṣīrākṣatodakaphalodakakuśodakaratnodakaiḥ pūrayitvā devamabhyarcya vasoḥ pavitramagna āyāhīṣe tvorje tvā śaṃ no devīścatvāri śṛṅgā somo dhenuṃ catvāri vāgidaṃ viṣṇuriti kalaśaiḥ snāpayitvāpohiraṇyapavamānairgandhatoyaiśca snāpayatyagneruttarasyāṃ vrīhibhirvediṃ kṛtvā viṣṭaraṃ nyasya vastrāṇyāstīrya devamāropya vastrādyairalaṃkṛtyārcayati puṇyāhaṃ kṛtvā svastisūktena tāmabhimṛśya svastidā viśaspatiriti pratisarāṃ baddhvā pūrvavaddevaṃ śāyayīta \10\

1.4.11

kālavihīnaṃ kumbhamutpūtairādhāvairāpūrya devasya pārśve nidhāya praṇavenābhimṛśya kūrcākṣatasuvarṇaratnāni prakṣipenniṣkalaṃ devaṃ hṛdaye tathādhāve rukmābhaṃ raktāsyanetrapāṇipādaṃ śrīvatsāṅkaṃ caturbhujaṃ pītāmbaradharaṃ śaṅkhacakradharaṃ saumyaṃ sakalaṃ dhyātvā praṇamedagniṃ pariṣicya hautraṃ praśaṃsya dakṣiṇapraṇidhyāmoṃ bhūḥ puruṣamoṃ bhuvaḥ puruṣamom̐ suvaḥ puruṣamoṃ bhūrbhuvaḥ suvaḥ puruṣaṃ nārāyaṇaṃ viṣṇuṃ puruṣaṃ satyamacyutamaniruddhaṃ śriyaṃ mahīmiti nāmnāvāhya nirvāpaṃ kṛtvājyena viṣṇusūktapuruṣasūktābhyāmatodevādīñchriye jāto medinī devīti caturāvartya hutvā nāmnā sājyaṃ caruṃ juhuyātprabhāte snātvā praṇavena devamutthāpya śakunasūktaṃ japansaha kumbhena devamānīya gṛhe vāyavyāṃ devāyatane 'gniśālāyāṃ vārcāpīṭhe ratnaṃ suvarṇaṃ vā saṃnyasya viṣṇusūktapuruṣasūktābhyāṃ viṣṇuṃ pratiṣṭhāpayāmīti pratiṣṭhāpya bimbasya mūrdhni nābhau pāde ca suvarbhuvarbhūriti hṛdaye praṇavaṃ vinyasyedaṃ viṣṇuriti devaṃ dhyāyankumbhasthamādhāvaṃ śaktiyutaṃ kūrcenādāya bimbasya mūrdhni viṣṇumāvāhayāmīti saṃsrāvyāvāhanaṃ karoti vidhinaivārādhya havirnivedayati \11\

1.4.12

atha nityārcanamato devā iti devaṃ praṇamya nirmālyamapohyotpūtairādhāvairvyāhṛtyā vediṃ parimṛjya pūvavaddevaṃ dhyātvā pra tadviṣṇuriti kuśapuṣpadarbhānyatamenāsanaṃ kalpayitvā trīṇi padeti pādyaṃ śaṃ no devīrityācamanaṃ dadyādiṣe tvorje tveti snāpayitvā viṣṇornu kamiti vastrābharaṇairalaṃkaroti pūrvavat vatpādyācamanaṃ dattvā tadviṣṇoḥ paramaṃ padamiti puṣpaṃ tadviprāsa iti gandhaṃ paro mātrayeti dhūpaṃ viṣṇoḥ karmāṇīti dīpaṃ trirdeva ityarghyaṃ dattvā punarācamanaṃ dadāti tadasya priyamiti havirnivedayedidaṃ viṣṇuriti pānīyaṃ tathācamanaṃ vicakrame pṛthivīmiti pukhavāsaṃ ca dattvā dvādaśāṣṭākṣarābhyāṃ puṣpāṇi dadāti taṃ yajñapuruṣaṃ dhyāyanpuruṣasūktena saṃstūya praṇāmaṃ kuryādyajñeṣu vihīnaṃ tatsaṃpūrṇaṃ bhavatīti śrutirdvijātiratandrito nityaṃ gṛhe devāyatane vā bhaktyā bhagavantaṃ nārāyaṇamarcayettadviṣṇoḥ paramaṃ padaṃ gacchatīti vijñāyate \12\

1.4.13

atha grahaśāntiṃ vyākhyāsyāmo grahāyattā lokayātrā tasmādātmaviruddhe prāpte grahānsamyak pūjayatyādityaścandro 'ṅgārako budho bṛhaspatiḥ śukraḥ śanaiścaro rāhuḥ ketuścetyete nava grahā raktāsitātiraktaśyāmapītasitāsitakṛṣṇadhūmravarṇāḥ analāppatiguhaharīndraśacīprajāpatiśeṣayamādhidaivatyāḥ madhyāgneyadakṣiṇaiśānyottarapūrvapaścimanairṛtavāyavyāśritāstasmācchuddhe deśe manorame gomayenopalipte sve sve sthāne śālivrīhibhiḥ sikatābhirvā caturaśraṃ vṛttaṃ tuṭyākāraṃ trikoṇamaṣṭāśramardhacandrākāraṃ vajrākāraṃ daṇḍākṛti dhvajākṛtīti krameṇa pīṭhānyupakalpya teṣu kūrca nidhāya taddakṣiṇapārśve tadadhidaivatāmuddiśya pīṭhānyupakalpyāhavanīyānvāhāryagārhapatyāvasathyamabhyānkrameṇopakalpyāgnīnsādhayitvārcayetkaravīraśaṅkhapuṣpotpalanandyāvartacampakamallikāsitagirikarṇikākalhāratāpiñchapuṣpaistadvarṇavarṇaiḥ puṣpairgandhaiḥ pūrvavadabhyarcya śuddhodanapāyasaguḍodanadadhyodanagauḍikacitrodanakṛsaramāṣodanakaṇodanāni krameṇa nivedayet \13\

1.4.14

tadadhipāṃstadarheṇābhyarcyāghāraṃ hutvārkapalāśakhadirāpāmārgāśvatthodumbaraśamīdūrvākuśānyathā krameṇā satyena somo dhenumagnirmūrdhodbudhyasva bṛhaspate ati yacchukraṃ te anyacchaṃ no devīḥ kayā naścitrā ketuṃ kṛṇvanniti krameṇāṣṭaśataṃ saptaviṃśatikaṃ vā trimadhurāktābhiḥ samidbhiścaruṇājyena ca juhuyādāhavanīye śaśiśukrayoranvāhārye 'ṅgārakarāhvorgārhapatye 'sitaketvorāvasathye gurubudhayoḥ sabhye saviturityagniṃ dūtaṃ ye te śataṃ subrahmaṇya idaṃ viṣṇurindraṃ praṇavantaṃ gandhadvārāṃ brahma jajñānaṃ śaṃ no nidhattāṃ yamo dādhāretyadhidevebhya ājyena tattatsthāne juhuyādviṣṇornukādīn mindāhutyāśrāvitādīnhutvā pāyasakṛsaragauḍyādyaiḥ pūrvoktacarubhirbrāhmaṇānbhojayitvā raktadhenumādityāya śaṅkhaṃ somāya tāmramaṅgārakāya hiraṇyaṃ budhāya śuklaṃ vāso bṛhaspataye hayaṃ śukrāya kṛṣṇāṃ gāṃ śanairścarāya rāhośchāgaṃ ketorāyasadaṇḍamityātmaviruddhānāṃ tadarhaṃ dadyātsarveṣāmalābhe suvarṇaṃ janmakarmasāṃghātikasāmudāyikavaināśikarkṣasaṃstheṣu kriyākālaviruddheṣu graheṣvetacchubharkṣeṣvārabhetaitena navagrahajā duḥkhā vyādhayaḥ śāntiṃ yānti anyathā mahattaro doṣo bhavati grahapūjāṃ puraskṛtya sarvakarma samārabhediti vijñāyate \14\