سندبادنامه 107.10

107.10

داستان گرگ وروباه واشتر سندباذ گفت : آورده اندکی در مامضی شهور وسنین ، اشتری و گرگی وروباهی در راهی مرافقت نموذند ، واز روی مصاحت مسافری کردند ، وبا ایشان از وحه زاد وبوشه گردهٔ‌ بسش نوذ ، وچون زمانی برفتند ، ورنج راه وعنای سفر در ایشان اثر کرد، وحرارت عطش قوت گرفت ، ویبوست محاعت استیلا آورد ، بر لب آبی بنشستند ، ومیان ایشان از برای گرده مخاصمت ومحادلتی رفت . هر کس از ایشان بر استحقاق خویش بیانی وبرهانی می بموذی ، تا آخر الامر بر آن قرار گرفت کی هر کذام ازیشان بزاذ بیشتر ، بذین گرده خوردن أولی تر . گرگ گفت : یش ازانک خذای

The Tale of the Wolf, the Fox, and the Camel
Sindbād said: They have related that in months and years gone by, a camel, a wolf,
and a fox kept company on a road, and traveled together in companionship.
With them, by way of provisions and nourishment, was not more than a single round loaf of bread. When they had walked for a time, and the toil
of the road and the trouble of travel took effect upon them, and the heat of thirst grew intense, and the dryness
of hunger took hold, they sat down by the water's edge, and contention and dispute arose among them
over the round loaf. Each of them brought forth an explanation and a proof
for his own entitlement, until in the end it was agreed that whichever of them
was older should have a better right to eat this round loaf. The wolf said: "Before God