Vedamrita 11.2-2

11.2-2

arthāt ke mānavīnā manamāṃ daivī śaktine saṃcāra jema thāya
che, tema kāi kāi vāra rākṣasī kiṃvā āsurī śaktine saṃcāra
paṇa tenāmāṃ thāya che. eṭalā māṭe rākṣasī kiṃvā āsurī vṛttiāne sadaṃtara dūra karī daine daivī bhāvanāothī ja manane bharī
kāḍhavānī khāsa jarūra che. kāraṇa ke devī bhāvanāovāḻuṃ mana
unnati sādhanārūṃ che, tyāre hīnavṛttivāḻuṃ mana unnatine bādhaka
nīvaḍe che. vāṇīne preranāre ātmā hāi te mananī aṃdara vāraṃvāra daivī bhāvanāone saṃcāra karatā rahe e paṇa jarūranuṃ che.
kemake eka vāra daivī bhāvanāthī sphurita thayeluṃ mana thoḍī vāra
bāda pāchuṃ rākṣasī vicārānuṃ bheāga bane e bilakula banavājoga
che. tethī sāvadhānatāpūrvaka mananī aṃdara vakhatovakhata devībhāvanī
jyota saḻagatā rahevānā prayatna jārī rākhavānī āvaśyakatā che.
"vasu ”ne artha ' maṃgaḻa, śubha, śreya, kalyāṇa, sukha,
dhana ' evā thate hei tenā svāmī paṇa ātmā ja che. eṭale
e jyāṃ āgaḻa ātmika baḻa dharāvato hoya che, tyāṃ āgaḻa
sadā śubha ne maṃgaḻa ja pravarte che. arthāt ke divya bhāvanāothī pariśuddha baneluṃ mana ātmika baḻathī yukta banatāṃ ānaṃdarasanī cheāḻeā ūḍavā māṃḍe che.
ā badhuṃ banavāne māṭe jñānanī āvaśyakatā che. jñāna
sivāya pūrvokta bābate siddha nathī thai śakatī. eṭalā māṭe
dareka jaṇe peātānī aṃdara jñānanī vṛddhi karavāne yatna karavā
joie. (1) jñānanī vṛddhi thavāthī mana daivī bhāvanāothī śuddha
bane che; (2) śuddha manamāṃ ātmika baḻa vase che; ane (3) jyāṃ
i̱haivābhi vi ta̍nū̱bhe ārtnī̍ iva̱ jyayā̍
vā̱caspati̱rni ya̍cchaતુ મય્યે̱વાસ્તુ̱ મયિ̍ શ્રુ̱તમ્ || રૂ
upaṃhūto vāvaspatirupāsyān vācaspatirhapatām !
saṃ śrutenaṃ gamemahi mā śrutena vi rādhiṣi .. 4 ..
āgaḻa vadhā
utkrāmāta̍: puruṣa̱ māva̍ patyā mṛtyo: ṣaḍbīśamavamuñcamā̍na:
mācchitthā a̱smāllokāda̱gne: sūrya̍sya̱ saṃdṛśa̍:
u̱dyāna̍ṃ te puruṣa̱ nāva̍yānaṃ jīvātu̍ṃ te dakṣa̍tātiṃ kṛṇomi
āhi rohemama̱mṛta̍ṃ sukha̱ṃ ratha̱matha̍ jirvivi̱datha̍mā va̍dāsi
bo̱dhaśca̍ tvā pratī̱bodha̍śca rakṣatā̱ma sva̱pnaśca̍ ત્વાઽનવદ્રાણશ્ચ̍ રક્ષતામ્
go॒pāya̭ṃśca tvā jātṛ̭viśca rakṣatām ..
saṃsṛ̭ṣṭaṃ dhana̭mubha॒yaṃ sa॒mākṛ̭tama॒smabhya̭ṃ dhattāṃ varṷṇaśca ma॒nyuḥ .
bhiyo॒ dadhā̭nā hṛda̭yeṣu śatra̭vaḥ parā̭jitāso॒ apa॒ niḻa̭yantām ..
amane prakāśa maḻeā !
indra̱ kratu̍ṃ na̱ ā bha̍ra̱ pitā pu̱trebhyo̱ yathā̍
śikṣo̍ṇo̱ asmin puruhūta̱ yāma̍ni̱ jīvā̱ jyoti̍raśīmahi
—ṛ. 7–32–26.
medhā buddhinī prāpti māṭe. prārthanā
sada̭sa॒spati॒madbhṷtaṃ priyamindra̭sya॒ kāmya̭m .
sa॒niṃ me॒dhāma̭yāsiṣa॒ṃ svāhā̭ ..
—yaju. 32-13.
yāṃ me॒dhāṃ dḙvaga॒ṇāḥ pi॒tara̭śco॒pāsa̭te .
tayā॒ māma॒dya me॒dhayā'gnḙ me॒dhāvi̭naṃ kuru॒ svāhā̭ ..
—yaju. 32-14.
me̱dhāṃ me̱ varu̍ṇo dadātu me̱dhāma̱gniḥ pra̱jāpa̍tiḥ
me̱dhāmindra̍śca vā̱yuśca̍ me̱dhāṃ dhā̱tā da̍dātu me̱ svāhā̍
i̱daṃ me̱ brahma̍ ca kṣa̱traṃ co̱bhe śriya̍maśnutām
mayi̍ de̱vā da̍dhatu śriya̍mutta̱māṃ tasyai̍ te̱ svāhā̍
dhāraṇāśaktivāḻī buddhi
me̱dhāma̱haṃ pra̍tha̱māṃ bra̍hma̱ṇva̱tīṃ bra̍hma̍jūtā̱mṛṣi̍ṣṭutām
prapī̍tāṃ brahma̱cāri̍bhirde̱vānā̱mava̍se huve