سندبادنامه 225.1

225.1

کارهارا بوقت بایذ حست کار بی وقت سست باشذ سست واین کلمه را معتبر شناسذ کی خذ من یومک لغدک ! تا چون مزاج روز گار واحوال او تغیر وتبدل یذیرذ ، وشب آبستن مولود حال بر خلاف مراد از ارحام ادوار در حجر قابله سرانحام نهذ، دل وخاطر در مخالب عقاب حیرت ، ومهابط ومضایق حسرت وضجرت ، متحیر ومدهوش نمانذ . تدبیر آن نوذ کی سفری کنم وبضاعتی با خوذ همراه گردانم ، ومی گویند در فلان بلاد نرخ طعام کسادی دارذ ، بروم وذخیرهآ زمستان با خوذ بیارم ، سش ازانک تخمها در ححاب خاک متواری، ، ودر نقاب انبار مستور گودذ . پس بدین عزیمت روی بذان سمت آورد ، وچون مطلب ومقصد دوردست بوذ ، مدتی مهلت در میان آمذ ، تا آن زمان کی زمستان بر جهان تاختن آورد ، ولشکر سرما بر خیل اشحار واثمار شبیخون کرد ، قلال کوهسار ، واطراف مرغزار ، از برگ وبار ، عاری وعاطل شذ ، وجز عمامه بر فرق صنوبر ، وقبا در قد سرو بماند ، حلهآ خضرا از اکناف اشجار فرو ریخت ، وخردهآ کافور منخل سحاب بر اموات عالم فرو بیخت :

Matters must be sought at their proper time; / a matter out of time will be weak, weak.
And one should heed this dictum: ‘Take from your day for your tomorrow!’ so that when the temperament
of fortune and its conditions undergo transformation and change, and the night pregnant with the newborn of circumstance
places it, contrary to desire, from the wombs of cycles into the lap of the midwife of destiny, the heart
and mind do not remain bewildered and stupefied in the talons of the eagle of perplexity and the descents and straits of regret and anguish.
The proper plan is for me to undertake a journey and carry some capital with me, for they say that in such-and-such a land the price of food is low;
I will go and bring back winter provisions for myself
before seeds are hidden beneath the veil of earth and concealed
beneath the mask of granaries.” So with this resolve he set out in that direction; and since
the goal and destination were far away, some time elapsed, until the season when
winter launched an assault upon the world, and the army of the cold made a night attack upon the host of trees and fruits;
the mountain peaks and the meadow borders became bare and destitute of foliage and fruit,
and except for a turban upon the crown of the pine and a robe upon the stature of the cypress, nothing remained; green robes fell away from the flanks
of the trees, and the sieve of the clouds sifted particles of camphor down upon the dead of the world: