سندبادنامه 114.1

114.1

آنکس کی دلی خوش بجهان آوردست از خانهآ سیمرغ نشان آوردست پس فرموذ : بدانیذ کی خاطرم را بحانب این فرزید نظری عظیم والتفابی تمام است ، وتا این غایت منتظر می بوذم ، کی در ریاض طبع او نهالی از عقل بثمرهآ علم رسد ، یا در چمن دل او خضربی ونضربی ظاهر شوذ ، کی بسمت علم موسوم ومذکور گردذ ، خوذ سندباذ "تک بر آهن سرد می زذه است وبر روی آب نقش می کرده ، وراست گفته اند :

He who has brought a glad heart into the world / has brought a token from the nest of the Sīmurgh.
Then he said: "Know that my heart has a great regard and complete devotion toward this son,
and until this moment I have been waiting for a sapling of intellect in the garden of his disposition to yield the fruit of knowledge,
or for a verdure and fresh bloom to appear in the meadow of his heart, so that he might be marked and mentioned with the stamp of knowledge.
In truth, Sindbād has been striking cold iron
and tracing designs upon the surface of water, and rightly have they said: