سندبادنامه 156.1

156.1

انگور شگال خورذ وینبه روباه سدیگر : چون سریر دولت از منصب شاهی خالی وعاطل مانذ ، ومملکت را وارث ومستحقی نبوذ ، کی چهار بالش دولت بوی آراسته گردذ ، دشمن قصد این دیار کنذ ، وبقلع واستیصال ما کوشذ ، ودمار از اهل این دیار برآرذ ، واگر ما این حادثه را تدارک نکنیم ، وبرأی تاقب تلافی ننمائیم ، وبال ونکال آن بما راجع ک شوذ . وزرا گفتند : اگر پاذشاه بی مشورت وبدبیر ما عزیمتی بامضا رسانذ، واز ما دران استخارت نفرموذه باشذ ، اذیت عواقب وبلست اواخر آن بما چگونه باز گردذ ؟ وزیر بزرگترین گفت : اکر شما بر سمت بدبیر من بروید ، وسخن مرا ا مؤثر شناسید، بشما همان رسذ کی بپوزینگان رسیذ کی سخن امیر وکلانتر خوذ نشنیذند تا بغرامت آن مأخوذ شذند . پرسیذند : چگونه بوذ آن داستان ؟ باز گوی !

The jackal eats the grapes, and the fox is struck.
'Thirdly, when the throne of sovereign power remains empty and deprived of royal rank, and the kingdom has
no heir and claimant by whom the four-cushioned throne of rule might be adorned, the enemy will aim at this
realm, strive to root us out and destroy us, and bring ruin upon the people of this land. And if we
do not remedy this occurrence or make amends with piercing judgment, its misfortune and ruin will return upon us.' The viziers said: 'If the king executes a resolution without our counsel and deliberation,
and has not sought advice from us concerning it,
how can the harm of its consequences and the disaster of its outcomes fall back upon us?' The eldest vizier said: 'If you stray from the course of my counsel,
and do not consider my word to be effective,
the same will befall you that befell the monkeys who did not heed the word of their commander
and elder, until they were caught in the penalty for it.' They asked: 'How was
that story? Recount it!'