سندبادنامه 183.4

183.4

5 داتان کذخذای با زن وطوطی مرد از خانه بیرون رفت ، وطوطی بترک خواب بگفت ، وسرمهآ سهر در بصر کشید ، واز شبکات قفص بیرون می نگرست . زن با خوذ اندیشیذ کی با این طوطی لطیف حیلتی بایذ ساخت ، کی باطلاع واستطلاع ما نیردازذ کی نظر او میان من ومعشوق حایلست ، وتحفظ وتیقظ او میان من ومعشوق مانع؛ وهرگاه سخن او از سمت استقامت مایل ومنحرف شوذ ، واز حادهآ استوا بیفتذ ، وتغیر وتفاوت بذان راه یابذ ، اعتماد از قول او برخیزذ ، وبعد از آن هرچه او گویذ . آنرا خیالات جنون، وخرفات ظنون پندارید ؛ وهرچه تقریر کنذ وبگویذ، آنرا وسوسهآ خیال، وهندسهآ محال انگارذ . پس نفرموذ تا آنحا کی طوطی بوذ ، چراغی در زیر طشتی نهاذند ، وحراقهٔ‌ چند از دیوارها در آویحت ، وبر بالای طارم دست آسی بحرکات مختلف می گردانیذ ، وباذبیزنی وپرویزنی بپاورد ، وآب بر باذبیزن می فشاند ، از (باذبیزن) وپرویزن برمثال باذ وباران می آمذ ، وهر ساعت چراغدان از زیر طشت بیرون گرفتندی ، ودر محاذات سطوح اجرام حراقها بداشتی ، تا شعاع چراغ از صفحات حراقها منعکس می شذ بر مثال برق ودرخش، واز اصطکاک اجرام ثقیل دست آس

5. The Story of the Householder, the Wife, and the Parrot
The man went out of the house, and the parrot abandoned sleep, drew the kohl of sleeplessness across
its eyes, and peered out through the lattice of the cage. The woman thought to herself:
'A subtle stratagem must be devised against this parrot, so that it does not attend to watching and examining us; for
its gaze is a partition between me and my lover, and its vigilance and wakefulness are an obstacle between me and my lover;
and whenever its words deviate and turn aside from the path of rectitude, and fall away from the highway of balance,
and change and discrepancy find their way into them, reliance upon its speech will be removed, and thereafter
whatever it says, he will deem it the phantasms of madness and the absurdities of suspicious fancies; and whatever it explains
and reports, he will consider it the whisperings of fantasy and the constructions of impossibility.' Then she commanded that where
the parrot was, a lamp be placed beneath a basin, and hung several pieces of tinder from the walls,
and turned a hand-mill atop the roof with varied motions, and brought a fan
and a sieve, and sprinkled water over the fan, so that from the fan and sieve it fell in the manner of wind
and rain; and hour by hour they would draw out the lampstand from under the basin, and hold it
opposite the surfaces of the tinder-pieces, so that the rays of the lamp were reflected from the surfaces of the tinder
like lightning and flashes; and from the grinding together of the heavy masses of the hand-mill,