سندبادنامه 227.1

227.1

وألق حبلی علی غارب وأسلک مسلک من قد مرج فان لامنی القوم قلت اعذروافلیس علی أعرج من حرج برازقی کی بحهآ غراب را بر وکر اشحار ، وظیفهٔ‌ لیل ونهار ، رعایت جود او می دهذ ، وبخالق کی فرخ عقاب را بر قلال جال راتبهآ روز وشب حمایت کرم او می رسانذ ، کی این ساعت تعریک این جنایت ، وتأدیب این بی خویشتنی ، در باب و تقدیم کم ، چنانک همه نا حفاظان را فهرست عبرت ، وعنوان عظت ، وزاجر وناهی باشذ از اقدام بموذن بر امثال این اجترام . ماذه گفت : بصانعی کی مشغلهآ خروس در اسحار تسبیح حلال ، وتقدیس کمال اوست ، وبمبدعی کی جلوهآ طاؤس در مرغزار تعظیم بوال اوست ، کی در زمان غیبت نو مرا بهیچ نا محرمی الفت وصحبت ومجالست ومخالطت نبوذه است ، وبر خلاف رضانی تو قدمی ننهاذه ام . کبگ نر گفت :

‘I throw my halter onto my withers / and tread the path of one who has cast off restraint.
And if the folk blame me, I say: “Excuse me, / for upon the lame there is no fault!”’
By that Sustainer whose bounty gives the crow’s chicks on the nests of trees their daily and nightly allowance,
and by that Creator whose generous protection conveys to the eagle’s eaglets on the mountain peaks their day-and-night rations,
at this very moment I shall carry out the punishment of this crime
and the chastisement of this unrestrained behavior toward you, so that it shall be for all shameless ones
a table of warning, a title of admonition, and a deterrent and barrier against committing
such offenses!” The female said: “By the Artificer whose majesty the roosters’ calls at dawns glorify in praise
and whose perfection they hallow, and by the Originator whose magnificence the peacocks’ displays in the meadow venerate,
during the time of your absence I have had no intimacy, companionship, assembly, or association with any stranger,
and I have not taken a single step contrary to your pleasure!” The male partridge said: