سندبادنامه 147.16

147.16

منأثر شذن شاه وفرمان داذن او بقتل شهزاذه فتنه را بالا دهذ ، وسیلاب آفت را در تموج آرذ ، وشیمشیر خشم شاه را فسان زتذ، وگفت: اگر به جزع وفزع ، وتشنیع وتقریع بنده بوذی، وهیببت وسلطنت ، ومهابت وسیاست پاذشاه، والا قصد آن کرده بوذ کی ذیل عفاف وجیب صلاح ونفس تقی وعرض نق این بنده را کی بردای صون وصلاح متردی است ، بلوث حبث وفجور خوذ ملطخ گردانذ؛ ومن بنده راکی مخدرهآ عهد ، ومرم ایام، ورابعهآ روزگارم ، از خدر عفت ، وستر طهارت برهنه ومعرا گردانذ، وفضیحت ورسوائی کنذ . امذ دارم از عدل وعاطفت پاذشاه عادل کی انصاف من ازان ناحفاظ بی عاقبت نفرمایذ ، وتأدیب این تعدی وبی حرمتی ، وتعریک 4 این خیانت وببی خویشتنی ، کی کرد ، بحد اعتبار رسانذ، چنانک دیگر متعدیان ناحفاظ را عبرت وعظت باشذ :

The king being affected and ordering the prince's execution
of discord, set surging the flood of misfortune, and apply the whetstone to the sword of the king's wrath.
And she said, 'Were it not for this slave's anguish and cries of distress, rebukes, and reproaches, and the sovereign's awe, power,
majesty, and punishment, he certainly intended to defile the hem of chastity, the pocket of righteousness,
the pious soul, and the spotless honor of this slave—who is clad in the cloak of protection and integrity—
with the impurity of his own wickedness and depravity, and to strip and bare this slave—who is the secluded lady of the era, the Mary
of the times, and the Rābiʿa of the age—of the chamber of chastity and the veil of purity,
and to bring disgrace and ignominy. I hope from the justice and benevolence of the just king that he will grant me equity
against that unprincipled, improvident person, and carry the chastisement of this transgression and disrespect, and the reprimand
for this treachery and lack of self-restraint which he has committed, to the limit of exemplary punishment, so that for other unprincipled transgressors
it may serve as a warning and an admonition: