Vedamrita 12.1.7

12.1.7

jyāre aṃdaranī bāju teā koi bījā marāṭhī graṃthanāṃ pānāṃ
hatāṃ. ā bābatamāṃ viśeṣa khoḻa karatāṃ jaṇāyuṃ ke muṃbāinī
āsapāsa vasāī vagere sthaḻomāṃ hajāro sāmavedīo rahetā hatā.
temane jabariyāṇa vaṭāḻīne khristī banāvī devāmāṃ āvyā tyāre
temanī pāsenā vaidika graṃtho bāḻīne rākha karavāmāṃ āvyā. khristī
pracārakonī e āsurī līlāmāṃ keṭaluṃ kiṃmatī vaidika sāhitya naṣṭa
thayuṃ haśe te teā bhagavāna ja jāṇe ! !
ā pustakanā vācakone vinaṃti karavānī ke ā jātanuṃ bījuṃ
koi vedavṛkṣa koi sthāna para maḻī āve teā tene prasiddha karāvavā
na cūkavuṃ.
agāu kuśadvīpa ane kroṃcadvīpanī thoḍīśī oḻakha āpavāmāṃ āvelī che. ahīṃ have śākadvīpa tathā śvetadvīpa saṃbaṃdhamāṃ
mahārāṣṭrīya vidvānoe karelī śodhakhoḻa rajū karīe chīe:—
śākadvīpa
śrī vidyānidhi siddheśvara śāstrī citrāḻa lakhe che ke āṭalāṃṭika mahāsāgaramāṃ ḍūbī gayelo dvīpa e śākadvīpa hato. sva0
rājavāḍe tathā śrī vaḍerajīnāṃ saṃśodhano parathī ṭhare che ke ājakāla
sithiyā nāme je mūlaka oḻakhāya che te pūrve śākadvīpa kahevāṃto hato.
śvetadvīpa
atyāre māḍāgāskara nāme oḻakhātā pradeśa pāseno ṭāpu
pūrve śvetadvīpa kahevāto hato, evuṃ śrī citrāḻaśāstrījīe potānā
‘prācīna caritrakośa’ nāmanā graṃthanā 667mā pṛṣṭha para jaṇāvyuṃ che.
ā śodha traṇa moṭā mahārāṣṭrīya vidvānonī che. ā bābatamāṃ ekadama kaṃī kahevānuṃ kaṭhaṇa che, paraṃtu eṭaluṃ to nakkī kharūṃ
ja ke yajurvedīyonī vastī atyāranā samagra bhāratavarṣa vā hiṃdusthānanī sīmāo bahāra bahu bahu āghenā mūlakomāṃ patharāyelī