سندبادنامه 263.3

263.3

10 داستان شاهزاذه با وزر وغولان بیابانی چنان سرد وچنان سخت کزو خارج باشذ هیچ داخل # زباذش خون همی نفسرد در بن کی باذش داشت طبع زهر قاتل زیخ گشته سشمرها همچو سیمین طبقها ر سر زریر. مراجل بکردار سریشمهای ماهی همی بر خاست از شخسار او گل برین صفت همی رفت ، وخذایرا حمد وثنا می گفت ، تا بعد از شداید بسیار ، ومکاید بی شمار ، مدت ده روز بمملکت پذر رسیذ :

10. The Tale of the Prince with the Vizier and the Ghouls
A desert so cold and so severe / that from it whoever entered would never come out;
From its wind the blood froze in the veins, / for its wind possessed the nature of deadly poison;
From ice the streams had become like silver platters, / or like lead cauldrons;
Like isinglass, / mud rose up from its stony ground.
In this manner he went on, praising and lauding God, until after many hardships
and countless wiles, within ten days he reached his father’s realm: